اَلمُؤمِنُ... يَنصُرُ المَظلومَ وَ يَرحَمُ المِسكينَ. نَفسُهُ مِنهُ فى عَناءٍ و َالنّاسُ مِنهُ فى راحَةٍ؛
مؤمن... مظلوم را يارى مى كند و به مسكين و درمانده رحم مى نمايد، جانش از او در رنج است و مردم از او در آسايش.
کافی(ط-الاسلامیه) ج2 ، ص231 ، ح4
مَن رَحِمَ وَ لَو ذَبيحَةَ عُصفورٍ رَحِمَهُ اللّهُ يَومَ القيامَةِ؛
هر كس حتى به لاشه گنجشكى رحم كند، خداوند در روز قيامت به او رحم خواهد كرد.
نهج الفصاحه ص 768 ، ح3013
لا يَدخُلُ الجَنَّةِ إِلاّ رَحيمٌ
جز رحيم به بهشت نمى رود
نهج الفصاحه ص680 ، ح2529
إِنَّ الْمُؤْمِنَ هِمَّتُهُ فِي الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ وَ الْعِبَادَةِ وَ الْمُنَافِقَ هِمَّتُهُ فِي الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ كَالْبَهِيمَة
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشيدن مانند حيوانات.
مجموعه ورام ج1 ، ص99
اَلمَعصيَةُ هِمَّةُ الارجاسِ؛
گناه همّت پليدان است.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص185 ، ح3512
ما أَبعَدَ الخَيرَ مِمَّن هِمَّتُهُ بَطنُهُ و َفَرجُهُ؛
چه دور است خير و خوبى از كسى كه همتش (همّ و غمش) شكم و شرمگاه اوست.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص143 ، ح2580
إِنْ سَمَتْ هِمَّتُكَ لِإِصْلَاحِ النَّاسِ فَابْدَأْ بِنَفْسِكَ فَإِنَّ تَعَاطِيَكَ صَلَاحَ غَيْرِكَ وَ أَنْتَ فَاسِدٌ أَكْبَرُ الْعَيْب
اگرهمّت والاى اصلاح مردم را در سردارى، از خودت آغاز كن، زيرا پرداختن تو به اصلاح ديگران، در حالى كه خود فاسد باشى بزرگترين عيب است.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص237 ، ح4765
نَعوذُ بِاللّه مِنَ المَطامِعِ الدَّنيَّةِ و َالهِمَمِ الغَيرِ المَرضيَّةِ؛
به خدا پناه مى بريم از مطامع پَست و همّت ها و خواسته هاى ناپسند.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص297 ، ح6702
اِقصِر هِمَّتَكَ عَلى ما يَلزَمُكَ و َلا تَخُض فيما لا يَعنيكَ؛
همّت خود را صرف چيزهايى كن كه به آن نياز دارى و آنچه را به كار تو نمى آيد پى گيرى مكن.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص477 ، ح10936
مِن شَرَفِ الهِمَّةِ لُزومِ القِناعَةِ؛
پايبندى به قناعت، از والايى همّت است.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص391 ، ح8999
