زَيـِّنوا مَوائِدَكُم بِالْبَقْلِ؛ فإِنَّها مَطرَدَةٌ لِلشَّياطينِ مَعَ التَّسميَةِ؛
سفرههايتان را با سبزى، زينت دهيد ؛ زيرا سبزى با بسم اللّه الرحمن الرحيم، شيطان را طرد مى كند.
طب النبی ص30 - مكارم الأخلاق، ص 176
إِذَا وُضِعَتِ الْمَائِدَةُ حَفَّتْهَا أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَكٍ فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ بِسْمِ اللَّهِ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ بَارَكَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فِي طَعَامِكُمْ ثُمَّ يَقُولُونَ لِلشَّيْطَانِ اخْرُجْ يَا فَاسِقُ لَا سُلْطَانَ لَكَ عَلَيْهِمْ
هرگاه سفره پهن مى شود، چهار هزار فرشته در اطراف آن گرد مى آيند. چون بنده بگويد: «بسم اللّه» فرشتگان مى گويند: «خداوند، به غذايتان بركت دهد!» سپس به شيطان مىگ ويند: «اى فاسق! بيرون شو. تو بر آنان، راه تسلّط ندارى».
كافى(ط-الاسلامیه) ج 6، ص 292، ح 1
الوَليمَةُ اَوَّلُ يومٍ حَقٌّ وَ الثانى مَعروفٌ وَ مازادَ رياءٌ وَ سُمعَةٌ؛
وليمه (سور) دادن، روز اول حق است و روز دوم احسان، از دو روز كه گذشت، خودنمايى و شهرتطلبى است.
كافى(ط-الاسلامیه) ج 5، ص 368، ح 4
إِنَّ لِكُلِّ ثَمَرَةٍ سَمّاً فَإِذَا أَتَيْتُمْ بِهَا فَمَسُّوهَا بِالْمَاءِ أَوِ اغْمِسُوهَا فِي الْمَاءِ يَعْنِي اغْسِلُوهَا
هر ميوه اى سمّى دارد، هرگاه ميوه به دستتان رسيد، آن را با آب بشوييد و يا در آب فرو بريد.
كافى(ط-الاسلامیه) ج 6، ص 350، ح 4
نِعْمَ السِّوَاكُ الزَّيْتُونُ مِنَ الشَّجَرَةِ الْمُبَارَكَةِ يُطَيِّبُ الْفَمَ وَ يَذْهَبُ بِالْحَفْرِ وَ هِيَ سِوَاكِي وَ سِوَاكُ الْأَنْبِيَاءِ قَبْلِي
چه خوب مسواكى است زيتون! از درختى پر خير و بركت كه دهان را خوشبو مى كند و جِرم دندان را از ميان مى برد. اين مسواك من و پيامبران پيش از من است.
مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ج1، ص 369 ،ح885 -شبیه این حدیث مكارم الاخلاق ص 49
كُلُوا التّينَ الرَّطْبَ وَ الْيابِسَ فَاِنَّهُ يَزيدُ فِى الجِماعِ وَ يَقْطَعُ الْبَواسيرَ وَ يَنْفَعُ مِنَ النِّقْرِسِ ,والاِبرِدَةِ؛
انجير تازه و خشك بخوريد، چرا كه قدرت همبسترى را زياد، بواسير را ريشه كن مىكند و براى نِقرِس و سردى مزاج مفيد است.
مكارم الاخلاق ص 174
عَلَيْكُمْ بِالبِطّيخِ، فَاِنَّ فيهِ عَشْرَ خِصالٍ: هُوَ طَعامٌ وَ شَرابٌ وَ اُشْنانٌ وَ رَيحانٌ وَ يَغْسِلُ الْمَثانَةَ وَ يَغْسِلُ الْبَطْنَ وَ يَكْثِرُ ماءَ الظَّهْرِ وَ يَزيدُ فِى الْجماعِ وَ يَقْطَعُ البُرودَةَ وَ يُنَقِّى الْبَشَرَةَ ؛
خربزه بخوريد، چرا كه ده خاصيت دارد:غذاست، آب است، شستشو دهنده و خوشبو كننده است، مثانه را مىشويد، آب كمر را زياد مىكند، بر نيروى همبسترى مى افزايد، سردى مزاج را مىبَرَد و پوست را شاداب مىكند.
مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ج16، ص 411 ،ح 20373
عَلَيْكُمْ بِاللُّبَانِ فَإِنَّهُ يَمْسَحُ الْحَرَّ مِنَ الْقَلْبِ كَمَا يَمْسَحُ الْإِصْبَعُ الْعَرَقَ عَنِ الْجَبِينِ وَ يَشُدُّ الظَّهْرَ وَ يَزِيدُ فِي الْعَقْلِ وَ يُذَكِّي الذِّهْنَ وَ يَجْلُو الْبَصَرَ وَ يُذْهِبُ النِّسْيَانَ.
كندر بخوريد؛ زيرا همانطور كه انگشت، عرق را از پيشانى پاك مى كند، كندر هم سوزش قلب را مى برد و كمر را محكم و عقل را زياد مى كند و ذهن را ذكاوت و چشم را جلا مى بخشد و فراموشى را از ميان مى برد.
بحار الانوار(ط-بیروت) ج 59 ،ص294
شَكَا نَبِيٌّ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ الْغَمَّ فَأَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِأَكْلِ الْعِنَبِ.
پيامبرى از پيامبران به درگاه خداوند عزوجل از غم و اندوه شكايت نمود. خداوند عزوجل او را به خوردن انگور، امر فرمود.
كافى(ط-الاسلامیه) ج 6، ص 351، ح 4
عَنْ اَبى الْحَسَنِ الاصبهانى: كُنْتُ عِنْدَ اَبى عَبْدِاللّهِ عليه السلام فَقالَ لَهُ رَجُلٌ وَ اَنـَا اَسْمَعُ: جُعِلْتُ فِداكَ! اِنّى اَجِدُ الضَّعْفَ فى بَدَنى. فَقال لَهُ: عَلَيْكَ بِاللَّبَنِ، فَاِنَّهُ يُنْبِتُ اللَّحْمَ وَ يَشُدُّ الْعَظْمَ؛
ابوالحسن اصفهانى : نزد امام صادق عليه السلام بودم. شنيدم، مردى به ايشان گفت: فدايت شوم! در بدنم احساس ضعف مى كنم. امام عليه السلام به او فرموند: شيربخور، چرا كه گوشت مى روياند و استخوان را محكم مى كند.
كافى(ط-الاسلامیه) ج 6، ص 336، ح 7
