اَلكَفُّ عَمّا فى أَيدِى النّاسِ عِفَّةٌ و َكِبَرُ هِمَّةٍ؛
طمع نداشتن به آنچه در نزد مردم است، (نشان) عزت نفس و بلند همتى است.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص398 ، ح9245
أَشرَفُ الهِمَمِ رِعايَةُ الذِّمامِ؛
شريف ترين همّت ها رعايت حرمت ها (حق-آبرو-عهد و پیمان)ست.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص252 ، ح5274
اَلطّاعَةُ هِمَّةُ الاكياسِ؛
فرمانبرى از خداوند همّت زيركان است.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص181 ، ح3384
اَلفِعلُ الجَميلُ يُنبِئُ عَن عُلُوِّ الهِمَّةِ؛
كردار زيبا از بلندى همّت خبر مى دهد.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص153 ، ح2845
اَلشَّرَفُ بِالهِمَمِ العاليَةِ لا بِالرِّمَمِ الباليَةِ؛
شرافت به همّت هاى بلند است نه به استخوان هاى پوسيده.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص448 ، ح10273
إنَّ حَوائِجَ الناسِ إلَیکم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکم فَلا تَمَلّوا النِّعَمَ
نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است. از این نعمت ها خسته و بیزار نباشید
نزهة الناظر و تنبيه الخاطر ص81 ، ح6 - بحارالانوار(ط-بیروت) ج71 ، ص318 ، ح 80
كَفّ الْأذى مِن كَمالِ الْعَقلِ و فِيهِ راحَةٌ لِلبَدَنِ عاجِلاً و آجِلاً؛
خوددارى از آزار ديگران، نشانه كمال خرد و مايه آسايش دو گيتى است
تحف العقول ص 283
