🌹💫حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها💫🌹

نماز استغاثه و توسل به حضرت زهرا (س) درهنگام مشکلات به شرح زیر است:

سیدبن طاوس گوید: مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام روایت کرده:به هنگام حاجت و بروز مشکلات به فاطمه(علیهاالسلام) متوسل شوید و ابتدا دو رکعت نماز به جای آورید و پس از سلام سه مرتبه تکبیر بگویید و بعد از آن تسبیح حضرت فاطمه را به جای آورده سپس سجده کرده صد مرتبه بگویید:

«یا مَوْلاتى یا فاطِمَةُ اَغیثینى»و سپس سمت راست‏ صورت خود را بر زمین گذارید،و صد مرتبه مثل آن را گفته و سپس سجده نموده همان ذکر را صد و ده مرتبه دیگر بر زبان می ­آورید و پس از آن حاجت­های خود را از خداوند طلب می­ کنید که خداوند برآورده ­اش خواهد ساخت.( بحار الانوار،ج91،ص30 و 31)

پی نوشت:

1.صحیفه فاطمیه (س)، ص207

دعایی که حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) به حضرت فاطمه (سلام الله علیها) برای برآورده شدن حوائج آموختند.

حضرت رسول خدا به حضرت فاطمه ی زهرا فرمودند که ای دخترم آیا می خواهی که به تو دعائی بیاموزم که آن را احدی نمی خواند مگر آنکه حاجت او برآورده شود و به برکت این دعا در تو هیچ سحری و هیچ زهری تاثیر نکند و بر تو هیچ دشمنی شماتت ننماید و شیطان متعرّض تو نگردد وخدای تعالی روی توجه خود را از تو باز ندارد و از تو رحمت خود را برطرف نکند و دعای تو را برنگرداند و همه ی حاجت های تو را برآورد. حضرت فاطمه فرمودند : بله ای پدر می خواهم. به درستی که این دعا در نزد من محبوب تر است از دنیا و آنچه در آن است. حضرت رسول فرمودند این عبارات را بگو:

یا اعزّ مذکور و اقدمه قِدماً فی العزّ و الجبروت یا رحیم کل مسترحِم و مفزع کل ملهوف الیه یا راحم کل حزین یشکو بثّه و حزنه الیه یا خیر من سُئل المعرف منه و اسرعه اعطاء، یا من یخاف الملائکه المتوقّده بالنّور منه اسالک بالاسماء التی یدعوک بها حمله عرشک و من حول عرشک بنورک یسبّحون شفقَه مِن خوف عقابک و بالاسماء التی یدعوک بها جبرئیل و میکائیل و اسرافیل الّا اجَبتَنی و کشفتَ یا الهی کُربتی  و سترتَ ذنوبی یا من امر بالصّیحه فی خلقه فاذا هم بالسّاهره یُحشرون و بذالک الاسم الذی احییتَ به العظام و هی رمیم، اُحی قلبی و اَشرح صدری و اصلِح شانی

یا من خصّ نفسه بالبقاء و خلق لبریّه الموت و الحیات و الفناء یا من فِعله قول، و قوله اَمر، و امره ماض علی ما یشاء اسالک بالاسم الذی دَعاک به خلیلک حین اُلقی فی النّار فدعاک به فاستجبت له و قلتَ یا نارُ کونی بردا و سلاما علی ابراهیم و بالاسم الذی دَعاک به موسی من جانب الطور الایمن فاستجبتَ له و بالاسم الذی خلقتَ به عیسی من روح القدس و بالاسم الذی تبت َ به علی داود و بالاسم الذی وهبتَ به لزکریا یحیی و بالاسم الذی کشفتَ به عن ایوب الضرّ و تبت َ به علی داود و سخّرتَ به لسلیمان الریح تجری بامره و الشیاطین و علّمتَه منطق الطیر و بالاسم الذی خلقتَ به العرش و بالاسم الذی خلقت َ به الکرسیّ و بالاسم الذی خلقتّ به الرّوحانییّن و بالاسم الذی خلقت به الجن و الانس و بالاسم الذی خلقتَ به جمیع الخلق و بالاسم الذی خلقتَ به جمیع ما اردتَ من شیء بالاسم الذی قدَرتَ به علی کل شی اسالک بحق هذه الاسماء الّا ما اعطیتنی سوءلی و قضیتَ حوائجی یا کریم.( مهج الدعوات و منهج العبادات،ص 139).1

چون این دعا را بخوانی پس پروردگار در جواب گوید که : آری آری دعای تو را مستجاب گردانم.

پی نوشت:

1.صحیفه فاطمیه(سلام الله علیها)،ص 97

برای جلوگيرى از خطرات
براى بيمارى تب
براى بيمارى تب
براى بيمارى تب
دعاؤها عليهاالسلام في الاحتراز
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، يا حَيُّ يا قَيُّومُ، بِرَحْمَتِكَ اَسْتَغيثُ فَاَغِثْني، وَ لا تَكِلْني اِلي نَفْسي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَ اَصْلِحْ لي شَأْني كُلَّهُ.
و في رواية:
يا حَيُّ يا قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ اَسْتَغيثُ، اَللَّهُمَّ لا تَكِلْني اِلي نَفْسي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَ اَصْلِحْ لي شَأْني كُلَّهُ. دعاؤها عليهاالسلام في العوذة للحمّي
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، بِسْمِ اللَّهِ النُّورِ، بِسْمِ اللَّهِ نُورِ النُّورِ، بِسْمِ اللَّهِ نُورٌ عَلي نُورٍ، بِسْمِ اللَّهِ الَّذى هُوَ مُدَبِّرُ الْاُمُورِ، بِسْمِ اللَّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ.
 

دعاى آن حضرت براى جلوگيرى از خطرات

بنام خداوند بخشنده مهربان، اى زنده اى پايدار، به رحمتت پناه آورده‏ام، مرا پناه ده، و يك چشم بر هم زدن مرا بحال خود وامگذار، و تمام امورم را اصلاح گردان.
و در روايتى آمده:
اى زنده، اى پايدار، به رحمتت پناهنده گرديده‏ام، خدايا يك لحظه مرا

ادعيه‏ آن حضرت در ثناء الهى و درخواست حوائج از او در تسبيح و تنزيه خداوند در تسبيح و تنزيه خداوند در روز سوم ماه
در مورد بدست آوردن اخلاق نيكو و كارهاى پسنديده
در حاجتهاى جامعى براى دنيا و آخرت

دعاوها عليهاالسلام فى تسبيح الله سبحانه
سُبْحانَ ذِى الْعِزِّ الشَّامِخِ الْمُنيفِ، سُبْحانَ ذِى‏الْجَلالِ الباذِخِ الْعَظيمِ، سُبْحانَ ذِى‏الْمُلْكِ الْفاخِرِ الْقَديمِ، سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَالْجَمالَ، سُبْحانَ مَنْ تَرَدَّى بِالنُّورِ وَالْوَقارِ، سُبْحانَ مَنْ يَرى اَثَرَ النَّمْلِ فِي الصَّفاءِ، سُبْحانَ مَنْ يَرى وَقْعَ الطَّيْرِ فِي الْهَواءِ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ هكَذا وَ لاهكَذا غَيْرُهُ. و في رواية:
سُبْحانَ ذِى‏الْجَلالِ الباذِخِ الْعَظيمِ، سُبْحانَ ذِى‏الْعِزِّ الشَّامِخِ الْمُنيفِ، سُبْحانَ ذِى‏الْمُلْكِ الْفاخِرِ الْقَديمِ، سُبْحانَ ذِى‏الْبَهْجَةِ وَالْجَمالِ، سُبْحانَ مَنْ تَرَدّى بِالنُّورِ وَالْوَقارِ، سُبْحانَ مَنْ يَرى اَثَرَالنَّمْلِ فِي الصَّفا وَ وَقْعَ الطَّيْرِ فِي الْهَواءِ.

دعاى آن حضرت در تسبيح و تنزيه خداوند
پاك و منزّه است خداوند صاحب عزّت و سربلندى و سرافرازى، پاك و منزّه است خداوند صاحب جلالت و بزرگي، پاك و منزّه است خداوند صاحب فرمانروايى با افتخار و ازلى، پاك و منزّه است آنكه لباس خرّمى و زيبايى بر

ادعيه‏ى آن حضرت در مورد نماز و آنچه به آن ارتباط دارد بعد از نماز وتر در تعقيب نماز ظهر
در تعقيب نماز عصر
در تعقيب نماز عشاء
بعد از هر نماز
بعد از هر نماز
هنگام صبح
در صبح و شام
دعاؤها عليهاالسلام بعد صلاة الوتر
عن فاطمة عليهاالسلام: رغّب النبيّ صلى الله عليه وآله في الجهاد و ذكر فضله، فسألته الجهاد، فقال: ألا أدلّك على شي‏ء يسير و اجره كبير، ما من مؤمن و لا مؤمنة يسجد عقيب الوتر سجدتين و يقول في كل سجدة:
سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ- خمس مرات.
لا يرفع رأسه حتّى يغفر اللّه ذنوبه كلها و استجاب اللّه دعاءه و ان مات في ليلته مات شهيداً. دعاؤها عليهاالسلام في تعقيب صلاة الظهر
سُبْحانَ ذِى‏الْعِزِّ الشَّامِخِ الْمُنيفِ، سُبْحانَ ذِى‏الْجَلالِ الْباذِخِ الْعَظيمِ، سُبْحانَ ذِى‏الْمُلْكِ الْفاخِرِ الْقَديمِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى بِنِعْمَتِهِ بَلَغْتُ ما بَلَغْتُ مِنَ الْعِلْمِ بِهِ وَ الْعَمَلِ لَهُ، وَ الرَّغْبَةِ اِلَيْهِ وَ الطَّاعَةِ لاَِمْرِهِ.

دعاى آن حضرت بعد از نماز وتر
روايت شده: بعد از آنكه پيامبر اصحابش را براى جهاد ترغيب كرد، آن حضرت قصد شركت در جهاد را داشت، پيامبر فرمود: آيا تو را راهنمائى

دعيه‏ى آن حضرت در زوال اندوهها و قضاء حوائج براى برآورده شدن حاجات
براى قضاء حوائج
براى قضاء حوائج
براى قضاء دين و آسان شدن كارها
براى دفع شدائد
براى كارهاى مهم
براى قضاء حوائج
در برطرف شدن غم و اندوه
براى رهائى از مهالك
دعاؤها عليهاالسلام لقضاءالحوائج
يا اَعَزَّ مَذْكُورٍ، وَ اَقْدَمَهُ قِدَماً فِي الْعِزِّ وَ الْجَبَرُوتِ، يا رَحيمَ كُلِّ مُسْتَرْحِمٍ، وَ مَفْزَعَ كُلِّ مَلْهُوفٍ اِلَيْهِ، يا راحِمَ كُلِّ حَزينٍ يَشْكُو بَثَّهُ وَ حُزْنَهُ اِلَيْهِ، يا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ الْمَعْرُوفُ مِنْهُ وَ اَسْرَعَهُ اِعْطاءً، يا مَنْ يَخافُ الْمَلائِكَةُ الْمُتَوَقِّدَةُ بِا لنُّورِ مِنْهُ.
اَسْاَلُكَ بِالْاَسْماءِ الَّتي يَدْعُوكَ بِها حَمَلَةُ عَرْشِكَ، وَ مَنْ حَوْلُ عَرْشِكَ بِنُورِكَ يُسَبِّحُونَ شَفَقَةً مِنْ خَوْفِ عِقابِكَ، وَبِا لْاَسْماءِ الَّتي يَدْعُوكَ بِها جَبْرَئيلُ وَ ميكائيلُ وَ اِسْرافيلُ اِلاَّ اَجَبْتَني، وَ كَشَفْتَ يا اِلهي كُرْبَتي، وَ سَتَرْتَ ذُنُوبي.
يا مَنْ اَمَرَ بِالصَّيْحَةِ في خَلْقِهِ، فَاِذاهُمْ بِالسَّاهِرَةِ مَحْشُورُونَ، وَ بِذلِكَ الْإِسْمِ الَّذى اَحْيَيْتَ بِهِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَميمٌ، اَحْيِ قَلْبي، وَ اشْرَحْ صَدْرى، وَاَصْلِحْ شَأْني.
يا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالْبَقاءِ، وَ خَلَقَ لِبَرِيَّتِهِ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ وَ الْفَناءَ، يا مَنْ فِعْلُهُ قَوْلٌ، وَ قَوْلُهُ اَمْرٌ، وَاَمْرُهُ ماضٍ عَلي ما يَشاءُ.
دعاى آن حضرت براى برآورده شدن حاجات
اى گرامى‏ترين نامى كه ياد شده، و ديرينه‏ترين نام در عزّت و فرمانروايى، اى رحم‏كننده بر هر كه از او طلب رحمت كند، و پناه هر كه به او پناهنده شود، اى رحم كننده بر هر محزونى كه شكوه و شكايت بسوى او برد، اى بهترين كسى كه از او نيكى طلب شده و بسرعت آنرا اجابت فرمود، اى

هنگام خواب , هنگام خواب براى دفع روياى زشت براى رفع بيخوابى

دعاؤها عليهاالسلام اذا اخذت مضجعها
اَلْحَمْدُلِلَّهِ الْكافي، سُبْحانَ اللَّهِ الْاَعْلي، حَسْبِيَ اللَّهُ وَ كَفي، ماشاءَاللَّهُ قَضي، سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ دَعا، لَيْسَ مِنَ اللَّهِ مَلْجَأٌ، و لا وَراءَ اللَّهِ مُلْتَجأ.
تَوَكَّلْتُ عَلَي اللَّهِ رَبّي وَ رَبِّكُمْ، ما مِنْ دابَّةٍ اِلاَّ هُوَ اخِذٌ بِناصِيَتِها، اِنَّ رَبّي عَلي صِراطٍ مُسْتَقيمٍ. اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِي الْمُلْكِ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ، وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً.

دعاؤها عليهاالسلام اذا نامت
روى عنها عليه‏السلام: دخل علىّ رسول‏اللّه صلى الله عليه و آله و قد افترشت فراشي للنوم، فقال: يا فاطمة لا تنامي الاّ و قد عملت اربعة: ختمت القرآن و جعلت الانبياء شفعاءك و ارضيت المؤمنين عن نفسك و حججت واعتمرت- الى ان قالت:- قال: اذا قرأت «قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ»

دعاى آن حضرت هنگام خواب
سپاس مخصوص خداوندى است كه كفايت‏كننده است، پاك و منزّه است خداوند برتر، خداوند مرا كافى است، آنچه خدا مى‏خواهد انجام مى‏گيرد، خداوند سخن كسى كه او را خواند شنيد، غير از خدا پناهگاه و مأوايى نيست.
به پروردگار شما و خودم خداوند يكتا توكّل نمودم، هيچ جنبنده‏اى نيست جز آنكه خداوند زمام او را بدست دارد، بدرستيكه پروردگار من در راه راست مى‏باشد، سپاس خداوندى را سزاست كه فرزندى براى خود نگرفته، و در فرمانروائيش شريكى ندارد، و تحت سرپرستى كسى نبوده، و او را بسيار تكبيرگو.

دعاى آن حضرت هنگام خواب
از آن حضرت روايت شده: پيامبر بر من وارد شد در حالى كه بستر

در روز شنبه , در روز يكشنبه , در روز دوشنبه , در روز سه‏شنبه , در روز چهار شنبه در روز پنج شنبه , در روز جمعه
در روز جمعه
هنگام آشكار شدن هلال ماه رمضان

دعاؤها عليهاالسلام في يوم السبت
اَللَّهُمَّ افْتَحْ لَنا خَزائِنَ رَحْمَتِكَ، وَ هَبْ لَنَا اللَّهُمَّ رَحْمَةً لا تُعَذِّبُنا بَعْدَها فِي الدُّنْيا وَ الْأَخِرَةِ، وَ ارْزُقْنا مِنْ فَضْلِكَ الْواسِعِ رِزْقاً حَلالاً طَيِّباً، وَ لا تُحْوِجْنا وَ لا تُفْقِرْنا اِلي اَحَدٍ سِواكَ، وَ زِدْنا لَكَ شُكْراً، وَ اِلَيْكَ فَقْراً وَفاقَةً، وَ بِكَ عَمَّنْ سِواكَ غِناً وَ تَعَفُّفاً.
اَللَّهُمَّ وَسِّعْ عَلَيْنا فِي الدُّنْيا، اَللَّهُمَّ اِنَّا نَعُوذُبِكَ اَنْ تَزْوِىَ وَجْهَكَ عَنَّا في حالٍ، وَ نَحْنُ نَرْغَبُ اِلَيْكَ فيهِ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَ اَعْطِنا ما تُحِبُّ، وَ اجْعَلْهُ لَنا قُوَّةً فيما تُحِبُّ، يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

دعاؤها عليهاالسلام في يوم الاحد
اَللَّهُمَّ اجْعَلْ اَوَّلَ يَوْمي هذا فَلاحاً، وَ اخِرَهُ نَجاحاً، وَ اَوْسَطَهُ صَلاحاً، اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَ اجْعَلْنا مِمَّنْ اَنابَ اِلَيْكَ فَقَبِلْتَهُ، وَ تَوَكَّلَ عَلَيْكَ فَكَفَيْتَهُ، وَ تَضَرَّعَ اِلَيْكَ فَرَحِمْتَهُ.

دعاى آن حضرت در روز شنبه
پروردگارا! گنجهاى رحمتت را براى ما بگشا، و ما را مشمول رحمتى قرار ده كه بعد از آن در دنيا و آخرت عذابمان ننمائى، و از فضل گسترده‏ات، ما را از روزى حلال و پاكيزه‏اى بهره‏مند گردان، و ما را نيازمند و محتاج كسى

براى شوهرش
براى اسماء بنت عميس
بر آنانكه به او ستم كردند
بر ابى‏بكر و عمر
بر آن دو نفر
بر آن دو نفر

دعاؤها عليهاالسلام لبعله عليه‏السلام
قالت عليهاالسلام فى وصيّتها اليه عليه‏السلام: إذا أنا متّ فغسّلنى بيدك، و حنّطنى و كفّنّى، و ادفنّى ليلاً، و لا يشهدنى فلان و فلان، و لا زيادة عندك فى وصيتى اليك، و استودعك اللّه تعالى حتّى القاك،
جَمَعَ الَّلهُ بَيْني وَ بَيْنَكَ فى دارِهِ وَ قُرْبِ جِوارِهِ.

دعاؤها عليهاالسلام لاسماء بنت عميس
روى انها عليهاالسلام قالت لاسماء: انى نحلت و ذهب لحمى، الا تجعلين لى شيئاً يسترنى- الى ان قال:- فدعت بسرير فاكبّته لوجهه، ثم دعت بجرائد فشدّدته على قوائمه، ثم جلّلته ثوباً، فقالت عليهاالسلام:اصنعى لى مثله، استرينى،
ستَرَكِ اللَّهُ مِنَ النَّارِ.

دعاى آن حضرت براى شوهرش
آن حضرت در وصيّتش به حضرت على عليه‏السلام فرمود: آنگاه كه از دنيا

در روز قيامت براى برطرف شدن عذاب از دوستانش
در محشر براى شفاعت دوستانش
در محشر براى شفاعت دوستانش
در محشر براى بخشيده شدن گناهان شيعيانش
در روز قيامت بر قاتلين فرزندش و شفاعت دوستدارانش
در محشر بر عليه قاتلان امام حسين عليه‏السلام
در محشر بر عليه قاتلان امام حسين عليه‏السلام
در محشر بر عليه قاتلان فرزندش
در محشر براى شناخته شدن حقش
در قيامت براى شفاعت امت پدرش
هنگام داخل شدن به بهشت

دعاؤها عليهاالسلام في يوم القيامة لدفع العذاب عن محبيها
روى عن محمد بن مسلم الثقفي انه قال: سمعت اباجعفر عليه‏السلام يقول: لفاطمة عليهاالسلام وقفة على باب جهنّم، فاذا كان يوم القيامة كتب بين عيني كل رجل مؤمن او كافر، فيؤمر بمحبّ قد كثرت ذنوبه الى النار، فتقرء فاطمة عليهاالسلام بين عينيه محبّاً، فتقول:
اِلهي وَ سَيِّدى سَمَّيْتَني فاطِمَةَ، وَ فَطَمْتَ بي مَنْ تَوَلاَّني وَ تَوَلّي ذُرِّيَّتي مِنَ النَّارِ، وَ وَعْدُكَ الْحَقُّ، وَ اَنْتَ لا تُخْلِفُ الْميعادَ.
فيقول الله عز و جل: صدقت يا فاطمة، انى سميتك فاطمة و فطمت بك من احبك و تولاك و احب ذريتك و تولاهم من النار، و وعدى الحق، و انا لا اخلف الميعاد- الى ان قال:- فمن قرأت بين عينيه مؤمناً، فخذى بيده و ادخليه الجنة.

دعاى آن حضرت در روز قيامت براى بر طرف شدن عذاب از دوستانش
از امام باقر عليه‏السلام روايت شده كه فرمود: حضرت فاطمه عليهاالسلام لحظه‏اى در كنار جهنم توقف مى‏كند- در آن روز در پيشانى هر كس ايمان

براى طلب نزول سفره‏ى آسمانى
در پناه بردن به خدا از غضب او و رسولش
در پناه بردن به خدا از كمى ياور
براى بخشيده شدن گناهان
در هنگام بيمارى براى كسب رحمت الهى
در شب وفاتش براى طلب رحمت الهى
در هنگام بيمارى، براى بخشش گناهان شيعيانشان
در طلب مرگ، بعد از آنكه بر ايشان ظلم واقع شد
براى تعجيل در وفاتش
در هنگام وفات
هنگام وفات، براى كسب رحمت الهى

دعاؤها عليهاالسلام لطلب نزول مائدة من السماء
روى عن ابن عباس في حديث طويل ان النبي صلى الله عليه وآله دخل على فاطمة عليهاالسلام فنظر الى صفار وجهها و تغيّر حد قتيها، فقال لها: يا بنيّة، ما الذى اراه من صفار وجهك و تغيّر حدقتيك؟ فقالت: يا ابه انّ لنا ثلاثاً ما طعمنا طعاماً الى ان قال: ثم و ثبت حتّى دخلت الى مخدع لها فصفّت قدميها فصلّت ركعتين، ثم رفعت باطن كفّيها الى السماء و قالت:
اِلهي وَ سَيِّدى هذا مُحَمَّدٌ نَبِيُّكَ، وَهذا عَلِيٌّ ابْنُ عَمِّ نَبِيِّكَ، وَ هذانِ الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ سِبْطا نَبِيّكَ.
اِلهي اَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ كَما اَنْزَلْتَها عَلي بَنياِسْرائيلَ، اَكَلُوا مِنْها وَ كَفَرُوا بِها، اَللَّهُمَّ اَنْزِلْها عَلَيْنا فَاِنَّا بِها مُؤْمِنُونَ.
و في رواية:
اَللَّهُمَّ اِنَّ فاطِمَةَ بِنْتَ نَبِيِّكَ قَدْ اَضَرَّبِهَا الْجُوعُ، وَ هذا عَلِيُّ بْنُ اَبيطالِبٍ ابْنُ عَمِّ نَبِيِّكَ قَدْ اَضَرَّ بِهِ الْجُوعُ، فَاَنْزِلِ

دعاى آن حضرت براى طلب نزول سفره آسمانى
روايت شده كه روزى پيامبر بر آن حضرت وارد شد و ديد چهره ايشان زرد شده است،پيامبر اكرم از علّت آن جويا شد، فرمودند: سه روز است كه غذا نخورده‏ايم، حضرت فاطمه عليهاالسلام آنگاه به اتاقى

فاطمه‏ ى زهرا عليهاالسلام در كنار نماز و ركوع و سجود طولانيش، به دعا و نيايش مى‏پرداخت و در اين ميدان عارفانه، به قدرى پيش مى‏رفت، كه گويا همه‏ى چيزها و نهانها براى او پيدا بود، وى مى‏توانست با مأمورين آسمانى كه از ديد ديگران نامريى و ناپيدا بودند، مذاكره و گفتگو كند و ناديده‏ها را ببيند، و به جايى رسد كه بين خالق و مخلوق پرده‏ها و حاجبها بى‏معنى باشد.
او از طريق دعا و نيايش، با نگرشى به درون خود توانست تمام اميال و شهوات مادى را كنار زند و با تجلى روح ملكوتى به قله‏ى كمال، پرواز كند و با رسيدن به كمال مطلق، عالم خلقت را با «آيت بِاِذنى» به تسخير خود درآورد و آنگاه همه چيز و همه جا به تصرف فاطمه عليهاالسلام درآيد.
اگر فاطمه عليهاالسلام توانست ملائكه و مأمورين آسمانى را به خدمت استخدام كند و خازن بهشتى و جبرئيل و ميكائيل را به مأموريتها وادارد، و تصرفات و تحولات محيرالعقول در جهان پديدار سازد و از طريق چادر پاره‏پاره‏ى پرفروغش خانه‏هاى يهود را منور ساخته و دهها پيروان مذاهب ديگر را به صراط مستقيم اسلام هدايت نمايد و... همگى از همين مقوله سرچشمه مى‏گيرد. (1)

ابن‏عباس مى ‏گويد: فاطمه‏ى زهرا عليهاالسلام، دو ركعت نماز خواند و با خداى خود به راز و نياز پرداخت، سپس دستهايش را به سوى آسمان بلند كرده و چنين معروض داشت: اى خدا و مولايم! تو را به حق محمد و على و حسن و حسينم، همچنانچه براى بنى‏اسرائيل مائده نازل فرمودى. براى ما نيز مائده بفرست.
ابن‏عباس مى‏گويد: هنوز دعاى فاطمه عليهاالسلام به پايان نرسيده بود كه طبقى پر از طعام بهشتى نازل شد...(2)

دعاى نور

حضرت فاطمه عليهاالسلام دعاهاى زيادى مى‏خواند و به اصحاب و ياران مخصوص پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله برخى از آنها را تعليم فرمود، كه در كتابهاى ادعيه آمده است، ولى در ميان آنها دعايى بسيار با بركت و آثار خير، كه آن را به حضرت سلمان سفارش فرمودند و افزودند كه آن را بيشتر بخواند و فرمودند از جمله آثار آن اين است كه: تو را تب نمى‏گيرد و سعى كن بر خواندن آن مداومت نمايى...
حضرت سلمان مى‏گويد: سوگند به خدا كه آن را به بيش از هزار نفر آموختم كه در تب و بيمارى مى‏سوختند و به بركت دعاى آن حضرت همگى شفا يافتند. اينك متن آن دعا را براى خوانندگان عزيز ترسيم مى‏نماييم:
بسم اللَّه الرحمن الرحيم، بسم اللَّه النور، بسم اللَّه نور النور، بسم اللَّه نور على نور، بسم اللَّه الذى هو مدبر الامور، بسم اللَّه الذى خلق النور من النور، الحمدللَّه الذى خلق النور من النور، و انزل النور على الطور، فى كتاب مسطور، فى رق منشور، بقدر مقدور، على نبى محبور، الحمدللَّه الذى هو بالعز مذكور، و بالفخر مشهور، و على السراء و الضراء مشكور، و صلى اللَّه على سيدنا محمد و آله الطاهرين.(3)
و بالاخره حضرت فاطمه عليهاالسلام آن قدر دعا كرد و در برابرش از منافقين و مهاجمين به دودمانش مصيبت ديد كه دعاى نهايى عَجِّلْ وَفاتى سر داد و شيفتگانش را به عزاى خود مبتلا ساخت.

پی نوشت ها

1ـ در اين زمينه به كتاب تجليات ولايت به قلم نگارنده كه در ولايت تكوينى چهارده معصوم نگارش يافته مراجعه فرماييد.
2ـ عوالم، ج 11، ص 235: صلت ركعتين ثم رفعت باطن كفيها الى السماء و قالت: الهى و سيدى! هذا محمد نبيك و هذا على ابن عم نبيك و هذان الحسن والحسين سبطا نبيك، الهى انزل علينا مائدة من السّماء كما انزلتها على بنى‏اسرائيل، اكلوا منها و كفروا بها، اللهم انزله علينا فانّا به مؤمنون: قال ابن‏عبّاس: واللَّه ما استتمت الدعوة فاذا بصحفه من ورائها.
3ـ منتهى‏الامال، ص 134- بحارالانوار، ج 43، ص 67.

توصيه شده است كه بعد از نمازهاى واجب، تسبيح حضرت فاطمه زهرا (س) گفته شود . دوست دارم بيش‏تر درباره آثار آن‏بدانم .
طيبه شيرازى/مامائى
براى پاسخ به اين سؤال مناسب ديديم كه ديدگاه استاد محمد شجاعى را در اين زمينه تقديم داريم . ايشان در كتاب «مقالات/دفتر سوم‏» چنين مى ‏نويسند:
لازم است‏بعد از نمازهاى واجب بر «تسبيح حضرت فاطمه (س)» مداومت كند و از ترك آن و مسامحه در آن و از عدم مداوم ت‏بر آن اجتناب كند و جانب حضرت معبود را در خصوص آن مراقبت نمايد .
تسبيح حضرت فاطمه زهرا در «ترتيب‏» و در «عدد» به اين صورت است:
34 بار «الله اكبر» 33 بار «الحمد لله‏» و 33 بار «سبحان الله‏» .
ابوبصير از امام صادق (ع) نقل مى‏ كند كه فرمود:
«فى تسبيح فاطمة صلى الله عليها يبدا بالتكبير اربعا و ثلاثين، ثم التحميد ثلاثا و ثلاثين، ثم التسبيح ثلاثا و ثلاثين; (1) در تسبيح فاطمه (س) با «تكبير» يعنى با «الله اكبر» شروع مى‏كند و سى و چهار بار «تكبير» مى‏گويد، سپس سى و سه بار به «تحميد» مى ‏پردازد، يعنى «الحمد لله‏» مى‏گويد، و سپس سى و سه بار «تسبيح‏» مى‏كند، يعنى «سبحان الله‏» مى‏گويد» . 1
در «ترتيب‏» و در «عدد» حسابها هست كه براى اهل آن تا حدودى معلوم و براى محجوبان هم مستور است .

علم راه حق و علم منزلش***صاحب دل داند آن را با دلش

(دفتر چهارم مثنوى)

از اين رو، لازم است در «ترتيب‏» و در «عدد» دقت كامل كند، تا از آثار و بركات مخصوصه بهره‏مند گردد .
شرط حضور و توجه به خدا و به معنى آن چه مى‏گويد، در اين جا نيز از شرايط اساسى است و بدون آن از بركات مخصوصه، آن چنان كه بايد، ملحوظ نخواهد شد . بايد مجاهدت جدى و مراقبت نمايد كه «تسبيح‏» را با حضور قلب و باتوجه بگويد، و از اين كه در لفظ بگويد و قلبا پراكنده باشد و اين جا و آن جا باشد، اجتناب كند . زيرا در اين صورت او در باطن امر در محضر حضرت حق نيست و حال تسبيح و سير تسبيحى ندارد، و گفتار او، و خود او صعود الى الله نخواهد داشت، بلكه در اين جا و آن جا خواهد بود .
در حال حضور، باگفتن «الله اكبر» و تكرار آن، سيرى خواهد داشت و با گفتن «الحمدالله‏» و سپس «سبحان الله‏» و با تكرار آن‏ها نيز سيرها خواهد كرد . با هر تكبيرى، سيرى در مدارج توحيد، باهر تحميدى، سيرى ديگر، و با هر تسبيحى هم سيرى خواهد نمود، آن هم در بدايات به نحوى و در اواسط و نهايات به انحاء ديگر . مسالك غيبى در پيش خواهد داشت، و هدايت‏ها در آن مسالك غيبى .
در حال حضور، دل كه سالك اصلى طريق است‏به تكبير، به تحميد و به تسبيح مى‏پردازد و در مدارج توحيد و عبوديت پيش مى‏رود . اگر حضور نباشد، دل در اين سو و آن سو بوده در تكبير و تحميد و تسبيح نخواهد بود، بلكه غوطه ور در غفلت و محبوس در ظلمات اغيار و در حال فرار از حضرت معبود است و زبان به تنهايى به كار افتاده است . طبعا سيرى انجام نگرفته و جز به اندازه حضور اجمالى و كلى، عايدى نخواهد داشت . (دقت ‏شود)

خاتم تو اين دل است و هوشدار***تانگردد ديو را خاتم شكار
پس سليمانى كند بر تو مدام***ديو با خاتم حذر كن السلام

(دفتر چهارم مثنوى)

شرط ديگرى كه در اين تسبيح هست و بايد مراعات شود، بلافاصله بودن آن بعد از نماز است . همين كه نماز را تمام كرد، قبل از اين كه تغيير وضع بدهد و از حالت نماز خارج شود و قبل از اين كه به چيزى بپردازد، يعنى بعد از سلام نماز، در همان حالت كه در وقت‏سلام داشت، با حضور و با توجه، تسبيح راشروع كند و با مراعات «ترتيب‏» و «عدد» بدون اين كه در وسط تسبيح را به چيزى قطع كند، به آخر برساند .
در اين كه بايد بلافاصله و قبل از خارج شدن از حالت نماز باشد نيز حسابى هست كه در غير اين صورت نيست .
امام صادق (ع) فرمود:
«من سبح تسبيح فاطمة الزهراء - عليها السلام - قبل ان يثنى رجليه من صلاة الفريضة غفرالله له و ليبدا بالتكبير; (2) هر كس تسبيح حضرت فاطمه زهرا (س) را قبل از اين كه وضع خود بعد ا ز نماز واجب را بهم بزند بجا بياورد، خداى متعال او را مشمول مغفرت خود مى ‏گرداند، و بايد تسبيح را با تكبير، يعنى با «الله اكبر» شروع نمايد .» (2)
همچنين، در اين كه لازم است تسبيح را در وسط با چيزى قطع نكند و متصلا به آخر برساند، رموز خاصه وجود دارد كه اهل آن از آن آگاهند .
در فروع كافى، كتاب الصلاة باب التعقيب بعد الصلاة و الدعا آمده است كه امام صادق (ع) تسبيح حضرت فاطمه (س) را متصلا انجام مى‏داد و آن را با چيزى قطع نمى‏ كرد .

___________________________________________
1 . فروع كافى، كتاب الصلاة، باب التعقيب بعد الصلاة و الدعا .
2 . همان .
منابع مقاله:
پرسمان، شماره 11، شيرازي/مامائي، طيبه؛صفحه: 1