رهبر معظم انقلاب اسلامي: من هر زماني که به ياد وضع کتاب در جامعه خودمان
مي افتم قلبا غمگين و متاسف مي شوم . اين به خاطر آن است که در کشور ما به
هر دليلي بايد کتاب اقلا ده برابر اين ميزان رواج و توسعه و حضور داشته
باشد .
هفته کتاب و کتاب خواني يادآور وظيفه ايست برعهده فرهنگ سازان جامعه اسلامي به خصوص روحانيت و حوزه هاي علميه تا با ترويج اين امر مبارک، ضمن مستحکم ساختن پايه هاي علمي و فرهنگي جامعه، آن را در برابر توفان هجمه فرهنگي بيگانگان بيمه سازند.
امروزه اينترنت و استفاده از آن از يک سو و رسانه هاي گروهي مانند سينما و تلويزيون از سوي ديگر به قدري گسترش پيدا کرده که حتي در کوچکترين روستاها نيز مردم خصوصا قشر جوان ساعت هاي بسيار زيادي از وقت خود را صرف استفاده از تلويزيون ، سينما و اينترنت مي کنند . اين مهم هرچند در ظاهر امري خوش يمن و فرهنگ ساز جلوه مي کند اما اگر مو شکافانه به اين امر نگريسته شود ، مشاهده مي شود که هر چند اثر گذار باشد و فرهنگ ساز اما از سوي ديگر بر روي مخاطبان خود نسبت به کتاب و کتاب خواني اثر منفي مي گذارد، به نحوي که عموم کساني که شيفته جذابيت هاي تلويزيون و اينترنت هستند ديگر کمتر جذب کتاب و کتاب خواني مي شوند و اين امر نه تنها به صلاح ايشان که به صلاح جامعه نيز نيست .
رسانه هاي جمعي خصوصا اينترنت مخاطباني کوتاه طلب ، خلاصه طلب و در عين حال تنوع طلب تربيت مي کند که اين گونه مخاطبان هيچ انگيزه اي براي انتخاب و مطالعه کتاب ندارند .
آنچه مسلم است به هيچ وجه نمي توان جلوي ارابه چموش رسانه اي همچون اينترنت را گرفت اما مي توان با يک برنامه ريزي صحيح ، کارشناسي شده و مدون و منظم تا حدودي مانع از حذف کتاب و فرهنگ کتابخواني شد .
اين نکات زنگ خطري هستند براي متوليان فرهنگي کشور خصوصا بخش حوزوي که بايد در صدد برنامه ريزي قوي و کارآمد براي احياء جدي فرهنگ کتاب و کتابخواني برآيند و به اين فرهنگ جاني دوباره ببخشند .
همه ساله در اواخر آبان ماه که مقارن است با روز کتاب و کتابخواني يکي از تيتر هاي خبري عموم رسانه هاي جمعي اعم از تلويزيون ، راديو و پايگاه هاي اينترنتي مقالات و اخباري است پيرامون کتاب و کتابخواني. اما اينکه اين مقالات و مطالب چقدر موثرند و تا چه مقدار کاربردي هستند و تا چه حد به نتايج اين اخبار و آمار اعتنا و عمل مي شود حرف ديگري است و مجالي ديگر مي طلبد براي سنجش و بينش . اما صحبت اينجاست که چرا فقط در اين ايام به مساله مهمي چون کتاب و کتاب خواني پرداخته مي شود؟ آيا اين امر آنقدر ارزش ندارد که در طول سال ما شاهد صحبت و بحث پيرامون اين مقوله موثر فرهنگي باشيم ؟
مقام معظم رهبري در ديدار با دست اندرکاران برگزاري هفته کتاب در سال 75 اين گونه فرمودند:
«من هر زماني که به ياد وضع کتاب در جامعه خودمان مي افتم قلبا غمگين و متاسف مي شوم . اين به خاطر آن است که در کشور ما به هر دليلي که شما نگاه کني بايد کتاب اقلا ده برابر اين ميزان رواج و توسعه و حضور داشته باشد . اگر به دليل پرچم داري تفکر اسلامي و حاکميت اسلام به حساب بياوريد اين معنا صدق مي کند چون اسلام به کتاب و خواندن و نوشتن خيلي اهميت مي دهد هر منصفي به بيانات نبي مکرم اسلام و ائمه (ع) و پيشوايان اسلام نگاه کند مي بيند که اينها در چه زماني به کتاب و کتاب خواني دعوت مي کردند . اسلام پرچم دار کتابخواني است .
اگر از اين جهت هم حساب کنيد که امروز اين ملت ، ملتي است که در دنيا دچار ستم هاي ناشي از اعلام غرض قدرت هاي استکباري جهان است ، پس بايد از خودش دفاع کند . کدام دفاع ملي است که در درجه اول متکي به فرهنگ و آموزش و بينش و دانش نباشد ؟ پس ، باز هم به کتاب برمي گرديم يعني شما از هر طرف که بچرخيد مجبوريد به کتاب اهميت بدهيد .»
و در اهميت کتاب و کتابخواني همين بس که فرموده اند : من تسلي بالکتاب لم تفته سلوه
بر اساس آنچه در يک بررسي اجمالي به دست مي آيد بايد گفت امروزه حوزه هاي علميه و در راس آن روحانيت بايد در دو محور فعاليت هاي خود را در راستاي گسترش فرهنگ کتاب و کتابخواني تدوين کنند .
الف ) نهادينه کردن فرهنگ کتاب و کتابخواني در حوزه هاي علميه خصوصا در بين طلاب جوان : به نظر مي رسد که اين امر از دو جهت مهم است . يکي آنکه مسلما طلاب و روحانيون به عنوان يکي از اقشار متولي فرهنگي کشور بيش از هر قشر ديگري نيازمند مطالعه کارآمد ، موثر و به روز مي باشند . ديگر آنکه طلاب و روحانيون اگر در صدد فرهنگ سازي در اين زمينه باشند قطعا پيش از آن خود بايد اهل مطالعه باشند. در اين راستا به عنوان نمونه مي توان برنامه ريزي براي دوره مطالعاتي کتب شهيد مطهري و تفسير الميزان اشاره کرد. هر چند فعاليت هاي حوزه علميه خصوصا در سال هاي اخير در زمينه تخصصي کردن انتشارات و تاليفات غير قابل انکار که قابل توصيف است ليکن حوزه هاي علميه ناگزيرند از اينکه حداقل به هر نحو ممکن فضايي را فراهم کنند که طلاب و روحانيون با مسائل و مباحث روز آشنا شوند .
ب) نهادينه کردن فرهنگ کتاب و کتابخواني در بين اقشار مختلف جامعه : اين محور از نظر منطقي در واقع مرحله بعد از برنامه ريزي براي حوزه هاي علميه است به اين معنا که يک طلبه وقتي خود يک عامل فرهنگ کتاب و کتابخواني باشد مي تواند در يک منطقه تبليغي در اين زمينه فرهنگ ساز باشد چرا که روحانيت به عنوان يک قشر موثر در جامعه در زمينه فرهنگ سازي کتاب و کتابخواني مي تواند نقش بسزايي داشته باشد .
در اين راستا اقتضاي شرايط آن است که حوزه علميه از يک سو با تشکيل يک ستاد فرهنگي و از سوي ديگر برنامه ريزي و تخصيص بودجه کلان براي کتاب و کتابخواني نقش خود را در اين عرصه تبيين و تثبيت کند چرا که رهبر معظم انقلاب مي فرمايند: « الان ترويج دين در ميان مردم و نسل جوان با ترويج دين در صد سال پيش به کلي متفاوت است. شما اگر کتاب و استدلال صد سال پيش را جلوي جوانان امروز بگذاريد ، دل آنان را جذب نخواهد کرد . امروز مسائل و شبهات و افکار جديد مطرح است آن کسي که مي خواهد اسلام را مورد حمايت قرار بدهد بايد فکر و ابتکار جديد و صلاحيت هاي لازم را براي برخورد با شبهات در خودش به وجود بياورد .»
منبع : روزنامه رسالت
هفته کتاب و کتاب خواني يادآور وظيفه ايست برعهده فرهنگ سازان جامعه اسلامي به خصوص روحانيت و حوزه هاي علميه تا با ترويج اين امر مبارک، ضمن مستحکم ساختن پايه هاي علمي و فرهنگي جامعه، آن را در برابر توفان هجمه فرهنگي بيگانگان بيمه سازند.
امروزه اينترنت و استفاده از آن از يک سو و رسانه هاي گروهي مانند سينما و تلويزيون از سوي ديگر به قدري گسترش پيدا کرده که حتي در کوچکترين روستاها نيز مردم خصوصا قشر جوان ساعت هاي بسيار زيادي از وقت خود را صرف استفاده از تلويزيون ، سينما و اينترنت مي کنند . اين مهم هرچند در ظاهر امري خوش يمن و فرهنگ ساز جلوه مي کند اما اگر مو شکافانه به اين امر نگريسته شود ، مشاهده مي شود که هر چند اثر گذار باشد و فرهنگ ساز اما از سوي ديگر بر روي مخاطبان خود نسبت به کتاب و کتاب خواني اثر منفي مي گذارد، به نحوي که عموم کساني که شيفته جذابيت هاي تلويزيون و اينترنت هستند ديگر کمتر جذب کتاب و کتاب خواني مي شوند و اين امر نه تنها به صلاح ايشان که به صلاح جامعه نيز نيست .
رسانه هاي جمعي خصوصا اينترنت مخاطباني کوتاه طلب ، خلاصه طلب و در عين حال تنوع طلب تربيت مي کند که اين گونه مخاطبان هيچ انگيزه اي براي انتخاب و مطالعه کتاب ندارند .
آنچه مسلم است به هيچ وجه نمي توان جلوي ارابه چموش رسانه اي همچون اينترنت را گرفت اما مي توان با يک برنامه ريزي صحيح ، کارشناسي شده و مدون و منظم تا حدودي مانع از حذف کتاب و فرهنگ کتابخواني شد .
اين نکات زنگ خطري هستند براي متوليان فرهنگي کشور خصوصا بخش حوزوي که بايد در صدد برنامه ريزي قوي و کارآمد براي احياء جدي فرهنگ کتاب و کتابخواني برآيند و به اين فرهنگ جاني دوباره ببخشند .
همه ساله در اواخر آبان ماه که مقارن است با روز کتاب و کتابخواني يکي از تيتر هاي خبري عموم رسانه هاي جمعي اعم از تلويزيون ، راديو و پايگاه هاي اينترنتي مقالات و اخباري است پيرامون کتاب و کتابخواني. اما اينکه اين مقالات و مطالب چقدر موثرند و تا چه مقدار کاربردي هستند و تا چه حد به نتايج اين اخبار و آمار اعتنا و عمل مي شود حرف ديگري است و مجالي ديگر مي طلبد براي سنجش و بينش . اما صحبت اينجاست که چرا فقط در اين ايام به مساله مهمي چون کتاب و کتاب خواني پرداخته مي شود؟ آيا اين امر آنقدر ارزش ندارد که در طول سال ما شاهد صحبت و بحث پيرامون اين مقوله موثر فرهنگي باشيم ؟
مقام معظم رهبري در ديدار با دست اندرکاران برگزاري هفته کتاب در سال 75 اين گونه فرمودند:
«من هر زماني که به ياد وضع کتاب در جامعه خودمان مي افتم قلبا غمگين و متاسف مي شوم . اين به خاطر آن است که در کشور ما به هر دليلي که شما نگاه کني بايد کتاب اقلا ده برابر اين ميزان رواج و توسعه و حضور داشته باشد . اگر به دليل پرچم داري تفکر اسلامي و حاکميت اسلام به حساب بياوريد اين معنا صدق مي کند چون اسلام به کتاب و خواندن و نوشتن خيلي اهميت مي دهد هر منصفي به بيانات نبي مکرم اسلام و ائمه (ع) و پيشوايان اسلام نگاه کند مي بيند که اينها در چه زماني به کتاب و کتاب خواني دعوت مي کردند . اسلام پرچم دار کتابخواني است .
اگر از اين جهت هم حساب کنيد که امروز اين ملت ، ملتي است که در دنيا دچار ستم هاي ناشي از اعلام غرض قدرت هاي استکباري جهان است ، پس بايد از خودش دفاع کند . کدام دفاع ملي است که در درجه اول متکي به فرهنگ و آموزش و بينش و دانش نباشد ؟ پس ، باز هم به کتاب برمي گرديم يعني شما از هر طرف که بچرخيد مجبوريد به کتاب اهميت بدهيد .»
و در اهميت کتاب و کتابخواني همين بس که فرموده اند : من تسلي بالکتاب لم تفته سلوه
بر اساس آنچه در يک بررسي اجمالي به دست مي آيد بايد گفت امروزه حوزه هاي علميه و در راس آن روحانيت بايد در دو محور فعاليت هاي خود را در راستاي گسترش فرهنگ کتاب و کتابخواني تدوين کنند .
الف ) نهادينه کردن فرهنگ کتاب و کتابخواني در حوزه هاي علميه خصوصا در بين طلاب جوان : به نظر مي رسد که اين امر از دو جهت مهم است . يکي آنکه مسلما طلاب و روحانيون به عنوان يکي از اقشار متولي فرهنگي کشور بيش از هر قشر ديگري نيازمند مطالعه کارآمد ، موثر و به روز مي باشند . ديگر آنکه طلاب و روحانيون اگر در صدد فرهنگ سازي در اين زمينه باشند قطعا پيش از آن خود بايد اهل مطالعه باشند. در اين راستا به عنوان نمونه مي توان برنامه ريزي براي دوره مطالعاتي کتب شهيد مطهري و تفسير الميزان اشاره کرد. هر چند فعاليت هاي حوزه علميه خصوصا در سال هاي اخير در زمينه تخصصي کردن انتشارات و تاليفات غير قابل انکار که قابل توصيف است ليکن حوزه هاي علميه ناگزيرند از اينکه حداقل به هر نحو ممکن فضايي را فراهم کنند که طلاب و روحانيون با مسائل و مباحث روز آشنا شوند .
ب) نهادينه کردن فرهنگ کتاب و کتابخواني در بين اقشار مختلف جامعه : اين محور از نظر منطقي در واقع مرحله بعد از برنامه ريزي براي حوزه هاي علميه است به اين معنا که يک طلبه وقتي خود يک عامل فرهنگ کتاب و کتابخواني باشد مي تواند در يک منطقه تبليغي در اين زمينه فرهنگ ساز باشد چرا که روحانيت به عنوان يک قشر موثر در جامعه در زمينه فرهنگ سازي کتاب و کتابخواني مي تواند نقش بسزايي داشته باشد .
در اين راستا اقتضاي شرايط آن است که حوزه علميه از يک سو با تشکيل يک ستاد فرهنگي و از سوي ديگر برنامه ريزي و تخصيص بودجه کلان براي کتاب و کتابخواني نقش خود را در اين عرصه تبيين و تثبيت کند چرا که رهبر معظم انقلاب مي فرمايند: « الان ترويج دين در ميان مردم و نسل جوان با ترويج دين در صد سال پيش به کلي متفاوت است. شما اگر کتاب و استدلال صد سال پيش را جلوي جوانان امروز بگذاريد ، دل آنان را جذب نخواهد کرد . امروز مسائل و شبهات و افکار جديد مطرح است آن کسي که مي خواهد اسلام را مورد حمايت قرار بدهد بايد فکر و ابتکار جديد و صلاحيت هاي لازم را براي برخورد با شبهات در خودش به وجود بياورد .»
منبع : روزنامه رسالت
لينک مطلب
توسط صغری شکوهی در پنج شنبه 30 اردیبهشت 1389 ساعت 3:20 AM
نظرات 0