حسین مظلوم (علیه السلام)

برگزاری محفل شیرخوارگان حسینی همزمان با سراسر کشور و ۵ قاره جهان در ۱۰نقطه شهرستان بافق به محوریت هیئت رزمندگان اسلام انجام گرفت که مرکز این مراسم در حسینیه بزرگ محله سفلی شهر بود که با بیش از ۵ هزار نفر خواهران محترمه برگزار گردید . در این محفل عزا ابتدا مسئول هیئت رزمندگان گزارشی از اهداف برگزاری این مراسم و بازتابهائی که در جهان داشته سخنرانی نموده سپس حجه الاسلام و المسلمین سلیمانی امام جمعه محترم پیرامون تعلیم و تربیت فرزند ، نقش حضرت علی اصغر علیه السلام بعنوان آخرین سرباز و سند مظلومیت امام حسین (ع) سخنان مبسوطی ارائه نموده و آنگاه مداح اهل بیت عصمت و طهارت کربلائی کیاست فر حال و هوای محفل را حسینی نمودند بطوری که گریه و ناله مادران و طفلان و کودکان گویای همدردی با حضرت رباب و حضرت علی اصغر (ع) بود . برنامه های دیگر این مراسم قرائت نذرنامه بود که به صورت همزمان با سراسر کشور قرائت گردید و مادران فرزندان خود را نذر آقا امام زمان عج نمودند و گهواره گردانی و  اجرای تعزیه حضرت علی اصغر علیه السلام و اهداء پلاک طلا به ۳۰نفر از کودکانی که مزین به نام حضرت علی اصغر (ع) بودند در حاشیه مراسم توزیع لباس متبرک نوزاد به تعداد ۳ هزار دست صورت گرفت همراه با پذیرائی . ضمنا قابل ذکر است عیادت از مادران در بخش زایمان و اطفال در بخش کودکان بیمارستان ولی عصر عج از دیگر برنامه های این محفل جهانی حضرت علی اصغر علیه السلام بود که هر سال با اهداء گل و شیرینی و لباس متبرک توسط هیئت پیروان عترت خواهران صورت می گیرد .
– مراسم سینه زنی هیئت رزمندگان اسلام در تاسوعای حسینی در بیت پانزده خانواده محترم شهداء و ایثارگران که اولین سالگرد در گذشت پدر و مادر آنها بوده است صورت گرفت .
– برگزاری مراسم شام غریبان اطفال امام حسین علیه السلام در بیابانهای قاضی میر جعفر با قرائت زیارت عاشورا توسط مداح اهل بیت کربلائی نصرالله تشکری هیئت سینه زنی در بیابان صورت گرفت.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند:

حسين منى و اءنا من حسين احب الله من احب حسينا حسين سبط من الاسباط .

حسين از من و من از حسينم ؛ دوستدار حسين محبوب خداست ؛ حسين امتى از امت ها است .

ذخائر العقبى /124 و سنن ترمذى 2/307 و كنزالعمال 6/221 و 7/107 الفصول المهمة /171 و فضائل الخمسة 3/264 - 262.

قاسم بن حسن: مادرش رملد نام داشت(ابصار العین، 36.) و او نوجوانى بود كه هنوز به حد بلوغ نرسیده بود، وقتى براى اجازه میدان رفتن خدمت امام حسین علیه‏السلام رسید، امام علیه‏السلام نظر بر او افكند و دست بر گردن او انداخت و هر دو گریه كردند تا از حال رفتند، آنگاه براى مبارزه از امام اذن خواست ولى امام ابا كرد، قاسم به دست و پاى امام بوسه زد تا آن حضرت او را رخصت داد پس به میدان آمد در حالى كه اشكش بر گونه‏هایش جارى بود و این رجز را مى‏خواند:

"ان تنكرونى فانا ابن الحسن سبط النبى المصطفى المؤتمن هذا حسین كالاسیر المرتهن بین اناس لا سقوا صوب المزن."( «اگر مرا نمى‌شناسید من فرزند امام حسن هستم، كه او فرزند پیامبر خدا برگزیده و مؤتمن است. این حسین است كه همانند اسیر در میان گروهى است كه خدا آنها را از بارانش سیراب نكند.»)