حسین مظلوم (علیه السلام)

وظایف مردم و علما در برابر تحریفات عاشورا

شهید مطهری در قسمت دیگری از کتاب حماسه حسینی می فرمایند: بحث من اين است كه در نقل و بازگوكردن حادثه عاشورا، ما هزاران‏ تحريف وارد كرده‏ايم.

 باز هم با كمال تاسف بايد بگويم تحريفهايی كه بدست ما مردم‏ در اين حادثه صورت گرفته است همه در جهت پائين آوردن و مسخ كردن قضيه‏ بوده است، در جهت بی خاصيت و بی اثر كردن قضيه بوده است. و در اين‏ قضيه، هم گويندگان و علمای امت، و هم مردم تقصير داشته‏اند.

مسئولیت مردم

يك مطلب را لازم است قبلا بگويم كه در همه اينها مردم مسؤولند. يعنی‏ شما مردمی كه در روضه خوانيها شركت می‏كنيد، هيچ خيال نمی‏كنيد كه در اين‏ قضيه مسؤول هستيد، بلكه فكر می‏كنيد كه مسؤول فقط گويندگان هستند. دو مسؤوليت بزرگ مردم دارند، يكی اينكه نهی از منكر بر همه واجب است. وقتی می‏فهمند و می‏دانند كه اغلب هم می‏دانند كه دروغ است، نبايد در آن‏ مجلس بنشينند كه حرام است و بايد مبارزه كنند.

 و(مسئولیت) ديگر از بين بردن‏ تمايلی است كه صاحب مجلسها و مستمعين به گرم بودن مجلس دارند و به‏ اصطلاح مجلس بايد بگيرد، بايد كربلا شود. روضه خوان بيچاره می‏بيند كه‏ اگر هر چه می‏گويد راست و درست باشد آن طور كه شايد و بايد مجلس‏ نمی‏گيرد و همين مردم هم دعوتش نمی‏كنند، ناچار يك چيزی اضافه می‏كند. مردم بايد اين انتظار را از سر خودشان بيرون كنند و با رفتارشان آن روضه‏ خوانی را كه می‏ميراند و مجلس را كربلا می‏كند تشويق نكنند. كربلا می‏كند یعنی چه! مردم بايد روضه راست بشنوند تا معارفشان، سطح فكرشان بالا بيايد و بدانند كه اگر روحشان در يك كلمه اهتزاز پيدا كرد، يعنی با روح‏ حسين بن علی هماهنگ شد و در نتيجه اشكی ولو ذره‏ای، از چشمشان بيرون آمد واقعا مقام بزرگی است اما اشكی كه از راه قصابی كردن از چشم بيرون‏ بيايد اگر يك دريا هم باشد ارزش ندارد .

نقاط ضعف مردم:

عامه‏ مردم دو نقطه ضعف در موضوع عزاداری امام‏حسين (ع) دارند، يكی از آنها اين است كه معمولا مؤسس يا مؤسسين و صاحبان‏مجالس، چه آنهايی كه در مساجد و چه آنهايی كه بالخصوص در منزلشان مجلسی بر پا می‏كنند، در حدودی كه من تجربه دارم (استثناء ندارد) آن چيزی را كه‏ می‏خواهند ازدحام جمعيت است! اگر جمعيت ازدحام كند راضی هستند اگر ازدحام نكند راضی نيستند! اين نقطه ضعف است. اين جلسات برای اين‏ نيست كه جمعيت ازدحام كند. مگر ما می‏خواهيم سان ببينيم، مگر ما می‏خواهيم رژه برويم؟! هدف، آشنا شدن با حقايق است، مبارزه كردن با تحريفات است. اين يك نقطه ضعف است

نقطه ضعف دومی كه در مجالس عزاداری هست و بيشتر از ناحيه عوام‏الناس‏ است و خوشبختانه كمتر شده است ، مسئله " شور و واويلا " بپا شدن است.‏  من نمی‏گويم‏ مجلس از جا كنده نشود،من می‏گويم اين نبايد هدف باشد . اگر در آن مسير صحيح با بيان حقايق و واقعيات، بدون آنكه روضه دروغی خوانده شود، بدون‏ آنكه جعلی شود، بدون آنكه تحريفی شود، بدون آنكه برای امام‏حسين (ع) اصحابی بسازند كه در تاريخ نيست و خود امام‏حسين ( ع ) آنها را نمی‏شناسد چون وجود نداشته‏اند، بدون آنكه برای امام‏حسين (ع) فرزندانی ذكر شود كه‏ چنين فرزندانی در دنيا وجود نداشته‏اند ، بدون اينكه برای امام‏حسين (ع) دشمنانی ذكر شود كه اصلا چنين كسانی وجود نداشته‏اند ، اگر اشكی از روی‏ صداقت و حقيقت ريخت ، شور و واويلا هم بپا شد ، مجلس هم كربلا شد ، بسيار خوب است. ولی وقتی كه حقيقت و صداقت نبود، آيا بايد با امام‏حسين (ع) بجنگيم، دشمنی كنيم، دروغ ببنديم، دروغ بگوييم؟!اين ، نقطه ضعف مردم عوام است.

وظیفه علما

 وظيفه علما ، در دوره ختم‏نبوت مبارزه با تحريف است . خوشبختانه‏ ابراز اين كار در دست است و در ميان علماء بوده و هستند افرادی كه با اين نقاط ضعف مبارزه كرده و می‏كنند. كتاب لؤلؤ و مرجان كه در همين‏ موضوع حادثه عاشورا نوشته شده از مرحوم حاجی‏نوری (رضوان الله عليه) است كه درست همان قيام و وظيفه‏ بسيار بسيار مقدسی است كه اين مرد بزرگ انجام داده است ومصداق قسمت‏ اول آن حديث است«اذا ظهرت البدع فی امتی فليظهر العالم علمه». وظيفه علماست كه در اين موارد حقايق را بدون پرده به مردم بگويند ولو مردم خوششان نيايد . وظيفه علماست كه با اكاذيب مبارزه كنند، وظيفه‏ علماست كه مشت دروغ‏گويان را بازكنند.

حماسه حسینی / شهید مطهری ج1

ای قد تو سرو ریاض حسین(ع)

نور دل فاطمه(س) را نور عین

جوانی و به رهروان پیرعشق

اکبری و طنین تکبیر عشق

یم ؛ چو حبابی ست به پیش  نَمَت

مسیح را چشم  شفا ازدمت

یوسف اگر روی تو را  دیده بود

بساط حسن خویش برچیده بود

داغ دل لاله به صحرای تویی

مایه مجنونی لیلا تویی

حسین (ع) ؛ خود به عالمی دلبر است

وآنکه بَرَد دل ز حسین اکبر است