حسین مظلوم (علیه السلام)

مردم کوفه در همان خانه سلیمان بن صرو نامه ای با نام سلیمان بن صرد و مسیب بن نجبه و رفاعة بن شداد بجلی و حبیب بن مظاهر و سایر شیعیان به سوی امام نوشتند و در آن نامه بعد از حمد و ثنا بیان هلاکت معاویه درج کردند که:

یابن رسول الله! ما در این وقت امام و پیشوایی نداریم، به سوی ما توجه کن و به شهر ما قدم رنجه فرما تا آنکه شاید حق تعالی حق را بر ما ظاهر گرداند. و نعمان بن بشیر، حاکم کوفه در قصدالاماره در نهایت ذلت نشسته و خود را امیر جماعت دانسته لکن ما او را امیر نمی دانیم و به امارت نمی خوانیم و در نماز جمعه ی او حاضر نمی شویم و عید با او به جهت نماز بیرون نمی رویم و اگر خبر به ما رسد که حضرت تو متوجه این صوب گردیده او را از کوفه بیرون می کنیم تا به اهل شمام ملحق گردد والسلام.

 پس آن نامه را با عبدالله بن مسمع همدانی و عبدالله بن وال به خدمت امام فرستادند و ایشان با شتاب را ه را طی کردند تا دهم ماه رمضان به مکه معظمه رسیدند و نامه کوفیان را به خدمت امام رساندند.

منبع: منتهی الامال ج1 ص 414

ادامه دارد

حتی اگه رهام کنی از دل رهات نمی کنم

می دونم که باید بری اما جدات نمی کنم

گفتم که با رفتن تو تنها می شم تو این قفس

گفتی مگه فکر می کنی وصل به خدات نمی کنم

سرم رو پایین میندازم می گی نگام نمی کنی

جای تو تو قلب منه چطور نگات نمی کنم

فقط نمی خوام ببینی اشکو توی عمق چشام

غصه های بی کسی مو غرق چشات نمی کنم

تمام لحظه های من فدای با تو بودنه

حالا می خوای که من بگم: جان رو فدات نمی کنم!

ازم می خوای تا بمونم ازم می خوای دعات کنم

هرگز نمی یاد لحظه ای که من دعات نمی کنم

حالا دیگه باید بری با این که طاقت ندارم

چون تو می خوای باشه قبول بلند صدات نمی کنم

زيارت عاشورا اگرچه به حسب ظاهر از امام باقر و امام صادق علیهما السلام نقل شده؛ زيرا صفوان كه از ياران امام باقر و امام صادق علیهما السلام است مي‌گويد: "من در روز عاشورا در خدمت امام باقر علیه السلام بودم كه اين زيارت را قرائت فرمودند."

همچنين مي‌گويد: "امام صادق علیه السلام پس از زيارت امير المؤمنين به طرف كربلا اشاره كردند و اين زيارت را قرائت كردند."

اما در واقع اين زيارت از ناحيه خود خداوند متعال نازل شده و از احاديث قدسي است؛ چون شيخ عباس قمي در مفاتيح الجنان از امام صادق علیه السلام نقل مي‌كند كه: "آن حضرت از پدر بزرگوارش و ايشان از اجداد طاهرينش و آنان از پيامبر اكرم علیهم السلام و آن حضرت از جبرئيل و جبرئيل از خداوند متعال نقل مي‌كنند كه حضرت احديت به ذات مقدس خود قسم خورده كه هركس امام حسين علیه السلام را با اين زيارت، از دور يا نزديك زيارت كند، زيارت او را مي‌پذيرم و خواهش و حاجت او را برآورده مي‌كنم و بهشت و آزادي از جهنم را به او عطا مي‌كنم و شفاعت او را در حق هر كس كه بخواهد قبول مي‌نمايم."

(داستان هايي از زيارت عاشورا، ص9-10)