همه تاريخ جهان، تاريخ جنگ طبقاتي است.
فيلسوفان، تاكنون به تبيين جهان پرداختهاند اما اكنون سخن از تغيير است.
مهمترين كالايي كه بورژوازي (سرمايهداري) توليد ميكند، گوري است كه براي خود ميكند. زوال سرمايهداري همان قدر قطعي است كه ظهور حكومت كارگران.
فردريش انگلس (1895-1820) جامعهشناس، اقتصاددان و فيلسوف آلماني. وي برخي آثار خود را به صورت مشترك با مارك نوشت و پس از مرگ؟ ماركس، آثار او را تصحيح كرد.
برخي قوانين دولتها كه براي مبارزه با جرم و جنابت نوشته ميشود، جنايتكارانهتر از خود جرايم است.
يك مثقال عمل بيش از يك خروار نظريه، ارزش دارد.
ولاديمير لنين (1924-1870) سياستمدار روسي كه در پي سرنگوني حكومت تزارها در سال 1917 ميلادي رهبر اتحاد شوروي شد. لنين اگر چه مدافع نظريهسازي بود اما در عمل بيشتر فعال سياسي و انقلابي عملگرا بود. لنين حاشيهها و تفسيرهايي به ماركس نوشت و واضح ماركسيم- لنيسم شد. مشهورترين آثار او عبارتند از: امپرياليسم، بالاترين مرحله سرمايهداري، دولت و انقلاب، چه بايد كرد.
بدون شرايط انقلابي، امكان انقلاب كردن نيست؛ اما هر شرايط انقلابي هم لزوما به انقلاب نميانجامد.
ملتي كه به ملتهاي ديگر ستم كند، خودش آزاد نخواهد شد.
دروغي كه مدام تكرار شود، رخت واقعيت خواهد پوشيد.
من به هيچ كس اعتماد ندارم، حتي به خودم.
ديپلمات صادق مانند آب خشك يا فولاد چوبين است.
آرا و افكار از تفنگ پرقدرتترند. ما به دشمنان خود اجازه مسلح شدن به تفنگ را نميدهيم، پس چرا بايد به آنها اجازه داشتن افكار و آرا را بدهيم؟
http://www.modiryar.com
نظرات (0) نويسنده : مرجان ب - ساعت 12:32 AM - روز پنج شنبه 11 فروردین 1390 |
مكاتب اقتصادي جهان
در صفبندي مكاتب اقتصادي، مكتب اتريش كاملا در نقطه مقابل سوسياليسم قرار دارد و توصيهها و تجويزهاي آن عكس توصيهها و تجويزهاي مكتب سوسياليسم است. به اعتقاد واضعان و حاميان مكتب اتريش، توليد علمي از جمله آموزش مانند ديگر شاخههاي توليد است و تنها بازارها توانايي عرضه مناسب و اقتصادي آن را دارند. دولتها توانايي تاسيس مدارسي را كه از آزمونهاي اقتصادي سربلند بيرون بيايند ندارند؛ زيرا دولتها با مصرفكنندگان كالاهاي آموزشي تماس مستقيم و در نتيجه توانايي جذب اطلاعات و بازخوردهاي فعاليتهاي آموزشي خود را ندارند. از آنجا كه جريان آموزش دولتي، جرياني يكسويه (از دولت به ملت) است، تحت تاثير سلايق و تمنيات دولت قرار دارد و نه تنها متضمن نفع عمومي نيست، بلكه راه را براي هارموني فرهنگي دولت هموار ميكند. حال آنكه اگر آموزش توسط بخش خصوصي انجام شود، سرمايهگذار بخش خصوصي ناگزير است، ترجيحات مصرفكنندگان كالاي آموزشي خود را به دقت شناسايي كند. اگر در اين راه كامياب شود، پيشرفت ميكند و اگر ناكام بماند، از صحنه رقابت حذف ميشود و توليدكنندگان كالاي آموزشي بهتر، جاي او را ميگيرند.
http://www.tebyan-zn.ir/Economic.html
نظرات (0) نويسنده : مرجان ب - ساعت 12:32 AM - روز پنج شنبه 11 فروردین 1390 |
مكاتب اقتصادي جهان
نئوكلاسيكها كه مهمترين شاخه آنها هواداران مكتب كينز هستند، بر خلاف سوسياليستها معتقدند بخش خصوصي توانايي توليد برخي كالاها و خدمات عمومي مانند آموزش و حملونقل را دارند؛ اما در عين حال در يك مورد مانند سوسياليستها سخن ميگويند و مدعياند كارهاي زيربنايي مانند آموزش را نميتوان به هوس سرمايهداران سپرد و لازم است كه دولت در اين زمينهها سرمايهگذاري كند. حتي در پارهاي موارد، نئوكلاسيكها كاملا به سوسياليستها نزديك ميشوند و براي حل پارهاي مسائل، استفاده جمعي از امكانات را توصيه ميكنند. نئوكلاسيكها و كينزيها نميگويند مبناي نظري رجحان دولت بر بخش خصوصي چيست و صرفا مانندسوسياليستها از نفعطلبي سرمايهداران نگرانند.
مكتب شيكاگو و آموزش: مكتب شيكاگو بخش خصوصي خوشبينتر است تا دولت؛ اما توصيه به حذف دولت از امور آموزشي توصيه نميكند. به اعتقاد اقتصاددانان مكتب شيكاگو قطعا بخش خصوصي به لحاظ انگيزه و بهرهوري بيشتر، در ارائه خدمات آموزشي از دولت موفقتر است؛ اما دولت هم به گونهاي خاص ميتواند در آموزش عمومي مشاركت كند.
پيشنهاد پيروان مكتب شيكاگو اين است كه دولت به جاي سرمايهگذاري مستقيم در مدارس و آموزشگاهها، پول آن را به خانوادهها بدهد و خانوادهها هر مدرسه خصوصي را كه بهتر تشخيص ميدهند، براي آموزش فرزندان خود برگزينند. استدلال اقتصاددانان مكتب شيكاگو براي اين پيشنهاد اين است كه توليد كالاها و خدمات عمومي هم مانند ديگر كالاها است و به لحاظ نظري و عملي، بخش خصوصي در اين زمينه تواناتر و كارآتر از دولت است.
تبیان یزد
نظرات (0) نويسنده : مرجان ب - ساعت 12:31 AM - روز پنج شنبه 11 فروردین 1390 |
مكاتب اقتصادي جهان
سوسياليستها جديترين حاميان آموزش توسط حكومتها هستند و معتقدند هيچ كاري از جمله آموزش را نبايد با منافع سرمايهداران پيوند زد. در متوني كه تاكنون افراد و احزاب سوسياليست در نقد آموزش خصوصي و دفاع از آموزش دولتي نوشتهاند، مباني نظري مستقلي ديده نشده، بلكه احتجاج اصلي آنها اين است كه چون سرمايهگذار بخش خصوصي به دنبال نفع شخصي است، مدرسه يا دانشگاهي كه سرمايهداران تاسيس كنند نميتوانند خير عامه را در بر داشته باشند. مشهورترين مثال سوسياليستها درباره كاميابي آموزش دولتي، نمونه كوباست كه گفته ميشود در سالهاي پس از انقلاب 1959، همه مردم را باسواد كرده است. البته سوسياليستها هرگز به اين پرسش پاسخ ندادهاند كه چرا از سرزميني كه همه مردم آن باسوادند، هيچ بارقهاي از دانش و تكنولوژي ندرخشيده است و كوبا همچنان كشوري فقير و عقبمانده است.
http://tebyan-zn.ir
نظرات (0) نويسنده : مرجان ب - ساعت 12:30 AM - روز پنج شنبه 11 فروردین 1390 |