فقط تاریکی میداند که ماه چقدر روشن است...

فقط خاک میداند دست های آب چقدر مهربان است...

معنی دقیق نان را فقط آدم گرسنه می داند...

و فقط چشم های من میدانند که تو چقدر زیبایی...

اکثر آدمها خودشان را نمی بینند

اما با چشم های کورشان 

حقیقت تو را نشخوار می کنند...

همیشه قرار نیست که آب

مسئولِ خاموش کردنِ تشنگی باشد...

گاهی بزرگترین ســیلاب

بی ثمر

در بیابان خشک میشود...

حکایت این  بنده خدا ، حکایت این روزای منه...

عجب جاییه این دنیای مجازی...

بعضیها رو مثل کف دست میشناسی و باهاشون بزرگ شدی

اما چونان جملات فلسفی ای رو توی شبکه های اجتماعی میزارن

که با خوندش  قفل میکنی و چشات گرد میشه...

و اینجوری میشه که حکایت این بنده خدا هم

حکایت این روزای من میشه...

و به انگشتم نخي خواهم بست ،

كه فراموشم نشود ، هنوز یک انسانم...

  به راستی انسان یگانه خطای طبیعت است...

گفت احوالت چطور است؟

گفتمش عالیست

مثل حال گل...

حال گل در چنگ چنگیز خان مغول...