خوش آمدید

مثلی است که در آن آمده است :شخصی خاری برسر راه مردم کاشته بود . به او گفتند:بیا این خاررا بکن!

آن مرد گفت: دیر نمی شود ، وهربار که به او می گفتند ، می گفت ،دیر نمی شود ووعده آینده را می داد. خار ،رشد می کرد و ریشه می دوانید و تنه اش کلفت  و خار هایش تیزتر وخطرش بیشتر می شد. خارکن هم ،سال به سال پیرتر میگشت  واز نیرویش کاسته می شد. وی وقتی می خواست خار را بکند نتوانست؛ هرچه زور زد،درخت از ریشه در نیامد.

زمان توبه نیز بعد از انجام هر گناه است. اگر گناه بماند،ریشه می دواند وگاهی غیر قابل جبران است.

منبع :داستان های معنوی

پدر وپسری میهمان امیر مومنان (ع)شدند . حضرت برخاست وایشان را اکرام نمود و بر بالای مجلس نشاند وخود ، برابر آنان نشست  و فرمودند که غذا بیاورند. قنبر آفتابه وطشتی آورد  تا دست ایشان را بشوید . حضرت از جای برخاستند  و آفتابه را گرفتند که دست آن مرد را بشویند . آن مرد خود را بر خاک مالید و عرض کرد : ای امیر مومنان !من چگونه راضی شوم که خدا مرا ببیند و تو آب بر دست من بریزی؟

حضرت فرمودند: بنشین و دستانت را بشوی ، خدا تو و برادری از تو را می بیند  که هیچ فرقی ندارید و برادرت می خواهد جهت خدمت به تو، در بهشت ده برابر همه ی اهل دنیا  به او کرامت داده شود. پس مرد نشست و حضرت فرمود : قسم می دهم تو را به حق عظیمی که بر تو دارم، مطمئن دست خود را بشوی ، هم چنان که اگر قنبر آب به دست تو می ریخت ، وحضرت دست او را شست.

روزی  حضرت موسی (ع) دندان  درد گرفت وبه خدا شکایت  کرد . حق تعالی  به او دستور داد از فلان گیاه استفاده کن . حضرت چنان کرد و دندان مبارکش خوب شد.

بار دیگر دندان حضرت موسی (ع) درد گرفت  و همان  دوا را به کار برد؛ولی دندان حضرتش خوب نشد ! او از خداوند علت را پرسید . خطاب  الهی امد که دفعه ی قبل، به امید ما رفتی اما این بار  به امید گیاه رفتی و از ما غافل بودی.

روزی حضرت موسی (ع)در کوه طور ،هنگام مناجات عرض کرد:

ای پروردگار جهانیان !

جواب آمد : لبیک !

سپس عرض کرد:ای خدای اطاعت کنندگان!

جواب آمد : لبیک !

سپس عرض کرد :ای پروردگار گناه کاران ! موسی (ع) شنید :لبیک،لبیک ، لبیک !

حضرت موسی (ع) عرض کرد: خدایا حکمتش چیست  که تورا به بهترین اسامی صدا زدم ، یکبار جواب دادی ؛ اما تا گفتم : ای خدای  گناهکاران ، سه مرتبه جواب دادی ؟

خداوند فرمود: ای موسی ! عارفان ، به معرفت خود ونیکوکاران به کار نیک خود و مطیعان  به اطاعت  خود اعتماد دارند ؛ اما گنهکاران جز فضل من پناهی ندارند. اگر من هم آنها را از درگاه خود نا امید کنم ، به درگاه چه کسی پناهنده شوند.

شیوه کرم

حضرت علی (ع) در میدان جنگ ، شمشیری به مردی مشرک از دشمنانش بخشید آن مرد به حضرت عرض کرد :من از تو ، ای پسر ابوطالب  در شگفتم  که در چنین برهه ای ، شمشیر خود را می بخشی !

حضرت فرمود:تو تقاضا نمودی و رد سائل از شیوه ی کرم دور است. آن مرد از اسب پیاده شد و گفت: این روش اهل دین است و پای حضرت را بوسید ومسلمان شد.

                                               احسان به مادر وپدر

مردی خدمت پیغمبر آمد و عرض کرد : به چه کسی احسان کنم ؟

پیامبر فرمود:به مادرت.

مرد دوباره گفت :سپس به چه کسی احسان کنم؟

پیامبر فرمود :به مادرات!

آن مرد باز عرض کرد:به چه کسی احسان  کنم؟

حضرت باز فرمود :به مادرت!

آن مرد عرض کرد :آنگاه به چه کسی. حضرت در دفعه ی آخر فرمود

:به پدرت!

منبع: اخلاق ص 51

                                       پند ابلیس

روزی شیطان نزد  حضرت یحیی (ع) آمد. حضرت به او گفت:من از تو سؤالی دارم .

شیطان گفت :مقام تو تو بالاتر ازآن  است که سژال تو راجواب ندهم ،پس هرچه می خواهی بپرس ،من پاسخ  خواهم داد.

حضرت یحیی (ع) گفت:

دوست دارم دام هایت  را که به  وسیله ی آنها فرزندان آدم را شکار کرده وگمراه می کنی ،به من نشان  دهی.

شیطان گفت: باکمال میل  خواسته ی تورا به جا می  آورم.

شیطان در قیافه ای عجیب  وبا وسایل گوناگون ،خود را به حضرت نشان داد و توضیح داد که چگونه  با آن وسایل رنگارنگ، فرزندان آدم را گول زده  وبه سوی گمراهی می برد.

حضرت یحیی  پرسید: آیا هیچ شده که لحظه ای برمن پیروز شوی؟

شیطان گفت : نه هرگز! ولی در تو خصلتی  است که ازآن شاد وخرسندم!

حضرت یحیی (ع) فرمود: آن کدام خصلت است ؟

شیطان گفت :تو پرخور وشکم پرستی، هنگامی که افطار می کنی زیاد می خوری و سنگین می شوی  وبدین جهت از انجام بعضی نمازهای  مستحبی و شب زنده داری باز می مانی !

حضرت یحیی گفت: من با خداوند عهد کردم که هرگز به طور کامل غذا نخورم وسیر نشوم،تا خدا را ملاقات نمایم.

                                                                    بحارالانوار

                                   شکنجه شیطان

مردی، قنبر، غلام حضرت علی (ع) رادشنام می داد . قنبر خواست  که دشنام اورا بر گرداند حضرت اورا صدا کرد و گفت : ای قنبر آرام باش ! بگذار که این شخص دشنام  دهنده خوار باشد. توبا سکوت خود خداوند رحمان را خشنود می کنی و دشمن خود ،شیطان را شکنجه می دهی.

                                فرعون                                                                                                                                          

فرعون درهنگام غرق شدن به موسی (ع)استغاثه  کرد.

خداوند متعال به موسی (ع)فرمود:ای موسی!  به فرعون پناه مده ویاری نکن؛ زیرا تو اورا نیافریده ای .اگر او به من استغاثه می کرد ،نجاتش می دادم.                                                                                                                                                                           منبع:  کلیات حدیث  قدسی