مرحوم طبرسی در تفسیر مجمع البیان از براء بن عازب نقل کرده است که روزی معاذ بن جبل در منزل ابو ایوب انصاری ،از حضرت رسول خدا (ص)در مورد آیه ی (یوم ینفخ فی الصور فتأتون افواجا ) سؤال کرد .
پیامبر فرمود ند :ای معاذ ! از امر عظیمی پرسیدی سپس چشمان مبارکشان را بستند و فرمودند :
ده طائفه از امت من به شکل های پراکنده محشور می شوند و خداوند آنها را از میان مسلمانان مشخص می فرماید.
برخی از آنها به شکل میمون و برخی دیگر به صورت خوک و عده ای از آنها وارونه خواهند بود ؛ به گونه ای که پادر زمین دارند ،آنگاه با صورتشان روی زمین کشیده می شوند . گروهی نیز نابینا رفت و آمد می کنند.بعضی دیگر کر و گنگ اند و اندیشه نمی کنند. بعضی زبان های خود را می جوند و چرک از دهانشان جاری می شود به طوری که اهل محشر از بو ی گند آن ناراحت می شوند . عده ای دست و پایشان بریده شده و برخی دیگر بر شاخه هایی از آتش آویزانند. عده ای از آنها نیز عفونتشان از مردار گندیده بد تر است و بعضی لباس هایی از مس گداخته شده به تن می کنند که بر بدنشان چسبیده است.
آنها که به صورت میمونند ، سخن چینانند وآنهایی که به صورت خوکند ،از کسب حرام تغذیه می کردند . اما رباخواران ، وارونه هستند و قضاتی که در قضاوتشان ظلم روا داشته اند ، کور محشور می شوند. مردم مغرور ،کر و لال هستند . دانشمندانی که به علمشان عمل نکرده اند و عملشان مخالف گفتارشان است ، زبان خود را می جوند . دست و پا بریده ها کسانی هستند که همسایگان خود را آزار می دادند و سعایت کنندگان ، آویختگان به شاخه های آتشند. آنهایی که مردم از عفونتشان ناراحتند و از مردار بدترند کسانی اند که از شهوت ها و لذت های حرام کامیاب شده اند و حقوق الهی را نپرداختند . آنهایی که لباس هایشان از مس گداخته شده در آتش است کسانی هستند که اهل کبر و فخر بوده اند.
منبع :منازل الاخره ص 30
