ماه خدا

رمضان بود و شب نوزدهم

ام کلثوم کنار پدرش

سفره گسترده به افطار علی

شیر و نان و نمک آورد برش

میهمان، مظهر عدل و تقوی

میزبان، دختر نیکو سیرش

ادامه مطلب

نوشته شده در : پنج شنبه 25 خرداد 1396    |   توسط :ماه خدا نظرات (0)

در شب بهت چشم عرش خدا

پدری مهمان دختر بود

مثل هر شب دوباره نان و نمک

وقت افطار سهم حیدر بود

در گلویی که استخوان مانده

بغض دلتنگیش ترک برداشت

با تماشای اشک و آه پدر

چقدر اضطراب دختر داشت

ادامه مطلب

نوشته شده در : پنج شنبه 25 خرداد 1396    |   توسط :ماه خدا نظرات (0)

از سر شانه ی در حال نماز سحرش

چقدر بال ملک ریخته تا دور و برش

او بزرگ است و در این خاک نمی گیرد جا

آسمان است و رسیده است زمان سفرش

همه ی شصت و سه سالش به غریبی طی شد

می رود تا که خدایش نکند بیشترش

ادامه مطلب

نوشته شده در : پنج شنبه 25 خرداد 1396    |   توسط :ماه خدا نظرات (0)

خون دل های علی گل کرد برفرق سرش

می برد این دستۀ گل را برای همسرش

آنکه عمری کرد دلجوئی ز پا افتاده را

حال می ریزد گل از خون در میان بسترش

مسجد و محراب و منبر در فروغی از خلوص

محشری دیدند در حال نماز آخرش

ادامه مطلب

نوشته شده در : پنج شنبه 25 خرداد 1396    |   توسط :ماه خدا نظرات (0)

غم ، از غم صدای شما گریه می کند

سر روی شانه های شما گریه می کند

شب که پناه می بری از بی کسی به چاه

مهتاب پا به پای شما گریه می کند

کوفه مدینه نیست ! ولی کوچه ، کوچه است

هر وصله ی عبای شما گریه می کند

ادامه مطلب

نوشته شده در : پنج شنبه 25 خرداد 1396    |   توسط :ماه خدا نظرات (0)

وقتی که با نان و نمک افطار می کرد

انگار که با فاطمه دیدار می کرد

هی شیر را از پیش خود می زد کنار و

هی دخترش با چشم تر اصرار می کرد

در آسمان انگار چیزی تازه می دید

با اشک دیده چشم را خونبار می کرد

ادامه مطلب

نوشته شده در : پنج شنبه 25 خرداد 1396    |   توسط :ماه خدا نظرات (0)

نه اینکه بالا برده ست تا دعا بکند

خدا کند دستش بشکند خطا بکند

دلش بسوزد سوگند خورده دل ها را

به سوزناک ترین داغ مبتلا بکند

شبیه صاعقه تیغی فرود می آید

که جشن هر شب ایتام را عزا بکند

ادامه مطلب

نوشته شده در : پنج شنبه 25 خرداد 1396    |   توسط :ماه خدا نظرات (0)