خوش آمدید

امام علی علیه السلام فرمودند:

مَن أحَبَّ فَوزَ الآخِرَةِ فَعَلَیهِ بِالتَّقوى؛

هر کس رسـتگارى آخـرت را دوسـت دارد ، بـاید تقوا پیشه کند.

غرر الحکم، ح 8906

امام علی علیه السلام فرمودند:

طوبى لِمَن ذَکَرَ المَعادَ فَأَحسَنَ؛

خوشا آن که به یاد مَعاد بود و در نتیجه ، کار نیک کرد.

غرر الحکم، ح 5980

حضرت على علیه ‏السلام فرمودند:

کُنْتُ اِذا سَأَلْتُ رَسُولَ‏اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله أَعْطانى وَ اِذا سَکَتُّ ابْتَدَأَنى.

هرگاه از پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله سؤال مى‏کردم، خواسته‏ام را پاسخ مى‏داد و اگر من سکوت مى‏کردم او خود پیشگام مى‏شد و از دانش خود بهره‏مندم مى‏ساخت

المصنف 6: 368 ح 32061

امام علی علیه السلام فرمودند:

ذِلَّ فی نَفسِکَ وعِزَّ فی دینِکَ، وصُن آخِرَتَکَ وَابذُل دُنیاکَ؛

در نَفْسَت خوار و در دینَت عزیز باش و آخرتت را حفظ کن و دنیایت را ببخش.

غرر الحکم، ح 5192

امام على علیه‏ السلام ‏فرمودند:

کانَ الْحَسَنُ فِیحَیاةِ رَسُولِ‏اللّه‏ِ صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله یَدْعُونی أَبَاالْحُسَیْنِ وَکانَ الْحُسَیْنُ یَدْعُونی أَبَا الْحَسَنِ، وَیَدْعُوانِ رَسُولَ‏اللّه‏ِ صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله أَباهُما، فَلَمّا تُوُفِّىَ رَسُولُ‏اللّه‏ِ صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله دَعَوانی بِأبیهِما.

در طول زندگانى پیامبر اکرم صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله، حسن مرا ابوالحسین مى‏ خواند و حسین مرا ابوالحسن. و هردو، پیامبر اکرم صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله را پدر مى ‏خواندند، وقتى پیامبر اکرم صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله رحلت فرمودند، آنان مرا پدر خواندند.

مقاتل الطالبیین ص 24

موسى بن سلمه مى‏گوید: از جعفر بن عبداللّه‏ در مورد یکى از ستون‏هاى مسجد النبى صلّى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله که منسوب به حضرت على علیه ‏السلام است پرسیدم، در پاسخ گفت:

اِنَّ هذِهِ الْمُحَرِّسَ، کانَ عَلِىُّ بْنُ أَبى طالِبٍ علیه ‏السلام یَجْلِسُ فى صَفْحَتِها الَّتى تَلِى‏الْقَبْرَ مِمّا یَلى بابَ رَسُولِ‏اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله یَحْرُسُ النَّبِىَّ صلى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله.

این همان ستون محرّس است که حضرت على بر پاى آن از جانب قبر که درِ منزل پیامبر اکرم صلى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله بوده، مى‏نشست و از پیامبر پاسدارى مى‏نمود.

وفاء الوفاء 2: 448

آنگاه که حضرت علی علیه ‏السلام به دلیل رعایت مساوات در تقسیم بیت‏المال مورد عتاب قرار گرفتند، فرمودند:

لَمّا عُوتِبَ عَلَى التَّسوِیَةِ فِى‏العَطاءِ ـ أَتَأْمُرُونّى أَنْ أَطْلُبَ النَّصْرَ بِالْجَوْرِ فیمَنْ وُلِّیتُ عَلَیْهِ؟! وَاللّه‏ِ ما أَطُورُ بِهِ ما سَمَرَ سَمیرٌ وَ ما أَمَّ نَجْمٌ فِى السَّماءِ نَجْما، لَوْ کانَ الْمالُ لى لَسَوَّیْتُ بَیْنَهُمْ فَکَیْفَ وَ اِنَّما الْمالُ مالُ اللّه‏ِ.

آیا به من امر مى‏کنید و اصرار مى‏ورزید تا پیروزى را به بهاى ستم بر کسانى که مسؤولیت سرپرستى آنها بر دوشم نهاده شده است به دست آورم؟! به خدا سوگند که تا روزگار در گردش است و ستارگان آسمان در پى هم حرکت مى‏کنند، چنین کار ناروایى نخواهم کرد. اگر این مال ثروت شخصى من بود در تقسیم آن مساوات را رعایت مى‏کردم، چه رسد به این که مال، مال اللّه‏ است.

نهج البلاغة، خطبه : 124

بریده اسلمى گوید:

کُنّا اِذا سافَرْنا مَعَ النَّبِىِّ صلى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله کانَ عَلِىٌّ علیه ‏السلام صاحِبُ مَتاعِهِ یَضُمُّهُ اِلَیْهِ فَاِذا نَزَلْنا یَتَعاهَدُ مَتاعَهُ فَاِنْ رَأى شَیْأً یَرُمُّـهُ رُمَّـةً، وَ اِنْ کانَتْ نَعْلٌ خَصَفَها.

هرگاه که با پیامبر اکرم صلّى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله به سفر مى‏رفتیم، على علیه ‏السلام مسؤول توشه و بار پیامبر بود، آنها را از خودش جدا نمى‏کرد، و هنگامى که در جایى منزل مى‏کردیم توشه و اثاث پیامبر را وارسى نموده و اگر نیاز به ترمیم و اصلاح داشت اصلاح مى‏کرد و اگر کفش و نعلین پیامبر نیاز به تعمیر و دوخت داشت آن را انجام مى‏داد.

بحارالانوار 37: 303

حضرت على علیه ‏السلام فرمودند:

کانَتْ لى مِنْ رَسُولِ‏اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله مَنْزِلَةٌ لَمْ یَکُنْ لاَِحَدٍ مِنَ الْخَلائقِ اِنّى کُنْتُ آتیهِ کُلَّ سَحَرٍ فَاُسَلِّمُ عَلَیْهِ.

موقعیتى که من در محضر پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه ‏و‏ آله داشتم براى هیچ کس دیگر نبود. من هر روز سحر محضر ایشان مى‏رفتم.

مسند احمد 1: 85 ـ 77

مغیره ضبّى گوید:

کانَ عَلِىٌّ علیه ‏السلام أَمْیَلُ اِلَى الْمَوالى وَ أَلْطَفُ بِهِمْ، وَ کانَ عُمَرُ أَشَدُّ تَباعُداً مِنْهُمْ.

حضرت على علیه ‏السلام به موالى ـ شهروندان غیر عرب و بردگان آزاده شده ـ تمایل بیشترى داشت و نسبت به آنان مهربان تر بود. ـ در صورتى که ـ عمر به شدّت از آنان دورى مى‏گزید و پرهیز مى‏کرد.

الغارات: 341