اصول كافى ، ج 3 ، ص 286
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
هركس به مؤمنى گشايشى دهد، خدا روز قيامت دلش را گشايش دهد .
مستدرك الوسائل، ج 12، ص 262
حضرت فاطمه علیها السّلام فرمودند:
اَلْبُشْري في وَجْهِ الْمُؤْمِنِ يُوجِبُ لِصاحِبهِ الْجَنَّةَ، وَ بُشْري في وَجْهِ الْمُعانِدِ يَقي صاحِبَهُ عَذابَ النّارِ ؛
تبسّم و شادمانی در برابر مؤمن موجب دخول در بهشت خواهد گشت، و نتيجه تبسّم در مقابل دشمن انسان ظالم، ایمنی از عذاب را در پی دارد.
ج 75، ص 119، ح 2
امام حسین علیه السّلام فرمودند:
إنَّ الْمُؤْمِنَ لا يُسيءُ وَ لا يَعْتَذِرُ، وَ الْمُنافِقُ كُلَّ يَوْم يُسيءُ وَ يَعْتَذِرُ ؛
همانا شخص مؤمن خلاف و كار زشت انجام نمي دهد و عذرخواهي هم نمي كند. ولي فرد منافق هر روز مرتكب خلاف و كارهاي زشت مي گردد و هميشه عذرخواهي مي نمايد.
مستدرک الوسائل، ج 9، ص 391
امام حسین علیه السّلام فرمودند:
الرّکْنُ الْیَمانی بابٌ مِنْ أبْوابِ الْجَنَّةِ، لَمْ یَمْنَعْهُ مُنْذُ فَتَحَهُ، وَ إنَّ ما بَیْنَ الرُّکْنَیْنِ ـ الأسْوَد وَ الْیَمانی ـ مَلَکٌ یُدْعی هُجَیْرٌ، یُؤَمِّنُ عَلی دُعاءِالْمُؤْمِنینَ ؛
رُکن یَمانی کعبه الهی، دربی از درب های بهشت است و مابین رکن یمانی و حجرالأسود ملک و فرشتهای است که برای استجابت دعای مؤمنین آمّین میگوید.