بحار الأنوار: 67 / 293 / 6.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
المُؤمِنُ مَن طابَ مَكسَبُهُ ؛
مؤمن آن است كه كسبش حلال باشد .
الكافی: 5/153/15.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
غَبنُ المُؤمِنِ حَرامٌ ؛
فريفتنِ مؤمن حرام است.
دعائم الإسلام: 2 / 66 / 184 .
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
رَحِمَ اللّه مُؤمِنا كَسَبَ طَيِّبا ، وأنفَقَ قَصدا ، وقَدَّمَ خَيرا ؛
خداوند رحمت آورَد مؤمنى را كه پيشه پاكيزه داشته باشد و ميانه روانه انفاق كند و [براى خود] خير را پيش فرستد .
بحار الأنوار: 67 / 362 / 67 .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
المُؤمِنُ حَسَنُ المَعونَةِ ، خَفيفُ المَؤونَةِ ، جَيِّدُ التَّدبيرِ لِمَعيشَتِهِ ، لا يُلسَعُ مِن جُحرٍ مَرَّتَينِ ؛
مؤمن نيك يار است و سبك بار ؛ گذرانِ زندگى اش را خوب تدبير مى كند ؛ و از يك سوراخ دو بار گزيده نمى شود .
بحارالانوار، جلد 74، ص 313
امام کاظم علیه السّلام فرمودند:
مَنْ أَتاهُ أَخُوهُ الْمُؤْمِنُ فِى حاجَةٍ فَإِنَّما هِىَ رَحْمَةٌ مِنَ اللّه ِ ساقَهَا اللّه ُ فَإِنْ فَعَلَ ذلِکَ فَقَـدْ وَصَلَهُ بِوِلایَتِنا وَهِىَ مَوْصُولَةٌ بِوِلایَةِ اللّه ِ عَزَّوَجَلِّ؛
وقتى برادر مؤمنى نیاز خود را به مؤمنى عرضه مى کند این عرضه نعمتى است از خداوند که به سوى او فرستاده شده است. پس اگر مؤمن نیاز او را برطرف نماید این کار او را به ولایت ما مى رساند و او به ولایت خدا متّصل است.





