بحار الانوار، ج 93، ص 158
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ان الله عزوجلّ يقول: مَنْ شَغَلَ بذِكْرِي عن مَسْألَتي اعطيتُهُ افضَلَ ما اُعْطيِ من سألني.
كسي كه ذكر و ياد من او را از بيانِ درخواست و حاجتِ خود باز دارد، به او بهتر از آن چيزي را كه به درخواست كننده عطا مي كنم، عطا خواهم نمود.
الکافي، ج 2، ص 502
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
الذّاكِرُ لِلّهِ عزّوجلَّ فيِ الغافلينَ كالمُقاتلِ فِي المُحاربينَ.
كسي كه در ميان غفلت كنندگان از يادِ خداوند، به يادِ او باشد، همانند كسي است كه در صف رزمندگان، در راه خدا نبرد مي كند.
الکافي، ج 2، ص 500
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
يموتُ المومِنُ بكلّ مِيتةٍ الاّ الصّاعقةَ لا تاخذُهُ و هُوَ يذكر اللهَ عزّوجلَّ.
انسان مؤمن با هر مرگي از دنيا مي رود به غير از صاعقه آسماني، زيرا صاعقه، مومني را كه در حال ذكر خداوند است، فرا نمي گيرد.
مرآة العقول، ج 12، ص 120
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ما مِنْ مجلسٍ يَجتَمِعُ فيهِ ابرارٌ و فُجّارٌ فيقومونَ عَلي غير ذِكرِ اللهِ الاّ كانَ حَسْرَةًعليهم يومَ القيامَةِ.
هيچ مجلسي نيست كه در آن نيكوكاران و بدكاران جمع شوند و بدون ذكر و يادِ خدا برخيزند، جز اينكه در روز قيامت مايه افسوس و حسرت آنان باشد.