الکافي، ج 2، ص 496
امام باقر علیه السّلام فرمودند:
مكتوب في التوراةِ التي لَم تُغَيَّر ... فاوحي الله تعالي اليه: يا موسَي! اَنا جَليسُ مَنْذَكرَني.
در توراتي كه تحريف نشده آمده است كه، موسي عليه السّلام از پروردگارش درخواستي كرد. او به خدا عرض كرد، خداوندا تو به من نزديك هستي تا با تو نجوا کنم (آهسته سخن گويم) و يا از من دوري تا فرياد بزنم. خداوند به او وحي نمود: اي موسي! من همنيشن كسي هستم كه مرا ياد كند.
الکافي، ج 2، ص 502
امام باقر علیه السّلام فرمودند:
لا يكتُب المَلَكُ الاّ ما سَمِعَ و قال اللهُ عزوجلّ و اذكر رَبَّكَ في نَفْسِكَ تضّرعاً و خيفَةًفَلا يعلَمُ ثوابَ ذلك الذّكر ... .
ملائكه نمي نويسند مگر آن چه را مي شنوند و خداوند عزوجل مي فرمايد: پروردگارت را در پيش خود با تضرع و زاري و از روي ترس ياد كن، پس ثواب چنين ذكري كه در نفسِ انسان و پنهاني صورت گيرد را جز خدا كسي نمي داند، زيرا داراي ثواب بسيار بزرگي است.
بحار الانوار، ج 75، ص 356
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
مَن ذَكَرَ اللهَ و لم يَسْتَبِقْ الي لقائِهِ فَقد اسْتَهْزَءَ بِنَفْسِهِ.
كسي كه خداوند را ياد كند و براي ديدار او شتاب نكند، خود را مسخره كرده است.
قرب الإسناد: 76 / 244 ، منتخب ميزان الحكمه: 148
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
قَولُ: «لا حَولَ ولا قُوّةَ إلاّ باللّه» فيهِ شِفاءٌ مِن تِسعَةٍ وتِسْعينَ داءً ، أدْناها الهَمُّ
جمله «لا حول ولا قوة الا باللّه » نود و نه درد را شفا مى دهد كه ساده ترين آنها اندوه است .