مصباح الشریعه ص 24
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لو کان عند الله عباده تعبد بها عباده المخلصون أفضل من الشکر علی کل حال لأطلق لفظه فیهم من جمیع الخلق بها فلما لم یکن أفضل منها خصها من بین العبادات و خص أربابها، فقال تعالی(و قلیل من عبادی الشکور):
اگر نزد خداوند عبادتی بهتر از شکر گزاری در همه حال بود که بندگان مخلصش با آن عبادتش کنند، هر آینه آن کلمه را درباره همه خلقش به کار می برد، اما چون عبادتی بهتر از آن نبود از میان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ویژه گردانید و فرمود: (و اندکی از بندگان من سپاسگزارند).
تنبيه الخواطر، ج 2، ص 120
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
تَركُ العِبَادَةِ يُقسِي القَلبَ تَركُ الذِّكرِ يُمِيتُ النَّفسَ.
ترك عبادت، دل را سخت مي كند، رها كردن ياد خدا، جان را مي ميراند.
بحار الأنوار، ج 63، ص 250
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
أمر الله إبليس بالسجود لآدم، فقال: يا رب وعزتک إن أعفيتني من السجود لآدم لأعبدنک عبادة ما عبدک أحد قط مثلها، قال الله جل جلاله: إني احب أن اطاع من حيث اريد.
خداوند به ابليس دستور داد بر آدم سجده کند. او گفت: پروردگارا! سوگند به عزتت که اگر مرا از سجده بر آدم معاف داري تو را چنان پرستشي کنم که هرگز کسي مانند آن تو را نپرستيده باشد. خداوند جل جلاله فرمودند: من دوست دارم آن گونه که اراده مي كنم اطاعت شوم.