سایت تک کدر

معاویه در قضیّه كربلا از آن هنگام نقش پیدا مى كند كه فرزندش را ولى عهد خود قرار داد. پس خرده گیرى بر یزید، خود به خود متوجّه كسى خواهد بود كه او را به این مقام رسانده است و افزون بر آن، خلفاى پیشین نیز مقصر خواهند بود.

بنا بر ادعاى نویسنده، شهادت سیّدالشهداء علیه السلام در عراق، نقشه خود معاویه بوده كه یزید تنها آن را اجرا كرده است.با تأمّل، صبر و دقّت در مطالبى كه مى آید، این حقیقت؛ از جمله ناگفته هاى عاشورا روشن خواهد شد.

اكنون براى تحقیق و بحث، ناگزیریم مطالب گفته شده را به دقّت بررسى كنیم.

پیش تر دیدگاه آن گروه متعصّب درباره شهادت سیّدالشهداء علیه السلام گذشت كه عدّه دیگرى از بزرگان اهل سنّت، بر آن گروه متعصّب به شدّت انتقاد كرده اند:

روایت دردهای زینب (س) – الوداع یا حسین

صحنة میدان از وجود مجاهدین حقیقی خالی گشته است. امام، غریب و بی‌كس بر غلاف شمشیر خویش تكیه داده و میدان را می‌نگرد. بعد، آرام آرام راهی خیام حرم می‌گردد و صدا می‌زند: «ای سكینه! ای فاطمه! ای كلثوم! ای زینب! آخرین سلامم بر شما باد. اكنون آخرین دیدارم با شماست و اندوه جانكاه به شما نزدیك شده است.» امام این جملات را ادا می‌كند، گریه‌اش خبر از لحظاتی سخت و جانسوز می‌دهد.

چنان كه گذشت، برخى از دانشمندان بزرگ اهل تسنّن، به روش هاى گوناگون به مخالفت و مبارزه با زنده ماندن روز عاشورا و بقاى نام سیّدالشهداء علیه السلام پرداخته اند.آنان به خوبى مى دانستند كه مسلمانان با شنیدن مقتل و مصیبت ها و بلاهایى كه بر فرزند پیامبر صلى اللّه علیه وآله آورده اند، خود به خود حكومت هاى جور و ظلم را زیر سؤال خواهند برد، پس باید با زنده ماندن این روز مبارزه كرد.

مبارزه آنان گاهى از راه تقوا، گاهى از طریق ایجاد شك در واقعه و قاتل بودن یزید و گاهى روش عرفانى است كه بنا بر آن، سیّدالشهداء علیه السلام را شهید و داراى كمال و درجه والایى مى دانند كه در روز عاشورا بدان دست یافته است و از این رو، عاشورا را روز فرح و شادى باید نامید!

روایت دردهای زینب (س) – كوفه شهر نامردان

خانوادة‌ رسول خدا را به عنوان اسرای خارجی وارد شهر كوفه می‌نمایند. كودكان از فرط گرسنگی چشم گود رفته و مردم به قصد ترحم، نان و خرما صدقه می‌دهند. ام كلثوم از این حركت مردم به ستوه می‌آید و به سرعت نان و صدقه را از دهانشان بیرون می‌آورد و خطاب به مردم می‌كند كه: «یا اهل الكوفه! انّ الصدقه علینا حرام.»؛ ای مردم كوفه صدقه بر ما حرام است.

بشکن به غریو شادی؛ سکوت سرد زمان را!

بشکن، دف بیاور، دف! که فصل سبز سماع آمد!

فصل عشق ‏بازی با سرود سبز مولا علیه ‏السلام !

مردی می ‏آید؛ مردی که تنها «جوانمرد» گیتی در چکامه تاریخ است!

مردی که با تمام شکوهِ خداوندی، اسب وحشی زمان را لگام خواهد زد!

مردی که هیچ «خندقی» جلودارش نیست و هیچ «خیبری» تابِ بازوان ستبرش را ندارد! مردی که هیچ «عَمرو و مَرحبی» مقابلش قد علم نخواهد کرد؛ مگر هم آغوش خاک شود! مردی که ابرهای تیره را به بال اسب‏های وحشی باد، گره خواهد زد تا مناظر آسمان را کسی با نگاه تیره نپوشاند!