علاوه بر پاداش ‏زیادتر و تاکید بیشتر نسبت به زیارت قبر حسین بن على (ع)، از نظر مناسبتهاى زمانى هم آن فوق العادگى،کاملا محسوس است.همانگونه ‏که شیعیان آن حضرت، در هر مناسبت و مجلس و محفلى، حتىمراسم شادى و جشن هم،از حسین یاد مى‏ کنند و یاد او رانمک هر مجلس مى ‏دانند، ائمه‏ هم نسبت به زیارت او ،از دور یا نزدیک اینگونه اصرار و تاکید داشته ‏اند.

 

برای دیدن اندازه اصلی عکس لطفا بر روی آن کلیک کنید.

درروایات مربوط به زیارت هم، در هر فرصت و مناسبتى، در تمام ایام ‏و فصول سال، در همه حالات سفر و حضر، غم و شادى ، اعیاد و وفیات، شبهاى قدر، مبعث، فطر،نیمه شعبان، غدیر، عاشورا، و ...دستور یه زیارت حسین بن على(ع) داده ‏اند.و بیش از همه ائمه و حتى رسول خدا، به زیارت سیدالشهدا تاکید شده است.

اینها براى چیست؟

مى ‏توان گفت براى این است که، عاشوراى حسین و حادثه کربلا، (سمبل) است.همچنانکه مخالفت‏ و دشمنى دشمنان هم، بیش او همه، با نام و یاد و مزار مظلوم کربلا بوده است چرا که کربلا در نظرشان سمبل مقاومت بوده است.البته بایدبه تاریخ نگاه کرد، تا هم عمق تاثیر عاشورا را در سرنوشت اسلام‏و مسلمین دریافت، و هم میزان خصومت دشمنان را با این (مزار) و (تربت)، شناخت.تبلور درخشان خط ائمه، در حرکت عاشورا بود و کینه توزى شدید دشمنان حق و اهل بیت هم، در مخالفت با آن حضرت، و اثرات شهادتش انجام مى‏ گرفت.حتى سالها بعد از نابودى امویان هم، بخش عظیمى از جامعه، همچنان دچار ضایعات و عوارض و آثار سوء تبلیغات‏و تعلیمات مسمومى بود که در آن دوره خفقان و در آن ( هزار ماه سیاه ) ایجاد شده بود.

تشویق موکدبه زیارت کربلا، در جهت خنثى کردن و محو نمودن هر چه بیشتر آن ضایعات و سموم بود.کربلا، از یک سو،سمبل مظلومیت آن پیشوایان عدل بود، و از سویى، مظهر دفاع بزرگ آل على و عترت پیامبر، از اسلام و قرآن، حتى به قیمت جانهاى عزیز و گرانقدرو قتل عام هاى شگفت و هولناک.توجه و روى ‏آوردن به مزار سید الشهدا، در واقع تکرار و یادآورى همه روزه‏و همواره حق و مظلومیت و تکلیف و تعهد بود، تا دلها به آن جهت و آن سو، تمایل پیدا کند و امت اسلام،(کربلایى) شود و فکر و ذکر و نشست و برخاست و آغاز و انجام شیعه، همواره (حسینى) گردد.

 



تاريخ : سه شنبه 27 آبان 1393  | 12:12 AM | نویسنده : یحیی طاهرزاده | نظرات 0
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید