گناه اصلی این است!اگر فرمودهاند: «گناه»، ظهور را به تأخیر میاندازد، منظور اصلی گناههای فردی نیست، منظور «ناتوانی شیعه از زندگی دستهجمعی خوب» است! گناه اصلی این است! و الا کسی که اهل شراب و قمار و این مسائل است، اصلاً جزء مقدمهسازان نیست، زیاد هم نمیتواند مانع ظهور باشد.
انبانۀ خودخواهیبعضی وقتها ممکن است ملائکه به برخی از کسانی که تکی میروند به امام زمان(عج) ابراز ولایتمداری میکنند، و حاضر نیستن وظایف اجتماعی خود را عمل کنند بگویند: «تو انبانۀ خودخواهی هستی که برای کسی غیر از حضرت فداکاری نمیکنی و حاضر نیستی برای مؤمنین ایثار کنی، و با ولایتمداران همیاری نمیکنی؛ بیجا میکنی که میگویی میخواهم فدای ایشان بشوم!»
ابراز ولایتمداری تکی؟!امام زمان(عج) در توقیع شریف خود تصریح فرمودند که اگر شیعیان ما جمع شوند و به عهدی که ما به گردن آنها داریم وفا کنند، به سرعت سعادت مشاهدۀ ما نصیبشان میشود. (احتجاج/499/2) یعنی اینکه هرکس «تکی» به حضرت ابراز ولایتمداری کند، مانع ظهور را برطرف نمیکند! طبق این روایت، ولایتپذیری حضرت باید «عَلَى اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ» باشد.
مگر مردم چقدر تقصیر دارند؟!الف) مانع اصلی ظهور، «مستکبران» نیستند، خدا آنها را به حساب نمیآورد: إِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً. ب) مانع اصلی ظهور، عدم آمادگی بشریت و حتی عموم مردم ما هم نیست! مردم اگر معنویتشان ضعیف است، چقدر تقصیر دارند؟! یا زورگویان نمیگذارند و یا از مؤمنینی که مدعی و پیشتاز این راه هستند، چیزی به مردم نرسیده. ج) مسئلۀ اصلی، برطرف شدن ضعفهای ما مدعیان ولایتمداری است.
در معارف مهدوی، به چه موضوعی باید بیشتر فکر کنیم؟ما وقتی میخواهیم دربارۀ ظهور صحبت کنیم، در واقع باید دربارۀ خودمان صحبت کنیم! این ما هستیم که به دوران غیبت پایان خواهیم داد. بیشتر باید در اینباره فکر کنیم. امروز مهمترین موضوع در معارف مهدوی، «رفع عیوب مدعیان ولایتمداری» است.
تقوا و همدلی راه نزدیکی به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)اعظم گلپایگانی- بخش مهدویت تبیان  سیر و سلوک برای رسیدن به ارتباط با امام عصر عجل الله تعالی فرجه نیاز به آمادگی روحی و فکری دارد؛ زیرا قرارگرفتن در این حالت روحانی است که انسان خود را به امام نزدیک میبیند. همینطور تقوا، تزکیه و شنیدن صدای عالم ربانی، از جمله راههای ارتباط با حضرت است؛ زیرا دل با شنیدن سخنان بزرگان همان کسانیکه برای بزرگ شدن و رشد عقلی ما میکوشند، زنده میشود. رعایت تقوا و ورع، توجه به واجبات و پرهیز از محرماتاولین و پایهایترین شرط سازندگی خود، عمل به واجبات دین و اهتمام داشتن نسبت به انجام آنهاست. مؤمن منتظر نمیتواند ببیند که واجبی از او فوت میشود و میداند که محبوبترین کارها نزد خداوند، عمل به فرائض است. امام صادق علیه السّلام فرمودند: «قال اللهُ تبارَکَ وتعالی: ما تَحَبَّبَ الَیَّ عبدی باحبَّ مما افتَرَضتُ» خداوند فرمود: بنده ی من به وسیله ی چیزی محبوبتر از انجام واجبات به من اظهار دوستی نکرده است.(اصول كافی،ج2،ص82) البته مقید شدن به انجام واجبات سختی دارد و مطابق طبع حیوانی و راحت طلب نفس انسان نیست، ولی منتظر واقعی بر این امر، صبر پیشه میکند و خود را بر خلاف امیال نفسانی به انجام آن، مقید میسازد. ورع کمالی است در انسان که زمینه ی پرهیز و حتّی فرار از گناهان را در او فراهم میکند، به طوری که از نزدیک شدن به آن وحشت دارد و از ترس اینکه مبادا به حرام بیفتد، به حد و مرز آن، نزدیک هم نمیشود. اگر تقوا و ورع نباشد، هیچ امیدی به اعمال خوب آدمی نیست؛ چون همهی آنها در معرض تباهی و از دست رفتن است. برای اینکه بتوانیم به امام زمان(عج) خود نزدیک شویم، باید دلها را آماده کرده و دریچه ی دل را به سویی ببریم که پاکیها و صداقت ملکهمان شود. اینکه آیا رفتار ما منطبق بر سبک زندگی مهدوی است یا خیر را باید در نوع روابط اجتماعی خود با دیگران ببینیم شناخت امام عصر در روابط اجتماعیاینکه آیا رفتار ما منطبق بر سبک زندگی مهدوی است یا خیر را باید در نوع روابط اجتماعی خود با دیگران ببینیم. وقتی که در حال تعامل اجتماعی هستیم، گفت و شنود ما، باید طوری باشد که دلها را به هم گره بزند. بعضیها دل دوستان و فامیل خود را میشکنند و آنها را از موقعیتی که دارند، خارج مینمایند، مسلمین را به جان هم میاندازند و باعث ایجاد جدایی در جامعه میشوند. وقتی رابطهی بین خانواده ها، زیاد شود و بین آنها دوستی به وجود آوریم و این ارتباطات، بر پایهی صداقت و صلح و راستی باشد. رسیدگی به مشکلات جامعه، نیاز به تلاش و کوشش فراوان همه دارد تا رفاه و آسایش برقرار شود؛ یعنی اقشار مختلف مردم برای برپایی نظم و ثبات در جامعه، تلاش کنند. وقتی مردم نگاه مثبت و برداشتهای درستی از یکدیگر داشته باشند، دوستیها تقویت میشود. آن وقت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) از ما خوشحال خواهند شد؛ به همین دلیل، همدیگر را در مجالس و محافلی که دعوت میشویم تحویل بگیریم و سعی کنیم دل دیگران را نشکنیم و محبت را در دل جامعه گسترش دهیم و انس و الفت را در بین مردم، زیاد کنیم. زیرا امام عصر در جامعه حضور دارد و نیات و اعمال ما را میبیند؛ پس بیاییم حضور حضرت را در زندگی پررنگ تر جلوه بدهیم. او را در لحظه لحظه زندگی خود، جاری و ساری ببینیم و طوری رفتار نماییم که حضرت از ما آزرده نشوند. حقوق والدین را به آنان پرداخته و احترامشان بگذاریم. به آنها سر زده و در کوچه و بازار به همدیگر سلام کنیم. بین کسبه و بازاریان خوش برخورد بوده و کلامی نافذ داشته باشیم و دست هم نوعمان را به گرمی بفشاریم. زیرا حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه) یاوری بی چون و چرا و مطیع را برای خود برمیگزینند و ما با نیروی تقوا و خودسازی میتوانیم این سمت را بیابیم. یعنی اگر بخواهیم آن گونه که حضرت میخواهند باشیم (یک مؤمن واقعی) باید از امیال خود، برای اطاعت محض ایشان، بگذریم. اگر بخواهیم راههای خودسازی، برپایهی نظم و انضباط رفتاری باشد، باید بر پایهی اعتقادات و اخلاق حسنه، به آن دسترسی پیدا کرد. اگر تقوا و ورع نباشد، هیچ امیدی به اعمال خوب آدمی نیست؛ چون همهی آنها در معرض تباهی و از دست رفتن است گرفتاری امام علیه السلام به سبب گرفتاریهای شیعیانبعد وسیعی از ناراحتیها و رنجهای امام علیه السّلام مربوط به گرفتاریهای شیعیان ایشان میشود؛ به خاطر همین عدم همدلی و عدم خوشرفتاری ما با یکدیگر است؛ امام درست مانند یک پدر دلسوز و مهربان که در گرفتاری فرزند خویش، گرفتار میشوند، هستند؛ هیچ پدر و مادری علاقه مند به فرزندشان، وقتی ناراحتی و مشکلات او را میبینند، نمیتوانند نسبت به آنها بی تفاوت باشند؛ بلکه هر قدر، فهم و درایت آنها بیشتر از فرزندشان باشد، مسائل و مشکلات او را بهتر و عمیقتر درک میکنند و به همین دلیل، بیش از خود او، نگران وضعیت او میشوند. در وادی محبت، قاعدهای وجود دارد که به وسیله ی آن می توان شدت و ضعف محبت را محک زد. آن قاعده این است که هر قدر محبت کسی در قلب انسان بیشتر و شدیدتر باشد او خودش را بیشتر فراموش میکند و در عوض محبوبش در قلبش جای بیشتری پیدا میکند. خلاصه سخن:رعایت تقوا و همدلی، باعث نزدیکی ما به حضرت مهدی (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) خواهد شد؛ وقتی ما در نیات و اعمال خود حساس بوده و از نظر روابط اجتماعی، منعطف و همدل باشیم باعث رنجش حضرت نشده و ایشان را خوشحال خواهیم کرد؛ زیرا امام از روابط نادرست اجتماعی شیعیان در دوران غیبت ناراحت بوده و نگران هستند. ادامه مطلبیاران آسمانی حضرت مهدی علیه السلام چه کسانی هستند؟صفحات تاریخ بشریت با همه نشیب ها و فرازها، طلوع ها و افول ها، سراسر مشحون است از حوادث ریز و درشت كه آفرینندگان آن ها با دست هاى هم اندیشه و هم سو با خود، این صحنه ها را رقم زده اند. این دستان همفكر و هم جهت «یاران» نامیده مى شوند كه با تمام وجود در تحقق اهداف و گرایش هاى خود تلاش مى كنند و موفقیت آنان، مرهون جان فشانى، اخلاص و ایثار چنین یارانى است. مطابق معیارهاى تعقل تاریخى، رمز موفقیت یا شكست این گونه افراد اغلب در توان و صلاحیت یا عدم توان یاران خود نهفته است.زهرا رضاییان- بخش مهدویت تبیان
 پیامبران و ائمه معصومین علیهم السلام هم از این مسئله مستثنى نیستند و به وسیله یاران مخلص، مرام و منظور خود را پیاده كرده و رسالت الهى شان را انجام داده اند. همان طورى كه پیامبر صلی الله علیه و آله با مساعدت مهاجرین و انصار هدف الهى خود را تحقق بخشید و حضرت على علیه السلام و فرزندان اطهارش هم با همدلى و همیارى یاران اندك خود، در صدد اجراى منویات الهى خود بودند و در این میان رشادت ها و ایثارها و جانفشانی هاى یاران حضرت سیدالشهداء علیه السلام جایگاه ویژه اى در تاریخ بشریت دارد. همچنین حضرت بقیة اللَّه الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف را در تحقق دولت كریمه، یارانى مساعدت خواهند كرد و جهان را زیر لواى آن حضرت خواهند آورد و بستر تحقق حكومت واحد جهانى را مهیا خواهند ساخت. از برخی روایات استفاده می شود که اصحاب امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بعد از ظهور از ده هزار نفر کمتر نیست. محمد بن مسلم از امام باقر علیه السلام نقل می کند که فرمود: « هر گاه برای او ـ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ ده هزار مرد جمع شد، پس در روی زمین معبودی به جز خدا باقی نمی ماند».(1) اینکه مقصود از این روایات و روایاتی که اصحاب حضرت را 313 نفر معین کرده چیست، چند احتمال وجود دارد: از برخی روایات استفاده می شود که اصحاب امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بعد از ظهور از ده هزار نفر کمتر نیست. محمد بن مسلم از امام باقر علیه السلام نقل می کند که فرمود: « هر گاه برای او ـ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ ده هزار مرد جمع شد، پس در روی زمین معبودی به جز خدا باقی نمی ماند 1. دو دسته کردن اصحاب حضرت، به جهت اختلاف در درجات اخلاص آن هاست؛ یعنی 313 نفر از آن ها در کمال درجه اخلاص اند و بقیه تا ده هزار نفر یا ده هزار نفر دیگر در مرتبه ای پایین ترند؛ 2. اختلاف دو دسته در سرعت ملحق شدن آن ها و رسیدن آنان به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است؛ یعنی 313 نفر از دیگران زودتر به حضرت ملحق می شوند؛ 3. اختلاف در سرعت ایمان و بیعت نمودن با حضرت است؛ 4. اختلاف در دفاع نمودن از حضرت باشد، به این معنا که 313 نفر اولین دسته ای است که حضرت را یاری خواهند نمود؛ 5. اختلاف به لحاظ وظایف و کارهایی است که به جهت اختلاف درجات اصحاب به آن ها محول خواهد شد؛ برای مثال 313 نفر از فرماندهان و رئیسان هستند، بر خلاف بقیه افراد. مطابق روایات، اصحاب امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از کشورها و شهرهای مختلف هستند که خدمت حضرت مشرف می شوند. در روایتی از امام باقر علیه السلام آمده است که حضرت فرمود: «بین رکن و مقام سیصد و چند نفر به تعداد اهل بدر با قائم بیعت خواهند کرد، در میان آن ها نجیبانی از اهل مصر و شخصیت هایی از اهل شام و اخیاری از اهل عراق است».(2) همچنین از امام علی علیه السلام نقل شده که فرمود: «درود بر طالقان؛ پس همانا برای خداوند در آن گنج هایی است که از طلا و نقره نیست، ولکن در آن مردانی است که خداوند شناخت تمام به آن ها دارد و آنان یاوران مهدی آخرالزمان اند».(3) ورود اصحاب به مکهدر مورد چگونگی ورود اصحاب حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به مکه، چند احتمال وجود دارد: 1. اینکه این جماعت به طور اعجاز و با سرعت وارد مکه می شوند. این احتمال، مطابق ظاهر برخی روایات و صریح برخی روایات دیگر است. در برخی روایات آمده که آن ها در یک ساعت در جایی اجتماع می کنند، ولی در برخی روایات تصریح به اعجازی بودن آن شده است. در روایت ابن صباغ آمده است: « پس انصار او از اطراف زمین به خدمت او می رسند، در حالی که زمین برای آن ها می چرخد تا اینکه با او بیعت کنند» و در خبر طبرسی آمده است: « پس شیعیان از اطراف زمین خدمت او می رسند، در حالی که زمین برای آن ها میچرخد، تا آنکه با او بیعت کنند».(4) 2. احتمال دیگر اینکه مردم چند دسته شوند: برخی از راه طبیعی خدمت امام عجل الله تعالی فرجه الشریف مشرف می شوند؛ برخی نیز شب هنگام که در رختخواب خود آرمیده اند، ناگهان خود را در مکه می یابند؛ برخی نیز بر ابر سوار در روز به خدمت حضرت مشرف می شوند. از برنامه ها و روش های امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، پیمان گیری از یاران خویش است. پیمان و بیعت در جامعه اسلامی از آغاز تشکیل حاکمیت اسلام رسم شد و پایه گذاری نخستین مرکزیت و حکومت اسلامی به دست مبارک پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله با آیین بیعت و پیمان گرفتن از یکایک مردم همراه بود 3. همگی با سفر عادی به خدمت حضرت مشرف می شوند؛ زیرا همان گونه که در روایات اشاره شده به اسم مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در ماه رمضان ندا داده می شود و ظهور حضرت نیز در دهم محرم است. در فاصله این مدت مخلصین، خود را به حضرت می رسانند. از میان این احتمالات، احتمال سوم ترجیح دارد؛ زیرا اگرچه مطابق زمان صدور این روایات حرکت سریع به سوی مقصدی دور تنها با اعجاز متصور بوده، ولی در این عصر بلکه عصر ظهور، حرکت ها به حدی سریع شده که اجتماع افرادی را از اطراف عالم در یک ساعت ممکن ساخته است. از این رو ممکن است که مقصود از سیر در سحاب و ابرها سفر با هواپیما و پیچیده شدن زمین، سفر با ماشین و قطار سریع السیر باشد.(5) اصول امام برای پیمان با یاراناز برنامه ها و روش های امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، پیمان گیری از یاران خویش است. پیمان و بیعت در جامعه اسلامی از آغاز تشکیل حاکمیت اسلام رسم شد و پایه گذاری نخستین مرکزیت و حکومت اسلامی به دست مبارک پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله با آیین بیعت و پیمان گرفتن از یکایک مردم همراه بود. امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز چون نیاکان خویش از یارانش بیعت می گیرد و با آنان پیمان می بندد. پیمان امام بر سر اصولی است که راه و رسم و شیوه و روش امام را در حکومت تبیین می کند. امام علی علیه السلام می فرماید: «همانا قائم با یارانش پیمان می بندد و از آنان بیعت می گیرد که: مسلمانی را دشنام ندهند... حریمی را هتک نکنند، به خانه ای هجوم نبرند، کسی را به ناحق نزنند، طلا و نقره گنج نکنند، همچنین گندم و جو اندوخته نسازند. مال یتیمان را نخورند... لباس خز و حریر نپوشند. کمربند زرین نبندند... در امور معاش به اندک بسنده کنند... لباس درشت بپوشند و صورت بر خاک بگذارند... و در راه خدا به جهادی شایسته دست یازند. خود (امام) نیز متعهد می شود که از همان راهی که آنان می روند، برود و چون آنان لباس بپوشد و بر مرکوبی مانند مرکوب آنان سوار شود و چنان باشد که آنان هستند. به اندک بسنده کند و زمین را با یاری خدای دادگری پر کند؛ پس از آنکه از ستم پر شده باشد... و صاحب و دربانی نگمارد».(6) پی نوشت ها: 1. اعلام الوری، ص 433. 2. الغیبة، طوسی، ص 284. 3. البیان، گنجی شافعی، ص 69؛ ینابیع المودة، ص 589. 4. بحارالأنوار، ج 52، ص 288. 5. ر.ک: رضوانی، موعودشناسی و پاسخ به شبهات، ص 500 ـ 491. 6. منتخب الأثر، ص 469. ادامه مطلبیاور آیین حنیفچند واژه ی بسیار جالب داریم که از اختصاصات و زیباییهای فرهنگ تشیع است. بهتر است در فرهنگ اسلام ، کلمه ی علی را به تنهایی بکار نبریم، بلکه بگوییم: علی امیرالمؤمنین علیه السلام، چراکه مفهوم واژه ی امیرالمؤمنین علیه السلام بسیار ژرف تر است .بخش مهدویت تبیان  «أَلاإِنَّهُ الْمُدْرِكُ بِكُلِّ ثارٍ لاِوْلِیاءِاللَّهِ»:«هشدار ! اوست خون خواه تمامی اولیای خدا.» «أَلا إِنَّهُ النّاصِرُ لِدینِ اللَّهِ»:«هان ! همانا او یاور دین خداست.» چند واژه ی بسیار جالب داریم که از اختصاصات و زیباییهای فرهنگ تشیع است. بهتر است در فرهنگ اسلام ، کلمه ی علی را به تنهایی بکار نبریم، بلکه بگوییم: علی امیرالمؤمنین علیه السلام، چراکه مفهوم واژه ی امیرالمؤمنین علیه السلام بسیار ژرف تر است . یکی از جملات زیارت عاشورا این است که به امام حسین علیه السلام عرض می کنیم: «السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا ثَارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثَارِه» به امام حسین علیه السلام عرض می کنیم که تو خون خدا هستی، زیرا آن قدر خونت در راه خدا ریخته شده که اگر قرار بود خدا خونی داشته باشد، آن خون تو بوده است. معنای دیگر« ثَارَ اللَّهِ » این است که خدا خون خواه و ولی دم توست. این هم بسیار جالب و زیباست. اگر قرار باشد کسی خون خواهی خون تو را بکند، آن خداست. وقتی میگوییم: «ألاإِنَّهُ الْمُدْرِكُ بِكُلِّ ثارٍ لاِوْلِیاءِاللَّهِ.» در این جا « ثار » به معنای خون است، نه خون خواه ، زیرا قبل از ثار« کُل » آمده ، یعنی امام زمان علیه السلام ولیّ دم همهی خون های اولیا و دوستان خدا در طول تاریخ بشریت است. از اول تاریخ آدم ابوالبشر تا زمان ظهور آن حضرت، هرخونی که از دوستان خدا به ناحق ریخته شده باشد، ولیّ دمش امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است . ایشان ولیّ دم افرادی هستند که در طول تاریخ به ناحق کشته شده و کسی هنوز خون آن ها را زنده نکرده است، چراکه ایشان « أَلا إِنَّهُ الظّاهِرُ عَلَی الدِّین» هستند. وقتی میخواهند حاکم و چیره بر تمام ادیان باشند، باید فقط اسلام و عدل حکومت کرده و نباید دیگر ظلم باشد. آن وقت امام زمان علیه السلام مردم را به اسلام دعوت میکنند . کسانی که این دعوت را قبول نکردند و ظلم کردند و خون ریختند، باید حضرت خون خواهی آن ها را داشته باشند. خون خواه یعنی ولیّ دم . اگر قرار است برای خون کسی پول و یا دیهای گرفته شود، این پول یا دیه برای ولی دم است. اگر خدایی نکرده پدری کشته شود، فرزندان آن پدر، ولیّ دم هستند.خون هایی که به ناحق ریخته شده، یا باید قصاص شود و یا دیه پرداخت شود، مثلاً اگر کسی، شخص دیگری را کشته و پول خونش را هم نداده و قصاص هم نشده، آن کسی که « الْمُدْرِكُ بِكُلِّ ثارٍ لاِوْلِیاءِاللَّهِ » است، امام عصر ارواحنا فداه میباشند. خداوند در آیه ی 33 سوره ی اسراء می فرماید : ﴿وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِیِّهِ سُلْطاناً فَلا یُسْرِفْ فِی الْقَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً﴾ ﴿ کسی که مظلومانه کشته شد ، پس برای ولی دمش، سلطنت قرار دادیم [میتواند قصاص کند یا دیه بگیرد و یا ببخشد.] در قتل اسراف نمیکند همانا او یاری شده است . ﴾ این ولیّ دم که سلطنت دارد در قتل اسراف نمی کند و کسانی که به ناحق خون ریختهاند را به عدالت میکشد، لذا در ابتدای بخش ششم خطبه ی غدیر، رسول اعظم صلی الله علیه و اله و سلّم می فرمایند : « مَعاشِرَالنّاسِ، النُّورُ مِنَاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مَسْلوكٌ فِی ثُمَّ فی عَلِی بْنِ أَبی طالِبٍ، ثُمَّ فِی النَّسْلِ مِنْهُ إِلَی الْقائِمِ الْمَهْدِی الَّذی یَأْخُذُ بِحَقِّ اللَّهِ وَ بِكُلِّ حَقٍّ هُوَ لَنا،»: « هان مردمان! نور از سوی خداوند در جان من، سپس در جان علی ابن ابیطالب، آن گاه در نسل او تا قائم مهدی که حق خدا و ما را می ستاند، جای گرفته است.» «لاِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ قَدْ جَعَلَنا حُجَّةً عَلَی الْمُقَصِّرینَ وَالْمعُانِدینَ وَالْمخالِفینَ وَالْخائِنینَ وَالْآثِمینَ وَالّظَالِمینَ وَالْغاصِبینَ مِنْ جَمیعِ الْعالَمینَ.»: « چرا که خداوند عزوجل ما را دلیل و حجت قرار داده بر کوتاهی کنندگان به عمد، ستیزه گران، ناسازگاران، خائنان و گنه کاران و ستمگران و غاصبان از تمامی جهانیان. » نور الهی چیست ؟نوری که به حضرت علی علیه السلام منتقل شده است، هم می تواند نور اول آفرینش و هم نور علم ، عصمت و رحمت باشد. این نور هم می تواند به عالم تکوین و هم به عالم تشریع برگردد. نور تکوینی همان خلقت نورانی پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله است که از نور عظمت خداست که در مراحل پایین تر، بقیه ی موجودات از این نور خلق شده اند. نور دیگر ، نوری است که در اثر عبادت و بندگی خدا برایشان حاصل شده است. یکی از تفاوت های ائمه علیهم السلام با دیگر انسان ها این است که معلمان انسان ، انسان های معمولی اند،اما معلمان ائمه علیهم السلام ،خداوند متعال و پیامبراکرم صلی الله علیه و آله اند. لذا درخطبه ی غدیر رسول اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند: خداوند در تمام موارد علی ابن ابیطالب را تأیید کرده است : «وَ إِمَامُكُمْ بِأَمْرِ اللَّهِ رَبِّكُم»:«و او به امر پروردگار، امام شماست.» او از کسی تعلیم نگرفته و به طور مستقیم ازخداوند دستور می گیرد. روایات متعددی داریم که وقتی امام زمان علیه السلام بین مکه و مدینه می نشینند تا استراحت کنند، جبرئیل نازل می شود و نامه ای به دستشان می دهد که مرکب آن هنوز خیس است و در آن نوشته شده: « قُمْ یَا وَلِیَّ اللَّه»:«به پا خیز ای ولی الله» حضرت به سوی مکه می روند و بین رکن و مقام کنار درب خانه ی خدا تکیه می دهند. « بِلِسَانٍ عَرَبِیٍّ فَصِیحٍ فَقَالَ»:«با زبان فصیح عربی می فرمایند:» « أَنَا بَقِیَّةُ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ وَ الْمُنْتَقِمُ مِنْ أَعْدَائِه...» : «من بَقِیَّةُ اللَّهِ و منتقم از دشمنان خدایم ... » حق خدا چیست ؟رسول خدا صلی الله علیه و آله در روز هیجده ذی الحجه سال دهم هجری، برای دوازده نسل بعد از خودشان پیش گویی کرده و درمعرفی امام زمان علیه السلام می فرمایند : « الَّذی یَأْخُذُ بِحَقِّ اللَّهِ وَ بِكُلِّ حَقٍّ هُوَ لَنا» «قائم مهدی» کسی است که حق خدا وتمام حقوق ما را می گیرد. امام سجاد علیه السلام در رساله ی حقوق می فرمایند : «حق خدا این است که او را عبادت کنیم و به هیچ عنوان به او شرک نورزیم. » امام زمان علیه السلام وقتی تشریف می آورند، تمام مردم خداپرست می شوند. شرک از حاکمیت می افتد و حکومت بشر با توحید و خداپرستی برقرار می گردد. البته ممکن است کسی درخانه ی خود، برای خدا شریک قائل شود و ریا کند، اما در شرک تظاهر نمی کند، بلکه شرک در دل اوست. امام زمان علیه السلام توحید را در گستره ی زمین پهن می کنند وآن هایی که مشرک هستند، دعوت می کنند تا خداپرست شوند و اگر خداپرست نشدند، با آن ها جنگ می کنند و آن ها را از بین می برند و تنها موحدین باقی می مانند و مردم بسیاری در اثر تربیت ، مسلمن واقعی می شوند. در آخر الزمان کسانی رستگار می شوند که شیعه ی امیرالمؤمنین علی علیه السلام هستند. تحقق کامل دین الاهیدر ادامه ی معرفی امام زمان علیه السلام در خطابه ی غدیر ، پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلّم می فرمایند : « أَلا إِنَّهُ النّاصِرُ لِدینِ اللَّهِ. » : « هان ! همانا او یاور دین خداست. » این عبارت مشخصه ی حکومت امام عصر ارواحنا فداه است. «اوست که بر همهی ادیان چیره و غالب میشود و اوست که خدا را یاری میکند .» تمام انبیا و مرسلین و ائمه علیهم السلام یاران خدایند و دین خدا را یاری کرده اند. خصوصیت امام زمان علیه السلام با دیگران متفاوت است، چرا که ائمه ی طاهرین سلام الله علیهم اجمعین هر چقدر میتوانستند، دین خدا را یاری کرده اند، ولی نتوانستند دین خدا را در گسترهی زمین بسط دهند. اما امام زمان علیه السلام که حکومت و سرپرستی ایشان در جهان مدتی طول میکشد ، اولین کسی هستند که دین را در جهان نهادینه کرده و آیین پروردگار را در جهان گسترده می سازند . با بیان جمله ی « أَلا إِنَّهُ النّاصِرُ لِدینِ اللَّهِ » توسط پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله دین خدا را با عمل و گفتار یاری می کنند . امام زمان علیه السلام هم و ظیفهی ابلاغ و هم وظیفهی اجرا دارند، لذا ما باید ایشان را در دو مقطع بشناسیم: الف) دوران غیبت. ب ) زمان ظهور. در دوران غیبت ، هم خود حضرت و هم یارانشان برای ظهور آماده میشوند. در این جا ست که « أَلا إِنَّهُ النّاصِرُ لِدینِ اللَّهِ » تحقق می پذیرد، لذا کسانی که در دوران غیبت هستند، باید تلاش کنند تا برای ظهور امام زمان علیه السلام آماده شوند. پیامبر رحمت صلی الله علیه و اله و سلّم در روایتی فرمودهاند: «ای کاش! برادران خودم را ملاقات میکردم. خلیفه ی اول و دوم پرسیدند: مگر ما برادران شما نیستیم؟ حضرت فرمودند: شما صحابه ی من هستید. برادران من کسانی هستند که من و امامشان را ندیده، ولی ایمان می آورند.» این ایمان آوردن و تلاش وکوشش و جدیّت و در حالت انتظار ، زمینهسازی، تبلیغ و بلاغ مبین ، کردن ، مربوط به دوران غیبت میشود. اصحاب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، منتظر ظهور حضرت هستند. در خواب ،در بیداری، در رفتار با خانواده ، در کارشان و غیره ... حالات خاصی دارند . شیخ طوسی رحمه الله علیه در کتاب الغیبه صفحه 339 از امام صادق علیه السلام نقل می کند که حضرت فرمودند: فرج ما نخواهد رسید ، مگر آن که غربال شوید و غربال شوید و غربال شوید، تا جایی که خداوند متعال آلودگان را از پاکان جدا نماید . یعنی این غربال مومنان در نزدیکی ظهور، سه بار اتفاق خواهد افتاد. منبع : خطابه ی غدیر ادامه مطلبچه کنیم تا به امام زمان نزدیک شویمیکی از سوالات نسل جوان در حوزه مهدویت، این سوال است که به راستی چه راهکار عملی برای نزدیکی حضرت و در نهایت دیدار حضرت وجود دارد؟بخش مهدویت تبیان  اولا: دیدار حضرت در زمان غیبت کبری و در زمان کنونی، امکان دارد و مشکل عقلی ندارد؛ ولی چند شرط مهم دارد که عبارتند از: منبع: «احمدالحسن» دروغگویی پر مدعااعتقاد به مهدویت، اندیشهای عالی و مهم در نزد شیعه است که باعث شده شیعه در طول تاریخ امید خود را از دست ندهد، از طرفی بسیار خطرناک نیز بوده و باعث شده در طول تاریخ افراد بسیاری از این اندیشه سوء استفاده کنند و خود را مهدی موعود جلوه دهند و مردم را به خود دعوت کنند.بخش مهدویت تبیان  چندسالی است که فردی به نام «احمد الحسن» در عراق خود را مهدی نامیده، او و پیروانش به روایتی استناد کردهاند که در آن پیامبر(صلیاللهعلیهوآله) فرموده یا علی بعد از تو 11 امام خواهد بود و بعد از آنها 12 مهدی که این شخص ادعا دارد او اولین مهدی است و طبق این روایت باید به او ایمان آورد.
|
 |
