نور وحی

وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّا أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ وَأَن تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ وَلَا تَنسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

ﻭ ﺍﮔﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﺟﻨﺴﻰ ﻃﻠﺎﻕ ﺩﻫﻴﺪ ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻬﺮﻯ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﺪ ، ﭘﺲ [ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺳﺖ ] ﻧﺼﻒ ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﺪ [ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ ] ، ﻣﮕﺮ ﺁﻧﻜﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻧﺎﻥ ﻳﺎ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭﺳﺖ [ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭﻟﻰ ﻳﺎ ﻭﻛﻴﻞ ] ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺒﺨﺸﻨﺪ . ﻭ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺑﺨﺸﺶ ﺷﻤﺎ [ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻬﺮﻳﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ ، ] ﺑﻪ ﭘﺮﻫﻴﺰﻛﺎﺭﻯ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻓﺰﻭﻥ ﺑﺨﺸﻰ ﻭ ﻧﻴﻜﻮﻛﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﻣﻰ  ﺩﻫﻴﺪ ، ﺑﻴﻨﺎﺳﺖ .(237)

موضوع: احکام خانواده، احکام طلاق


تفسیر قطره ای حاج آقا قرائتی