یاد و نام خدا همراه با ذکر او آثار و فایده های شگفت آور و بی نظیری دارد که هریک از آنها می تواند در سازندگی روحی و اخلاقی انسان تاثیر به سزایی داشته باشد. آثار برخی از این ذکر ها از نگاه امام رضا علیه السلام را مرور می کنیم.

«یا حیُّ یا قیُّوم»

امام رضا علیه السلام می فرماید:هر شخص مؤمن این دو اسم را ورد خود سازد، عمرش دراز شود و در دل‏ها تصرّف کند و محبوب خلایق گردد.( خواصّ آیات قرآن کریم: 68)
«یا حیُّ یا قَیّوم» دو اسم از اسماء جلاله الهى است که چون با هم گفته مى ‏شوند یک‏ ذکر حساب مى ‏شود.

«یا مَلِک»

امام رضا علیه السلام می فرماید : هر شخص مؤمنی این اسم را نوزده مرتبه با نیّت خالص و توجّه به خدا و معناى‏ آن بخواند، از خلق بى ‏نیاز گردد و در دنیا و آخرت مرفّه‏ الحال شود.( خواصّ آیات قرآن کریم: 69 )

«یا حَفیظ»

امام رضا علیه السلام می فرماید : هر شخص مؤمنی اسم «حَفیظ» را در روز جمعه بعد از نماز 999 ‏مرتبه، با نیّت خالص و توجّه به خدا و معناى آن بخواند، و با خطّ ریز بنویسد و آن را تعویذ ساخته بر بازو بندد، از وسوسه شیطان، شرّ سلطان، خیالات ‏فاسده و باطله و ضرر درّندگان و حیوانات موذى در امان بماند.( خواصّ آیات قرآن کریم: 71)

«یا باسط»

امام رضا علیه السلام می فرماید: هر شخص مؤمن در وقت سحر با طهارت دست به سوى آسمان بردارد و ده ‏مرتبه با نیّت خالص و توجّه به خدا و معناى آن بگوید: «یا باسِط» و به ‏روى خود بمالد، هرگز محتاج نگردد و از غم فقر و نیازمندى رهایى یابد و از جایى که گمان نداشته باشد نعمت به او رسد و روزى او فراوان شود.( خواصّ آیات قرآن کریم: 73 )

«یا فتاح»

امام رضا علیه السلام می فرماید: هر شخص مؤمن در روز جمعه بعد از نماز صبح، هفتاد مرتبه با نیّت خالص وتوجّه به خدا و معناى آن، دست بر سینه گذارد و بگوید: «یا فَتَّاح»، غفلت ‏از دل او خارج شود و خداوند متعال درِ دلِ او را به سوى عالم نور و معنى ‏مى ‏گشاید.( خواصّ آیات قرآن کریم: 77 )

«یا وَدُود»

از امام رضا علیه السلام روایت شده برای رفع اختلافات در زندگی و ایجاد همدلی و مهربانی میان همسران هزار و یک مرتبه این اسم‏ را بر مویز یا خوراکى دیگر با نیّت خالص و توجّه به خدا و معناى آن بخواند و مرد و زن هر دو از آن بخورند.( خواصّ آیات قرآن کریم: 77)

«یا قُدُّوس»

از امام رضا علیه السلام روایت شده: هر شخص مؤمن اوّل ظهر این اسم را صد و هفتاد مرتبه با نیّت خالص و توجّه ‏به خدا و معناى آن بگوید، دل او نورانى شود و از وسوسه شیطان در امان باشد.( خواصّ آیات قرآن کریم: 82)

«یا سَلام»

از امام رضا علیه السلام روایت شده: هر شخص مؤمن صد و سى و یک مرتبه اسم «سَلام» را با نیّت خالص وتوجّه به خدا و معناى آن بر بیمار بخواند، آن مرض برطرف شود.

و نیز آن حضرت فرمودند: اگر شخص مؤمن این اسم را بر نقره نقش کند و همیشه همراه خود نماید به ‏شرطى که با طهارت باشد، از شرّ شیطان حفظ گردد و بر دشمنان غلبه یابد و باایمان سالم از دنیا برود.( خواصّ آیات قرآن کریم: 82)/قدس

اللَّهُ یبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یشَآءُ وَیقْدِرُ وَفَرِحُواْ بِالْحَیوَ ةِ الدُّنْیا وَمَاالْحَیوةُ الدُّنْیا فِی الْأَخِرَةِ إِلَّا مَتَعٌ
خداوند برای هر که بخواهد روزی را گسترش می‌دهد و (یا) تنگ می‌گرداند. و (مردم) به زندگی دنیا دل‌خوشند، در حالی که زندگی دنیا در(برابر زندگی) آخرت جز یک کامیابی (موقت و اندک) نیست.

گرچه در این آیه، توسعه وتنگی رزق به خدا نسبت داده شده، امّا بدیهی است که کارهای خداوند حکیم، از روی مصلحت و حکمت صادر می‌شود. چنانکه در برخی آیات و روایات، بعضی علل آن بیان شده است. از جمله؛ وجود گناه در زندگی افراد که باعث تغییراتی در رزق آنها می‌گردد. چنانکه در دعای کمیل می‌خوانیم: «اللهم اغفرلی الذنوب التی تغیّر النّعم» خداوندا! ببخشای بر من آن گناهانی که نعمت‌ها را دگرگون می‌سازد.
گاهی تفاوت در رزق و روزی بخاطر آزمایش افراد است، «ولنبلونّکم بشی‌ء ... و نقص من‌الاموال...»(بقره، 155) ما هر آینه شما را با نقص اموال امتحان می‌کنیم. گاهی محروم شدن بجهت محروم کردن دیگران از حقوق آنهاست، نظیر داستان باغی که در آتش سوخت که سوره‌ی قلم به آن اشاره فرموده است و گاهی هم بی‌توجّهی به یتیمان باعث تنگی روزی است. «کلا بل لاتکرمون الیتیم»( فجر، 17)

مهم آن است که ما نه از بسط رزق یاغی شویم و همه چیز را از یاد ببریم و نه به هنگام قبض آن از همه چیز ناامید و مأیوس گردیم که نظام الهی، نظامی است حکیمانه و بر پایه آزمایش، نه بر اساس شانس و بخت و اقبال.
* روزی بدست خداست نه به زرنگی، دو رنگی، پیمان شکنی و قطع روابطی که احیاناً مستلزم انفاق و بخشش است. «اللَّه یبسط الرزق»
* رزقِ کم هم براساس اندازه‌ی حکیمانه مقدّر می‌شود.«یقدر» بجای «یضیق»
* با اینکه دنیا اندک است ولی طرفداران خود را فریب می‌دهد. «و فرحوا...»
* دنیا، کوچک، کم و زودگذر است، به آن دل خوش نکنیم. «الا متاع»

امام صادق (ع) فرمود: دعای انسان برای برادرش در غیاب او، موجب روزی فراوان و مانع از امر ناخوشایند است. (عده الداعی، ص183)

برپایه سفارش معصومان (ع) سزاوار است دوستان خود را در غیاب آنها دعا کنیم و سزاوار است دعای امام سجاد (ع) برای دوستان را بخوانیم. (متن این دعا با عنوان دعا برای همسایگان آمده که دعای 26 صحیفه سجادیه است.)