چند روز پیش یکی از اساتید زن دانشکدمون یه مطلبی گذاشته بودن که شاید جالب باشه ذکرش کنم، انشاللّه که چند سال بعد برگردم، این خاطرات زنده میشه، خوبه.

قضیه از این قرار بوده که یه استاد مرد، ور میداره میگه که زن ها کارآمدی مرد رو تو انجام کارها ندارن، بعدش اینم قاطی کرده بود ورداشته بود جواب داده بود(البته به صورت دیپلماسی عمومی) که من متحیرم همین مردان بزرگ که در دامان این زنان پرورش میابند، چطور خودِ این زنا نمیتوانند کارآمدی لازم رو داشته باشن؟

منم ورداشتم به استاد یه جواب دادم که به صورت زیره، اگه بعدا جوابش رسید دستم، میذارمش اینجا:

استاد محترم، سرکار خانم ... سلام

غرض از مزاحمت خواستم راجع به کارآمدی زنان که هفته پیش پشت در اتاقتون زده بودید، چند کلمه ای بگم.

در این که به صورت مطلق نمیتوان گفت مرد از زن کارآمدتر است یا زن از مرد، شکی نیست. ولی به نظر من میتوان گفت که در 80 درصدِ مواقع، در فلان مورد خاص، مردان(یا زنان) کارآمدتر از زنان(یا مردان)اند. برای نمونه: میتونیم بگیم در 80 درصد مواقع، زنان نسبت به مردان، راحت تر میتوانند با فرزندان رابطه برقرار کنند. این یعنی اینکه 20 درصد مواقع، این مردان هستند که میتوانند با فرزندان بهتر رابطه برقرار کنند. در نتیجه نمیتوانیم به صورت مطلق بگیم که همواره در این مورد(رابطه با فرزند) زنان بهتر از مردانند، یا کارآمدترند. حالا یک کار دیگر هم هست که شاید عکس این اتفاق بیفتد. یعنی در یک مورد خاص، این مردان باشند که کارآمدتر از زنان باشند.

تا اینجا که فک کنم همه قبول داشته باشن. و اما بحث اصلی، به نظر بنده حقیر، هر کسی در جامعه یک وظیفه ای داره. به نظر من یک دانشمند، باید دنبال ترویج علم خود باشد، یعنی در قبال این علمی که آموخته، باید دنبال تروج آن باشد. حال بعضی مواقع شرایطی پیش می آید که با توجه به آن، مسئولیت از دوش این فرد برداشته میشود. نمیدونم چقد با من هم عقیده هستید که وظیفه اصلی زن، تربیت فرزند است. یک زن باسواد، جزو وظایفش میباشد که این علمی که کسب کرده را ترویجش دهد، مانند حضرت زهرا(سلام اللّه علیها) که کلاس درس برای زنان مدینه تشکیل میدادند، ولی وقتی که بحث تربیت فرزند پیش می آید، ممکن است که دیگر ترویج علم وظیفه ی اصلی زن نباشد، چرا که خانواده پایه جامعه میباشد

خشت اول گر نهد معمار کج

تا ثریا میرود دیوار کج

به نظر من اصلا درست نیست که یک زن به بهانه اینکه من کار میکنم، از وظیفه اصلی خودش در جامعه غافل بماند. البته شرایط هر زن در جامعه فرق میکند، و هر زن به صورت مستقل میتواند نسبت به کارش در بیرون تصمیم بگیرد.

ولی با این که زن به صورت کامل در خانه محصور بماند نیز کاملا مخالفم. اگر کسی میتواند در کنار تربیت کردن فرزندش، به کارهای دیگری نیز میرسد، فوق العاده خوب است که به آن کار بپردازد. علاوه بر اینکه یک نیروی کار، در جامعه به خدمت گرفته میشود، و این خود نوعی تربیت برای فرزند است که فرزند به پویایی و تلاش تشویق میشود. و خیلی از مزیت های دگیر که اینجا مجالی برای نام بردن آنها نیست. و این را هم اضافه کنم که کار داریم تا کار، مثلا منشی گری به هیچ وجه شایسته یک زن نیست، که این خود یک قصه دراز دارد.

موفق و موید باشید

...

پ.ن: اینو که نوشتم، اول واسه استاد فرستادمش، اشتباهی قسمتایی رو که به عنوان توضیح(متن قبل از: استاد محترم ...) نوشته بودم رو هم کپی- پیست کردم، خدا کنه ناراحت نشه.