زمانی کزروس به کورش بزرگ گفت:

چرا از غنیمت های جنگی چیزی را برای خود برنمی داری

و همه را به سربازانت می‌بخشی؟

کورش گفت:

قانون یکم

به شما جسمی داده شده. چه جسمتان را دوست داشته یا از آن متنفر باشید، باید بدانید که در طول زندگی در دنیای خاکی با شماست.

قانون دوم

در مدرسه‌ای غیر رسمی و تمام وقت نام‌نویسی کرده‌اید که "زندگی" نام دارد. در این مدرسه هر روز فرصت یادگیری دروس را دارید. چه این درس‌ها را دوست داشته باشید چه از آن بدتان بیاید، پس بهتر است به عنوان بخشی از برنامه آموزشی برایشان طرح‌ریزی کنید.

ایمان داشتن:

ایمان داشتن یعنی دانستن اینکه هرروز یک شروع و یک آغاز جدید است.

با ایمان و اعتقاد است که معجزات روی می دهند و رویاها به واقعیت تبدیل می شوند.

ایمان داشتن یعنی دیدن فرشتگان که در میان ابر ها به رقص مشغول اند.

ایمان داشتن یعنی دانستن ارزش یک قلب..

ایمان داشتن یعنی این که ما تنها نیستیم 

و اینکه زندگی یک هدیه است و اینک نوبت ماست که آن را دوست بداریم .

خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت:

یادت می آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم!

زمین و آسمان هر دو برای تو بود اما تو آسمان را ندیدی "

راستی عزیزم، بالهایت را کجا جا گذاشتی ؟

انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد"

آنوقت رو به خدا کرد و گریست ..................

هزار و یک اسم داری و من از آن همه اسم 
"لطیف " را دوست تر دارم 
که یاد ابر و ابریشم و عشق می افتم 
خوب یادم هست از بهشت که آمدم 
تنم از نور بود 
و پر و بالم از نسیم 
بس که لطیف بودم 
توی مشت دنیا جا نمی شدم 
اما زمین تیره بو د و کدر بود و ..........
حالا تنها یادگاری ام از بهشت و ازلطافتش 
چند قطره اشک است که گوشه ی دلم پنهانش کرده ام
گریه نمی کنم تا تمام نشود 
می ترسم بعد از آن از چشم هایم سنگ ریزه ببارد....

خداوندا سراسر نیازم و تو بی‌نیاز

وجودم سیاه است و تو پاك و ناب

...

ترسم از این است ای یكتای بی‌نیاز

گناهانم حائل شوند

هوس‌ها و امیال دنیوی وجودم را پر كنند

آنگاه به چشم تو بنده‌ی مترود گردم

و با كوله‌باری از گناه و كیسه‌ای پر از نیازمندی

تنها و بی‌كس در منجلاب دنیا فرو روم

دست‌گیرم باش ای بی‌نیاز

نشانه های بیداری معنوی:

۱_ یك تمایل زیاد برای اینکه هر چیز خودش اتفاق بیفتد نه اینکه آن را وادار به اتفاق افتادن بکنیم.
۲_ داشتن تبسمى دلنشین و آرام.
۳_ احساس وصل بودن به دیگران و طبیعت.
۴_ حس عمیق سپاس گذاری نسبت به جهان.
۵_ تمایل به تفکر و عمل کردن به جای عملکرد شرطی شده از روی ترس که بنا به تجربیات گذشته است.
۶_ توانایی صحیح لذت بردن از هر لحظه.
۷_ توانایی کنترل نگرانی ها.
۸_کنترل نشدن توسط دیگران .
۹_ تفسیر ی مواجه نشدن با اعمال دیگران.
۱۰_ دوری از زود قضاوت کردن دیگران.
۱۱_ رها کردن انتقاد از خود و قضاوت از خویشتن.
۱۲_ به دست آوردن توانایی عشق ورزیدن همه ی جهان و همه کس بدون هیچ توقعی.

شاهرخ مسکوب

پیشكش میكنم مهربانی را 
به كسانیكه از دل شكستن بیزارند 

و 

در تمنای آنند كه دلی بدست آورند...
آنانكه رحمت آفرینند، نه زحمت آفرین...

و

برآنند تا در زندگی پل باشند نه دیوار...

یک آزمایشی را در « هاروارد یونیورسیتی » انجام دادند :

80 پیرمرد و 80 پیرزن را انتخاب کردند . یک شهرک را به دور از هیاهو برابر با 40 سال پیش ساختند . غذاهای 40 سال پیش در این شهرک پخته میشد . خط روی شیشه های مغازه ها ، فرم مبلمان ، آهنگها ، فیلم های قدیمی ، اخباری که از رادیو و تلویزیون پخش میشد ، را مطابق با 40 سال قبل ساختند . بعد این 160 نفر را از هر نظر آزمایش کردند :

تعداد موی سر ، رنگ موی سر ، نوع استخوان ، خمیدگی بدن ، لرزش دستها ، لرزش صدا ، میزان فشار خون ... بعد این 160 نفر را به داخل این شهرک بردند ، بعد از گذشت 5 الی 6 ماه کم کم پشتشان صاف شد ، راست می ایستادند ، لرزش دستها بطور ناخودآگاه از بین رفت ، لرزش صدا خوب شد ، ضربان قلب مثل افراد جوان ، رنگ موهای سر شروع به مشکی شدن کرد ، چین و چروکهای دست و صورت از بین رفت ...

علت چه بود ؟