خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت:

یادت می آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم!

زمین و آسمان هر دو برای تو بود اما تو آسمان را ندیدی "

راستی عزیزم، بالهایت را کجا جا گذاشتی ؟

انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد"

آنوقت رو به خدا کرد و گریست ..................