به گزارش دفاع پرس از مازندران، متن دل نوشته همسر شهید مدافع حرم «حسین مشتاقی» که به مناسبت چهلمین روز شهادت این شهید بزرگوار، در ادامه می آید:

چهل روز گذشت.…

 اما برای من و با احتساب سرشماری انگشتان دستم 90 روز بیشتر گذشته. هیچ کس نخواهد فهمید که هر روز با چه شوقی تاریخ های تقویم دفتر کوچکم را خط میزدم و چه عاشقانه به انتظار برگشتنت به روزهای خط خورده ی تقویم میخندیدم ..

هر بار که به روزهای نبودنت فکر میکنم بارانی از اشک  چهره ی مرا هاشور می زند.

روز وصال رسید، آمدی ولی نه آنگونه که انتظارش را داشتم...

وقتی برای اولین بار به تابوتت نگاه کردم باور نمی کردم، انگار تمام دنیا روی من سنگینی می کرد. اما با تمام این سنگینی ها با تمام تکه تکه بودنت زیبا بودی و چه غرور آفرینانه چشم از این دنیا بستی از تمام تعلقاتت...

به نبودن و دیگر نداشتنت حتی لحظه ای فکر نمی کنم، من به بودنت ایمان دارم. تو همیشه حاضری...

از ابتدای زندگی برایت می نویسم. از روزهای آشنایی که فقط خدا می داند چه روزهای شیرینی را با تو سپری کردم.

یادت می آید که همه ی زندگی را وقف امام حسین(ع) میکردی. شد آنچه می خواستی!!! اتفاق افتاد. همه ی زندگی و امید و آیندمان را فدای حسین(ع) کردیم، بی منت، هر چه با هم برای آینده فکر می کردیم و تصمیم می گرفتیم به یکباره خرج حضرت زینب(س) کردیم که حقیقتا در راه درستی خرج کرده ایم!!

حسین آقای عزیزم! امیر مهدی جان و نازنین زهرای مان دلتنگ بابا هستند وهر  کجا که عکس تو را ببینند بیقرار آن را در آغوش می گیرند و غرق در بوسه می کنند. آنها هم گویا فهمیدند که دیگر بر نخواهی گشت …

با تمام این ها من خوشحالم و به خود می بالم که خداوند مرا لایق همسری شما قرار داد. خدا را سپاس می گویم که توانستم ذره ای هر چند کوچک در راه امام حسین(ع) خرج کنم...

حال که  چهل روز ازنبودنت می گذرد، کمی برایم دشوار است اما خود را آرام میکنم و از خدا مدد میجویم و همه ی این تقدیر ها را به فال نیک می گیرم و منتظر بهترین هدیه از جانب تو و خدای تو هستم...

احسنت به تو همسر شجاعم از تمام وجود خوشحالم که به آرزوی خود رسیدی و محو در ولایت شدی.

آرزویی که شاهد بودم برای به دست آوردنش از هیچ کاری دریغ نکردی و البته خود را در رسیدن به این آرزو با تو شریک میدانم.

می بالم به همسری با تو. به روزهای شیرین با تو بودن. و هزاران بار خدا را شکر میگویم که تو را به من بخشید.

 بار الها این هدیه کوچک را در راه خودت از من بپذیر و مطمئنم که میدانی من با دادن حسین جانم همه چیزم را به یکباره به تو بازگرداندم. عشقم! جوانی ام! آرزو هایم... که همه ی این ها فدای اسلام، فدای رهبر عزیزم .

سایه رهبرت بر سرم مستدام

حسین آقای عزیزم...

شهادت گوارای وجودت...

التماس دعا. منتظرم بمان.