دعاي آغاز سال هنوز در گوش همه ي ما هست . دعايي که در آن از خداوند تبارک و تعالي ، دگرگون کننده قلوب و ‌ابصار و تدبير کننده روزها و شب ها مسالت نموديم تا حال ما را به بهترين حالات تدبير نمايد. در اراده و حکمت خداوند در مورد سرنوشت و زندگاني يکايک ما ترديدي نيست و در عين حال به اين گفته خداوند تبارک وتعالي نيز ايمان کامل داريم که :"ليس الانسان الاماسعي " . " همت مضاعف و کار مضاعف "‌را درست بايد از اين همين جا شروع کرد، يعني بايد به کار و آنهم کار با کيفيت "باور " داشته باشيم .بايد باورهايمان را اصلاح و متوجه اين مهم بداريم که انسان جز در سايه تلاش و کوشش به جايي نرسيد.
اگر چه به ظاهر نامگذاري سالها ،يک اقدام سمبليک مي نمايد، اما با درنگي در آن و بويژه توجه به فلسفه نامگذاري ها و عناوين انتخاب شده ، متوجه مي شويم که اين اقدام درواقع حرکتي اساسي توام باتذکري دقيق وظريف دردرون خود براي جلب توجه عمومي به ضرورت هاي حياتي جامعه ما مي باشد که به صورت تاريخي مورد غفلت قرار گرفته است . دلايل و ريشه هاي اين غفلت ها در جاهاي زيادي است ؛ در سياست ، اقتصاد ، فرهنگ ، روابط اجتماعي و در تعاملات ميان دولت ها و ملت و ملت و دولت ها در طي قرون و بسياري زمينه هاي ديگر ، اما يک بخش آن – که البته خود معلول علت هاي مورد اشاره است – "باور" هاي ما مي باشد که بدون اصلاح آن تحقق اين انتظار اساسي و ضروري ، يعني همت مضاعف و کار مضاعف ، ممکن نيست .
گمان نمي کنم کسي منکر اين مهم باشد که کار و فرهنگ آن شاه کليد و رمز موفقيت هر جامعه اي است. نگاه به گذشته و حال و درنگ در سرنوشت ملت ها نشان مي دهد ،‌ جوامعي موفق بوده اند و هستند که کار محور و به سخني ديگر همه زندگي فرد است.
افراد با کار هويت مي يابند و معاشرت ، ارتباطات، علائق، دوست، تفريح و نوع نگرش به محيط زندگي و … همه در قالب کار شکل مي گيرد و فرد هميشه ارزش خود را در ارتباط با کار و ميزان نقشي که در سيستم دارد برآورد مي کند. درچنين جوامعي بيشترين نقش را کار در شکل گيري شخصيت افراد ، و سپس سمت و سو دادن به زندگي او دارد.
بر اساس نظريه هاي غالب ، آنچه به فرهنگ کار مشروعيت مي‌بخشد نظم‌پذيري جمعي، کار دلسوزانه و باورهاي عملي به ارزش کار يدي، فکري و سازگار شدن با شرايط ، قواعد و رفتارهاي صنعتي و توليدي است. پژوهش هاي دانشگاهي تاييد مي کند که فرهنگ کاري بالا با بهره‌وري و عملکرد شغلي بهتر رابطه دارد و کساني که از فرهنگ کاري بالايي برخوردارند ، عملکرد شغلي آنان نيز بهتر است.
انکار پذير نيست که گفته و تاکيد شود که براي حرکت شتابنده به سمت شکوفايي اقتصادي، حمايت از فرهنگ کار مطلوب و مثبت مورد نياز است. لذا وضعيت فرهنگ کار بايستي از طريق دخالت در عوامل شناخته شده فرهنگ کار متحول گردد و گرايش‌ها، بينش‌ها و دانش لازم نسبت به کار در جامعه و سازمان‌ها ايجاد شود. براي تحول و ارتقاي فرهنگ کار استفاده و توجه به شاخص ارزش‌هاي دروني و بيروني کار توصيه مي‌گردد. در واقع به رغم پاره‌اي از نظرات موجود در جامعه هنوز کار به عنوان پديده‌اي ارزشمند تلقي شده و جا دارد تا از اين نگرش به عنوان يک فرصت براي تحول استفاده شود. نکته قابل تحمل آنکه مديران سازمان‌ها نقش خطيري در تحول فرهنگ کار بر عهده دارند. اين درست نيست که تا فرهنگ کار در کل جامعه اصلاح نگردد تغيير در فرهنگ کاري يک سازمان معني نداشته باشد. تجربه سازمان‌هاي موفق در سطح جهاني نشانگر آن است که به رغم تأثير عوامل محيطي، امکان بسياري از تحولات مثبت در درون سازمان‌ها وجود دارد و اين تحولات خود مي‌تواند بسترساز تحولات وسيعتري در کل جامعه باشد. فرهنگ کار و نظم‌پذيري در سازمان‌ها زمينه‌هاي استفاده مفيد و موثر از منابع انساني و مادي را فراهم مي‌سازد و آثار مطلوبي در بعد بهره‌وري و کسب مزيت رقابتي دارد. براي ارزشي کردن توليد و سودآوري، گريزي نيست جز اينکه در سازمان و جامعه فرهنگ کار رواج پيدا کند.
کار نقش کليدي در توازن بخشيدن به ساختارهاي اقتصادي و اجتماعي جامعه دارد. مي‌توان گفت تمام پي‌آمدهاي ديگر زندگي بشر به کار بستگي دارد. از اين رو دوام يک سيستم اجتماعي و يک تمدن براساس قدرت آن در حفظ و هدايت تمايل به کار در جهت هدف‌هاي مطلوب قرار دارد. در نهايت آنکه فرهنگ کار اگر چه در بسياري از عوامل سازماني به ويژه توليد و سودآوري موثر است، ليکن خود در حالت رونق و توليد ارتقا مي‌يابد و تقويت مي‌گردد.
در فرهنگ ديني و اجتماعي ما سفارش ها وتاکيد ها بسياري در مورد کار و نقش کارگر به معناي عام آن در سازندگي جامعه شده است . ايران الحمدالله از منابع و ذخاير عظيم در همه ي بخش ها براي توسعه برخوردار است . زيرساخت‌هاي قابل اعتنايي که درطول سالهاي اخير در کشور فراهم آمده و نيز تجربه هاي گرانسنگ سازندگي در سه دهه پس ازانقلاب، اقتدار منطقه‌اي و بين‌المللي کشور، مجموعه عظيم پيشرفت‌هاي کشور در عرصه علم و فناوري، حجم عظيم نيروي انساني با انگيزه، خلاق و پرتلاش و وجود سند چشم‌انداز اينک از جمله عوامل زمينه‌ساز پيشرفت و عدالت در کشور اسلامي ما شده است .همچنين امروز تجربه هاي گرانسنگي که در طول سه دهه انقلاب در اختيار مردم و مسئولان قرار گرفته پشتوانه اي شده است که بتوانيم به سمت پيشرفت و عدالت حرکت کنيم و عمده دليلي نيز که باعث آن شد تا سال گذشته از سوي رهبري معظم انقلاب به عنوان سال اصلاح الگوي مصرف نامگذاري شود نيز اين مهم بود که بدون اصلاح الگوي مصرف و در ادامه آن بدون کار ، آنهم کار مضاعف ، با کيفيت و با بهره وري بالا که همه نيازمند همتي ويژه هستند ، نمي‌توان به پيشرفت و عدالت دست يافت .