این قافله ای که لاله گون می آید

از دشت حماسه و جنون می آید

با این همه فرمانده ی بی سر آری

از مطلع فجر و فتح خون می آید

این قافله از مرگ ندارد پروا

دارد روی شانه پرچم عاشورا

باقی است هنوز باور قاسم ها

فریاد و خروش آخر قاسم ها

هر چند که مانده زیر تانک دشمن

گلبرگ نحیف پیکر قاسم ها

یک عطش نوش صدای تشنه

شد باز شلمچه کربلای تشنه

گلواژه ی ساقی العطشا گل کرد

بر روی لب قمقمه های تشنه