مقوله امنیت مهمترین وحیاتی ترین نیاز جوامع انسانی در طول تاریخ بشر بوده است؛ زیرا حفظ حیات و صیانت نفس از اساسی ترین خواسته های انسان ها است و متعلق به جوهر هستی انسان است. صیانت و حفاظت از سایر خواسته های انسان، همگان الزاما در رده ای بعد از امنیت قرار میگیرند. زیرا بحث امنیت بحث حفظ حیات فردی و اجتماعی است، و منطق انسانها چنین حکم میکند که انسان زنده باشد تا سایر غرایز وجود داشته باشند و از آنها حفاظت صورت گیرد. در صورت عدم موجودیت حیات فردی و یا حیات اجتماعی، دیگر هر گونه تلاش برای هراست و تقویت سایر نیازها نه معنی دارد و نه امکان.