موضوع : تولید ملی و اقتصاد اسلامی
استفاده از درآمد نفت برای چرخش اقتصاد کشورهایی که به شدت به آن وابسته اند، از فواید و متقبالاً مضرّاتی برخوردار است. یکی از بزرگترین خسران های اقتصادی آن به ویژه در بخش های دولتی، آن است که به جای اتکای شان بر ارزش افزوده، به همسفرگی و تقسیم عایدات حاصل از نفت روی می آورند. به سبب عدم کفاف مستمری حاصل از آن برای کارکنان دولت، چندین گزینش پیش روی شان قرار می گیرد؛ مشاغل کاذب، چند شغلی شدن، فساد مالی و در نهایت خصوصی سازی صوری و فعالیت اقتصادیِ انگلی زیر لوای بخش دولتی از آن جمله اند. هر گونه راه حل ریشه ای نیاز به بازنگری در شرایطی دارد که به چنین معضلاتی منتهی می شود؛ راه هایی که پاسخ های آن ها تنها در بُعد اقتصادی نیست، بلکه در بُعد انسانی و اجتماعی که وابسته به اقتصادند حتی اساسی تر است و هر راهکار اقتصادی که بدون در نظر گرفتن انسان ها بسان کنشگرانی آگاه و مختار اِعمال گردد، قطعاً به شکست خواهد انجامید. چرا که بسیاری از همین معضلات و بی راه ها، خود راه گریزی از شرایطی دشوارتر اند. ضرورت این امر هم به جهت این که درآمدهای نفتی کشورمان در سال های اخیر افزایش چشمگیری یافته است و هم در حال اجرای فرآیند خصوصی سازی به همراه اولویت دوری از مفاسد اقتصادی هستیم، بیش از هر زمان دیگری است.رویکرد به تعاونی ها و اجرای برنامه توزیع سهام عدالت بین اقشار کم درآمد جامعه و توجه به سرمایه های انسانی و اجتماعی که نقش مکمل برنامه های اقتصادی را دارا هستند، طرح ها و برنامه های درستی هستند که برای نتیجه بخشی نیاز به نقدهای جدی و اصلاحات مداومی دارند تا منتهی به موفقیت گردند. در این اثر خواهیم کوشید پس از ترسیم شرایطی که به معضلات فوق منجر شده است، به دنبال راه حل هایی از طریق تجارب مختلف جوامع دیگر و همین طور ابتکارتی از طرف جامعه خودمان بگردیم که علاوه بر برون رفت از چالش ها، به کمک برنامه هایی عملی، بانکداری اسلامی، سیاستگذاری و برنامه ریزی نیروی کار، تحقق خصوصی سازی سالم و تا حد ممکن به دور از مفاسد اقتصادی دامنگیر را در پیش بگیریم.
لينک مطلب