سیاست‌گذاران چگونه می‌توانند در حالی که انگیزه‌های معکوس را حداقل می‌کنند برنامه‌های بیمه بیکاری‌ای فراهم آورند؟ در این مقاله قصد داریم که شواهد جدیدی را از کشور شیلی ارائه دهیم که نشان می‌دهند حساب‌های پس‌انداز بیمه بیکاری می‌توانند نرخ یافتن شغل را افزایش دهند. این یافته‌ها می‌تواند برای اصلاح برنامه‌های سنتی بیمه بیکاری به کار بیایند.

زمانی که افراد شغل خود را از دست می‌دهند در صورتی که واجد شرایط باشند مبالغی را بابت بیمه بیکاری دریافت می‌کنند. در حالی که برنامه‌های بیمه بیکاری، اغلب، سختی‌های از دست دادن شغل را تخفیف می‌دهند، شواهد نشان می‌دهد که این برنامه‌ها از طریق کاهش دادن انگیزه کار کردن هزینه‌ای را روی دست جامعه می‌گذارند زیرا با توجه به وجود بیمه بیکاری، بیکاران کمتر دنبال کار می‌گردند و دستمزد درخواستی شان افزایش می‌یابد. به همین دلیل این برنامه‌ها احتمال این که بیکاران شغل جدیدی را بپذیرند کاهش می‌دهد(هولملاند ۱۹۹۸ و وودوپیوک ۲۰۰۴). این امر باعث به بار آمدن مشکل مخاطره اخلاقی می‌شود. بنابراین سوالی که پیش می‌آید این است که چه طور انگیزه‌های معکوس را که به خاطر برنامه‌های بیمه بیکاری ایجاد شده‌اند حداقل کنیم.

مکانیزم‌های زیادی وجود دارند که کمک می‌کنند برنامه‌های مزایای بیمه بیکاری انگیزه‌ها را کمتر کاهش دهند؛ مکانیزم‌هایی نظیر نظارت دقیق و اعطای مجوز دریافت مزایای بیکاری، بررسی الزامات شغلی و در نظر گرفتن انگیزه‌های شغلی (فردریکسون و هولملاند). اما بین روش‌های مالی ایجاد انگیزه، حساب‌های پس‌انداز بیمه بیکاری جزء رادیکال‌ترین و احتمالا امیدوار‌کننده‌ترین موارد هستند. در این سیستم، هر کارگر باید سهمی از دریافتی‌های خود را در حسابش نگهداری کند و سپس هنگام بیکار شدن، مزایای بیکاری را از همین حساب برداشت کند. در واقع انتظار می‌رود که سیستم حساب‌های پس‌انداز با درونی کردن هزینه‌های مزایای بیکاری انگیزه‌های کارگران را افزایش دهد و بنابراین مخاطره اخلاقی‌ای که در برنامه‌های سنتی بیمه بیکاری وجود دارد رفع کند. در برخی از موارد، حساب‌های پس‌انداز بیمه همان آسایش خاطری را ایجاد می‌کنند که سیستم بیمه سنتی. اما این سیستم می‌تواند بیکاری کل را کاهش داده و از طریق کاهش مالیات بر حقوق درآمدها را افزایش دهد.

اما بر خلاف دیگر مکانیزم‌های مورد استفاده برای رفع مشکل کاهش انگیزه‌ها، مطالعات صورت گرفته روی حساب‌های پس‌انداز بیمه معدود بوده و تقریبا تنها به مطالعات تئوریک محدود شده است. ما از سیستم مزایای بیکاری جدیدی که در شیلی ارائه شده استفاده کردیم تا در این زمینه تحقیق کنیم. مطالعه ما (گونزالو ریس، جان وان اورس، میلان ودوپیوک ۲۰۱۰) اولین مطالعه‌ای است که این به این سوال که آیا حساب‌های پس‌انداز بیمه بیکاری انگیزه یافتن شغل را افزایش می‌دهند به طور تجربی پاسخ داده است. نتایج به دست آمده در این مقاله پاسخ مثبتی به سوال فوق می‌دهد.

● برنامه اجرا شده در شیلی چه مکانیزمی دارد؟

در سال ۲۰۰۲، شیلی یک برنامه بیمه بیکاری جدید را معرفی کرد که بیمه اجتماعی را با بیمه شخصی ترکیب می‌کند. سهمی که کارکنان و کارفرماها از این بیمه می‌پردازند بین حساب‌های پس‌انداز بیمه بیکاری در سطح فردی و یک صندوق عمومی مشترک که دولت هم در تامین مالی آن مشارکت می‌کند تقسیم می‌شود. برای این که بیکاران تشویق شوند که کار پیدا کنند، دریافت‌کنندگان مزایای بیکاری ابتدا منابع را از حساب پس‌انداز خود و سپس با خالی شدن این حساب از صندوق مشترک بیرون می‌کشند. این افراد حداکثر می‌توانند تا پنج ماه از این حساب‌ها برداشت کنند.

فرد به هر دلیلی که بیکار شود می‌تواند از حساب شخصی خود برداشت کند.

منابع ناکافی در حساب‌های شخصی موجب می‌شود که فرد از حساب مشترک پول بردارد، اما باید ثابت کند که واجد شرایط است. تنها کسانی که قبل از بیکاری قرارداد کار دائمی بسته باشند و به دلایلی که مربوط به کارفرما می‌شود تعدیل شده باشند می‌توانند به این حساب مشترک دسترسی داشته باشند. اما حتی اگر این افراد واجد شرایط شناخته شوند ممکن است ترجیح دهند که از حساب مشترک استفاده نکنند تا مجبور نشوند شرایط دیگر این حساب را برآورده کنند.

شایان ذکر است که تا آخر سال ۲۰۰۸، سه میلیون نفر در این برنامه شرکت کرده بودند که این تعداد ۸۰ درصد کارگران حقوق و دستمزد بگیر بخش خصوصی را در بر می‌گیرد و همچنین ۱۰۰۰۰۰ عضو این برنامه یعنی تقریبا یک چهارم بیکاران از مزایای توزیع شده استفاده کردند.

● شواهد به دست آمده از آثار انگیزه‌ای برنامه شیلی

ما در پی پاسخ دادن به این سوال که کدام انگیزه‌های شغلی در سیستم برنامه بیمه بیکاری به سبک شیلی افزایش می‌یابد مطالعه خود را انجام دادیم. مدل سازی تئورک از اورسزاگ و اسنوور (۲۰۰۲) نشان می‌دهد که کارگرانی که روی حساب‌های پس‌انداز بیمه بیکاری تمرکز می‌کنند هزینه‌های بیکاری خود را درونی کرده و بنابراین از این انگیزه برخوردارند که بیشتر از کارگرانی که به حساب‌های پس‌انداز خود اتکا نمی‌کنند، دنبال شغل بگردند. با به کار بردن این منطق در برنامه شیلی و با فهم این که این برنامه از یک طبیعت دوگانه برخوردار است ما پیش‌بینی‌های زیر را صورت دادیم:

▪ برای کسانی که فقط واجد شرایط استفاده از حساب‌های پس‌انداز شناخته می‌شوند مبلغی که در حساب‌هایشان انباشته شده بر نرخ پیدا کردن شغل تاثیر نمی‌گذارد.

▪ در مقابل، در مورد کسانی که از صندوق‌های مشترک استفاده می‌کنند می‌توان انتظار داشت که نرخ یافتن شغل با سهمی از مزایای بالقوه که از حساب‌های پس‌اندازشان تامین مالی می‌شود متناسب باشد.

▪ به علاوه، زمانی که مهلت استفاده از مزایا نزدیک به پایان است می‌توان انتظار داشت که کارگرانی که از صندوق مشترک استفاده می‌کنند بیشتر دنبال کار بگردند یا دستمزد قابل پذیرش خود را کاهش دهند و بنابراین نرخ پیدا کردن شغل این دسته افراد افزایش می‌یابد (به مورتنسن ۱۹۷۷ رجوع کنید). اما چنین اثری برای کارگرانی که از صندوق‌های مشترک استفاده نمی‌کنند، وجود ندارد.

ما اعتبار این پیش‌بینی‌ها را با استفاده از داده‌های مربوط به برنامه مزایا بیکاری در شیلی بررسی کردیم. نمونه ما از زنان و مردانی تشکیل می‌شد که در سال ۲۰۰۷ شغل ثابت خود را از دست دادند. در رایز و دیگران (۲۰۱۰) ما وضعیت بازار کار برای مردان و زنان را جداگانه بررسی کرده بودیم. اما اینجا به اختصار فقط نتایج به دست آمده برای مردان را بازگو می‌کنیم.

نتایج تجربی پیش‌بینی‌های ما را تایید می‌کنند. همانطور که در شکل یک می‌بینید نرخ یافتن شغل و نرخ به طول انجامیدن بیکاری بین کارگران مردی که از صندوق مشترک استفاده می‌کنند و کسانی که از این صندوق اجبارا یا با اختیار خود استفاده نمی‌کنند تفاوت‌های سیستماتیکی وجود دارد. در ابتدای شدت گرفتن بیکاری، نرخ یافتن شغل برای کارگران مردی که از صندوق مشترک برداشت نمی‌کنند بر نرخ یافتن شغل برای کارگرانی که از این صندوق استفاده می‌کنند فزونی می‌گیرد(شکل ۱). نرخ یافتن شغل برای کسانی که از صندوق مشترک استفاده می‌کنند در ۵ ماه اول بیکاری افزایش پیدا می‌کند و بنابراین تفاوت بین این سه دسته کاهش می‌یابد. همچنین تابع مدت بیکاری نشان می‌دهد که کارگران مردی که از صندوق‌های مشترک استفاه می‌کنند بیشتر از کسانی (کارگرانی) که از این صندوق‌ها استفاده نمی‌کنند، بیکار می‌مانند(شکل ۲).

نتایج فوق با یک تحلیل اقتصادسنجی قوی تایید می‌شوند.

نرخ یافتن شغل برای دریافت‌کنندگان مزایای بیکاری با یک مدل نرخ مخاطره تخمین زده شد. ما فرض کردیم که نرخ یافتن شغل به مشخصات قابل مشاهده و غیرقابل مشاهده بستگی دارد و کسانی که تصمیم می‌گیرند از صندوق مشترک استفاده نکنند با کسانی که از این صندوق استفاده می‌کنند در مشخصات غیر قابل مشاهده به طور سیستماتیک متفاوتند.

مطالعه ما نشان می‌دهد که برای کسانی که نمی‌توانند از صندوق مشترک استفاده کنند، تعداد برداشت‌های بالقوه بر نرخ یافتن شغل تاثیر نگذاشته و این به آن معناست که مبلغ پس‌انداز شده بر نرخ خروج از بیکاری تاثیری نمی‌گذارد. به علاوه، الگوی زمانی نرخ یافتن شغل هیچ رابطه‌ای با مزایای بیکاری پرداخت شده ندارد. برای مثال هر چه مدت بیکاری طولانی‌تر باشد احتمال این که از بیکاری خارج شود کمتر است. این در حالی است که کسانی که از صندوق مشترک استفاده کردند هرچه نرخ انباشت حساب‌های پس‌اندازشان بیشتر بود نرخ یافتن شغلشان هم بیشتر بود.

در نهایت باید گفت نتایج به دست آمده برای آن دسته از کسانی که تصمیم گرفتند از صندوق مشترک استفاده نکنند، بسیار شبیه کسانی است که واجد شرایط استفاده از این صندوق نبوده‌اند. برای مردان، نرخ یافتن شغل تحت‌تاثیر برداشت‌های احتمالی قرار نمی‌گیرد و نرخ خروج برای مردان و زنان با دوره بیکاری رابطه منفی نشان می‌دهد.

● دلالت‌های سیاستی

نتایج ما این ایده را که حساب‌های پس‌انداز بیمه می‌توانند انگیزه کار کردن را افزایش دهند، حمایت می‌کند. با فراهم آوردن شواهد تجربی و ارائه استدلال‌های نظری مشخص شد که به کار گیری حساب‌های پس‌انداز می‌تواند برای اصلاح برنامه‌های بیمه بیکاری سنتی بسیار مفید واقع می‌شود.

به نظر می‌رسد که استفاده از حساب‌های پس‌انداز برای کشورهای در حال توسعه بسیار مفید باشد؛ چون این کشورها با یک بخش غیررسمی بزرگ مواجهند و از ظرفیت لازم برای اجرای یک برنامه بیکاری استاندارد برخوردار نیستند. تحت چنین شرایطی ودوپیوک (۲۰۰۹) پیشنهاد می‌کند که حساب‌های پس‌انداز به عنوان منبع اصلی تامین مالی مورد استفاده قرار گیرند و از صندوق مشترک برای افزایش مصرف استفاده شود(همچنین می‌توان به افراد اجازه داد که از حساب‌های پس‌انداز خود استقراض کنند). بنابراین می‌توان بر انگیزه‌های مالی به عنوان ابزار اصلی ایجاد انگیزه یافتن شغل استفاده کرد.

این مطالعه همچنین سوالاتی در مورد طرح مناسب برای برنامه حساب‌های پس‌انداز ایجاد می‌کند. نتایج ما نشان می‌دهد که برنامه شیلی همچنان دچار اشکالاتی است. بنابراین سوالاتی در مورد این که دامنه مناسب برای جزو صندوق مشترک چیست و چقدر باید بر این سیستم نظارت شود باقی می‌ماند. البته در مطالعه ما به این نکته اشاره شده که احتمال استفاده از صندوق مشترک به هزینه‌های آن بستگی دارد.

سوال دیگر این است که ‌اندازه نسبی حساب‌های پس‌انداز و صندوق مشترک باید چقدر باشد. در واقع نتایج ما نشان می‌دهند که اگر حساب پس‌انداز بزرگ‌تر شود(حتی اگر دولت هم در این حساب‌ها مشارکت کند) یافتن شغل تشویق شده و بنابراین منابع لازم برای صندوق مشترک کاهش می‌یابد. البته طرح نهایی هر برنامه بیمه‌ای باید به اهداف اصلی برنامه نیز پاسخ گوید.

بدون شک هر پدیده سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی برای استقرار و نهادینه کردن خود نیازمند بستری مناسب در جامعه مورد هدف است. کار و اشتغال نیز مقوله ای است که امروز در محاق توجه جدی مسئولین محترم کشور و خاصه دولت عدالتخواه است اما باید توجه داشت ایجاد اشتغال پایدار و مولد، تحقق کارآفرینی و توجه به مقوله کار و رشد اقتصادی صرفا با سرمایه گذاری یا بکارگیری فنآوری خاص نمی تواند محقق شده و یا استمرار یابد چرا که این امور شرط لازم هستند و نه کافی.

شرط کافی را باید در فرهنگ کار جستجو نمود، امری که سالهاست مهجور و مغفول مانده است. فرهنگ کار مانند سایر پدیده های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با محیط پیرامون خود در تعامل، کنش و واکنش است و برگرفته از گستره علوم و فنونی نظیر اقتصاد کار، حقوق کار، روانشناسی کار، جامعه شناسی، مدیریت منابع انسانی، اقتصاد اجتماعی و ارگونومی و... بوده که در جهت دستیابی به اهدافی چون رفع نیازهای اساسی، زدودن آثار محرومیت و استضعاف، افزایش بهره وری، رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی و توزیع عادلانه ثروت تلاش دارد. با شناخت صحیح آفاتی که بر مقوله کار مترتب است می توان ضمن تبیین فرهنگی ناب و برگرفته از آموزه های دینی و فرهنگ ملی خود، به باز تعریف فرهنگ کاری پویا و پاسخگوی نیاز امروز پرداخت چرا که فرهنگ کار در کنار سرمایه گذاری، فنآوری و منابع مالی و نیروی انسانی، شرط کافی و عنصر تکاملی برای استفاده بهینه و اثربخش از کلیه منابع موجود و امکانات می باشد.

● ابتکار و نوآوری

فراهم آوردن زمینه های مناسب برای سخت کوشی، خلاقیت، ابتکار و نوآوری، احساس مسئولیت و تعهد در جامعه کارگری و کارفرمایی از برکات فرهنگ کار بوده که جزء وظایف اساسی مدیریت کار (اعم از دولت، بخش خصوصی و تعاونی) می باشد و ترویج یک فرهنگ کاری فعال در گرو توجه به اقتضائاتی چون عدالت، افزایش دانش فنی در کلیه سطوح، ملاحظات بهداشت روانی و جسمی، امنیت شغلی، رفاه و تامین اجتماعی، نوسازی و بهبود روش های مدیریتی و پیش بینی مکانیزمهایی برای ارزیابی کمی و کیفی کارشایسته، جستجوی راهکارههای موثر مشارکت کلیه عوامل تولید و کار و محترم شمردن حق انتفاع عادلانه از محصول کار بین عوامل مختلف تولید، پالایش آفات و حذف آسیب های موجود در محیط های کار می باشد که البته در این میان نقش نهادهای اجتماعی، دستگاه ها و سازمانهایی چون خانواده، آموزش و پرورش، دانشگاه ها و سازمانهای فرهنگ ساز و... در اصلاح و زدایش سنت های غلط در مقوله کار را نباید فراموش کرد.

فرهنگ باستانی و اسلامی ما برای کار ارزش والایی قائل است ولی متاسفانه کمتر به آنها پرداخته شده و لذا در جامعه کمتر جلوه نموده است که البته این از اثرات فرهنگ غربی و مصرف گرایی و نظام اقتصادی و سیاسی لیبرال سرمایه داری غرب است که سالها بر اقتصاد، سیاست و فرهنگ ما سایه افکنده و تبعات آن هنوز در جامعه ما باقی است! هر قدر در جامعه ما فرهنگ اسلامی به معنای عام (شناختها، عقاید و ارزشها) قوی تر باشد، در نتیجه جامعه ما و ابعاد مختلف سیاسی، فرهنگی و اقتصادی متعالی تر می شود، با نگاهی به روحیه و فرهنگ ظلم ستیزی در جامعه اسلامی ما، مشاهده کردیم چه انقلاب بزرگی به زعامت امام راحل(ره) پدیدار شد. در دفاع مقدس، آنجا که فرهنگ مقاومت، ایثار و کار و تلاش صادقانه و با محوریت کسب رضای خدا و حفظ کشور، نمود یافت، کوهها در مقابل اراده ملت ما چون کاه شدند.

اگر در پرتو فرهنگ اسلام ناب محمدی(ص)، در ابتدا ریشه ها را قوی نگه داریم و از جمله در خصوص مقوله کار و نیز جنبه عبادی آن توجه جدی شود، بسیاری از معضلات امروزی با تاسی به فرهنگ اسلامی و کار شایسته، قابل حل خواهد بود.

اسلام عزیز، سعی و تلاش را تنها سرمایه انسانی می داند و راهکار دستیابی به فضل و نعمات الهی را در حرکت و کار با ایمان و توکل بر خداوند مهربان می داد. این مکتب رهایی بخش، بیکارگی، تنبلی، تن پروری را دشمنی با خدا دانسته و لذا خیر دنیا و آخرت در سایه کار و تلاش به عنوان یک فرهنگ عامه تعریف می شود. ما نیازمندیم که مبانی اعتقادی کار و ارزش آن را از مکتب اعتقادیمان شناسایی، تبیین و به جامعه معرفی و مبادرت به نهادینه کردن آن نماییم.

▪ فرهنگ کار: اصطلاح فرهنگ کار ترکیبی از دو مفهوم فرهنگ و کار است. هنگامی که سخن از فرهنگ به میان می آید، مراد روش یا چگونگی انجام و عینیت یافتن موضوعی مشخص است. چگونگی کنش یا رفتار در قلمرو مشخص، ریشه در باورها، اعتقادات، دانش معلومات و در مجموع پذیرفته های مشترک اعضای یک جامعه یا گروه دارد. به عنوان مثال وقتی که از فرهنگ مصرف کالاهای خارجی سخن به میان می آید، منظور نوع نگرش، دانش و اعتقادات درونی شده مردم در مورد مصرف کالاهای خارجی و در مقابل کالاهای تولید داخلی می باشد. چنین باورهایی که غالب نانوشته هستند به رفتارهای خاصی (مثل تبلیغ علیه تولیدات ملی و داخلی و افراط در مصرف کالاهای خارجی) منجر می گردد.

در رابطه با مفهوم فرهنگ، ادگارشاین می گوید: «فرهنگ ساخته یک گروه انسانی است. هر کجا که یک گروه دارای حدکافی از تجارب مشترک باشد فرهنگ شکل می گیرد. خانواده و گروه های کاری اولین محلهای شکل گیری یک فرهنگ است. ملیت، مذهب، زبان، زمینه های فنی و علمی مشترک مربوط به یک گروه کوچک یا بزرگ جامعه عوامل ایجاد فرهنگ کار است.»

بطور کلی فرهنگ کار عبارت است از: مجموعه ارزشها، باورها و دانشهای مشترک و پذیرفته شده یک گروه کاری در انجام فعالیت های معطوف به تولید و یا ایجاد ارزش افزوده، به معنی دیگر اینکه در وجود کارکنان یک سازمان چه نوع ارزشها و نگرشهایی درونی شده و مورد پذیرش جمعی قرار گرفته است، فرهنگ کاری حاکم بر آن سازمان یا گروه را تبیین می کند. براساس این رویکرد می توان فرهنگ سازمانی را به عنوان پدیده عام تری درنظر گرفت که بخشی از آن مربوط به چگونگی انجام کار بوده و به آن فرهنگ کار گفته شده است. والبته باید متذکر شد که در فرهنگ کار، مفهوم اقتصادی کار است که مبتنی بر باورها و اعتقادات جامعه اسلامی موردنظر است.

● نهادینه کردن فرهنگ کار

هدف از نهادینه کردن فرهنگ کار در جامعه (بطور عموم) و در جامعه صنعتی و تولیدی (بطور اخص)، باور نمودن هنجارها و شاخص هایی است که اعمال آنها در زندگی عامه و بخشهای تولیدی، صنعتی و خدماتی اثرات پرباری درخصوص بهره وری، ارزش افزوده، افزایش اثربخشی و رشد اقتصادی و نیز ثروت ملی و به تبع آن ایجاد اشتغال مولد و پایدار است. براین باوریم با بهره گیری از فرهنگ غنی اسلامی (در خصوص کار) و تجربیات جهانی می توان نسخه های شفاء بخشی را برای حل معضلات موجود در عرصه کارآفرینی و اشتغال تهیه و تدوین کرد. در تعریف شاخص های فرهنگ کارمبتنی بر باورهای اسلامی و تجربیات حاصله، می توان شاخص های زیر را برشمرد که لازم است بوسیله عوامل اثرگذاری که در ادامه به آنها اشاره خواهد شد، در نهادینه کردنشان در جامعه (بطور عموم) و جامعه کارگری- کارفرمایی (بطور اخص) بطور جدی تلاش کرد:

- حرمت کار، کارگر و مدیریت کار.

- کسب و کارهای کوچک و مشروع، عار نیست.

- نوآوری و ابتکار عمل و خلاقیت در کسب و کار.

- رغبت و علاقمندی به کار و تشویق کارگران و کارفرمایان نمونه و فعال.

- توانمندسازی نیروی کار با آموزشها و مهارتهای فنی و حرفه ای به زور و متناسب با نیازهای بازار کار و نیز بازآرایی آموزش نیروی انسانی.

- توسعه و تعمیق فرهنگ و اخلاق کار و بهبود شرایط فردی و اجتماعی کارگری و کارفرمایی با توجه به ارزشهای والای اسلامی- انسانی.

- توجه به حقوق کار، ایجاد و ارتقاء تسهیلات رفاهی و خدمات تامین اجتماعی و توجه به مسائل روحی، روانی و عاطفی کارگران.

- کاهش مخاطرات، حوادث و بیماری های ناشی از کار و رعایت موازین و اصول ایمنی، بهداشت و حفاظت کار با توسعه فرهنگ ایمنی و شرایط کار مناسب.

- رعایت کردن انصاف و عدالت درتوزیع سودناشی از کار و تولید با مشارکت نیروی کار در منافع بنگاه های اقتصادی.

- تبری جستن از کم کاری و شغلهای کاذب.

- نهادینه کردن سه جانبه گرایی (تعامل دولت- کارگران- کارفرمایان) به منظور تعامل و انعطاف بیشتر در بازار کار، ارتقاء بهره وری نیروی انسانی، افزایش تولید و...

- برای فرصتها برای زنان و مردان و توانمندسازی زنان از طریق دستیابی به فرصتهای شغلی مناسب و شایسته و منع تبعیض در اشتغال و حرفه.

- رعایت کردن حداقل مزد متناسب با حداقل معیشت و تساوی مزدها برای زن و مرد و درمقابل کار هم ارزش.

- آزادی انجمن ها و حمایت از حق تشکلهای مدنی روابط کار و توسعه و تقویت تشکلهای کارگری و کارفرمایی.

عوامل موثر در رشد فرهنگ کار

فرهنگ کار نیز چون سایر پدیده ها و امور اجتماعی جهت نهادینه شدن و اثرگذاری خود، نیازمند ضروریاتی است که ما از آنها بعنوان عوامل موثر، یاد می کنیم. توجه به این عوامل و فراهم آوردن ایفای نقش آنها از جمله علل موفقیت و نهادینه شدن فرهنگ کار در هرجامعه ای است. متبلورشدن یک عامل و بی توجهی به عوامل دیگر قطعا نتیجه مطلوب و دلخواه را در پی خواهد داشت و چه بسا اثرات معکوس دربرداشته باشد و لذا جمیع این عوامل باید در محاق توجه باشد.

▪ خانواده: اولین و مهمترین عنصر تاثیرگذار در ترویج فرهنگ کار و تربیت نیروی کار متعهد، پرتلاش و دلسوز برای کشور خانواده است. مطالعات علمی و نیز پژوهشهای اسلامی و مذهبی با اتفاق نظر بر این باورند که خانواده اولین و مهمترین رکنی است که به پرورش انسان پرداخته و شخصیت مسئولیت پذیر، و پرتلاش و اهتمام به آینده خود و کشورش را رقم می زند. و درخانواده نقش اساسی و کلیدی برعهده مادر است. چرا که وقت بیشتری با کودک و فرزندانش سپری کرده و نقش مثبت یا منفی بسزایی در شکل گیری شخصیت فرزندان دارند. از مقایسه خانواده هایی که تا حدودی فرهنگ خودکفایی، اتکاء و اعتماد به نفس و بقول «ایستادن روی پای خود» را در خانواده نهادینه کرده اند با خانواده هایی که در رابطه با سخت کوشی، کار و تلاش و رشد فرزندان از روشهای ناکارآمد و غلط برخوردار بوده اند، نتیجه گیری شده است که در دسته اول، فرزندان تربیت یافته در جامعه و محیط کار چه از نظر مدیریتی و چه از نظر انجام امور محوله و کار، بسیار موفق تر عمل نموده اند و این درحالی است که دسته دوم عمدتا دارای مشکلات کاری، رفتاری، شخصیتی و اجتماعی بوده اند. پس عامل مهم خانواده که اسلام عزیز بسیار به آن توجه و بر آن تایید شده است، نقش بسیار شاخصی دارد. فرهنگ خانواده و چگونگی تربیت فرزندان مومن، پرکار و باانگیزه را باید درعمق آموزه ها و تعالیم اسلامی دنبال کرد و نه به غلط نسخه شفابخش را در لابلای فرهنگ منحط و منحرف غرب!...

وقتی در جامعه ای به تولید، کار، تلاش، دانایی و تحصیل علوم ارزش داده شود، مردم با انگیزه بیشتر به فعالیت پرداخته و لذا دست یابی به فناوری صلح آمیز هسته ای انرژی هسته ای و سلولهای بنیادین و... تنها بخشی از ثمرات این باورها و توجهات می شود. وقتی رئیس جمهوری روزانه بیش از ۱۵ ساعت کار و تلاش مفید دارد و مثل بعضی ها در دفتر کار بدنبال جناح بازی زدو بندها و رانت خواری اقتصادی برای خودش و تبارش نیست، دیگر مسئولین و مردم نیز تشویق به کار بیشتر و درعرصه سازندگی کشور شده و لذا رشد اقتصادی و سربلندی اقتصادی در جهان امری بعید به نظر نخواهدآمد. اما اگر مسئولی با کمترین تلاش و خدمتی به منابع مالی و ثروتهای بادآورده و ازطریق رانت خواری دست یابد، سبب خواهدشد تلاش برای کسب مال و ثروت نامشروع و با ابزار مشروع از فرهنگ جامعه رخت بربندد و به نوعی جامعه بسمت شغلهای کاذب و ثروتهای نامشروع سوق نماید و ازطریق اخلاق و فرهنگ کار شایسته جای خود را به هنجاریهای اقتصادی، رانت خواری و دلایلی بدهد که به تبع آن وابستگی اقتصادی و فرهنگی به بیگانگان حداقل خسارت وارده خواهدبود!

پس مسئولین و دولتمردان در کلیه ارکان حکومتی پیش از پرداختن به امر هر نیکی و نهی از هر منکری، خود وخانواده های آنها باید عامل به این مهم باشند تا مردم وآحاد جامعه باور کنند که مسئولین آنها شعارگرا نبوده بلکه «مردان بی ادعا و پرکاری هستند که خود را خادم ملت می دانند» و این مهم سبب تقویت حمایت مردمی از مسئولین و نظام و سبب ارتقاء روحیه تعهد و تلاش برای ساختن کشوری مقتدر و توانمند خواهدبود.

● آموزش و پرورش و دانشگاهها

مؤسسات آموزشی اعم از مهدکودک، پیش دبستانی، دبستان، مدرسه، دبیرستان و دانشگاهها، نهاد واسطه خانواده و جامعه هستند و نقشی برجسته و آینده سازی دارند. مربیان، آموزگاران، دبیران و اساتید، معماران آیند جامعه و کشور خویشند و کار، میدان آزمایشی است برای آموخته ها و نقش ایشان. محیط علمی و آموزشی باید تلاش و سخت کوشی و فرهنگ کار را به دانش آموزان و دانشجویان منتقل نماید تا با سرمایه های باانگیزه، پرتلاش و دلسوز به قله های رشد برسیم.

تعهد، سخت کوشی و دلسوزی در کار و فرهنگ کار نه تنها بصورت تئوری که باید صورت عملی در قاطبه دانش آموزان و دانشجویان ما نهادینه شود. استاد دانشگاه یا معلمی که با وقت کشی، دو ساعت تدریس را به یکساعت تقلیل می دهد، معلمی که اندوخته علمی اش فقط همان چند صفحه کتاب درسی است که ارائه می دهد و از مطالعات جانبی واز طرفی عمیق علمی برخوردار نیست!، استاد دانشگاهی که برای نمره دادن دانشجو را مامور انجام وظایف علمی و امور شخصی خود می کند!، دانشجویی که با کپی کردن گزارشات دیگر دانشجویان فعال و پایان نامه های آنان بدنبال انجام وظایف دانشجویی خود است!... جملگی نشان از نهادینه کردن فرهنگ غلط و ناصوابی است که دانش آموختگان آن افرادی بی مسئولیت، تنبل، راحت طلب و منفعت جو خواهند بود که یا در بازار کار جذب نخواهند شد و یا اگر جذب شوند و در موقعیتهای مدیریتی وارد شوند، فاجعه بار خواهند بود! یادآور می شود که آموزش و پرورش را بعنوان پایه تحول فرهنگی و موثرترین بخش تحول فرهنگی در جامعه بسیار باید مورد توجه قرارداد آنجا که امام راحل (ره) فرمودند«چشم امید من به شما دانش آموزان است» و نیز در خصوص دانشگاه فرمودند «اگر دانشگاه اصلاح شود، مملکت اصلاح می شود» نشان از ژرف نگری آن حضرت در نقش آفرینی این مراکز مهم در نهادینه کردن ارزشهای انقلابی و اصلاح نابسامانی ها است.

● مردم

عامل مهم دیگری که در ارتقاء و رشد فرهنگ کار بسیار نقش بسزایی دارد، مردم هستند. در واقع بسیج افکار عمومی مردم یک زمینه سازی همگانی و برای رشد و نهادینه کردن فرهنگ کار است که این نقش می تواند وفق باور به امر به معروف و نهی از منکر که از فروع دین ما است، عملیاتی شود. نتایج مطالعات انجام شده در ژاپن، حاکی از آن است که برخورد عامه مردم ژاپن با بیکاری و کم کاری، برخورد حذف است. یعنی در نظر آنان بیکاری ننگ است و کارها و مشاغل کاذب، نوعی بی شخصیتی و بی ارزشی است و شاید مبتنی بر این فرهنگ است که مشاغل این چنینی به مهاجران واگذار می شود!

لذا می بینیم یک اراده جمعی و عمومی برای مقابله با تن پروری، کم کاری و بیکارگی شکل می گیرد و از ژاپنی که از منابع انسانی، نفت و گاز و معادن، وسعت جغرافیایی قابل توجه برخوردار نیست، قدرت اقتصادی جهانی ایجاد می کند!.

وقتی که جامعه، بیکارگی و مشاغل کاذب و کسب و کارهای نامشروع را ترویج یا حمایت و یا حداقل نسبت به آن آنها بی تفاوت باشد و بعنوان یک منکر با آن برخوردی نداشته باشد، وقتی خانواده نقش خود را بطور شایسته و صحیح ایفا نکند، نمی توان شاهد تحولات بنیادین برای رشد فرهنگی و به تبع آن رشد اقتصادی مناسب بود. جامعه و مردم ما باید در خصوص کار شایسته و متولیان و عاملان تحقق آن، با اهتمام جدی تر برخورد نموده و بعنوان یک معروف از آن حمایت جدی بعمل آورند.

نتیجه آنکه، مدیریت اقتصادی جامعه نسبت به تحمل مشاغل کاذب، درآمدهای نامشروع و بادآورده الگوهای مصرف زدگی و تجمل گرایی باید ناشکیبا و معترض باشد و با توجه به آنکه بیکاری خود عامل آسیب رسان به اخلاق و فرهنگ کار است، درتدوین برنامه ها و طرحها اتکاء به نیروی کار و ظرفیت ملی را بیشتر مورد توجه قرارداد.

● مدیریت کار

در نظام تولیدی و خدماتی، مدیریت کار علاوه بر رعایت اصول اولیه مدیریت از جمله سازماندهی برنامه ریزی، هماهنگی و کنترل و... باید به بسترسازی برای نهادینه کردن فرهنگ کار متناسب با هنجارها و ارزشهای پذیرفته شده اسلامی نیز اقدام نماید. مدیریت قوی و مدرن علاوه بر علوم مدیریتی، نیازمند دیدگاههای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی است که در تطبیق جو حاکم بر محیط کار با فرهنگ جامعه و تنظیم حرکتهای سازمانی در جهت تامین اهداف ملی، بتواند انجام وظیفه نماید. در اعمال مدیریت کار، نوع شخصیت مدیر و مسئولین کارگاهی، طرز برخورد و تعامل آنها، فرهنگ انسانی و اخلاقی و عملکرد ایشان از اهمیت به سزایی برخوردار است بطوریکه هرگونه رفتار، عملکرد و تعامل ناشایست در تضعیف فرهنگ کار می تواند آثار تخریبی بر سیستم و جامعه کاری وارد نماید. نحوه برخورد مدیر با مقوله کار و تعریف او از کار شایسته، نظارت و کنترل او و ارزشیابی کاری که بعمل می آورد، اصل تشویق و تنبیه و چگونگی اعمال آن، جملگی عوامل مهمی در فرهنگ سازی کار شایسته و تربیت نیروی کار فعال و متعهدی است که می توانند نقش مدیران آینده را ایفاء نمایند.

توجه به روحیات کارگران و بررسی و شناخت عواملی که تاثیرکاهنده در روحیات کارگران می گذارد، بهبود روابط کارگر و کارفرما متناسب با فرهنگ اسلامی از اهم مسائلی است که مدیریت کار باید به آنها توجه جدی مبذول نماید.رکن اصلی اقتصاد، ایجاد و بقای بازار رقابت است که تحقق این امر از ابعاد کوچک در بین عوامل مختلف کار و تولید باید شروع و با قوت دنبال گردد. توسعه و ترویج فرهنگ رقابتی کار در نهادینه کردن فرهنگ کار نهفته است که به ایجاد ارزشها بستگی دارد و متاسفانه در صنایع و کارخانجات ما کمتر به آنها توجه و پرداخته شده است.

مدیریت مبتنی بر فرهنگ اسلامی کار، باید تلاش نماید کارگران را متقاعد سازد که آنان در سود کارخانه و موفقیت آن سهیم بوده و هر چه بیشتر تلاش دلسوازنه منظور شود، دستیابی به سود جمعی بیشتر نمود خواهد یافت و شغل و معیشت آنان پایدارتر جلوه خواهد نمود. لازم است عشق و علاقه به کار در راستای افزایش ارزش افزوده و بهره وری نیروی کار را با تدابیر خاص و مبتنی بر باورهای پذیرفته شده که ریشه در فرهنگ اسلامی کار دارد، نهادینه کرد. مدیریت کار در فراهم آوردن زمینه مناسب برای سخت کوشی، خلاقیت، ابتکار و نوآوری، احساس تعهد و مسئولیت پذیری در جامعه عظیم کار و کارگری کشور، با گسترش فعالیت های فرهنگی، تامین آموزشهای فنی و حرفه ای به روز، تنظیم روابط کار و محترم شمردن حقوق کار و نیز نوسازی سازمان کار، تجهیز و تقویت تشکلهای کارگری و کارفرمایی در جهت همکاری و تشریک مساعی با اعمال استانداردهای کار، لازم است اهتمام و توجه جدی تر از گذشته را مبذول نماید. مدیریت کار در این نوشتار اعم از مدیران کارگاهی، کارخانجات و شبکه های خدمات رسانی، بخش خصوصی، تعاون و مسئولین حکومت و دولت است.

● روش های فعال سازی عوامل موثر

با محوریت نقش عوامل موثر در ارتقاء سطح فرهنگ کار، روشها و راهکارهایی که به نظر باید دنبال کرد تا در این زمینه بتوان موفقیتهای نسبی نائل شد، ذیلا به آنها اشاره می شود:

۱) آموزش معلمان و مربیان و حتی اساتید دانشگاهها (که کمتر با مقوله کار و کارآفرینی در ارتباطند). یادمان باشد امروز بجای «بابا آب داد» باید «بابا کار کرد» را یاد بدهیم!

۲) توسعه و تعمیق آموزشهای فنی و حرفه ای متناسب با نیازهای بازار کار و تولید که ارزش اقتصادی و اجتماعی مشخصی برای جامعه ما به دنبال باشد. این آموزشها باید بتواند یک شهروند و متقاضی علاقمند را توانمندساز و آماده حضور در بازارکار نماید و نه صرفا برای آمارسازی مبادرت به آموزش حرفه های غیرضروری و فاقد ارزش اقتصادی، اجتماعی و کاربرد جدی در بازار کار کرد!

۳) فعال سازی جوانان در فعالیت های ملی و سازندگی، امری که با تدبیر رهبر معظم انقلاب در سازمان بسیج سازندگی دنبال شده و برکات بسیاری را در برداشته است و لیکن باید بطور ویژه و اثرگذار در جامعه جوان و جویای کار ما نهادینه شود تا چون نقش بسیج در زمان دفاع مقدس که نقش ملی و امروز نقش فراملی نیز دارد، مفید اثر واقع گردد.

۴) برگزاری مسابقات منطقه ای و جهانی در کشور و براساس محوریت کار و بهره وری کار و شناسایی پتانسیلهای کاری و کارگری شایسته و معرفی آنان و استفاده از تجربیات ارزشمند حاصله به سایرین، موضوعی چون انتخاب کارگر و کارآفرین نمونه و برترینان مهارتهای فنی و حرفه ای، نمونه ای از چنین اقداماتی است.

۵) فعال شدن رسانه های گروهی، مطبوعات، خبرگزاریها، هیئت ها و کانونهای فرهنگی و مذهبی و بالاخص رسانه ملی- سازمان صداو سیما در ترویج و ارتقاء سطح فرهنگ کار در مقابل مصرف گرایی کاذب. متاسفانه رسانه ملی علی رغم توانمندیهای موجود در این زمینه بسیار ضعیف عمل کرده و باید به چالش کشیده شود. چگونه است ساعت ها در خصوص یک مسابقه فوتبال یا یک سریال تلویزیونی کوچه بازاری و پشت صحنه آن و نیز تبلیغ کالاهای لوکس مصرفی غربی، تبلیغ و صحبت می شود اما در خصوص ارتقاء سطح فرهنگ کاری و از جمله سخت کوشی، تعهد به انجام کار شایسته، انجام کار با جنبه عبادی، نظر اسلام درباره کار، کارگر و سرمایه گذار و توجه و استفاده مردم از تولیدات داخلی برای استمرار تولید و تثبیت اشتغالهای موجود و... فاقد فعالیت در خور است. به نظر مدیریت صدا و سیما باید نگاه تجاری در این رسانه ملی و حداقل در مقوله فرهنگ کار در اصلاح و به فراموشی سپرد! و این امر بویژه در سطح رسانه های استانی و برای گرایش به سرمایه گذاری در استانها و استفاده از محصولات مناسب تولید داخلی نباید مغفول واقع شود، امری که فعلا مغفول است.

هدفمند کردن برنامه های پرمحتوی و اثرگذار (ونه صرفا تجاری!) و پخش فیلم ها و سریالهای پرمحتوی و البته نه انگشت شمار! و برگزاری مسابقات فرهنگی و... طرح شعارهای ملی در این زمینه و از جمله در بحث روابط کار، روحیه کار و تلاش جمعی در صنایع و بخش های خدماتی و برای استمرار فعالیت های اقتصادی و... از جمله مقولاتی است که این رسانه ملی و زیر بخش های آن می توانند دنبال نمایند.

۶) برخورد فعال روحانیت، ائمه جمعه و جماعت و مجموعه های مرتبط و در زمینه کار و تلاش مشروع و شایسته و فرهنگ اسلامی کار و البته به شکل عملی در جامعه اسلامی.

۷) اصلاح ساختار و مقررات دولتی که بعضا پرداخت پاداش کار در مقابل زمان است و نه در برابر نتیجه کار! و لازم است از رخوت و روزمرگی در نظام کاری و اداری دستگاهی دولتی و شرکت های تابعه که کمترین بهره وری موجود را دارند و هزینه های وارده بسیار، بدین وسیله اجتناب شده و کیفیت و نتیجه کار، عامل جدی در ارزشیابی کار، نیروی کار و مدیران باشد تا بلکه به وظیفه خود در بازتعریف فرهنگ کار شایسته کمک کرده باشیم. و البته در این میان نقش دانشگاه ها و حوزه های علمیه در انجام تحقیقات لازم و شایسته برای تبیین ارزش کار و نهادینه کردن آن در سطح جامعه و نهادهای اقتصادی و تولیدی نباید فراموش شود. وزارت کار و امور اجتماعی نیز به عنوان متولی امر اشتغال در دولت مردمی و عدالتخواه بایستی پسوند «امور اجتماعی» خود را که عمدتا بر ماهیت فرهنگی، رفاه و حمایت های اجتماعی و... دلالت دارد را در برنامه ریزی و تصمیم گیری های خود و در تعامل با دیگر دستگاه های فعال در عرصه فرهنگ سازی و امور اجتماعی، برجسته تر و مسئولانه تر نماید.

چنین رویکردی که ملی خواهد بود، بدون شک اثرات بسیار مثبتی در عرصه کار و تلاش، ایجاد اشتغال و تثبیت اشتغال های موجود که متضمن رفاه عمومی، رشد اقتصادی و رضایت عامه است، دربرخواهد داشت.

بسیاری از مردم در عین حالی که درآمد نسبتا خوبی دارند باز هم به دنبال راههایی برای کسب در آمد بیشتر هستند. اما بیشتر افراد به خاطر خانواده شان نمی توانند شغل دومی داشته باشند زیرا رسیدگی به خانواده خود نوعی از وظایف است اما داشتن یک شغل کوچک و نه وقت گیر، علاوه بر داشتن درآمد می تواند نوعی سرگرمی محسوب شود که در بعضی اوقات خانواده هم می توانند سهمی در انجام آن داشته باشند.

● در اینجا به بعضی از این مشاغل اشاره می کنم :

▪ فروش کلکسیون ها و مجموعه های زیبا :

از کتابهای قدیمی و خواندنی گرفته تا خرس ها تدی، از تمبر گرفته تا موجموعه های صوتی. مهم این است که با مجموعه ای که داریم آشنا بوده و مشخصات آنرا بدانیم.

▪ ملک یابی (واسطه گری در ملک و املاک) :

می توانیم با پیدا کردن آپارتمانهای اجاره ای و یا فروشی از طریق بنگاهها، روزنامه ها و … برای افراد جویای منزل قدمی برداشته باشیم.

▪ پرستاری کودک :

افراد پر مشغله همیشه به دنبال پرستار خوب برای کودک خود هستند. این راه کمی دشوار ولی پر درآمد است.

▪ خطاطی و طراحی :

خطاطی برای کارتهای عروسی، عزا و مراسم مختلف . همچنین می توان سفارش طراحی لوگو گرفت و با خلاقیت خود بازی کرد.

▪ انجام خدمات شخصی افراد :

بسیاری از مردم (بخصوص تجار) حتی فرصت بیرون آمدن از منزل خود را در ساعات روز ندارند. می توان امور بانکی، سفارشات، رسیدگی به مطالبات و … را در قبال گرو گذاشتن سند و … برایشان انجام داد.

▪ باربری با اتومبیل :

این کار فقط با وانت ممکن است. چه بسا افرادی که در کنار خیابان ساعتها منتظر وانت می ایستند.

▪ مشاوره :

این کار کمی تخصص نیاز دارد که معمولا ما اسیایی ها سرشار از تخصص در امر مشاوره و پرحرفی هستیم. مشاوره در ازدواج، شغل، خرید و فروش و …

▪ برنامه ریزی وعده های غذایی :

با کمی جستجو و تحقیق می توان یافت که کدام غذاها کالری، چربی، کربوهیدرات، فیبر و … بیشتر و یا کمتری دارند. سپس می توان با یک تبلیغ کوچک با مضمون “طراحی وعده های غذایی به منظور چاقی یا لاغری” برای خود مشتری جذب کرد.

▪ تولید صیفی جات در منزل :

با داشتن یک حیات کوچک و کمی دقت و حوصله می توان انواع سبزیجات و صیفی جات از جمله گوجه فرنگی و خیار و بادمجان و … را در منزل چه در زمستان و چه در تابستان به عمل آورد و آنها را فروخت.

آموزش موسیقی : اگر شما در نواختن یک نوع ساز مهارت دارید، میتوانید آنرا به دیگران اموزش داده و علاوه بر پیشرفت خود، درآمد ناچیزی هم داشته باشید.

▪ ارائه مقاله به مجلات و روزنامه ها :

با مطالعه دقیق و تحقیق بر روی موضوعی خاص، می توان آنرا به مجلات و روزنامه ها فروخت . این کار علاوه بر درامد زا بودن به علم و اگاهی ما نیز اضافه می کند.

▪ برف روبی :

این کار اگر جنبۀ آبرو را کنار بگذاریم. کار در آمد زایی محسوب می شود. علاوه بر ورزش در روزهای سرد، لذت برف بازی را نیز می چشیم. (من خودم پدر و پسری را که صاحب رستورانی بودند در حال برف روبی منزل دیگران دیدم!)

▪ آچار فرانسه منزل :

می توان با مقداری ابزار امور برق یا نصب کولر و یا راه اندازی شوفاژ را به عهده گرفت. بسیاری از مردم به افرادی نیاز دارند تا پیچ جالباسی منزل آنها را ببندند! در ایام تابستان هم همانطور که دیده ایم سوپر مارکتی محل تابلوی “نصب و سرویس کولر” خود را جلوی یخچالش قرار می دهد.

▪ وب هاستینگ، فروش فضای اینترنی :

این کار کمی تخصص در اینترنت نیاز دارد ولی کار پر درآمدی محسوب می شود اما کیفیت را نمی توان نادیده گرفت (من خودم همیشه از شرکت های معتبر که سایر شرکتهای دولتی با آنها کار میکنند کار خرید می کنم).

▪ باغبانی :

شغلی پر درآمد در ایام تابستان است که باعث باز شدن روحیه و آشنا شدن با خانواده های مثبت نظر می شود. ابزار لازم هم یک عدد بیلچه، یک عدد قیچی باغبانی، و در صورت نیاز یک عدد اره درختی.

طراحی و فروش زمینه های وبلاگ و وبسایت : با کمی وقت گذاشتن، می توان طراحی های فوق العاده ای پدید آورد. همچنین نرم افزار هایی این امور را انجام می دهند.

▪ پشتیبانی و انجام امور کامپیوتری :

با تهیه چندین عدد سی دی شامل سیستم عامل های مختلف و نرم افزارهای پرکاربرد و همچنین درایورهای مختلف می توان یک مهندس کامپیوتر شد!

▪ طراحی سوالات امتحانی :

این کارف یک کار بسیار بسیار مفید است. علاوه بر آسان کردن کار اساتید و معلمان در رده های مختلف، از خود یک استاد در زمینه درسهای گوناگون خواهیم ساخت . همچنین می توان نمونه سوالات امتحانی را در اینترنت فروخت.

▪ فروش کتابهای الکترونیک :

کتابهای الکترونیک امروزه کاربردهای بسیاری دارند. حتی بسیاری از کتابهایی که در بازار عرضه نمی شود و یا فروش آن تمام شده است را می توان در اینترنت یافت.

▪ بازاریابی :

این کار که ید طولایی در میان شغل دومی ها دارد خود نوعی شغل اول حساب شده و در صورت داشتن پشتکار می تواند درآمد بسیاری داشته باشد.

▪ ساخت صنایع دستی :

از جمله می توان به انواع گلدوزی، بافتنی، سبدبافی، کاربا چوب، کنده کاری، رنگ آمیزی و… اشاره کرد.

▪ آرایگشری در منزل :

می توان در منزل همه کارهای یک آرایشگاه را انجام داد. البته کمی هنر و طرافت نیاز دارد. همچنین یک دوره آموزش آرایشگری بخصوص برای بانوان.

▪ رزومه نویسی :

این هم که دغدغۀ بسیاری از افراد جویای کار است که رزومه نویسی را یاد نداشته و یا اصلا نمی دانند رزومه نویسی چیست.

▪ تعمیر اسباب بازیهای خراب :

این کار نه تخصص می خواهد و نه ابزار زیاد. بسیاری از اسباب بازی ها به دلیل ضربه خوردن و عدم استفاده درست توسط بچه ها با قطع یک سیم معمولی از کار می افتند. همچنین با تعویض یک آرمیچر کوچک می توان یک آدم آهنی بزرگ را نجات داد!

▪ ساخت عروسک :

با تهیه مواد اولیه عروسک سازی، یک کارخانه عروسک سازی را در منزل میتوان برپا کرد.

▪ بازسازی تصاویر قدیمی :

این کار که این روزها دیگر از دست هر آماتوری بر می آید، کاری وقت گیر و در عین حال درآمدزاست. بسیاری از مردم برای تصاویر قدیمی خود ارزشی بیشتر از تصاویر جدید قائلند.

▪ تایپ متون مختلف :

بهترین کار برای خانمهای خانه دار است که از وقت خود نهایت استفاده را ببرند. پس از یک یا دوهفته سرعت دست تا ۱ صفحه در دقیقه افزایش خواهد یافت.

دراینجا به بعضی از کارهایی که در اوقات فراغت می توان انجام داد اشاره گردید. در صورتیکه شما نیز دراینباره نظری دارید و یا ایده ای سازنده، می توانید در قسمت نظرات عنوان فرمایید.

با تداوم نرخ بیکاری آمریکا در رقمی کمتر از ۱۰ درصد و نه ماه مانده به انتخابات میان دوره‌ای در این کشور، ایجاد شغل به اولویت برتر دولت بدل گردیده است.

اوباما رییس‌جمهور آمریکا خواستار پرداخت ۳۰ میلیارد دلار در قالب کمک فوری بانکی به صندوق وام‌دهی به بنگاه‌های کوچک شده و گفته است: «در سال ۲۰۱۰ مشاغل، کانون شماره یک توجه ما خواهند بود و کار خود را از جایی که اکثر مشاغل جدید از آنجا آغاز می‌شوند، یعنی از بنگاه‌های کوچک شروع می‌کنیم.» این صندوق جزو چندین ابزاری – از قبیل انگیزه‌های مالیاتی، پروژه‌های زیرساختی و تلاش‌های معطوف به افزایش صادرات- است که کاخ سفید جهت کمک به افزایش اشتغال مطرح ساخته است. از آنجا که آمریکایی‌ها رویکردهای مختلفی را مدنظر دارند، باید انتظاراتی واقع‌بینانه داشته باشیم. در این راستا نیاز است تا بی‌پایگی چند افسانه را در باب اینکه چگونه می‌توان به رشد مشاغل دامن زد، نشان دهیم.

۱) مطمئنا راه‌چاره سریعی وجود دارد.

خدایا کاش واقعا این طور بود. مقیاس چالش بسیار بزرگ است. اقدام سریع اهمیت دارد، اما به خاطر داشته باشید که اقتصاد آمریکا طی دو سال گذشته بیش از ۷ میلیون شغل را از دست داده است. این کشور برای آن که بتواند بیکاری را به نرخ ۵ درصدی که زمانی نرمال تلقی می‌شد برگرداند، باید طی هفت سال آتی بیش از ۲۰۰ هزار شغل جدید به طور خالص را ایجاد کند. راهکارهای سریعی که تنها معطوف به سال ۲۰۱۰ باشند،‌ کفایت نخواهند کرد.

واضح است که آمیزه درستی از سیاست‌های دولتی می‌تواند موثر باشد، اما حتی اگر طرح‌های اوباما همین الان عملی شده و همه آنچه وی به حصول آنها امید دارد را به وجود آوردند، در بهترین حالت تنها شروعی خوب تلقی می‌شود، مساله شغل در آمریکا یک ماراتن چند ساله است، نه یک مسابقه دوی سرعت.

۲) کلید افزایش سریع اشتغال، کمک به بنگاه‌های کوچک است.

مشاغل جدید هم از بنگاه‌های کوچک و هم از بنگاه‌های بزرگ پدید می‌آیند. در فاصله ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۵ نزدیک به یک‌سوم از مشاغل خالص جدید توسط بنگاه‌هایی ایجاد شدند که هر یک بیش از ۵۰۰ کارگر را در استخدام خود داشتند. در سال ۲۰۰۵ این شرکت‌های بزرگ هرچند کمتر از یک درصد تمام بنگاه‌های آمریکا را تشکیل می‌دادند، نزدیک به نیمی از کل اشتغال این کشور را به وجود آورده بودند.

اما نگاهی به دو رونق اقتصادی گذشته نشان می‌دهد سرعت خلق شغل به چیزی فراتر از اندازه بنگاه‌ها بستگی دارد. در خلال رونق اقتصادی دهه ۱۹۹۰ شرکت‌های بزرگ چندملیتی آمریکا – که هر یک از آنها به طور متوسط نزدیک به ۱۰۰۰ کارگر را در استخدام خود دارند - با سرعتی بیشتر از دیگر شرکت‌ها به خلق شغل می‌پرداختند. این امر به آن خاطر روی داد که شرکت‌های مزبور به تولید کامپیوتر و قطعات الکترونیکی، یعنی بخشی که میزان عمده‌ای از این رونق را سبب شد، تسلط داشتند. در رونق اخیر سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ بخش بزرگی از خالص مشاغل جدید در بخش‌های خدماتی محلی همانند مراقبت‌های بهداشتی، ساخت‌و‌ساز و املاک به وجود آمد که هم بنگاه‌های کوچک و هم بنگاه‌های بزرگ را در خود دارند.

۳) مشاغل مرتبط با تکنولوژی بالا مشکل را حل می‌کنند.

این روزها گفت‌و‌گوهای زیادی درباره کسب‌و‌کارهای سبز، بیوتکنولوژی و سایر صنایع نوظهور که مشاغل آینده را به وجود خواهند آورد، درمی‌گیرد. اگر چه این صنایع آشکارا بخشی از راه‌حل مشکل هستند،‌ اما آن قدر کوچک هستند که نمی‌توان میلیون‌ها شغلی که هم‌اکنون موردنیاز هستند را به وجود آورند. به عنوان نمونه هر یک از صنایع نیمه‌رساناها و بیوتکنولوژی کمتر از نیمی از یک درصد کارگران آمریکا را به استخدام خود درآورده‌اند. کارگران شاغل در تکنولوژی‌های پاک از قبیل آنهایی که توربین‌های بادی و پنل‌های خورشیدی را طراحی کرده و می‌سازند، ۶/۰ درصد از نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.

تنها با تحریک رشد گسترده مشاغل در کل اقتصاد و به ویژه در بخش‌های بزرگی همچون خرده‌فروشی، عمده‌فروشی، مراقبت‌های بهداشتی و خدمات کسب‌و‌کار است که خواهیم توانست ارقام قابل‌توجهی از مشاغل جدید را پدید آوریم. نوآوری‌های تکنولوژی‌های پیشرفته به رشد اشتغال در بلندمدت کمک خواهند کرد، زیرا تکنولوژی در سراسر اقتصاد گسترده شده و دیگر بخش‌های بزرگ را نیز دگرگون می‌سازد.

مثلا هر چند صنعت نیمه‌رساناها نمی‌تواند بخش زیادی از اشتغال آمریکا را به تنهایی ایجاد نماید، اما انقلاب کامپیوتری به رشد صنایع دیگری مثل خرده‌فروشی و صنعت مالی کمک کرده است. به همین ترتیب کسب‌و‌کار تکنولوژی‌های پاک به خودی خود افراد زیادی را به اشغال درنمی‌آورد، اما پیشرفت‌های آن می‌تواند بخش بزرگی همانند انرژی را دگرگون ساخته و مشاغل جدید و مدل‌های کسب‌و‌کار تازه‌ای را خلق نماید.

۴) افزایش بهره‌وری (یعنی تولید کالاها و خدمات بیشتر در اقتصاد به ازای هر کارگر) مشاغل را نابود می‌کند

اصلا و ابدا. اگرچه رشد بهره‌وری بدان معنا است که یکایک شرکت‌ها در کوتاه‌مدت به کارگران کمتری نیاز خواهند داشت، اما عواید بلندمدتی را در کل اقتصاد به بار خواهد آورد. از زمان انقلاب صنعتی به این سو رشد بهره‌وری کارگرها به افزایش درآمدها، بالاتر رفتن سودها و پایین‌تر آمدن قیمت‌ها انجامیده است. این نیروها تقاضا برای کالاها و خدمات مصرفی و نیز برای تجهیزات و کارخانه‌های تازه را بالاتر می‌برند و اینها هم به نوبه خود به رشد صنعت و خلق شغل می‌انجامند.

به عنوان مثال تلفن‌های همراه را در نظر بگیرید. این نوع تلفن‌ها حتی ۱۵ سال پیش بزرگ، بد دست و گران‌قیمت بودند و تنها در مناطق محدودی پوشش داشتند، اما وقتی تکنولوژی‌های تازه کارگران را به تولید ارزان‌تر گوشی‌ها و ارائه خدمات قادر ساختند، این صنعت به یک باره شکوفا شد. امروزه تلفن‌همراه در همه جا حضور دارد و این مساله مشاغلی را نه تنها در میان سازندگان این گوشی‌های تلفن، بلکه همچنین در بین خرده‌فروش‌ها، تامین‌کنندگان خدمات و صنعت نوپایی از ساخت‌ و فروش برنامه‌های کاربردی برای گوشی‌های هوشمند به وجود آورده است.

۵) افزایش صادرات، اشتغال در بخش تولید را احیا خواهد کرد.

شاید برای برخی شرکت‌ها در بعضی صنایع این طور باشد، اما نه برای کل اقتصاد. هر چند پذیرش این نکته سخت است، اما کاهش بیکاری فقط به بازیابی مشاغلی که از میان رفته‌اند بازنمی‌گردد. یقینا رشد صادرات به تجدید حیات برخی کارخانه‌ها منجر خواهد شد و بسیاری از کارگران تعلیق شده دوباره به کار خود بازخواهند گشت، لیکن بخش زیادی از رشد مشاغل جدید از دیگر بخش‌ها سربر خواهد آورد.

تاریخ نشان می‌دهد رکودها - به ویژه آنهایی که از پس یک بحران مالی می‌آیند – بر سرعت رشد یا ضعف موجود در صنایع می‌افزایند. مثلا در بحران اخیر صنایع خودروسازی، خدمات مالی و املاک مسکونی به نحوی چشمگیر کوچک شده‌اند و به این زودی‌ها حداکثر میزان اشتغال خود را دوباره به دست نخواهند آورد.

ممکن است افزایش صادرات با کاهش چند دهه‌ای اشتغال در بخش تولید مقابله کند – اما آن را وارونه نخواهد کرد. در اقتصادهای توسعه یافته امروزی، رشد خالص در مشاغل جدید از بخش تولید پدیدار نمی‌شود، بلکه در صنایع خدماتی ایجاد می‌گردد. خوشبختانه رشد صادرات مشاغلی را در صنایع خدمات پشتیبانی همانند طراحی، باربری زمینی و دریایی و لجستیک به وجود خواهد آورد.

براساس تجربیاتی که خود شخصاً کسب کرده‌ام و یا دوستان و شرکایم آن را ارایه نموده‌اند، ۱۰ راه ساده را برای کمک به شما در راه اندازی کسب و کار در خانه نشان می‌دهم

چه عالی! ایجاد کسب و کار در خانه... تصور روزهایی در خانه و پاسخ به تلفن‌های کاری در حالیکه شما لباس‌های راحتی به تن دارید به همراه تولید رو به افزایش محصولاتتان.

اما به زودی تمایز میان زندگی و کار از بین خواهد رفت. شما قبل از اینکه برنامه کاری‌تان را شروع کنید باید لباس‌ها را در ماشین لباسشویی بریزید. در یک ساعتی که به انجام ملاقات‌هایتان باقی مانده است چه باید کنید؟ آیا باید کتاب‌هایتان را در قفسه بگذارید و یا آشپزخانه را تمیز کنید و فراموش نکنید که به مشتری‌هایتان تلفن کنید پیش از اینکه لانه سگتان را تمیز کنید.

به دنیای واقعی ایجاد کسب و کار در خانه خوش آمدید: حواس‌پرتی‌های پیش‌بینی نشده، فقدان یک برنامه زمان‌بندی نشده و گاهی اوقات فقدان هویتی قابل مشاهده. اما رویاپردازی‌هایتان را برای ایجاد کسب و کار در خانه هرگز رها نکنید! با جایگزین کردن چند ایده ساده شما قادر خواهید بود سود خوبی را از کسب و کار در خانه بدست آورید.

براساس تجربیاتی که خود شخصاً کسب کرده‌ام و یا دوستان و شرکایم آن را ارایه نموده‌اند، ۱۰ راه ساده را برای کمک به شما در راه اندازی کسب و کار در خانه نشان می‌دهم.

۱) بخشی از منزلتان را به عنوان محل کارتان در نظر بگیرید

یک اتاق و یا فضایی از خانه را به طور جداگانه برای انجام امور کاری خود در نظر بگیرید. البته انجام این کار برای کسانی که در خانه‌ای کوچک و خانواده‌ای پرجمعیت زندگی می‌کنند بسیار مشکل خواهد بود. همانطور که من کارم را در نیویورک در چنین شرایطی آغاز کردم! اگر شما نتوانستید اطاقی را برای این کار در نظر بگیرید حداقل بخشی از منزلتان را در نظر بگیرید که هرگاه به آن مکان می‌روید احساس خواهید کرد که در محل کارتان حضور پیدا کرده‌اید.

۲) برنامه خود را دقیقاً زمان‌بندی کنید

زمانی که ساعات کاری شما با ساعات مربوط به انجام امور شخصی‌تان با هم تداخل پیدا می‌کند، مسأله برنامه‌ریزی و زمانبندی بسیار مهم‌تر به نظر خواهد رسید. به عنوان مثال اگر شما عادت دارید هر روز به پیاده‌روی بروید و یا به باشگاه ورزشی می‌روید سعی کنید دقیقاً آن را در همان زمانی که در نظر گرفته‌اید انجام بدهید. برای قراری که با خودتان گذاشته‌اید ارزش قائل شوید حتی روزی که سرتان بسیار شلوغ است. این امر کمک زیادی می‌کند تا بتوانید به امور مربوط به کسب و کارتان در خانه به موقع رسیدگی کرده و آن را ادامه دهید. به عنوان مثال من دوست دارم صبح‌ها زود از خواب برخیزم و تا ظهر مشغول نوشتن باشم سپس چند ساعتی را صرف خوردن ناهار، مطالعه کتاب و پیاده‌روی در ساحل بنمایم. سپس در ساعت ۴ به اطاق کارم رفته و تا جایی که بتوانم به کارم ادامه دهم.

۳) هر چقدر که می‌توانید انجام امور را در اختیار دیگران نیز بگذارید

زمانی که من کارم را شروع کردم مرتکب اشتباه بزرگی شدم و آن این بود که خود تمام امور مهم و غیرمهم را شخصاً انجام می‌دادم و به زودی متوجه شدم که چقدر زمان را جهت ملاقات‌های مکرر با مشتریان جهت انجام امور تلف کرده‌ام. زمانی که شما اینگونه فکر کردید که «من خودم می‌توانم همه آن امور را انجام بدهم.» بهتر است سریعاً این طرز فکر را متوقف کنید. سعی کنید کارتان را ساده‌تر کرده و با تفویض اختیار بگذارید امور به سرعت انجام شوند.

به این منظور امور خدماتی را به مراکزی که این خدمات را انجام می‌دهند، واگذار نمایید تا بتوانید روی کار اصلی‌تان متمرکز شوید. مراکز خدماتی شبانه‌روزی تحویل در منزل، کتابدارها، دستیاران و... می‌توانند کار شما را آسانتر بنمایند، انرژی خود را برای ایده‌های بزرگ و طلایی نگه دارید!

۴) از تکنولوژی روز برای کسب سود بیشتر بهره ببرید

ملاقات با افراد بسیار با ارزش و مهم می‌باشد اما سعی کنید تا حد امکان در انجام آن صرفه‌جویی کنید. بهتر است بیشتر کارتان را از طریق تلفن، فاکس و یا نامه‌های الکترونیکی و با استفاده از بهترین امکانات و وسایلی که شما استطاعت خرید آن را دارید،انجام دهید.

بسیار مهم است که شما بتوانید از هر جایی که در آن هستید با دیگران ارتباط برقرار کنید و البته لطفی هم در حق ما بکنید و خط تلفن، فاکس و اینترنتی جداگانه برای خودتان در نظر بگیرید! چرا که هیچ‌کس دوست ندارد وقتی به جایی تلفن می‌کند به جای بوق آزاد، بوق اشغال را بشنود.

در صورتیکه شرکت مخابرات خدمات صندوق صوتی را ارایه می‌نماید حتما از آن استفاده کنید. در این صورت اگر شما در حال مکالمه تلفنی مهمی می‌باشید که نمی‌خواهید آن را قطع کنید افراد قادر خواهند بود پیغامشان را برای شما بگذارند.

۵) امورتان را دسته‌بندی کنید

سعی کنید جلسات و ماموریت‌هایتان را گروه‌بندی کنید تا زمان خارج از محل کارتان را به حداقل برسانید. برای این منظور صبح‌ها لیستی از تمام کارهایی را که باید خارج از محل کارتان انجام شود، تهیه کنید و سعی کنید آنها را با هم و با یکبار خروج از محل کارتان انجام دهید. بهتر از همه این است که از روش من استفاده کنید و بدین‌ترتیب فقط یک روز از هفته را برای انجام امور خارج از منزل در نظر بگیرید. چرا که در این صورت یکبار در هفته مجبور خواهید شد تا به سر و وضع لباستان برسید.

۶) روی کارتان متمرکز شوید

سعی کنید فضای کاری‌تان به‌گونه‌ای باشد که هنگام انجام کارتان سایر اعضای خانواده و یا هم‌اطاق شما متوجه این مسأله که شما نیاز به تمرکز دارید بشوند. حتی حیوانات خانگی نیز از این امر مستثنی نمی‌باشند (گربه من زمانی که من به او توجه کافی ندارم و مشغول کار هستم احساس حسادت می‌کند.) همه اوراق و مدارک مربوط به کارتان اعم از صورتحساب‌ها، فهرست‌ها و... را جایی بگذارید تا در حین انجام کارتان تمرکز شما را به هم نریزد و باعث حواس‌پرتی شما نشود.

۷) از مصاحبت با افراد احمق پرهیز کنید

بسیاری از دوستان و اطرافیان شما زمانی که متوجه می‌شوند که شما کسب و کاری را در خانه راه‌اندازی کرده‌اید، بسیار خوشحال می‌شوند. آنها در چنین حالتی تصور می‌کنند شما در حالیکه روی کاناپه لم داده‌اید و در حال خوردن چیپس هستید به تلفن‌های مهم خود جواب می‌دهید. زمانیکه آنها به شما تلفن می‌کنند تا مدت زمانی را به صحبت کردن با شما بگذرانند به آنها یادآوری می‌کنید که در حال انجام کارتان هستید و پس از پایان ساعت کاری آن به آنها تلفن خواهید کرد. ممکن است مدت زمانی طول بکشد تا این مسأله جا بیفتد ولی بالاخره همه آن را خواهند پذیرفت.

۸) با توجه به موقعیت روحی که دارید، کارهایتان را تنظیم کنید

سعی کنید کارهایتان را زمانی که احساس می‌کنید از لحاظ جسمی و روحی بیشترین آمادگی را دارید، انجام بدهید. به عنوان مثال اگر احساس می‌کنید کاملاً سرحال و پرانرژی می‌باشید، سعی کنید تلفن‌های مهم و ضروری و یا کارهای خلاقانه را در این فاصله زمانی انجام بدهید.

اگر شما پس از خواب بعد از ظهر احساس می‌کنید از آمادگی کامل برخوردار هستید، امور مهم را در آن زمان انجام بدهید (من خود یکی از طرفداران خواب بعد از ظهر می‌باشم.)

۹) آسایش و راحتی را در محیط کاری خود به حداکثر برسانید

برای اینکه بتوانید کارتان را به بهترین نحو ممکن انجام دهید، محیط کاری خودتان را کاملاً متناسب با شرایط خودتان تغییر دهید، شما چطور می‌توانید راندمان کاری خود را افزایش دهید؟ با استراحتی طولانی و یا انجام بدون وقفه امور؟ در سکوت و آرامش و یا در حالیکه موسیقی آرامی در حال پخش شدن می‌باشد؟ با نشستن بر روی یک کاناپه راحت و یا یک صندلی اداری؟ از زمانی که من برای خریدن صندلی خود مبلغ زیادی را پرداختم دوستانم فکر می‌کردند که من دیوانه شده‌ام ولی با یکبار نشستن بر روی آن علت را خیلی زود متوجه شدند! و البته ستون فقراتم هر روز قدردان من می‌باشد.

سعی کنید چند مکان مختلف و متنوع را برای انجام کارهایتان در نظر بگیرید تا بتوانید با تغییر در منظره و چشم‌انداز کارتان را دلپذیر و مطبوع بنمایید. کتابخانه، پارک و یا کافی‌شاپ محل زندگی‌تان چطور است؟ زمانیکه من می‌خواهم مطالعه‌ای جدی داشته باشم و یا راجع به موضوع مهمی فکر کنم محل کارم را به بیرون از منزل و کنار ساحل منتقل می‌کنم. نسیم دریا، تابش خورشید و امواج آرام به من کمک می‌کند تا در مورد آن موضوع بهتر فکر کنم.

۱۰) زمانی را برای بودن در کنار دیگران در نظر بگیرید

پس از مدتی از انجام کارتان ممکن است احساس خستگی، تنهایی و یا بدخلقی به شما دست بدهد. در چنین حالتی حداقل یکبار در هفته ملاقاتی با دوستان داشته باشید. (البته من ۳ بار در هفته اقدام به چنین کاری می‌کنم.) صبحانه، نهار، شام و یا حتی قهوه را با مشتری، فروشنده و یا یک دوست صرف کنید. به جمع دوستان ملحق شوید و یا در فعالیت‌های اجتماعی و فوق‌برنامه مثل کلاس موسیقی و یا باشگاه‌های ورزشی شرکت نمایید. سعی کنید کارتان باعث نشود که شما تبدیل به فردی منزوی شوید چرا که این مسأله موجب تخریب روحیه‌تان خواهد شد. بنابراین مسأله‌ای که از کارتان مهمتر می‌باشد حفظ روحیه‌ای شاد و آرام می‌باشد.

از این پس تلاش خواهیم کرد تا در هر شماره از فصلنامه به بررسی یکی از آژانسهای ملی اشتغال بپردازیم. در این شماره مطالبی درباره آژانس ملی اشتغال در کشور استرالیا ارائه خواهیم داد:

▪ ساختار کلی نظام اشتغال در استرالیا:

وزارت اشتغال و روابط محیط کار Department of Employment and workplace Relationsسازمان اصلی مسؤول امور اشتغال و روابط کار در استرالیا است اما سایر سازمانهای دولتی، عمومی، خصوصی، خیریه و کلیساها در امر اشتغال همکاری می‌کنند. وزارت اشتغال و روابط محیط کار مسؤول سیاست‌گزاری، تأمین بودجه و نظارت بر عملکرد سایر سازمانها و مؤسسات خصوصی دست‌اندرکار است. این سیاست‌گزاری و نظارت هم در سطح فدرال و هم در سطح دولت‌های ایالتی و محلی انجام می‌گیرد. از مهمترین سازمانهای دولتی می‌توان وزارت آموزش، علوم و حرفه‌آموزی را نام برد که علاوه بر برنامه‌های آموزشی مدارس و دانشگاهها، کالج‌های حرفه‌آموزی متعددی در همه نقاط کشور دارد و دوره‌های بسیار متنوع آموزشی همراه با صدور مدرک معتبر و دارای ارزش استخدامی برگزار می‌کند. همچنین وزارت امور خانواده و خدمات اجتماعی که طیف وسیعی از خدمات حمایتی را بعهده دارد در زمینه مشاوره اشتغال، حمایت انفرادی و گروهی بیکاران و کارجویان، برگزاری دوره‌های آموزشی و سمینارها، برگزاری کلاسهای زبان‌آموزی برای مهاجرین و خدمات مشابه فعال است.

● سایر بخشهای فعال عبارتند از:

▪ نقطه ورود به بازار تجارت (BEP): این سازمان اطلاعات و خدمات آن‌لاین برای صنایع کوچک و خوداشتغال ارائه می‌دهد.

▪ کمیته‌های هماهنگی و ارتباط بین دولت فدرال و نواحی شهری و روستایی استرالیا (ACC)

▪ سازمان تعاون در کار استرالیا(AWT): وظیفه کمک به مردم در مسیر پیشرفت به طور کلی و به ویژه پیشرفت شغلی است. این سازمان بیشتر نیرو و بودجه خود را از طریق فعالیتهای داوطلبانه می‌گیرد.

▪ اخبار اشتغال (News Employment): یک سایت خبری مخصوص اخبار اشتغال

▪ طرح حمایت از خوداشتغالی (New Enterprise Incentive Scheme)

▪ طرح کارآموزی (New Apprenticeships):دوره‌های کارآموزی که مرتباً برگزار می‌شود و هدف از آنها ارائه راههای یافتن شغل برای دانش‌آموزان و دانش‌جویان است.

▪ طرح مسیر شغلی (Jobs Pathway Program): این برنامه به افراد جوان کمک می‌کند که پس از فراغت از تحصیل بتوانند وارد بازار کار شوند.

سایتهای اینترنتی متعدد در زمینه کاریابی فعالیت دارند. مهمترین سایت که در واقع شبکه اصلی کاریابی استرالیا محسوب می‌شود و کلیه کاریابی‌ها با این شبکه کار می‌کنند همان Job Networkاست. علاوه بر آن سایتهای مختلفی با خدمات متنوعی وجود دارد. مثلاً سایت Seek(جستجو) یکی از سایتهای پر طرفدار در زمینه اشتغال است که مرتباً مشاغل جدید را آگهی می‌کند. رزومه کارجویان را در معرض دید کارفرمایان می‌گذارد. شغلهای موجود در ردیف مشاغل درخواستی کارجویان را از طریق پست الکترونیکی برایشان ارسال می‌کند و بسیاری از خدمات مشابه دیگر ارائه می‌دهد. بیشتر دانشگاهها نیز در زمینه اشتغال با راه‌اندازی سایتهای اینترنتی فعالیت می‌کنند و طیف وسیعی از کارجویان به ویژه جوانان و دانشجویان از خدمات این گونه سایتها استفاده می‌کنند.

دولت نیز مرتباً سیستم‌های کاریابی را گسترش و بهبود می‌بخشد. هر از مدتی یک سایت جدید راه‌اندازی می‌شود تا بتواند طیف‌های وسیع‌تری را در بربگیرد. برای مثال اخیراً سایتی با عنوان Job Juiceمخصوص جوانان تازه فارغ‌التحصیل بوسیله وزارت کار و روابط محیط کار راه‌اندازی شده است تا جوانان را با بازار کار آشنا کند.

سیستم‌های جدید خدماتی روز به روز اضافه می‌شود. برای مثال از اول آوریل ۲۰۰۳ اطلاع‌رسانی بازار کار به کارجویان از طریق تلفن همراه با سیستمی که اطلاعات متنی موجود در شبکه را به صدا تبدیل می‌کند انجام‌پذیر است. از جولای ۲۰۰۳ سیستم‌های جدید دیگری اضافه شده که پیامهای کارفرمایان و وقت مصاحبه تعیین شده برای کارجویان را از طریق تلفن همراه به اطلاع آنان می‌رساند. همچنین از اول جولای ۲۰۰۳، کارجویان قادر شده‌اند اطلاعات خود را در روی شبکه مرتباً به روز کنند.

● شبکه شغلی استرالیا (Australian Job Network)

بیش از ۲۶۰ شرکت خصوصی، مؤسسه خیریه و عمومی شبکه شغلی استرالیا را تشکیل می‌دهند. این شرکتها که به طور متمرکز هدایت می‌شوند در بیشتر نقاط کشور شعبه دارند. در شهرهای بزرگ، هر یک از این شرکتها چندین دفتر دارند. هر دفتر یک مدیر و هر چند دفتر یک مدیر منطقه‌ای و هر شرکت یک هیأت مدیره و رئیس کل دارد.

مؤسسات کاریابی بر اساس نوع و سطح خدماتی که ارائه می‌دهند رتبه‌بندی شده‌اند و از یک تا پنج ستاره دارند. هر دفتر کاریابی یک یا دو کارمند دفتری دارد. به علاوه، بسته به سطح رتبه‌بندی دفتر یک نفر یا بیشتر مربی جستجوی شغل تعدادی مشاور اشتغال و احیاناً یک یا بیشتر مشاور اشتغال ویژه دارد. در برخی از دفاتر که خدمات ویژه برای معلولین، مهاجرین و یا بومیان استرالیا ارائه می‌دهند نیز کارشناسان و مشاوران مخصوص فعالیت می‌کنند. یکی از معیارهای رتبه‌بندی تنوع خدمات و تعداد زبانهایی است که در آن دفتر صحبت می‌شود. این نکته با توجه به وضعیت مهاجر‌پذیر استرالیا و ویژگی‌ چند فرهنگی آن حایز اهمیت است. در برخی از دفاتر اشخاصی به عنوان مشاور به کارگماری مهاجرین متخصص وجود دارد که به مهاجرین دارای تخصص مشاوره و کمک انفرادی می‌دهد و تا مرحله اشتغال آنان را یاری می‌کند.

هر فرد جویای کار باید ابتدا بهCenterlink مراجعه و در آنجا ثبت‌نام می‌کند. Centerlinkمرکزی است که کلیه خدمات دولتی از قبیل پرداخت مزایای تأمین اجتماعی، مستمری کودکان، دانش‌آموزان، سالمندان، خدمات ترجمه رایگان، انواع و اقسام حمایتهای اجتماعی و از جمله صدور کارت شناسایی کارجویان را به عهده دارد. فردی که دنبال کار می‌گردد می‌تواند به هر یک از مراکز Centerlink مراجعه و مشخصات خود شامل مشخصات فردی، تخصص، تحصیلات، سوابق کاری و نوع مشاغلی را که در پی آن است به ترتیب اولویت اعلام کند. این مشخصات در شبکه وارد شده و بر اساس آن یک کارت شناسایی به نام کارت شناسایی کارجو صادر می‌شود. هر کارت شامل یک شماره است که شماره کارجو نامیده می‌شود. البته در Centerlink وضعیت استحقاق فرد جهت استفاده از مزایای کاریابی از جمله نوع ویزای وی بررسی می‌شود. این کارت و شماره کارجو کلید ورود به شبکه کار استرالیا است. در مراکز Centerlink و کلیه مراکز کاریابی دستگاههای Touch Screenقرار دارند که با لمس یک دکمه شما را به شبکه کار وصل می‌کنند. در این دستگاه شما می‌توانید در محدوده‌های جغرافیایی مختلف از کل کشور گرفته تا منطقه و محله محل سکونت خود شغلهای موجود را بررسی کرده و از آنها پرینت بگیرید. همچنین در کلیه این مراکز کامپیوتر، دستگاههای فتوکپی، فاکس و تلفن رایگان قرار دارد . همه کامپیوترها مجهز به برنامه‌ رزومه نویسی آنلاین(Resume Builder)هستند که به شما کمک می‌کند یک رزومه مناسب تهیه کنید. سپس از طریق فاکس یا تلفن می‌توانید با کارفرما یا مؤسسه کاریابی فراهم‌کننده کار تماس گرفته و داوطلبی خود جهت شغل آگهی شده را به اطلاع آنان برسانید.

برای استفاده از تسهیلات مراکز کاریابی، کافی است شماره کارجویی خود را به آنان بدهید و یک فرم مشخصات را پر کنید. وقتی شما در یک شعبه از یک شرکت کاریابی ثبت‌نام می‌کنید نام شما در کامپیوترهای تمام شعبات وارد می‌شود و می‌توانید از همه آنها استفاده کنید در مراکز کاریابی علاوه بر استفاده از روزنامه‌ها، دستگاههای Touch Screen، کامپیوترهای متصل به اینترنت، دستگاههای فتوکپی، فاکس و تلفن و سرویس پستی رایگان مشاوران نیز جهت ارائه خدمت حضور دارند. در برخی از این مراکز چای و قهوه نیز به صورت سلف سرویس موجود است. همزمان با جستجوی شخصی شما، مشاوران مراکز کاریابی نیز برای شما در جستجوی شغل هستند و هر زمان شغل مناسبی یافتند تلفنی به شما اطلاع می‌دهند.

کسانی که نیاز به مشاوره خاص و یا آموزش دارند با دریافت معرفی نامه از Centerlinkمی‌توانند این‌گونه خدمات را هم به طور رایگان دریافت کنند. با توجه به نرخ بالای تلفن و فاکس به ویژه برای افراد بیکار، استفاده رایگان از این امکانات به واقع نعمتی است.

مؤسسات کاریابی مجری برنامه‌های متعددی هستند و علاوه بر وظیفه تماس با کارفرمایان و جستجوی شغل، مسؤول انطباق مهارتهای کارجویان با مشاغل نیز می‌باشند. این کار به اصطلاح Job Matchingنامیده می‌شود که از سوی مشاوران به کارگماری انجام می‌شود.

کاریابی‌ها همچنین آموزش مهارتهای جستجوی کار از جمله چگونگی تماس گرفتن و نزدیک شدن به کارفرمایان و به ویژه مهارتهای مصاحبه را به عهده دارند.

فعالیتهای زیر نیز از جمله برنامه‌های دولتی است که با معرفی Centerlinkاز طریق شبکه کاریابی‌ها انجام می‌شود:

۱) Work for the Dole (WFD): تحت این برنامه، کارجویان به منظور کسب تجربه در فعالیتها و مشاغل مورد تأیید از طریق کاریابی‌ها در فعالیتهای انجمن‌های محلی به کار گرفته می‌شوند. شرکت‌کنندگان می‌توانند امتیاز کارآموزی به دست آورند و گذرنامه اشتغال دریافت کنند. این امتیاز و گذرنامه به اشتغال آتی آنان کمک خواهد کرد. گفتنی است که کارجویان مستحق دریافت این برنامه در طول مدت کارآموزی از دولت کمک هزینه زندگی دریافت می‌کنند.

۲) Community Work (CW):این برنامه نیز از کارجویان و سایر کسانی که از مزایای تأمین اجتماعی استفاده می‌کنند حمایت می‌کند تا بتوانند به کار داوطلبانه در سازمانهای خدمات داوطلبانه بپردازند. از طریق کار داوطلبانه نیز کارجویان می‌توانند امتیاز کارآموزی و گذرنامه اشتغال به دست آورند.

۳) Transition to Work (TTW): این برنامه به کارجویان و به ویژه زنان و سالمندان کمک می‌کند که پس از دوره‌های طولانی بیکاری، دوباره به بازار کار برگردند و کار همراه با دستمزد پیدا کنند. این برنامه به منظور کمک به موفقیت بازگشت به کار و برنامه شغل، آموزش و کارآموزی طراحی شده و اجرا می‌شود.

۴) Indigenous Programmers:یا برنامه‌های مخصوص بومیان، سیاست اشتغال بومیان در جهتی طراحی شده است که فرصتهای شغلی بیشتری برای بومیان استرالیا فراهم کند. بومیان استرالیا به دلیل ویژگی‌های خاص شخصیتی و تحصیلی نیازمند حمایت ویژه هستند و در تمامی برنامه‌های دولت استرالیا از جمله برنامه‌های اشتغال توجه خاصی به آنان شده است. برنامه اشتغال بومیان شامل مراکز کاریابی مخصوص بومیان و صندوق خوداشتغالی بومیان می‌شود.

۵) برنامه‌های حمایت انفرادی و جمعی که از سوی جمعیت‌های خاص، مجامع کلیسایی، بنیادها و سازمانهای خیریه حمایت و مستقیماً از طریق کاریابی‌ها اجرا می‌شود.

همانطور که گفتیم کاریابی برای کارجویان نه فقط هیچ هزینه‌ای در برندارد بلکه کلیه کارجویان، در مدتی که مشغول جستجوی کار هستند از مزایای تأمین اجتماعی برخوردار می‌شوند. در واقع جستجوی کار یکی از ملاکهای اصلی استحقاق برای دریافت بیمه بیکاری، علاوه بر سایر مزایایی که ممکن است به فردی تعلق گیرد می‌باشد. تا زمانی که فرد در جستجوی کار است و گاهی اوقات این جستجو ممکن است چند سال هم طول بکشد می‌تواند از مزایای تأمین اجتماعی استفاده کنند. البته در مواردی که جستجوی کار خیلی طولانی شود، دولت از طریق کاریابی‌ها کنترل می‌کند که آیا فرد واقعاً به دنبال کار هست یا خیر. در چنین مواردی که کاریابی‌ها وظیفه دشواری به عهده دارند. قوانین و مقررات خیلی ظریف و دقیق هستند. از طرفی نمی‌توان کارجو را وادار به پذیرفتن یک شغل کرد و از سوی دیگر باید دلایل او برای نپذیرفتن شغل منطقی و قابل قبول باشد. در یکی از مؤسساتی که اینجانب از آن دیدن کردم مردی را مشاهده کردم که ۱۳ سال بود بیکار بود و از بیمه بیکاری استفاده می‌کرد و مسؤولان کاریابی نتوانسته بودند او را قانع کنند که شغلی را بپذیرد. از یک طرف دولت علاقمند است که از تعداد استفاده‌کنندگان از بیمه بیکاری بکاهد و از طرف دیگر سلطه وسیع قانون آزادی‌های فردی و اجتماعی دست دولت را در مجبور کردن افراد به پذیرفتن شغل بسته است به طوری که بعضی‌ها شغل بیکاری را به عنوان شغل خود برگزیده‌اند. البته ناگفته پیداست که شمار این افراد بسیار اندک است.

از طرف دیگر کارفرمایان نیز بابت اشتغال افراد از طریق شبکه کار وجهی نمی‌پردازند. البته به جز شبکه کار تعداد بیشماری مؤسسات دیگر نیز وجود دارند که به کاریابی مشغولند. این مؤسسات کاملاً مستقل از دولت کار می‌کنند و برای صنایع و کارفرمایان نیرو استخدام می‌کنند. اینگونه مؤسسات ارتباطی با شبکه کار وزارت اشتغال ندارند و موضوع بحث این نوشته نیز نیستند.

کلیه مخارج و هزینه‌های دفاتر کاریابی طی قراردادهایی که معمولاً سال به سال تمدید می‌شود از سوی دولت تأمین می‌شود و برای هر یک از خدمات، قرارداد جداگانه‌ای منعقد می‌شود به طوری که شغل کاریابی یکی از مشاغل پرسود و در حال رشد به حساب می‌آید.

سالیانه حدود ۰۰۰/۴۰۰ شغل از طریق مؤسسات کاریابی اشغال می‌شود. بابت پر کردن هر شغل، دولت بین ۱۶۵ تا ۵۵۰ دلار به کاریابی‌ها می‌پردازد. این یکی از درآمدهای جانبی مؤسسات کاریابی است که در قالب قرارداد به کارگماری صورت می‌گیرد. در آغاز سال طی مناقصه‌ای، مؤسسات متقاضی داوطلب عقد قرارداد به کارگماری با دولت می‌شوند. البته مؤسسات کاریابی به طور اتوماتیک مجوز این کار را دریافت می‌کنند و نیازی به شرکت در مناقصه ندارند.

برای اشتغال به حرفه کاریابی موارد زیر لازم است:

▪ رعایت آیین‌نامه

▪ داشتن بیمه در سطح مورد نیاز

▪ داشتن زیرساختهای تکنولوژی اطلاعاتی در حدی که بتوانند با سیستم کامپیوتری وزارت اشتغال و روابط محیط کار، فعالیت کنند.

● آیین‌نامه شبکه کار

هدف از آیین‌نامه شبکه کار تضمین کیفیت خدمات است. کلیه اعضای شبکه باید استاندارد خدمات و رفتار را طبق آیین‌نامه رعایت کنند. همه آنان موظفند از منافع کارجویان حمایت نموده و حریم خصوصی آنان را محفوظ بدارند. مقصود از این آیین‌نامه این است که خدمات با کیفیت بالا ارائه شوند تا منجر به رفتاری اخلاقی بین همه طرفهای مرتبط شود و بهترین نتایج را برای کارجویان و کارفرمایان تأمین کند.

● آیین‌نامه

▪ چارچوبی برای ارائه خدمات اشتغال به کلیه کارجویان و کارفرمایان است.

▪ ابزاری برای بهبود مستمر کیفیت ارائه خدمات اشتغال است.

▪ ابزاری برای ایجاد یک شبکه کار نوآور و قابل انعطاف است که بتواند پاسخگوی یک بازار کار پویا باشد اما در عین حال کیفیت بالای ارائه خدمات را هم حفظ کند.

▪ معیاری است برای جامعه جویندگان کار و کارفرمایان تا بتوانند کیفیت خدمات را ارزیابی کنند.

▪ روشی است برای شناسایی نقایص یا مشکلات موجود در ارائه خدمات اشتغال از سوی اعضای شبکه.

▪ ابزاری برای حمایت از حقوق کارجویان و کارفرمایان است که آنها را تشویق می‌کند تا در جهت بهبود کیفیت خدمات اقدام کنند.

این آیین‌نامه شش اصل دارد که باید رعایت شود:

▪ اصل اول:رفتار مبتنی بر اخلاق، احترام‌آمیز و منصفانه (کیفیت رابطه با مشتری)

▪ اصل دوم:کمک کردن به طرز صحیح و مرتبط (کیفیت خدمات، مشاوره و کمک ارائه شده از سوی اعضای شبکه کار )

▪ اصل سوم:خدمت رسانی سریع و مؤدبانه (چگونگی ارائه خدمات به کارجویان و کارفرمایان از سوی اعضای شبکه کار )

▪ اصل چهارم:روند قابل دسترسی و مؤثر جهت رسیدگی به شکایات (ایجاد یک روش مناسب جهت رسیدگی به شکایات کارجویان و کارفرمایان)

▪ اصل پنجم:حفظ حریم خصوصی و محرمانه بودن اطلاعات (رعایت الزامات مربوط به حریم خصوصی و اطلاعات شخصی کارجویان و کارفرمایان)

▪ اصل ششم:تبلیغات مسؤولانه (انجام تبلیغات به شیوه‌ای مسؤولانه)

اعضای شبکه کار طی قراردادشان با وزارت اشتغال، روابط محیط کار و مشاغل کوچک متعهد به رعایت اصول و استانداردهای خدمات مندرج در آیین‌نامه می‌شوند. آنها همچنین موظفند که یک نسخه از کتابچه آیین‌نامه، پوستر و بروشور تهیه شده از سوی وزارتخانه را در معرض نمایش مراجعان بگذارند و به کارجویان و کارفرمایان اطلاعات کافی در این زمینه بدهند.

سیستم رسیدگی به شکایات احتمالی کارجویان یا کارفرمایان از مؤسسات عضو شبکه کار سه مرحله‌ای است. در مرحله اول به خود مؤسسه و از طریق سیستم رسیدگی به شکایات داخلی مؤسسه مراجعه می‌کنند. در صورت عدم رضایت از پاسخ دریافتی می‌توانند با شماره تلفن مرکز خدمات مشتریان وزارتخانه تماس بگیرند و با یکی از کارکنان این بخش ملاقات کنند. در صورت لزوم کارکنان مزبور می‌توانند در زمینه شکایت تحقیقات لازم را به عمل آورند.

در مرحله سوم و در صورت عدم رضایت از عملکرد وزارت کار، شاکی می‌تواند به دفتر دادستان کل شکایت کند و مسأله را از طریق مراجع قضایی پیگیری نماید.

در صورتی که وزارت کار تشخیص دهد که یکی از اعضای شبکه برخی از موارد آئین‌نامه را نقض کرده‌اند، مسأله را با عضو مورد نظر در میان گذاشته و مهلتی برای رفع نقص برای آنان تعیین می‌کند. اگر موارد شکایت متعدد باشد وزارتخانه می‌تواند یک حسابرسی کیفی از مؤسسه مورد نظر به عمل آورد و مؤسسه موظف خواهد بود نتایج بازرسی را نپذیرد یا مرتباً نقایص جدی و موارد متعدد نقص آیین‌نامه داشته باشد. وزارتخانه می‌تواند موقتاً ارجاع کارجویان به آن مؤسسه را به مورد تعلیق درآورد یا ظرفیت قراردادی آن عضو را برای باقی‌مانده مدت قرارداد کاهش دهد و یا اینکه قرارداد را به طور کلی فسخ کند.

برای هر یک از سایر بخش‌های خدمات اشتغال نیز آیین‌نامه‌های مشابهی وجود دارد. از جمله آیین‌نامه انتقال به کار که در اصول با این آیین‌نامه یکسان است. همچنین در زمینه کارهای داوطلبانه نیز آیین‌نامه‌ای وجود دارد که وظایف هماهنگ‌کنندگان کار داوطلبانه یا اجتماعی و سازمانهای پذیرنده در آن مشخص شده است و هدف از آن ارائه یک تجربه کاری با کیفیت همراه با استانداردهای بالای رفتار اخلاقی بین همه طرفهای ذیربط است. هماهنگ‌کنندگان و مؤسسات حامی باید با کارجویان با احترام و حفظ شخصیت رفتار کنند. انصاف، اخلاق، حرفه‌ای بودن، مسؤولیت در تبلیغات و حفظ حریم خصوصی افراد از وظایف این مؤسسات است.

برای انواع خدمات نیز استانداردهایی در نظر گرفته شده است. هر استاندارد از اجزا و شاخصه‌هایی تشکیل شده است. برای مثال خدمات هماهنگ‌کنندگان کار داوطلبانه به چهار قسمت خدمات اداری، خدمات مدیریتی، خدمات نظارتی و ارتباط با جامعه تقسیم شده و برای هر یک استانداردهای دقیقی تعریف و تبیین شده است

● مقایسه و نتیجه‌گیری

در مقایسه با وضعیت کاریابی‌های غیر دولتی ایران، می‌توان گفت که در استرالیا دولت بودجه بسیار بیشتری صرف این فعالیت می‌کند. کاریابی در استرالیا یک حرفه بسیار مهم و اساسی به حساب می‌آید. سطح خدمات ارائه شده در استرالیا بسیار بالا است. کارجویان و کارفرمایان هیچ هزینه‌ای نمی‌پردازند. حمایتها دامنه‌دار و مداوم است و در نتیجه اغلب منتج به نتیجه است. سیستم‌ها و استانداردهای خدمات مرتباً در حال بهبود یافتن هستند. کنترل کیفیت مستمر از اصول حاکم بر این صنعت است. همه بخش‌های جامعه و دولت در امر اشتغال فعالیت می‌کنند و آن را مهمترین مسأله ملی می‌دانند. برای مثال شرکت مخابرات استرالیا از طریق پرسنل یک بخش خصوصی و از طریق یک قرارداد با وزارت کار هر روز به طور تصادفی یکصد شغل از مشاغل آگهی شده در شبکه کاریابی را بررسی می‌کند . پنجاه تا از نظر رعایت مقررات توسط مؤسسه آگهی دهنده که معمولاٌ یک مؤسسه کاریابی است و پنجاه تای دیگر از نظر پر نشدن مورد بررسی قرار می‌گیرند.

فعالیت در زمینه خوداشتغالی فقط به اعطای یک وام ختم نمی‌شود. کسی که متقاضی خوداشتغالی است نه فقط در آغاز کار بلکه حداقل به مدت یکسال تمام تا هنگام رونق گرفتن کار مشاوره مرتب و منظم به طور رایگان دریافت می‌کند. به مدت حداقل یک سال و حداکثر ۳ سال مخارج خود و خانواده‌اش از سوی دولت تأمین می‌شود. مربیان کلیه امور مدیریت کار از قبیل مسائل مالیاتی، شیوه‌های بازاریابی و فروش را به او می‌آموزند. در مؤسسات کاریابی، مشاوران انگیزه کافی برای صرف وقت و راهنمایی دلسوزانه کارجویان را دارند. معمولاً نوعی رابطه شخصی ایجاد می‌شود و مشاوران علاوه بر دیدگاه حرفه‌ای از نظر ایجاد امید، انگیزه و اعتماد به نفس نیز روی کارجویان تأثیر می‌گذارند. وزارت کار مرتباً در مناطق مختلف کشور سمینارهایی جهت آشنایی کارگران و کارفرمایان با حقوق و وظایف خود و همچنین با مسؤولیت‌ها و خدمات شبکه کار برگزار می‌کنند. هر از گاهی یکی از بخشهای صنعت یا خدمات مورد توجه دولت قرار می‌گیرد و از شخص وزیر گرفته تا کارمندان جزء با هماهنگی بخش‌های مختلف روی آن صنعت مانور می‌دهند. برای مثال از اوایل سال جاری صنعت رستوران‌داری و خدمات پذیرایی مورد توجه وزارت کار قرار گرفته است. وزارت کار در بررسی‌های اولیه دریافت که بیش از ۷۰% کارفرمایان این صنعت در حال رشد چیز زیادی از شبکه کار نمی‌دانند. در نتیجه یک حرکت ملی در تمام کشور ایجاد شده و مدیران این صنعت همراه با مسؤولان وزارت کار و مؤسسات کاریابی برای اشتغال شمار زیادی از کارجویان در این صنعت مشغول فعالیت شده‌اند.

اگر ما هم بتوانیم بار تأمین مخارج مؤسسات کاریابی خصوصی را از دوش کارجویان برداریم و تعامل سودمندی بین بخش دولتی و بخش خصوصی ایجاد کنیم و خدمات کاریابی را به طور کاملاً رایگان ارائه دهیم همچنین اگر زیرساخت‌های تکنولوژی شبکه کار را در ایران بهبود ببخشیم، شاید بتوانیم نقش بهتری در زمینه اشتغال در کشور عزیزمان ایران ایفا کنیم. به امید آن روز