آداب غذا خوردن در اسلام به چند بخش، تقسیم می شود:
بخش اوّل: مواردی که باید هنگام خوردن غذا رعایت شوند و آنها عبارتند از:
الف. تدبّر در این که انواع خوراکی های مورد نیاز انسان، چگونه در نظام آفرینش پدید آمده اند؟ و چه عواملی دست به دست هم داده اند تا آنچه در سفره نهاده شده، آماده گردد که اکنون می توان با میل و اشتها از آن استفاده نمود.
ب. آغاز کردن خوردن غذا با نام و یاد آفریدگار مهربان که انواع غذاهای مفید را برای تامین نیازهای انسان، در نظام آفرینش قرار داد. نیز تکرار نام خدا به هنگام خوردن هر نوع غذا و تکرار آن هرگاه که در میان غذا خوردن، سخن گفته شود و همچنین شکرگزاری فراوان در هنگام خوردن.
ج. آغاز کردن غذا با نمک، البته در صورتی که خوردن نمک برای انسان ضرر نداشته باشد.
د. آغاز کردن از سبک ترین غذاها.
ه. نخوردن غذای داغ و خوردن غذای نیم گرم، پیش از آن که سرد شود.
و. خوردن با دست راست.
ز. کوچک گرفتن لقمه.
ح. خوب جویدن غذا.
ط. طولانی کردن نشستن بر سر سفره.
ی. گرامی داشتن نان و نگذاشتن آن زیر ظرف غذا.
ک. استفاده کردن از آنچه از سفره می ریزد. این برای وقتی است که غذا در منزل میل می شود، آن هم در صورتی که آلوده نشده باشد؛ ولی اگر کسی دربیرون از منزل غذا میل نمود، بهتر است که آنچه را از سفره می ریزد، برای حیوانات بگذارد.
ل.دست کشیدن از خوردن غذا، پیش از سیر شدنِ کامل و در حالی که مقداری از اشتها باقی است.
بخش دوم: اموری که هنگام غذا خوردن، ترک آنها شایسته است، و آنها عبارتند از:
الف. زیاده روی در کیفیت و کمیت خوراک.
ب. نکوهش غذایی که نسبت به آن بی میل است.
ج. دمیدن در غذا.
د. خوردن با دست چپ.
ه. خوردن با یک انگشت یا دو انگشت.
و. بلند آروغ زدن.
ز. پاک کردن کامل استخوان های موجود در غذا.
ح. آب خوردن در بین غذا.
ط. آب خوردن پس از خوردن گوشت.
ی. خوردن در حال سیری.
بخش سوم: حالاتی که غذا خوردن در آنها نکوهش شده است:
در اسلام، به طور کلی، میل کردن غذا در حالات غیر بهداشتی، یا به شیوه غیر اخلاقی، مانند غذا خوردن به شیوه متکبران و یا به گونه ای که عرف جامعه برنمی تابد، نکوهیده است.
بخش چهارم: توصیه به هم غذا شدن با دیگران.
در روایات اسلامی، غذا خوردن به تنهایی، مذموم شناخته شده و توصیه شده که انسان هر قدر می تواند، دیگران را در غذای خود سهیم نماید. نیز غذا خوردن با خانواده، خدمتگزاران و یتیمان، مورد تاکید قرار گرفته است.
آدابی که رعایت آنها به هنگام غذا خوردن با دیگران ضروری است، عبارتند از:
الف. خوردن از قسمت جلوی خود.
ب. خوردن از اطراف ظرف و نه از وسط آن، در جایی که غذا برای همگان آماده شده است.
ج. نگاه نکردن به لقمه دیگران.
د. رعایت حقوق دیگران در آنچه بر سر سفره است.
ه. آغاز شدن غذا خوردن به وسیله صاحب سفره یا بهترین شخص حاضر بر سر سفره.
و. ادامه دادن صاحب سفره به خوردن تا سیرشدن همه کسانی که بر سر سفره نشسته اند.
ز. بلند شدن از سر سفره، قبل از برچیدن آن.
آداب پایان غذا و برچیدن سفره
پایان غذا خوردن همانند آغاز آن، آدابی دارد که رعایت آنها برای سلامت جسم و جان، سودمند است. این آداب رابه آداب عرفانی، اجتماعی و بهداشتی می توان تقسیم کرد:
الف. آداب عرفانی عبارتند از: سپاسگزاری از ولی نعمت حقیقی که خداوند متعال است و دعا کردن برای برکت یافتن روزی.
ب. آداب اجتماعی عبارتند از: یادآوری گرسنگان و مسئولیتی که افراد سیر در برابر آنان دارند و اقدام جهت کاستن فقر و گرسنگی از جامعه در حد توان.
ج. آداب بهداشتی عبارتند از: شستن دست ها، خلال کردن و مسواک زدن دندان ها، جارو کردن آنچه زیر سفره ریخته است، مقداری استراحت بر پشت و نخوابیدن بلافاصله پس از خوردن غذا.
منبع: سایت طعام اسرار
از آداب مسلمان زیستن کتابی است کم حجم و ساده ولی بسیار مفید که مولف آن سید عبدالله شکور است. در این کتاب شامل آداب سلام کردن،صلوات فرستادن،روبرو شدن با یکدیگر، عطسه زدن، آراستگی،نظافت و بهداشت،خوابیدن و بیدار شدن، غذا خوردن، درس خواندن و سفر است. در قسمت آداب روبروشدن با یکدیگر در رابطه با دست دادن این طور آمده است.
دست دادن
گفته شده است اولین کسانی که بر روی زمین با یکدیگر دست دادند، ذوالقرنین و حضرت ابراهیم بودند.
فضیلت دست دادن
• پیامبر اکرم(ص): به برادرت سلام کن و با او دست بده. خداوند، فرشتگان خویش را به دست دادن با هم گرامی داشته است. شما نیز مانند آنان با هم دست دهید.
• دست دادن مومن، برتر از دست دادن فرشتگان است.
آثار و ثواب دست دادن
• رسول اکرم(ص): آنان که برای خدا به یکدیگر دست می دهند، گناهانشان آن گونه فرو می ریزد که گویی دوباره از مادر تولد یافته اند.
• امام باقر(ع): وقتی دو نفر مومن یکدیگر را ملاقات می کنند و با هم دست می دهند، گناهان آنان مثل برگ های خشک درختان در زمستان ریزش می کند و خداوند متعال نیز با نگاه خود،آنان را تا آنگاه که از یکدیگر جدا گردند بدرقه می کند.
• امام صادق(ع):
- با یکدیگر دست دهید تا کینه های شما از بین برود.
- در دست دادن شما با یکدیگر، اجر مجاهدین در راه خدا نهفته است.
- دست دادن مومن هزار حسنه دارد.
- وقتی مومنین با یکدیگر دست می دهند، خداوند نیز دست خود را دراز کرده و با آن کسی که محبت و علاقه شدیدتری نسبت به دوستش دارد دست می دهد.
- هر گاه مومنین با یکدیگر دیدار کرده و دست می دهند، خداوند، 100رحمت بر آنان نازل می کند که 99 رحمت آن نصیب فردی می شود که، علاقه بیشتری نسبت به برادر مومنش دارد.
چگونه دست بدهیم
• کسی که دیرتر دست خود را از دست دوستش رها کند، اجر بیشتری می برد. هرگاه پیامبر اکرم(ص) با کسی دست می داد، صبر می کرد تا آن شخص دستش را از دست پیامبر رها سازد.
• ابوعبیده حذّاء می گوید: با امام باقر(ع) همسفر بودم. حضرت در جایی پیاده شد و به دنبال کاری رفت وسپس بازگشت، و فرمود ابو عبیده دستت را بده! دستم را دراز کردم، آن را فشرد به گونه ای که انگشتانم درد گرفت.سپس فرمود: هیچ مسلمانی نیست که برادر مسلمانش را می بیند، وبا او دست می دهد، مگر اینکه گناهانش فرو می ریزد آن گونه که برگ درختان در روزی سرد و پر باد فرو می ریزد.
چاق سلامتی کامل
• اگر می خواهی با دوستت چاق سلامتی درست و حسابی کرده باشی، با او دست بده؛ زیرا تحیّت کامل در مورد شخص حاضر دست دادن و در مورد مسافر، معانقه کردن است.
با چه کسانی دست ندهیم
• پیامبر اکرم(ص): هر مردی که با زن نا محرمی دست دهد، در روز قیامت، او را دست بسته بیاورند و در دوزخ افکنند.
آداب قرائت بر دو قسم است:
1- آداب (ظاهریه)
2- آداب (باطنیه)
«آداب ظاهریه قرائت قرآن»:
1- با طهارت بودن. (یعنى با وضو بودن)
2- با كمال ادب خواندن.
3- با طمأنینه در حال ایستاده یا نشسته، بدون اینكه تكیه دهد یا چهار زانو بنشیند.
4- شمرده، شمرده بخواند، چنانچه در قرآن مى فرماید: و رتّل القرآن ترتیلا.
5- جهر متوسط (یعنى معمولى بخواند) اگر ایمن از ریا باشد و الاّ آهسته بخواند.
6- با حال حُزن و گریه و بكاء باشد.
7- با تحسین و تجوید قرائت، یعنى با در نظر گرفتن قواعد تجوید.
8- اداء حقوق قرائت، با اینكه اگر به آیه سجده رسیده سجده كند، و اگر به آیه عذاب رسید به خدا پناه ببرد و استعاذه كند و اگر به آیه رحمت و مغفرت برخورد كرد استرحام و استغفار و شكرگزارى نماید و به آیات بهشت مسئلت و درخواست كند. و به آیه دعاء، دعا نماید، وبه آیه تكبیر، تكبیر گوید و به آیه تسبیح، تسبیح كند.
9- قبل از شروع به قرائت استعاذه كند (اعوذ باللّه من الشیطان الرجیم گوید).
10- پس از فراغ از قرائت هر سوره بگوید: صدق اللّه العلى العظیم و بلّغ رسوله الكریم اللّهم انفعنا به وبارك لنا فیه و الحمد للّه رب العالمین .1
آداب باطنیه
1- فهمیدن و پى بردن به عظمت كلام، به این معنى كه بداند «قرآن» كلام الهى است كه از عرش عظمت حق نزول نموده تا به مرتبه افهام خلق رسیده براى اینكه بشر را از تیهِ ضلالت و سرگردانى به سرمنزل سعادت جاودانى هدایت كند.
و كلید خزائن گوهرهاى گرانبهائى است كه هر كه بچنگ آورد، بغناى حقیقى نائل گردد و آب حیاتى است كه هركه بیاشامد از زندگانى جاوید بهرمند شود و داروى شفابخشى است كه هركه بنوشد از دردهاى نهانى و آشكار شفا یابد.
2- دانستن و پى بردن به عظمت گوینده كلام، یعنى بداند كه گوینده آن خداوند بزرگ و آفریدگار و پروردگار جهانیان است كه ذات مقدسش جامع جمیع كمالات و منزّه از همه عیوب و نواقص و مبرّا از احتیاج است.
و نهایتى براى صفات كمالى و عظمت و كبریائى و علوّ او نیست و او حكیم على الاطلاق و عالم به جمیع سرائر و نهان ها و ضمائر و قادر بر هر چیز وسیع و بصیر و مُدرِك و لطیف و خبیر است .
3- از طهارت ظاهر به طهارت باطن التفات نمودن، به این معنى كه بداند، چنانچه ظاهر «قرآن» را بدون طهارت نمى توان مسّ نمود تا زمانى انسان از سخنان زشت و ناروا پاك نگردد و دل انسان از اخلاق ناپسند و صفات نكوهیده پیراسته نشود، حقیقت كلام حق را در نمى یابد و لذّت شیرینى آن را درك نمى نماید.
در معانى آیات «قرآن» تدبّر نمودن، چنانچه در «قرآن» مى فرماید أَفَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا پس آیا در قرآن تدبر نمى كنند بلكه بر دلهاى آنان قفل زده شده. و آقا امیرالمؤ منین علیه السلام فرمود: در عبادت بدون علم، و در قرائتِ بدون تدبیر و فكر خیرى نیست
4- با خضوع و خشوع و رقّت قلب و خوف خدا قرائت كردن، چنانچه از حضرت صادق علیه السلام روایت مى كند:
من قرأ القرآن یخضع ولم یرقّ قلبه ولم ینشاء حزنا و وجلا فى سرّه فقد استهان بعظیم شأن اللّه و خسر خسرانا مبینا
كسى كه «قرآن» بخواند و خاضع نشود و رقت قلب نداشته باشد و در باطنش حزن و ترس پیدا نشود، به تحقیق به امر بزرگ خدا توهین كرده و زیان آشكارائى نموده .2
5- با حضور قلب و ترك حدیث نفس كه روح هر عباداتى است ، «قرآن » خواندن.
6- در معانى آیات «قرآن» تدبّر نمودن، چنانچه در «قرآن» مى فرماید أَفَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا 3 پس آیا در قرآن تدبر نمى كنند بلكه بر دلهاى آنان قفل زده شده. و آقا امیرالمؤ منین علیه السلام فرمود: در عبادت بدون علم، و در قرائتِ بدون تدبیر و فكر خیرى نیست.4
7- متحقق شده به حقایق «قرآن» از اعتقادات واخلاق فاضله و اعمال صالحه چون قرآن مشتمل بر توحید و بیان صفات و افعال صانع عالم و اوصاف و احوال روز قیامت و بهشت و دوزخ و علّت بعثت انبیاء و صفات و رفتار آنها و تمجید از گروندگان به پیغمبران و تقبیح مخالفین آنان.
و بیان صفات حسنه و اخلاق پسندیده و همچنین صفات سیّئه و اعمال نكوهیده و ذكر فوائد اطاعت و ایمان و عمل صالح و زیانهاى معصیت و كفر و اعمال زشت، و بیان قصص و حكایات امم گذشته، و غیر اینها از امور دیگر مى باشد كه خواننده «قرآن» باید از هر قسمت از این امور كاملاً بهرهبردارى كند.
به امور اعتقادیه آن معتقد، و به اخلاق فاضلهاش متخلّق، و به اعمال شایستهاش عامل گردد. از قصص آن عبرت گرفته، به وعدههاى «قرآن» امیدوار و از وعید آن بهراسد.
8- تخصیص: یعنى متوجه باشد كه خداوند او را مخاطب قرار داده با وى تكلم مى كند و گویا در محضر پیغمبر صلى الله علیه و آله بوده و از زبان آنحضرت كلام الهى را مى شنود.
9- تأثیر قلبى: یعنى از مواعظ «قرآن» متعظ و متذكر شود، (پند بگیرد) اوامر آن را امتثال، و از نواهى آن اجتناب كند، به ذكر نِعَم الهى كه مى رسد شكرگزار و از بلیّات و نعماتش استعاذه نماید و به حول و قوّه الهى متمسّك و از هر حول و قوّهاى بیزارى جوید و توفیق امتثال اوامر و اجتناب از نواهى «قرآن» را از خدا طلب نماید.
10- ترقّى به درجات و مراتب كلام حق به این معنى كه:
در مرتبه اول: خود را مقابل حق ببیند كه با خدا تكلم مى كند.
و در مرتبه دوم: كلام حق را بشنود كه بندهاش را مخاطب قرار داده با او سخن مى گوید.
در مرتبه سوم: خدا را به چشم دل ببیند، چنانچه از «حضرت سیّد الشهداء علیه السلام» و از «حضرت صادق علیه السلام» روایت شده است كه:5 خداوند بر بندگانش در كتاب خود و كلام خود تجلّى مى نماید.6
هدهدی، گروه دین و اندیشه تبیان
1- تفسیر اطیب البیان: ص.33
2- جامع السعادات: ص 614.
3- سوره محمد صلى الله علیه و آله: ص23.
4- جامع السعادات: ص614.
5- جامع السعادات: ص617.
6- تفسیر اطیب البیان: ص.1/34
پیامبر اکرم (ص) فرمودند: شایسته ترین مردم نسبت به من کسی است که بیشتر بر من صلوات می فرستد. هرگاه نام یکی از معصومین (ع) برده می شود یا نوشته می شود، بر آنان سلام و صلوات بفرستید. در نوشته های خود، نام مبارک آنان را با سلام و صلوات همراه کنید. هر که در نوشته ای بر من صلوات فرستد، تا آن هنگام که نام من در آن نوشته باقی است، فرشتگان بر او درود می فرستند.
از آداب مسلمان زیستن/ سید عبدالله شکور
حداقل مواردی که باید بدانید:
1- در نامه های فارسی ، چینش مطالب از سمت راست است. سرنامه در سمت راست و امضاء باید در سمت چپ باشد.
2 - عموماً تاریخ (و شماره ) نامه در سمت چپ قرار دارد. در مکاتبات شخصی نیازی به ذکر نشانی در متن نامه نیست ولی در ادارات نامه ها در برگه های رسمی ( نشان دار) نوشته می شوند که نشانی اداره در پایین صفحه ذکر شده است.
3 - به یاد داشته باشید که در نامه های انگلیسی آدرس گیرنده را سمت راست، بالای صفحه بنویسید و زیر آن تاریخ بزنید. سر نامه باید در سمت چپ و امضاء در سمت راست باشد.
4 - همیشه ابتدا یک پیش نویس از نامه اصلی بنویسید. این روش وقتی که نمی دانید چه بگویید خیلی کمک می کند.
5- نامه های خود را تایپ نکنید، مگر این که دست خطتان خیلی بد باشد.
6 – نوع قلم نامه نگاری نشان دهنده میزان احترام شما به دریافت کننده نامه است. هرگز با مداد نامه ننویسید. بهترین قلم خودنویس است و اگر به کمتر از آن قانع هستید می توانید از روان نویس استفاده کنید. در مکاتباتی که چندان رسمی نیستند می توانید از خودکار استفاده نمایید.
7- دقت کنید که از کلمات مناسب استفاده کنید. ایجاز و اختصار بهترین روش نامه نگاری است البته مختصر گویی نباید منجر به نارسایی شود.
8- به یاد داشته باشید که نامه ها نشان دهنده شخصیت شما هستند و بعضی از نامه ها سال ها نگهداری می شوند.
9- اگر همراه دعوتنامه هایتان برای اشخاص «کارت پاسخ» نمی فرستید و در عین حال لازم است بدانید چه کسانی حتماً می آیند، در دعوتنامه از مدعوین بخواهید که حتماً به آن پاسخ دهند.
10- به دعوتنامه ها در اسرع وقت پاسخ دهید. اگر از شرکت در مهمانی معذورید، در یادداشت کوتاهی علت را توضیح دهید. ولی اگر عذرتان بیماری بود ذکری از آن به میان نیاورید چون برای میزبان وظیفه اخلاقی ایجاد می کند که جویای احوال شما شود و این کار وقت با ارزش او را(قبل از میهمانی) می گیرد.
11- پاسخ باید همان ساختار و شکل دعوتنامه را داشته باشد.
12 - اگر در نشانی نامه، عنوان خاصی برای شخص به کار رفته، مثلاً «جناب آقای دکتر احمدی» در سرنامه هم باید همان عنوان را استفاده کرد. هرگز هنگام امضای نامه برای خود عنوان به کار نبرید (مثلاً: خانم مینو اکبری).
13- کیفیت کاغذ را می توان از روی وزن آن تعیین کرد. هرچه وزن کاغذ بیشتر باشد، کیفیت آن بهتر است.
14- بیشتر افراد به سه نوع لوازم تحریر احتیاج دارند: رسمی، کاری و شخصی.
15- کاغذهای نوشته های غیر رسمی معمولاً سفید یا استخوانی رنگ است.
16- امروزه عموماً کارت های ویزیت ضمیمه نامه می شوند.
آداب قبل از دعا
پرهیز نمودن از حرام خوارگی ، حسن ظن داشتن به خدا ،صدقه دادن ، خود را معطر و خوشبوکردن
به مسجد رفتن و یا رو به قبله قرار گرفتن ، وضو گرفتن و خود را طهارت ساختن
آداب هنگام دعا
گفتن بسم الله الرحمن الرحیم در ابتدای دعا، مقدم داشتن مدح و ثنای حضرت حق بر دعا و حاجت
مقدم داشتن صلوات بر دعا و حاجت ، اعتراف به گناهان ، استغفار از گناهان ، توسل جستن به معصومین
توجه قلبی به دعا، اظهار خضوع و خشوع در دعا ، نام بردن حاجت در دعا ، در پنهانی و خفا دعا کردن
عمومیت دادن دعا ، دسته جمعی دعا کردن ، مقدم داشتن دیگران بر خورد در دعا ، بلند کردن دستها هنگام دعا
سجده نمودن در دعا ، اصرار و پافشاری داشتن در دعا ، ترک شتاب در دعا ،در غیاب برادران دینی دعا کردن
گریه کردن و اشک از چشم جاری ساختن
آداب پس از دعا
صلوات بفرستد ، دست بر سرو صورت کشد ، بگوید ماشاءالله لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم
مواظبت نماید تا مرتکب گناه نشود ، دست از دعا نکشد و پیوسته مأنوس با دعا باشد
برگرفته از کتاب راز و رمز نیایش / اسدالله اسدی گرمارودی
از آداب سفر:
*همراهی کردن با همسفران
لقمان : فرزندم در سفر با همراهان خود همراهی کن مگر در گناه و معصیت
*خواندن سرود و شعر بدون غنا
*مراعات کردن توان ضعیف ترین همسفران
پیامبراکرم (ص) به پای ضعیف ترین فرد راه بپیمایید
*جوانمردی کردن
امام صادق(ع) : جوانمردی درسفربه این است که:
1- توشه فراوان و پاک برداری و در سفر در اختیار همه همسفران خود قرار دهی؛
2- آنچه از همراهان خود می بینی [سختی ها ،آزارها ، تندی ها و ... ] کتمان کنی ؛
3- خلقی نیک داشته باشی ؛
4- با آنان بسیار شوخی و مزاح کنی در غیرآن چه موجب خشم خدا وند می شود ؛
5- در هر فراز ونشیب و نشست و برخاستی خدا را بسیار یادکنی .
برگرفته از : کتاب از آداب مسلمان زیستن/ سید عبدالله شکور
ادامه مطلب
زن و شوهر بهتر است در حيات جنسي هم قصد قربت و کسب زضاي خدا را فراموش نکنند و طمانينه و آرامش در نظر داسته باشند که آميزش توام با طمانينه باعث مي شود گردش خون ، طبيعي بوده و در نتيجه نسلي طبيعي و بهنجار پديد آيد . در دين مقدس اسلام ، غذا هم از لحاظ مادي بررسي مي شود و هم از لحاظ معنوي . درست است که غذاي حرام تاثير بدتر در روح و روان فرزند مي گذارد . از اين رو بسيار سفارش شدهد که والدين از غذاي حرام و حتي غذاي مشکوک پرهيز نمايند .
در اينجا به برخي از اين توصيه اشاره مي شود :
1- تلاوت آيه نور توسط والدين ، قبل از بارداري و توسط زن در ايام بارداري ضروري است .
2- خوردن گلابي
الف ) خوردن گلابي توسط پدر ، سبب زيبايي فرزند مي شود .
ب) به زنان باردار گلابي بدهيد که فرزندان را نيکو و زيبا مي کند .
پ) به زنان باردار گلابي بدهيد که اخلاق فرزندانتان را نيکو مي کند .
ت) خوردن گلابي مايه قوت قلب ، پاکي معده ، صفاي دل ، دليري و زيبايي بچه مي شود .
ث) گلابي قلب را جلا مي دهد و دردهاي درون را به اذن حق شفا مي بخشد.
در کتاب کافي از امام صادق (ع) نقل شده : ايشان در حالي که به کودکي زيبا مي نگريست فرمود : بايد پدر اين پسر بچه ، گلابي خورده باشد
همچنين روايت شده است که پيامبر (ع) گلابي اش را تکه کرد و به جعفر بن ابي طلالب داد و به او فرمود : بخور ! همانا گلابي رنگ را جلا مي دهد و فرزند را نيکو مي گرداند .
3- خوردن کاسني :
الف) کاسني براي افزايش فرزند مفيد است .
ب) خوردن کاسني آب کمر را افزايش داده و فرزند را نيکو و ذکور بودن را ولد زياد مي کند .
پ) خوردن کاسني باعث زيبايي فرزند و ازدياد در پسر آوردن مي شود
ت) زياد خوردن کاسني سبب افزايش دارايي و تولد فرزند پسر خواهد شد
4- خوردن قاووت به پدر و مادر توصيه شده است :
الف) خوردن سويق توسط والدين موجب قوت در فرزند و نبودن کودني و سبک مغزي و ناداني
در او مي شود
ب) خوراندن سويق به کودک جهت تقويت و روياندن گوشت و مجکم کردن استخوان بسيار
مفيد است
در روايت آمده است ، مردي به امام صادق (ع) عرض کرد : اي پسر رسول خدا ، فرزندي به دنيا مي آيد که در او ضعف و سبک سري است . حضرت فرموند : چرا قاووت نمي خوري ؟ آن را بخور و خانواده ات را هم به ان سفارش کن . به درستي که قاووت ، گوشت را مي روياند و استخوان را محکم مي کند و فرزندي از تو به دنيا نمي آيد مگر اينکه قوي باشد
5- سفارش به خوردن انار:
الف) خوردن انار شيرين فرزند را نيکو مي کند.
6- کندور
الف) خوردن کندور توسط زن باردار باعث زيادي عقل بچه ، باهوش ، پاکدل ، دانا و شجاع شدن پسر و خشخو و نيکو شدن دختر مي شود .
در حديثي آمده است : به زنان حامله کندر بخورانيد ، بدرستي که طفل در شکم مادر کندر غذاي او مي شود ، دلش محکم و تحملش زياد مي شود.
دعا براي فرزندار شدن
1- نقل شده که امام صادق (ع) که فرموده اند درسجده اين دو آيه را بخوانيد :
رب هب لي لدنک ذريه طيبه انک سميع الدعا ، رب لا تذرني فردا و انت خيرو الوارثين .
2-در صبح و شام هفتاد مرتبه سبحان الله ، ده مرتبه استغفرالله ربي و اتوب اليه و سپس نه مرتبه سبحان الله و يک مرتبه استغفرالله ربي و اتب اليه گفته شود .
البته دعاهاي ديگري است که مي توانيد به کتاب کليدهاي بهشت مراجع کنيد
در حين آميزش هيچ يک از يا مرد مست نباشد و الکل مصرف نکرده باشند ؛ چون موجب کمبود ويتامين
d مي شود و در نتيجه استخوان بچه نرم مي گردد.
دکتر وازن معتقد است اگر طفل خرفت و کم هوش پيدا کرديد و توانستيد در اطراف وضع پدري يا مادري او اطلاعات صحيحي کسب کنيد ، به اين نتيجه خواهيد رسيد که يکي از والدين هنگام تشکيل نطفه مست بوده است.
همچنين نوع غذا (از نظر حرام يا حلال بودن ) اثر فراواني در فرزند دارد که لازم است در اين زمينه نيز نيز توجه کافي صورت گيرد .
حالات پدر و مادر
درپي رواياتي که بيانگر تاثيرات ، به پدران و مادران سفارش شده است که در حين نزديکي با وضو بوده و به ياد خدا باشند. بديهي است ياد خدا موجب آرامش قلب مي شود و در فرزند اثر مثبتي خواهد داشت . همچنين رغبت و ميل قوي جنسي زوجين ، در زيايي جنين و هوشمندي وي اثري قطعي خواهد نهاد . ترس و اظطراب والدين به هنگام عمل زناشويي ، بدترين تاثير را بر روي طفل مي گذارد ؛ همانگونه که آرامش خاطر پدر و مادر ، تاثير بس نيکو در فرزند مي نهد .
تاثير خستگي زياد ، روي جنين کاملا محسوس است و او را ضعيف و رنجور مي کند .در حديثي از معصومين (ع) نقل شده است که فرموده اند : در شبي که از مسافرت بر مي گرديد و همينطور در شبي که مي خواهيد به مسافرت برويد ، نزديکي نکنيد .
در ساعات اوليه شب با جسمي خسته و شکمي پر ، آميزش صورت نگيرد ، بلکه در ساعات پاياني شب که خستگي جسم تا حد زايل و شکم نيز خالي شده انجام شود . تجربه نشان داده است فرزنداني که نطفه آنها در ساعات پاياني شب منعقد مي شود از هوش بيشتري برخوردارند.
از امام صادق نقل شده که فرمودند: در شب ، زفاف کنيد و در روز وليمه دهيد .
عوامل طبيعي و تاثير آنها بر روي بدن
1- اشعه گاما : جنس اشعه گاما از زرات انرژي بوده و از اين رو خاصيت نفوذ آن بسيار زياد است . اين اشعه مضر ، در نور خورشيد وجود دارد و اثرات منفي زيادي بر سلولهاي اوليه دارد که تقريبا بعد از سي سال ظاهر مي شود .
نقل شده که حضرت رسول اکرم (ع) به علي (ع) فرمودند : يا علي در مقابل نور خورشيد مجامعت مکن مگر اينکه پردهاي بياويزي که شما را بپوشاند ؛ زيرا اگر در آن جال فرزندي به وجود آيد ؛ هميشه در حال پريشاني و فقر است تا بميرد .
2- اشعه ماورا بنفش :اين اشعه داراي فوائد و مضراتي است . از آن جمله تغييراتي است که بر روي نسل و نژاد ايجاد مي کنند .
3- اشعه مجهول : اين اشعه از کرات ديگر به زمين مي رسد ؛ البته بنا به موقعيت فصول سال؛ فشارهوا ؛ رطوبت ، خشکي ، کسوف ،خسوف و غيره . در روايات هم بدست مي آيد که از جمله اوقات مکروه براي جماع ، هنگام کسوف و خسوف و بادهاي تند و زلزله است .
اوقاتي که عمل جماع و نزديکي مطلوب است
1- شب دوشنبه که در پي آن ،احتمال دارد فرزند، حافظ کتاب خدا و راضي به آنچه خداوند برايش قرار داده بشود
2- شب سه شنبه که احتمال دارد در اثر آن بعد از سعادت اسلام ، شهادت روزي او مي شود ، خداوند او را با مشرکين عذاب نمي کند ، دهانش خوشبو ، دلش رحيم و جوانمرد خواهد بود و زبانش از دروغ و غيبت و تهمت پاک مي ماند .
3- شب پنج شنبه که در پي آن ،احتمال دارد حاکمي از حکما و يا عالمي از علما بشود.
4- روز پنج شنبه هنگام زوال ( اذان ظهر ) که در پي آن شيطان به او نزديک نگردد تا پير شود و سلامتي دين ودنيا روزي اش خواهد بود .
5- شب جمعه که در پي آن ،احتمال دارد بچه خطيب و سخنگو بشود .
6- روز جمعه بعد از عصر که احتمال دارد آن فرزند از دانايان مشهور شود .
7- شب جمعه بعد از نماز عشا که اميد است آن فرزند شبيه والدين باشد
8- شب اول ماه رمضان
اوقاتي که عمل جماع مکروه است
1- در ميان طلوع فجر و طلوع خورشيد
2- بعد از غروب تا رفتن سرخي طرف مغرب
3- شب خسوف و روز کسوف
4- شب و روزي که در آن بادهاي سياه ، سرخ يا زرد بوزد .
5- هنگام زلزله
6- در اول ماه (غير از ماه رمضان ) ، نيمه ماه و آخر ماه .( ماههاي قمري )
7- هنگامي که آفتاب طلوع مي کند و زرد باشد .
8- بعد از ظهر ؛
9- شب عيد فطر که فرزند الکثير الشر خواهد بود .
دوران بارداري
در حديثي از رسول اکرم (ع) نقل شده که فرمودند : اي حولا قسم به کسي که مرا به حق پيامبر و فرستاده و بشارت دهنده و بيم دهنده ، برانگيخته ، هيچ زني نيست که از همسرش باردار گردد مگر اينکه در سايه خداوند عزوجل باشد تا اينکه درد زايمان به او برسد که به ازا هر دردي خداوند به او ثواب آزاد کردن بنده مومني را مي دهد .
انسان براي زن دنيايي بسيار زيبا ايجاد کرده است ، دنيايي که همه افراد آن ، بايد به مادر احترام گذاشته و تعظيم کنند . حتي احترامي فراتر از . از نظر پاداش اخروي نيز در روايات آمده است که زن در دوران حمل همچون مجاهد في سبيل الله است و اگر در حين زايمان بميرد اجر شهيد را دارد و يا اينکه ((بهشت زير پاي مادران است )) .
نامگذاري ماههاي جنين
خداوند در سوره مومنون مي فرمايد : و به يقين انسان از عصاره اي از گل آفريديم . سپس او را نطفه اي در جايگاهي استوار قرار داديم . آنگاه نطفه را به صورت عقله در آورديم . پس آن عقله را مضغه گردانيديم ، و آنگاه مضغه را در استخوانهايي ساختيم ، بعد استخوانها را با گوشتي پوشانديم ، آنگاه (جنين را در ) آفرينشي ديگر پديد آورديم . آفرين بر خدا که بهترين آفرينندگان است .
نامگذاري کودک: بهتراست قبل از تولد يعني قبل از چهار ماه و ده روز انتخاب شود. از زمان حاملگي دو نام براي جنين بايد انتخاب شود که اگر دختر بود يکي از نام ها و اگر پسر بود نام ديگر به وي داده شود.
پيامبر فرمود : بچه ها را در شکم نامگذاري کنيد اگر نمي دانيد پسر است يا دختر دو نام براي او بگزاريد اگر سقط شود و نامي نداشته باشد در قيامت از پدر مواخذه کند پيامبر جنين حضرت فاطمه را پيش از تولد محسن ناميد.
توصيه هايي که مخصوص هر ماه بيان شده
ماه اول : روزهاي پنج شنبه و جمعه سوره يس و الصافات بخواند وبه شکم بدمد .و روزهاي جمعه از قبل از صبحانه انار ميل کند و قبل از طلوع آفتاب ،و هر روز بر 2 عدد خرما سوره قدر بخواند و آن را ناشتا بخورد .
ماه دوم : : روزهاي پنج شنبه و جمعه سوره الملک بخواند. روز پنجشنبه 140 مرتبه و روز جمعه صد مرتبه صلوات با عجل فرجهم بگويد .هر روز 2 عدد عناب سوره توحيد بخواند و آن را ناشتا بخورد.
ماه سوم : روزهاي پنج شنبه و جمعه سوره آل عمران بخواند. هر روز بعد از نمازها 140 مرتبه صلوات بفرستد. هر روز بر 1 عدد سيب آيه الکرسي بخواند و آن را ناشتا بخورد .
ماه چهارم : : روزهاي پنج شنبه و جمعه سوره الدهر بخواند در تمام نمازها در يک رکعت سوره قدر تلاوت کند و هر روز بر دو انجير سوره والتين بخواند و آن را ناشتا بخورد.
ماه پنجم : : روزهاي پنج شنبه و جمعه سوره الفتح را تلاوت کند . و در يک نماز سوره النصر بخواند
و هر روز يک عدد تخم مرغ سوره حمد بخواندو آن را ناشتا بخورد
ماه ششم : : روزهاي پنج شنبه و جمعه سوره واقعه بخواند . شبها در يک نماز سوره التين تلاوت کند
و هر روز بر يک انار را پس از خواندن سوره فتح ناشتا بخورد
ماه هفتم : : روزهاي پنج شنبه و جمعه سوره يس و تبارک بخواند. روزي 140 مرتبه صلوات بفرستد.
و هر روز بر يکعدد به سوره يس بخواند و آن را ناشتا بخورد.
ماه هشتم:
روزهاي شنبه بعد از نماز صبح سوره قدر ، ده مرتبه
روزهاي يک شنبه بعد از نماز صبح سوره والتين ، دو مرتبه
روزهاي دوشنبه سوره يس
روزهاي سه شنبه سوره فرقان
روزهاي چهار شنبه سوره دهر
روزهاي پنجشنبه سوره محمد
روزهاي دوشنبه سوره الصافات
از خوردن ماست شيرين و عسل کوتاهي نکند . هر روز جمعه ناشتا انار شيرين ميل کند . در صورتي که ضرر ناشته باشد ، هفته اي يک بار سرکه بخورد.
ماه نهم : بهتر است غذاي او کباب باشد . ادويه نخورد . خرما ميل کند . براي سلامتي امام زمان (ع) گوسفندي را ذبح کرده از آن بخورد . در نماز ظهر يا عصر سوره والعصر و الذاريات بخواند . در روزهاي پنجشنبه سوره حج و در روزهاي جمعه سوره فاطر را تلاوت کند . هر روز مقداري را برود . به عکس و آينه کمتر نگاه کند . هر روز بر مقداري شير و خرما سوره دهر بخواند و آن را ناشتا بخورد.
مطالب مربوط به کتاب ريحانه بهشتي مي باشد ( با کمي دخل و تصرف )
RSS
