شبی در محفـلی ذکر عـلی بـود

                                    شنیدم عـارفی فرزانـه فرمـود:

اگر دست علی دست خـدا نیسـت      

                           چرا دست دگر مشکل گشا نیسـت

از پیغمبر سئوال شد:

یا رسول الله، ما وقتی صحبتمون،حرفمون با یکی تموم میشه، پایان کلاممون، او را به خدا می سپاریم، به بیان پارسی می گوییم:
خداحافظ و به زبان عربی می گوییم: فی امان الله.

اگر بدون خداحافظی کردن، در وسط سخن گفتن از او جدا بشیم، نوعی بی ادبی می پنداریم...

شما وقتی در معراج با خدا هم صحبت شدید ، پایان جمله که نمی توانستید به ذات خدا عرضه بداریدتو را به خدا می سپارم!

آخرین جمله ی رد و بدل شده ، بین شما و خدا چه بود؟
 

حضرت فرمودند:

پایان صحبت، خداوند سبحان به من "یاعلی" گفت،
من نیز به خدای خود " یا علی" گفتم.
این آخرین جمله بین من و ذات مقدس خدا بود.

کتاب سخن خدا ص٧١ - زندگانی چهارده معصوم ص۴٩ - معراج ص١٣
 

طلحه و زبير به مكه رفتند، در آنجا با همسر پيامبر صلى الله عليه وآله و سلم يعنى عايشه همدست شدند.

عايشه كه از دير باز كينه اميرالمؤمنين عليه السلام را در دل داشت و با وجود اينكه خود يكى از مخالفين سر سخت عثمان بود، و فرياد او هنوز در گوش مردم طنين انداز بود كه مى گفت:

سعيد بن جبير كه از ياران با وفاى امام سجاد عليه السلام مى باشد نقل مى كند:

يكى از دهقانهاى ايرانى كه ستاره شناس بود، هنگاميكه حضرت براى جنگ (با خوارج نهروان ) خارج مى شد به نزد حضرت آمد و بعد از تحيت گفت:

روز گذشته كه آن را پيدا كردم، فهميدم از آن سرباز يا رزمنده اى كهنه كار است. آثار نيزه و شمشير زيادى رويش بود؛ گويى به جاى سپر استفاده شده بود!
تصميم گرفتم بفروشمش! چون مسيحى بودم و بين مسلمانان زندگى مى كردم، نيازى به آن نداشتم!