حجاب به معنای پوشش و آنچه به وسیله آن خود را می پوشانند و نیز حایل بین دو چیز آمده است. جمع حجاب به این معنا حجب است.
در فرهنگ فارسی، حجاب به معنای پرده، نقاب و چادری است كه زنان چهره و سرتا پای خود را با آن می پوشانند منتهای زمین سنگلاخ، ریگ دراز، بلندی كوه، نور و روشنایی آفتاب یا كناره آن، هر پرده بین دو چیز و مردن به حال شرك از دیگر معانی حجاب به شمار می رود.
در برخی از آیات و روایات، واژه حجاب به معنای لغوی آن به كار رفته است از جمله:
۱) « وَمِن بَیْنِنَا وَبَیْنِكَ حِجَابٌ ؛ میان ما و شما حاجز و فاصله ای در دین وجود دارد».
۲) «وَ بَینَهُما حِجابٌ؛ میان اهل بهشت و جهنم، دیواری است كه سدی برای نرسیدن لذت اهل بهشت به اهل جهنم است».
۳ ) «وَ اِذا قَرَأَتِ القَرآنَ جَعَلنا بَینَكَ وَ بَینَ الَّذین لا یُؤمِنونَ بِالآخِرَهِٔ حِجابا مَستُورا؛ زمانی كه قرآن می خوانی، میان تو كسانی كه به آخرت ایمان ندارند، پرده ای قرار می دهیم (كه آن ها از قرآن سودی نبرند)».
۴ ) «حَتّی تَوارَتَ بِالحِجابِ؛ تا این كه خورشید غروب كرد».
۵) «فَاتَّخَذَت مِن دُونِهِم حِجابا؛ در برابر آنان بر خود پرده ای گرفت».
۶) «اِذا سَألتُموهُنَّ مَتاعا فَسَئَلوهُنَّ مِن وَراء حجاب؛ و هنگامی كه كالایی را از آنان (همسران پیامبر) می خواهید، از پشت پرده بخواهید».
حجاب در این آیات به معنای پرده و پوشاننده دو چیز بوده و معنای اصطلاحی آن مورد نظر نیست.