خوب گوش کن!
صدای قدم ها؛
صدای سایش کفش ها بر سینه جاده ها؛
کسی می گوید بیا!
چند روز است که در راهی و باز هم خسته نمی شوی.
چون تو خوب این صدا را می شناسی.
صدای حسین را که بی وقفه می گوید بیا بیا بیا...

سخنان حضرت آیت‌الله خامنه‌ای که در این صوت می‌شنوید:

من همین‌جا مناسب میدانم و لازم میدانم به‌مناسبت یاد از آن اجتماع عظیم، از دولت عراق، ملّت عراق، عشایر عراق که در این آزمون بسیار مهم فداکاری کردند، خدمت کردند، کَرم و بزرگواری نشان دادند، تشکّر کنم. حادثه‌ی عجیبی بود حادثه‌ی امسالِ اربعین کربلا. این راه را دشمنان اسلام و دشمنان اهل‌بیت به خیال خود مسدود کرده بودند. ببینید چه حرکت عظیمی اتّفاق افتاد!

وقتی حتّی جسمها در کنار هم قرار میگیرد، این‌جور انعکاس پیدا میکند. اگر ما با هم باشیم، کشورهای اسلامی، ملّتهای مسلمان -سنّی و شیعه و فِرَق مختلف تسنّن و تشیّع- با یکدیگر دلهایشان صاف باشد، نسبت به یکدیگر سوءظن نداشته باشند، سوءنیّت نداشته باشند، به یکدیگر اهانت نکنند، ببینید در دنیا چه اتّفاقی خواهد افتاد؛ چه عزّتی برای اسلام درست خواهد شد! وحدت؛ وحدت.

بیانات در دیدار مسئولان نظام و میهمانان بیست و هشتمین کنفرانس بین‌المللى وحدت اسلامى‌ 1393/10/19

این کسانی که این راه را طی کردند و این حرکت عاشقانه را و مؤمنانه را دارند انجام میدهند، واقعاً دارند حسنه‌ای را انجام میدهند. این یک شعار بزرگ است، لا تُحِلّوا شَعائِرَ الله، این بلاشک جزو شعائرالله است.

جا دارد که امثال بنده که محرومیم از این‌جور حرکتها عرض بکنیم که «یا لیتنا کنّا معکم فنفوز فوزاً عظیماً». همان‌طور که عرض کردیم، این حرکت حرکت عشق و ایمان است؛ هم در آن ایمان و اعتقاد قلبی و باورهای راستین، تحریک‌کننده و عمل‌کننده است؛ هم عشق و محبّت. تفکّر اهل‌بیت و تفکّر شیعی همین‌جور است؛ ترکیبی است از عقل و عاطفه، ترکیبی است از ایمان و عشق؛ ترکیب این دو. این آن‌چیزی است که در سایر فِرَق اسلامی، خلأ آن محسوس است؛ سعی هم میکنند گاهی به یک نحوی این خلأ را پُر کنند، [امّا] نمیشود؛ چه کسی مثل خاندان پیغمبر -این عناصر برجسته، ممتاز، نورانی، ملکوتی- وجود دارد در بین معتقَداتِ شُعبِ دیگرِ اسلامی، که این‌جور مردم به آنها عشق بورزند، با آنها تعامل کنند، با آنها حرف بزنند، به آنها سلام کنند و از آنها ان‌شاءالله جواب بشنوند؛ چه‌کسی دیگر وجود دارد؟

این است که این یک فرصتی است در اختیار پیروان اهل‌بیت؛ این زیارت ائمّه (علیهم‌السّلام)، این معاشقه‌ی معنوی با این بزرگواران، این زیارتهای سرشار از مفاهیم عالی و ممتاز که در اختیار ما است.

بیانات در ابتداى درس خارج فقه‌ درباره پیاده‌روی اربعین

کلمات پر کاربرد زبان عربی به لهجه عراقی

👈 در ایام اربعین در کربلا به دردتان میخورد.

         🔥با ما همراه باشید🔥

💠فارسی : گذرنامه - پاسپورت
✅العربية : جَواز - باسبورت

💠فارسی : گذرنامه ها
✅العربية : جَوازات

💠فارسی : گذرنامه ات رو بده
✅العربية : إنْطِني جَوازَك

💠فارسی : بگذار ببینم - نگاه کنم
✅العربية : خلّي أشُوف

💠فارسی : ويزا
✅العربية : فيزَة

💠فارسی : كجاست؟
✅العربية : وِين

💠فارسی : سرويس بهداشتی کجاست؟
✅العربية : وِينِ المَرافِق الصَّحيَّة
(بدون کلمه صحیه بکار ببرید، چون اینگونه عامیانه تر است)

💠فارسی : میخواهم
✅العربية : أريد

💠فارسی : بروم
✅العربية : أرُوح

💠فارسی : به نجف
✅العربية : إلْنَجف (در اصل الی النجف بوده)
    🔹نحوه تلفظ : أريد أروحِلْنَجف 🔹

💠فارسی : اتوبوس میخوای یا ون
✅العربية : تِريدِ الباص لُو كَيّة؟

💠فارسی : کرایه اش چنده - چقدر میشه
✅العربية : إشگَد؟ - إشگد الأجرة

💠فارسی : ده هزار - 10000 دینار - 10
✅العربية : عَشِر - عَشرتالاف

💠فارسی : خوبه
✅العربية : زِيَن

💠فارسی : نه گرونه!
✅العربية : لا، باهِز

💠فارسی : خيلی - گرونه
✅العربية : إهوَاي، كِلَّش - باهز

💠فارسی : گروهتون، چند نفر هستید؟
✅العربية : جَماعَتْكُم، چَم نفرات؟

💠فارسی : بیا بالا - سوار شو - بپر بالا
✅العربية : صْعَد - يا أللّه صْعد

💠فارسی : تمام شديد؟ همه سوار شدید؟ - تکمیل شد - تمام شد.
✅العربية : خَلاص؟ - *يا به صورت خبري* :خلاص!

💠فارسی : چمدان - ساک
✅العربية : جُنطَة - جمع : جُنَط

💠فارسی : راننده
✅العربية : سايِق

💠فارسی : ایستگاه پلیس
✅العربية : سِیطَرَة

💠فارسی : گیت - دروازه - ورودی
✅العربية : بَوّابَة

💠فارسی : افسر - مامور - مسؤول
✅العربية : ضابُط

💠فارسی : گاری - ارابه
✅العربية : عَرَبانة

💠فارسی : گاری چی - ارابه کش
✅العربية : عَرَبَنچي

💠فارسی : (بردار،بلند کن) - چمدون رو بردار
✅العربية : (شيل) - شيلِ الجُنطَة

💠فارسی : کیف - کوله
✅العربية : حَقْبَة

💠فارسی : هوا گرمه - گرمه
✅العربیة : ألْجَو حار - حار

💠فارسی : آبجوش
✅العربیة : مایِ الحارّ، ماي حار

💠فارسی : نان
✅العربیة : خُبُز

💠فارسی : نان ساندویچی(مخصوص به عراق)
✅العربیة : صَمّون

💠فارسی :کولر را روشن کن
✅العربیة : شَغِّلِ الْمُكَيِّف

💠فارسی : خاموش کن - خاموشش کن - کولر را خاموش کن
✅العربیة : طَفْ - طفِّيَه - طفّي المُكيّف

💠فارسی : وایستا - نگه دار
✅العربیة : اُگُفْ

💠فارسی : اینجا - آنجا
✅العربیة : إهْنا - إهناك

💠فارسی : بیا
✅العربیة : تعال

💠فارسی : برو
✅العربیة : رُح (روح)

💠فارسی : گم کردم
✅العربیة : ضَيَّعِت

💠فارسی : بگذار - قرار بده
✅العربیة : خَلّي

💠فارسی : چرا - برای چه
✅العربیة : لِيَش

💠فارسی : نمی فهمم - نمی فهمم چی میگی
✅العربیة : مَافْتَهِم (الف خوانده نمي شود) - مَفتَهم شِتگول

💠فارسی : کم - کمی عربی بلدم
✅العربیة : شُوَیّ، شْوَيّ - شوي أعرف، شوي أحچی

بهم گفت رفیق ما لیاقت داریم جزء 313 نفر باشیم؟!
ی لبخندی زدم و با شرمندگی گفتم..
بیا بشین گریه کنیم رفیق..
ما جزء ۲۵میلیون زائر کربلا هم نیستیم

نهم صفر شهادت عمار بن یاسر اسوه بصیرت و معرفت «عمّار یاسر» از اصحاب خاص پیامبر (ص) و از نخستین ایمان آورندگان، در مکه و در حدود ۴۴ سال قبل از بعثت به دنیا آمد.«عمّار یاسر» از اصحاب خاص پیامبر (ص) و از نخستین ایمان آورندگان، در مکه و در حدود ۴۴ سال قبل از بعثت به دنیا آمد.

پدرش «یاسر» نام داشت که از مردم یمن بود و بعدها در مکه ساکن گشت. سمیّه، مادر عمار، کنیز ابوحذیفه بود. او کنیزش را به همسری یاسر در آورد و یاسر از آن زن صاحب فرزندی شد که نام او را عمار گذاشتند. ابو حذیفه بعدها عمار را از قید رقیّت آزاد کرد و از این رو از موالی بنی مخزوم به حساب آمد.

اسلام آوردن عمار و خاندان او:

بعد از بعثت پیامبر و بعد از دعوت مخفیانه سه ساله، پیامبر (ص) دعوت خود را آشکارا آغاز نمود. عمار به همراه پدر و مادر و برادرش (عبدالله) در سال پنجم بعثت به حضور پیامبر آمد. و مسلمان شدند و اینان سی و چندمین نفری بودند که اسلام آوردند، در حالی که عمار حدوداً ۴۸ سالی داشت.

ابن حجر می‌نویسد:

«عمار یکی از هفت نفری بود که اسلام خود را آشکار کردند.»

هنگامی که خاندان عمار، اسلام خود را آشکار ساختند قبیلۀ بنی مخزوم، هم پیمان آنها، بسیار ناراحت و عصبانی شدند و هِشام بن عمرو که در میان مسلمانان به ابوجهل مشهور بود و ریاست قبیلۀ بنی مخزوم را بر عهده داشت، شروع به انواع مزاحمتها و شکنجه‌ها به خاندان عمار نمود که از جمله شکنجه‌ها؛ آهن گداخته از آتش، تازیانه و خواباندن روی ریگهای سوزان سرزمین مکه بود.

پدر و مادر عمار، در سن پیری تحت سخت‌ترین شکنجۀ مشرکان به مقاومت ادامه دادند. این أثیر در این باره می‌نویسد: «مشرکان مکه، سه نفر (عمار، یاسر، سمیه) را در گرم‌ترین مواقع مجبور می‌کردند که خانۀ خود را ترک بگویند و در زیر آفتاب گرم و باد سوزان بیابان به سر ببرند. این شکنجه آن قدر تکرار شد که «یاسر» در آن میان جان سپرد. «سمیه» به أبوجهل پرخاش نمود و آن مرد سنگ دل و بی رحم تیزۀ خود را، در قلب وی فرو بُرد و او را کُشت.»

پس از کشته شدن یاسر و سمیّه و عبدالله از عمّار خواستند که از پیغمبر (ص) بیزاری بجوید و از اسلام برگردد و بتها را به نیکی یاد کند وگرنه شکنجه ادامه دارد.

او که چگونگی مرگ پدر و مادر و برادرش را دیده بود، برای حفظ جان خود، دست به تاکتیک و تقیّه زد. در ظاهر به زبان، خواستۀ مشرکان را گفت و نجات یافت. این خبر به پیامبر (ص) رسید و بعضی عمار را غایبانه محکوم کردند. ولی پیامبر (ص) سخن آنها را رد کرد و فرمود:

«إنَّ عَمّاراً مُلِئَ ایماناً مِنْ قَرْنِهِ إلی قَدَمِهِ وَ اُخْتَلَطَ الایمانُ بِلَحْمِهِ وَدَمِهِ»

یعنی همانا سراسر وجود عمار، از فرق سر تا قدمش مملو از ایمان می‌باشد و ایمان با گوشت و خون او آمیخته است. بعد آیۀ ۱۰۶ سوره نحل نیز در تأیید عمار نازل گردید.

رسول گرامی اسلام (ص) به عمار فرمود:

«اگر باز هم از تو خواستند، چنان کن» یعنی تقیّه را تکرار کن.

عمار، همراه پیامبر (ص):

عمار، آنچنان به پیامبر (ص) نزدیک بود که خود می‌گوید:

«کُنْتُ تِرْباً لِرَسولِ اللهِ فی سِنِّهِ، لَم یَکُنْ أَحَدٌ أَقْرَبَ إلیه مِنّی»

من دوشادوش رسول خدا بودم هیچ کس مثل من به آن حضرت نزدیک نبود. شاید بر همین اساس بود که پیامبر (ص) فرمود: «إنَّ عَمّاراً جِلْدهٌ بَیْنَ عَیْنی وَ أَنْفی» همانا عمار پوست بین چشمان و بین من است.

پس از هجرت و ورود عمار به مدینه، در ساختن مسجدالنبی بسیار فعال بود، چنان که پیامبر (ص) به او فرمود: آنقدر به خود زحمت نده. عمار گفت: دوست دارم در ساختن مسجد شرکت کنم. و همانجا بود که پیامبر (ص) دستی بر شانۀ عمار زد و فرمود:

«إنّکَ مِنْ أَهْل الجَنَّه تَقْتُلُکَ الفِئَهُ الباغِیَهُ»یعنی تو اهل بهشت هستی، قوم ستمگر تو را می‌کشند.

سیره نویسان، در مورد شرکت پرتلاش عمار در جنگها چنین نوشته‌اند که «عمار» در همۀ جنگهای پیغمبر و در بیعت رضوان همراه رسول خدا (ص) شرکت نمود. در جنگ بدر قهرمانی‌ها نشان داد و آزمایش‌های رزمی را، چنان که باید، به انجام رسانید.

موضعگیری عمار یاسر، بعد از رحلت رسول خدا (ص) همچون موضعگیری مولایش امیرمؤمنان علی (ع) بود. در مسأله رهبری، با خلفاء مخالفت شدید نمود.

وی از پیشگاهان تشیع بود و نام او در همه جا در کنار سلمان و ابوذر و مقداد، به عنوان أعضای أصلی هستۀ مرکزی تشیّع می‌درخشید. حضرت رضا (ع) در روایتی به جماعتی که شیعۀ ظاهری بودند فرمود:

«وای بر شما! همانا شیعۀ علی (ع) افرادی مانند حسن (ع)، حسین (ع)، ابوذر، سلمان، مِقداد، عمّار و محمد بن أبی بکر هستند، آنان که هیچ گاه، مخالفت با أوامر آن حضرت نهی نمودند و هیچ گاه کاری که مورد قهر آن حضرت بود انجام نمی‌دادند.»

همچنین، عمّار از معترضان جریان سقیفه بود و نیز از کسانی بود که در تشییع پیکر مطهر فاطمه (س) و نماز بر او شرکت نمود.

عمار در شورای عمر و بعد از آن تلاش فراوانی برای تحقق رهبری علی (ع) نمود. از جمله در جائی گفته است: «وای بر شما! نزد علی (ع) بروید و از او پیروی کنید؛ همانا او شریف‌ترین خلائق بعد از رسول خدا (ص) است.»

پس از سقوط عثمان و روی کار آمدن امیرالمؤمنین (ع)، عمّار شاخص‌ترین مدافع حریم ولایت بود. او و قیس بن سعد به عنوان دو کارشناس أمین، أمور مربوط به بیت المال را به عهده داشتند. همچنین او، در جنگهای امیرالمؤمنین (ع) نیز شرکت می‌کرد با آنکه حدود ۹۰ سال سن داشت و از أمرای لشگر و دستیار نیرومند آن حضرت بود.

از امام باقر (ع) روایت شده است که وقتی علی (ع) از «ذی قار» به طرف بصره، برای جنگ جمل حرکت می‌کرد، دوازده هزار نفر او را همراهی می‌کردند که عمار یاسر با هزار مرد، فرمانده جناح چپ لشگر و مالک اشتر با هزار مرد، فرمانده جناح راست بود.

بعد از آنکه ابو موسی اشعری، حاکم کوفه، برای جنگ جمل سربازی برای یاری امام علی (ع) نفرستاد، حضرت دستور عزل او را صادر کرد و فرزندش امام حسن (ع) را همراه عمار به کوفه فرستاد که آنان با سخنان پرشور حدود نه هزار و ششصد نفر از کوفیان را به سپاه امام علی (ع) ملحق کردند.

حضور امام حسن (ع) به عنوان نوادۀ پیامبر (ص) نقش مهمی در تحریک مردم کوفه داشت. همین طور، عمار که زمانی حاکم این شهر بوده و به تقوی و

پرهیزکاری شهره بوده و مردم بر اساس روایت «الحَقُ معَ عَمّار یَدُورُ مَعَهُ حَیْثَ دار»

او را معیار حق و باطل می‌شناختند. توانستند مردم کوفه را بسیج کنند که در “ذی قار” به امام ملحق شوند.

عمار وفئه باغیه:

ذوالکلاع حمیری با بیست هزار تن که همگی اهل قبیلۀ وی بودند به جنگ علی (ع) در صفین آمده بودند و تکیه گاه عمدۀ معاویه همین مرد بود و او تا از همکاری ذوالکلاع اطمینان نیافت، تصمیم به جنگ نگرفت.

این سردار فریب خورده، همین که شنید عمار یاسر همراه علی (ع) است سخت تکان خورد. مبلّغان دستگاه معاویه، خواستند مطلب را بر او مشتبه سازند، گفتند: عمار کجا، صفین کجا؟ عراقیان از ساختن این دروغ‌ها باکی ندارند. ذوالکلاع، متقاعد نشد رو به عمر و عاص کرد و گفت: آیا پیامبر (ص) چنین جمله‌ای در حق عمار گفته است که؛ «إنَّک لَنْ تَموتَ حتّی تَقْتُلَکَ اُلْفِئَهُ الباغِیَهُ النّاکِبَهُ عَنِ الحَقّ»[۱۶] تو نمی‌میری تا وقتی که گروه ستمگر و منحرف از حق تو را بکشد.» فرزند عاص گفت: آری فرموده است، ولی هرگز عمار در سپاه علی نیست. وی گفت: من باید خودم شخصاً تحقیق کنم.

سپس عده‌ای را مأمور کرد تا در این باره تحقیقاتی بکنند. در این لحظات حساس معاویه و عمرو عاص دیدند که اگر او را از وجود عمار در سپاه علی (ع) و یا از شهادت وی در رکاب علی (ع) آگاه شود، ممکن است شکافی در سپاه شام به وجود آید؛ از این نظر، ذوالکلاع را به طریق مرموزی کشتند.

شخصیت عمار و سوابق انقلابی او امری نبود که بر اهل شام پوشیده باشد. گفتۀ پیامبر (ص) دربارۀ او عالمگیر شده بود. آنچه بر مردم شام پوشیده بود شرکت عمّار در سپاه علی (ع) بود.

پس از کشته شدن ذوالکلاع و شهادت عمّار، عمر و عاص خطاب به معاویه گفت: من نمی‌دانم به قتل کدام یک از آن دو باید خوشحال شوم؟ به خدا قسم اگر ذوالکلاع بعد از قتل عمّار زنده می‌بود تمام اهل شام را به جانب علی (ع) باز می‌گرداند.

شهادت:

نقل شده است که در جنگ صفین، عمّار پیش از شهادتش، بر اثر تشنگی زیاد آب طلبید. مردی گفت: آب در اینجا نیست. در این هنگام پسر بچه‌ای به نام «راشد» شربتی از شیر برای او آورد.

عمار به او گفت: «از دو ستم رسول خدا (ص) شنیدم که فرمود: آخرین ره توشۀ تو از دنیا قدحی از شیر است.»عمار شیر را نوشید و برای چندمین بار به دشمن حمله کرد تا این که دو نفر از نفرات دشمن به نام‌های «ابو العادیه الفزاری» و «ابن جون سکونی» به سوی عمار آمدند اولی ضربتی سخت بر عمار زد که بر زمین افتاد و دومی سر از بدن عمار جدا کرد.

عجیب این که، آن دو نفر به خاطر دریافت جایزه با هم ستیز کردند و هر کدام می‌گفتند: من عمار را کشتم. عمرو عاص این سخن را شنید و به آنها گفت: «سوگند به خدا، این دو نفر با هم ستیز نمی‌کنند مگر برای آتش دوزخ.»

شهادت عمار در ماه ربیع الاول سال ۳۷ (در ۹۳ سالگی) اتفاق افتاد.

امیرالمؤمنین (ع) وقتی بین کشته‌ها جنازۀ عمّار را دید با چشمانی اشکبار فرمود: «انالله و اناالیه راجعون، هر کس قتل عمار را بزرگ نشمرد و غمگین نشود از اسلام حظّ و بهره‌ای نبرده است.»سپس شخصاً بر جنازۀ عمّار نماز خواند و مطابق وصیّتش، او را با همان لباس جنگی به خاک سپرد. مرقد شریف وی در سرزمین صفین (در کشور سوریۀ کنونی و منطقۀ رُقّه) قرار دارد.

«عمّار» بی شک بزرگمرد تقوا و کمالات است زیرا پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «إشْتاقَت الجنّهُ إلی أربعهٍ؛ عَلّیٍ و عَمّارٍ وسَلمانٍ وبِلالٍ»بهشت مشتاق دیدار چهار نفری است و آنها؛ علی (ع) و عمار و سلمان و بلال است.

آیت‌الله ناصر مکارم‌شیرازی در دیدار با مسئولان اجرایی موکب حضرت معصومه(س) بابیان اینکه مسئولان این موکب تجربیات بالایی در زمینهٔ پیاده‌روی اربعین دارند، اظهار داشت: اگر به جابر می‌گفتند که روزی خواهد آمد که این‌چنین خواهد شد و جمعیت عظیمی در پیاده‌روی اربعین شرکت خواهند کرد باور نمی‌کرد که یک چنین مراسم عظیمی که در دنیا بی‌نظیر است، بر پا شود؛ حتی تا چند سال پیش هم یک چنین پیش‌بینی نمی‌شد که فاصله نجف و کربلا مملو از موکب‌ها و جمعیت شود.

مرجع تقلید شیعیان بابیان اینکه کارهای امام حسین(ع) قابل پیش‌بینی نیست و عظمت امام حسین(ع) عظمت الهی است، افزود: مراسم پیاده‌روی اربعین تبلیغات خودجوشی برای اسلام و شیعه است که در دنیا در هیچ ملت و مذهبی چنین مراسمی وجود ندارد.

آیت‌الله مکارم شیرازی با اشاره به آسیب‌های مراسم پیاده‌روی اربعین گفت: ممکن است برخی رعایت مسائل مربوط به نماز را نکنند ازاین‌رو وقتی نماز جماعت تشکیل می‌شود خطبا به زوار درباره مستحبی‌بودن زیارت و واجب‌بودن نماز اطلاع‌رسانی کنند.

وی بیان کرد: ممکن است در پیاده‌روی اربعین بی‌نظمی پیش آید خطبا باید نظم را به زوار گوشزد کنند، همچنین مسئله رعایت نظافت تا آنجا که امکان دارد باید سفارش شود که زوار حداکثر نظافت را رعایت کنند.

استاد برجسته حوزه علمیه بابیان اینکه آسیب دیگر عبارت از اسراف است و باید مراقب باشیم آن مقداری که نیاز است از مواد غذایی استفاده کنیم، افزود: همچنین برخی از زوار اصرار دارند که 3 روز در کربلا بمانند اما زوار باید زیارت را مختصر کرده و ملاحظه حال دیگران را کنند.

آیت‌الله مکارم شیرازی با توصیه به رعایت حجاب و موازین شرع از سوی خانم‌ها خاطرنشان کرد: خطبا باید مرتب زوار را توصیه به رعایت موازین شرع کنند و این‌ها را می‌توان به‌صورت بروشور در اختیار مردم قرار داد.

وی بابیان اینکه اصل زیارت ترکیبی از ارائه خدمات و فرهنگ است، تصریح کرد: در این زمینه باید دقت شود که بار از روی دوش افراد برداشته شود. همچنین گروه‌هایی از غیر مذاهب اسلامی می‌آیند که با آن‌ها باید برخوردهای خوبی داشت و آن‌ها را از خودمان بدانیم.