ایثاروشهادت
بزرگ فلسفه قتل شاه دین این است ///که مرگ سرخ به از زندگی ننگین است//// نه ظلم کن به کسی نی به زیر ظلم برو ///که این مرام حسین و منطق دین است

رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب قم با اشاره به نقش هنر در ترویج فرهنگ عاشورا گفت: شیعیان برای ماندگاری عاشورا این حادثه بزرگ را با هنر گره زدند.
حجت الاسلام عبدالحسن نواب در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: فرهنگ مقاومت مهمترین پیام عاشورا است که می تواند برای جهان حیات بخش باشد. چون امروز از ظلم ستمکاران سرنوشت بیش از 6 میلیارد انسان در جهان در دست یک گروه ستمکار است، گروهی که با نوع عملکرد خود سرنوشت تاریخ و انسان را تغییر دادند و اگر انسانها بتوانند در برابر این گروه مقاومت کنند به حقوق خود خواهند رسید.
وی یکی از بزرگترین مشکلات جهان امروز را عدالت اجتماعی خواند و افزود: فرهنگ مقاومت در عاشورا پیام زنده ای است که تمام رهبران آزادیبخش از جمله گاندی از آن در مبارزات خود بهره بردند.



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ جمعه 17 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

 
     
 
 
عاشورا در عاشورا

در آن هنگام عاشورا که در خون
علم از دست سقا سرنگون شد
چنین روزی حریم پورموسی
زبیداد ستم دریای خون شد
ز خون زائران و پاکبازان
ملک را جامه از غم نیلگون شد
جهان آدمیت مات و حیران
ز کار دشمن پست و زبون شد
بلاجویان حق را بار دیگر
در این سودا زمان آزمون شد
ز خلق ما سوا فریاد برخاست
که از کف چرخ را صبر و سکون شد



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 13 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

از عاشورا تا عاشورا
 
 
از عاشورا تا عاشورا
                                     

السلام علیك یا ابا عبدالله(ع). «محرم»، ماه پیروزی خون برشمشیر با «بهمن» قرین شده است و این بار، مردم ما با پشتوانه فرهنگ و تاریخعاشورایی بر یزیدیان زمان چیره شدند و در بهمن ۵۷ آنها را به زباله دان نكبت هاریختند. براستی تو چه می دانی كه این ضربت كاری آنقدر دشمنان حسین(ع) را در دنیایخاكی به عذاب انداخته كه تا ابد كینه یزیدی خود را از ایرانیان مسلمان در دل نگهداشته اند و مترصد فرصت...
«كل یوم عاشورا و كل ارض كربلا» هر روز برای انسان ها عاشوراستو همه زمین، كربلا و در این میان، نزاع حق و باطل، عدالت و ظلم و بدی و خوبی همیشگیاست و این مائیم كه باید بیرق و پرچم حسین(ع) و یارانش را به دوش كشیم و بر آرمانهاشان پایدار. جهاد و شهادت، ایثار و از خود گذشتن، مقاومت و پایمردی، همه و همهدرس های بیكران و فراتر از زمان و مكان عاشوراست و بی شك قرن حاضر، قرن بیداری،هوشیاری و گام های بزرگ مسلمانان است و این بار صاحب قافله كربلا «تنها» نخواهدماند...
آموزه های بنیادین دین اسلام و سنت پیامبر اعظم(ص) و فراتر ازهمه «الگوی عاشورایی» ما ایرانیان را همیشه در حال «آماده باش» قرار داده است واتفاقاً دشمنان انقلاب اسلامی همواره از این نقطه قوت، ضربات فراوانی را متحمل شدهاند.
به باور ما «جنگ آمریكا و غرب علیه ایران اسلامی از مدت ها پیششروع شده است» و این را همه آشنایان به مسائل استراتژیك اذعان می كنند. «جنگ همهجانبه»
(Total War) استراتژی فعلی آمریكایی ها و دكترین «نبردنامتقارن» دقیقاً علیه اهداف جمهوری اسلامی ایران به كار گرفته شده است و در اینمیان البته آنها كه منتظر جنگ نظامی آمریكا با كشورمان هستند، سخت در اشتباهند.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 13 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

عاشورا زمان نیست، ابدیت است؛ چرا كه در ابدیت روی داده است و در ابدیت جریان دارد.
و كربلا نیز ورای هر كرانه ای، قطعه ای در ابدیت است.
هر جا كه انسان است، كربلا نیز هست و هر جا كه زندگی هست، عاشورا حضور دارد؛ چه آن كه كربلا بستر زندگی و عاشورا صحنه رویارویی همیشگی انسان با شیطان است.
سنت یاد كرد حماسه عاشورا، همه ساله شور و ولوله ای خاص در كشورمان برپا می كند. امسال نیز همچون سال های گذشته، چند روز پیش از فرا رسیدن ماه محرم، تكاپوی محسوسی همه جا به چشم می خورد. تكاپویی كه یك بار دیگر این سؤال را مطرح می كند كه حقیقتاً این حسین(ع) كیست كه جان ها همه شیفته، بلكه دیوانه اوست؟
ابا عبدالله الحسین(ع) در یك نیمروز داغ بر ساحل تشنگی قد برافراشت و حماسه ای آفرید كه توفنده و دامن گستر در آوندهای تاریخ جریان دارد و امروز و هر روز چراغ راه انسان هاست.
عاشورا كامل ترین و مناسب ترین الگو برای تمامی عصرهاست. امام حسین(ع) خود نیز فرموده است: «انا لكم فی اسوه» من برای شما الگو و



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ یک شنبه 12 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

این همه بانگ جرس كاروان از چیست؟ از چه رو جای سم اسبان ترك می خورد، می شكند؟ مگر نه این است كه زمین كربلا همیشه داغ بوده است، پس چرا امروز این چنین تب كرده است و عرق كرده...
خورشید را چه می شود كه این چنین بر سینه می كوبد كه رخ بپوشد، آسمان را چه می شود كه كودك یتیمی را می ماند كه بغض هایش را فرو می خورد و سر بر گریبان كشیده است... این كدامین كاروان است كه غریبانه می نوازد، غافله سالارش را بگوئید كه این نوای حزین كه از قلب كاروان می آید، از چیست؟ چه شده است كه زمین سكوت اش را شكسته و فریاد می زند تا كاروان نیاید...
نه... نه... نه... نگویید كه حسین (ع) آمده است و زینب (س) به همراه او تا گل هایش را به باغبان بفروشد و برود، نگویند كه عباس آمده است كه فرات را یارای چشم دوختن بر چشمانش نیست. همان بس كه داغ لب های تشنه برای همیشه بر دل فرات مانده است و حسرت قطره ای تا گوارایی اش را به لب های عباس ثابت كند؛ كاش آب بر آب نمی ریختی عملدار!
از آن هنگام كه ستون خیمه ها بر دل زمین كوبیده شد، نام كربلا را بر این سرزمین نهادند، نه آن هنگام كه فریاد وا محمدای (ص)، زینب (س) فاجعه عظیم تاریخ را بر عالمیان فریاد كرد. و قدسیان از آن هنگام كه كاروان دل برزمین رسید سر بر دیوار ماتم سائیدند. كاش عاشورا می دانست كه حسین (ع) كیست؟ آن وقت راضی به ظهر عاشورا نمی شد. كاش تاسوعا می دانست كه عباس (ع) یعنی چه آن وقت دل به رفتن عباس (ع) نمی داد. حسین (ع) ابراهیم شده بود با
۷۲ قربانی، بی آن كه چشم داشتی به دست های خدا داشته باشد، می دانست كه همه را می سپارد به سینه آسمان و خود نیز...

 



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 8 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

امام جمعه موقت اردبيل گفت: عاشورا و مهدويت هويت شيعه و شعار اصالت آنها است.

 

به گزارش خبرگزاری اهل‏بیت(ع) ـ ابنا ـ حجت‌الاسلام والمسلمین « محمدعلي فروغي » عاشورا را حاصل عمر بابركت حضرت سيدالشهدا (ع) عنوان كرد و اظهار داشت: شيعه هميشه به اين حماسه تاريخي بي‌مثال به عنوان هويت و اصالت خود افتخار مي‌كند و مسير عاشورا را مسير عزت و افتخار خود مي‌داند.

 

وي با بيان اين‌كه امام حسين (ع) وارث و چكيده تمام انبيا و اولياي الهي است، تصريح كرد: تمام صفات انبيا از آدم گرفته تا خاتم در وجود امام حسين (ع) باقي بوده و آن حضرت وارث زحمات تمام انبياي الهي اعم از آدم، نوح، عيسي، ابراهيم و موسي (ع) است.

 

فروغي افزود: اگر سر مبارك آن حضرت در بالاي نيزه‌ها قرآن مي‌خواند در حقيقت طور در عينيت تجلي يافته و نور توحيد بار ديگر تلألو مي‌كند.

 

وي با يادآوري اين‌كه حضرت سيدالشهدا مولا و مقتداي كساني است كه شرافت و حيثيت خود را به ماديات نمي‌فروشند، خاطر نشان كرد: امام حسين (ع) شرف، آبرو و وجاهت شيعيان و مسلمانان واقعي است و بايد شيعه واقعي او فدايي آن حضرت در احياي احكام اسلامي و ارزش‌هاي دين مبين اسلام باشد.

 

امام جمعه موقت اردبيل اضافه كرد: رمز و كليد با حسين (ع) بودن و حسيني زيستن در توجه به احكام اسلامي به ويژه نماز، امر به معروف و نهي از منكر است و اگر انسان وجه‌الله باشد، باقي مي‌ماند چرا كه امام حسين (ع) با بصيرت و دانايي خود وجه‌الله بود.

 

وي در ادامه سخنان خود به ممنوعيت حجاب در كشور جمهوري آذربايجان از سوي سران اين كشور اشاره كرد و ادامه داد: سران اين كشور مطمئن باشند كه انقلاب معنوي در آذربايجان در حال رخ دادن است چرا كه آذربايجان در آينده‌اي نزديك مركز ديني مسلمانان مي‌شود.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 7 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

 
   
 
 
درنگی بر اقیانوس اشک عاشورایی

محرم برای مسلمان شیعه یادآور مصیبت بزرگی است که نسل ها را ازهمان کودکی با نام و یاد حسین بن علی (ع) و یاران با وفایش مانوس ساخته و اشک ها رابرگونه جاری می کند.
به واقع محرم درگذر عمر آدمی با سوالی مهم روبه روست و آن اینکه چه شد فرجام امت نبوی از مدینه توحیدی به نینوای حسینی رسید و برجامعه اسلا میپس از پیامبر(ص) چه گذشت که نیم قرن پس از رحلتش، فرزند او را در نینوا به قصد قربالهی و رسیدن به بهشت مورد هجمه سنگین تبلیغاتی ورزمی قرار داد; به گونه ای که اورا به عنوان یک خارجی و برگرفته از فتوای شریح قاضی و به نام حفظ وحدت در امتمحمد(ص) به شهادت رساندند و تمامی اقداماتشان در قیامت دنیای فانی و محشر کبریاییکربلا را با ماهیتی دینی و برای همراه سازی تفکر سطحی اندیش مردم زودباور و رنگپذیر آن برهه زمانی به سرانجام رساندند; در این مقیاس تحلیلی آنچه در کربلا صورتپذیرفت از بعد بینش آزاد اندیش بشر روشنفکر کنونی، جنایتی نابخشودنی است که تمامیابعاد رفتاری وگفتاری سپاه کوفه را در قالبی از پستی ها و رذایل متجلی کرده است; بهواقع آب بستن بر سپاه امام حسین(ع)، توحش تمام در مثله سازی بدن شهدای کربلا ،بریدن سرو برنیزه کردن آن، لگدکوب کردن اجساد شهیدان به وسیله اسب ها و حتی رهاسازیتیر به سمت طفل شیرخوار امام حسین(ع) به عنوان تابعی از ددمنشی و دیوسیرتی کوفیانبی وفا ذهن آدمی را متوجه گذرگاه ها، پرتگاه ها و چاه های بر سر راه حرکتش می کند ودر این باب تمامی سوالا ت دوران کودکی که جزو رموز و ابهامات ذهنی فرد به شمار میرود; با افزایش سن و پاگذاشتن به بلوغ تاحدودی مرتفع شده و پرده های رمز آلود اینحقیقت مطلق برای اندیشه جست وجوگر بشر به کناری رفته و ابعاد عظیم این حماسه بشریبیشتر در نظر هر فرد جلوه حقیقی خود را عرضه می کند.
از این زاویه عاشورای دوران کودکی با کلمه حسین مظلوم برای مامعنا گرفته بود اما در نگاه امروزی، کربلا کهکشانی بزرگ از معنای عمیق وژرف است کهآدمی را نسبت به سبک زندگیش هوشیارتر می سازد و در این منظر آنچه عاشورا را در مقامدانشگاهی اجتماعی و عقیدتی جلوه گر می سازد، پندآموزی از فرآیند لغزش و غفلتی استکه کوفه منادی حق را به معارضی پرده در بدل می سازد و تاثیرات مال حرام و ناپاکزندگی کردن را در وجهی بارز از رفتارهای حیوانی سپاه کوفه در تقابل با اجساد شهیدانو نحوه برخورد با بازماندگان عاشورایی نمایانگر می کند.
از منظری دیگر به این موضوع پی می بریم که روند شکل گیری عاشوراثمره بی توجهی به قرآن است و به طور کل هر آنچه باعث دوری از دین شود در تبلورمفهومی عاشورا و کربلا روشنایی ویژه ای می یابد.
از این وجه آنگونه که معلم شهید علی شریعتی گفت نمی توان منادیزیستن باحسین بود اما کربلایی نبود، بدون صبر عاشورایی به زینب وار زیستن نمی رسیمو ایثار را بدون شناخت عباس نخواهیم شناخت.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ جمعه 3 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

 
   
 
 
عاشورا رسانه جاودان تشیع

با مطالعه تاریخ اسلام این سوال به ذهن رهروان مکتب حق می رسدکه چه شد جامعه اسلامی در مدتی کمتر از نیم قرن نسلی را پرورش داد که فرزند بنیانگذار حکومت اسلامی را با لبی تشنه و در صحرای سوزان سربرید و با اسارت گرفتن اهلبیت(ع) و چرخاندن ایشان در بلاد اسلامی همچون اسرای روم و زنگ سعی در مشروع نشاندادن عمل خود داشت. به راستی در نگاه جامعه آن زمان نسبت به وابستگان پیامبر اکرم(ص) چه تفکری حاکم بود که خلیفه وقت با چوب خیزران بر لب و دندان سر امام حسین(ع) کوبید و یاد کشتگان قریش در جنگ بدر را زنده کرد اما هیچ واکنشی در جامعه اسلامیصورت نگرفت؟ چه بر سر امت اسلام آمده بود که مردانش در پستوی خانه ها و در نبردمعنویت و مادیت دل به سکه های زر اهدایی توسط امویان سپردند و هیزم های آتش جهنم رابا ننگ ابدی کشتن امام حسین(ع) شعله ور کردند؟
در این عرصه تحلیل و مباحثه به مدل تحلیلی ائتلاف زمینه ها درفرآیند زمانی از جاهلیت تا جاهلیت می رسیم; بر طبق این نگره تحلیلی شکل گیری مخالفتهای پنهان با جانشینی امیر مومنان علی (ع) از سوی برخی صحابه که سودای قدرت در سرداشتند غدیر را تا قربانگاه کربلا کشاند و سیر ارتجاعی امت که از سقیفه آغاز شد درعاشورا تبلور یافت و نمود جاهلیت در پس اعمالی چون انجام غسل برای کسب ثواب بیشتردر هنگام ضربه زدن بر فرزند پیامبر و نیز در پس گفتاری مانند بشارت دادن امامحسین(ع) به جهنم آشکار گشت.
از این منظر "رسانه ها" در مسیر ترور معنوی و شخصیتی افرادابزارهای مناسبی به شمار می روند و حاکمان ستم پیشه از طریق اهدای زر و اعمال زوریا همان سیاست "تطمیع و تهدید"، نفوذ و قدرت رسانه ها را به استخدام می گیرند تاافکار عمومی به ترور و حذف فیزیکی افراد حقیقی و حقوقی، واکنش و اعتراضی نشانندهند. به واقع در طول تاریخ، حکومت های ستمگر برای تثبیت قدرت خود، برنامه هایی رابه مرحله اجرا می گذارند که در این میان، "حذف رقیبان و مخالفان" در سرلوحه اقداماتآنان قرار می گیرد; حال اگر شخصیت رقیب و مخالف، از جایگاه بالا و والایی در عرصههای سیاست، دیانت، دانش و اقتصاد برخوردار باشد، در مرحله نخست به "ترور شخصیتی" اومی پردازند تا "افکار عمومی" را برای ترور فیزیکی اش راضی و قانع سازند.
یکی دیگر از عوامل مهم در تثبیت و تحکیم حکومت ها، پیونداندیشمندان با حاکمان است; از این وجه با خلیفه ای روبرو می شویم که اگرچه از طریقاعمال زور و بهره بردن از الگوی تنازع فیزیکی و فکری به حکومت دست یافت اما اززاویه نگاه هژمونیک و بر مبنای الگوهای راهبردی منبعث در نظریه جنگ نرم به یک مدلاجرایی منحصر به فرد رسید که از علت های تداوم مسیر حکومتی فرزندان و نوادگانش بهشمار می رود. صحبت از معاویه است که در دستگاه حکومتی خود با "عالمان دنیاپرست وساده لوح" ارتباط صمیمی برقرار کرده بود و در مواقع لزوم، از وجهه دینی و اجتماعیآنان کمال استفاده را می برد که در این میان، برخی از اصحاب پیامبر و بستگان آنها،جایگاه ویژه ای داشتند.
معاویه به خوبی می دانست که عالمان درباری را می توان در پستهای گوناگون شکار کرد و یا در آن مشاغل گماشت; از این بعد، به کارگیری برخی ازشخصیت های دارای جایگاه اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و مذهبی در مشاغلی مانند قضاوت،تدریس، امامت جمعه و جماعت، خطابه و سخنرانی، شعر، تالیف و ترجمه، تلاوت قرآن،ادعای زهد و عرفان، بیوت شخصیت های مشهور و محبوب به ابزاری برای دینی جلوه دادناقدامات ضد ارزشی امویان تبدیل شد و این نیروهای رسانه ای اعم از حقوق بگیر ورایگان، آگاهانه یا جاهلانه، توان و موقعیت دینی و اجتماعی خود را در اختیار بنیامیه گذاشته بودند که به نمونه هایی از کارکرد و کارنامه آنان اشاره می کنیم: ابوهریره، عمرو بن عاص، مغیره بن شعبه و عروه بن زبیر از نخستین اصحاب و تابعانیبودند که در حلقه حکومت بنی امیه به فعالیت تبلیغی و مشاوره ای پرداختند وحضور اینقبیل افراد، ضمن مشروعیت و مقبولیت بخشیدن به دستگاه حاکمه، پیامدهای ناگوار دیگریاز جمله تغییر ارزش های اسلامی و وارونه ساختن حقایق را به همراه داشت.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 2 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

                                به مناسبت ۱۲ محرم الحرام سالروز شهادت امام سجاد(ع)

بی تردید یکی از مهمترین رازهای توفیق پیشوایان معصوم علیهمالسلام در طول حیات وبعد از شهادت آن بزرگواران ، جایگاه معنوی و شخصیت والایشان درقلوب انسان های مشتاق فضایل وکمالات بوده است. از آنجا که حضرات معصومین (ع) هرکدام در عصرخویش به عنوان اسوه کامل انسانیت و بارزترین نمونه کمالات و صفات انسانیبوده اند وعموم مردم فطرتا چنین صفاتی رادوست دارند؛ به این جهت، به امامان معصوم (ع) به دیده محبت و عشق می نگریسته اند. حتی دشمنان آن بزرگواران با اعتراف به اینحقیقت انکار ناپذیر ، بارها زبان به ستایش پیشوایان معصوم گشوده و مناقب و افتخاراتآنان را به دیگران یاد آور شده اند.
در این مقاله مروری کوتاه بر سیره اخلاقی ، معنوی ، فرهنگی وسیاسی امام سجاد(ع) خواهیم داشت؛ باشد که ما نیز با پرورش محبت روزافزون آن امامهمام، دلهایمان را از زنگار جهل و خرافه ها زدوده ودر پرتو دوستی اهل بیت (ع) گامهای سعادت آفرین به سوی کمال برداریم، ان شاءالله.
سیره اخلاقی امام سجاد(ع)
از ویژگی های ممتاز امام سجاد(ع) اخلاق نیکو بود. او مظهر عفوخدا بود و به سادگی ازمجرمان می گذشت. مردم تحت تاثیر تبلیغات امویان، از او عیبجویی کرده و زبان به بدگویی ودرشت گویی بازکرده و خاطر حضرت را می رنجاندند، اما هربارملایمت و بردباری و برخورد محبت آمیز او را می دیدند ،از کرده خود شرمگین میشدند.
بسیاری ازخانواده های محروم و نیازمند مدینه، از لطف و بخششمردی ناشناس ودر تاریکی شب بهره مند می شدند وهرگز او را نشناختند،مگر زمانی که علیبن الحسین(ع) درگذشت و انتظار محرومان بی پاسخ ماند؛ آن گاه بینوایان دانستند آنناشناس درد آشنا، همو بوده است.
امام سجاد(ع) به آزاد سازی بردگان و مستخدمان اهتمام زیاد داشت؛چنانکه در روایات آمده است که حضرت هزار بنده را در راه خدا آزاد کرد. امام (ع) بردگان را می خرید و آنان را تحت پوشش خویش قرار می داد. آنان از نزدیک با امامپرهیزگاران آشنا شده و ازگفتار و رفتار آن حضرت تاثیر می پذیرفتند. هنگامی که بردهای آزاد می شددر حقیقت انسانی آزاده، آگاه ، دانش آموخته ، شیعه ومرید اهل بیت (ع) از مرکز علم و اخلاق فارغ التحصیل شده بود. جذبه امام به حدی بود که برخی از بردگان، بندگی در خدمت امام را بر آزادی ترجیح می دادند. امام زین العابدین(ع) افزون برآنکه خود می کوشید بردگان را خریداری کرده و پس از مدتی آزاد سازد دیگران را به اینامر مهم ترغیب می کرد و می فرمود: "هیچ مومنی بنده مومنی را آزاد نمی کند، مگراینکه خداوند به جای هر عضوی از اعضای آن بنده ، عضوی از اعضای او را از آتش دوزخایمن می سازد." سیره امام سجاد(ع) چنان بود که هرگاه بنده ای را در اول سال یا وسطسال مالک می شد بعد از یک دوره آموزش واعمال شیوه های تربیتی صحیح، در شب عید فطرآزادش می کرد.
امام سجاد (ع) عابدترین و زاهد ترین فرد زمانه خود


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1 دی 1389  توسط محمدعلی حاجیان

یا دهرُ اُفٍّ لک مـن خلیلٍ کم لک بالاشراقِ و الاصیل
من صاحب او طالب قتیل والـدهـر لا یقنع بالبدیل
و انـما الامـرُ الـی جلیلِ و کـلُّ حی سالک السبیل
«اف بر تو ای روزگار که ناستوده دوستی هستی، تا چند هر صبح و شبیاران و آرزومندانی به خون غلتیده داری؟ روزگار کسی را به جای دیگری نمی پذیرد. کاربه دست خداست و هر زنده ای راه مرگ را می پیماید.» این ابیات سراسر اندوه، در شبدهم محرم است که بر زبان حسین بن علی(ع) رفته آن هم در حالی که بیرون سراپرده فرزندبیمار خویش ایستاده است و به گواهی اسناد مختلف تاریخی این نقطه آغاز حضور تاریخیحضرت علی بن الحسین است در واقعه کربلا. یعقوبی در این باره از قول حضرت می نویسد: در شب دهم محرم، در حالی که از تب می سوختم و عمه ام از من پرستاری می کرد، پدرم درحالی که به سمت من می آمد این ابیات را زمزمه می کرد.
بغض من را فراگرفته بود که عمه ام زینب طاقت نیاورد و فریاد« وابرادر» سر داد....این اما ابتدای سخن گفتن اسناد موجود تاریخی از سیره حضرت علی بنالحسین است و البته خسران ماست از چشم تنگی تاریخی که نخواسته یا نخواسته اند بیشتراز این از پیش از عاشورا و یا حتی حین حرکت امام شهیدان و رسیدن به کربلا از فرزندبرومند و امام بر حق پس از ایشان بدانیم. ورق بعدی اما به روایت برخی از محدثانشیعی در غروب غم انگیز عصر عاشوراست؛ غروبی که خورشید حقیقت را بر نیزه می بیند وآسمان شیون واحقیقتا سر می دهد، آنجا که ابن قولویه در کامل الزیاره از زبان امامجوانمان اینگونه می نویسد: چون مصیبت های روز عاشورا را از کشته شدن پدر و خویشانمتا اسیری خود و کسانم دیدم، سینه ام تنگ شد. عمه ام زینب پرسید: برادر زاده تو راچه می شود؟ و من گفتم چرا اندوهگین نباشم وقتی کشته های ما این چنین در بیابانافتاده است...
اما علی بن الحسین از این صفحات آغاز نمی شود یا حتی آنجا کهحضرت را در سکوت محض از کوفه تا شام در حالی که بیمار است و او را بر مرکبی بدونزین و در غل و زنجیر و به روایت برخی جامه ای که دست و سرش در آن گرفتار بود بالباس مندرس به همراه دیگران کاروان که همگی از حرم آل الله بودند و از سراپردهناموس وحی، وارد کردند. هرگز! بلکه حضرت را باید در نطق های آتشین اش در کسوت امامزمان بعد از پدر به نصب و تعیین الهی و اعلام نبوی در خطاب به پسر پدر نامعلوم وپسر پدرِ پدر نامعلوم و همین طور خلیفه بوزینه باز کافرکیش مسلمانان تماشا کرد؛آنجاکه به همراه عمه اش رسالتی سجادی و زینبی بر عهده گرفته تا مبادا پرچم عاشورا برزمین بماند بی هراس از مرگ.
آنچنان که در تبار شیران شمشیر به دست ایشان بود از پدر بزرگشکه قتال العرب بود تا حتی فرزند برومندش زید که جد اعلایش «حضرت مهربانی» خبر از بهدار آویخته شدن و شهادت مظلومانه اش داده بود. در این نوشتار اما به انگیزه پاسداشتشهادت حضرت علی بن الحسین اشارت و جست و جویی است در حضور سیاسی حضرت بعد از قیامعاشورا و رابطه ایشان با آنانی که در نینوا همراه نبودند و برخی از سر صداقت و برخیدیگر سیاست، آرزوی بودن با پدر شریف علی بن الحسین را داشتند.
چه قول مشهور علمای سلف شیعه را در ولادت حضرت در سال ۳۷ یا۳۸هجری قبول کنیم و چه نظر استدلالی دانشمند فقید دکتر شهیدی را که تولد حضرت را درسال۴۷یا ۴۸هجری می داند، رجحان بدهیم؛ باید گفت دوران نوجوانی حضرت در زمانی گذشتهاست که دوران بدعت های ناروا در اسلام شمرده می شود و هنوز سال های بسیاری از حضورآفتابی پیامبر رحمت در میان تاریکی مردمان شبه جزیره نگذشته که مردم خو کرده به شبخود را بی نیاز از چراغ های معرفت نبوی و علوی دیده و یکسره دل به دنیا و اهالی آندادند. چنگ انداختن در مفاهیم عمیق اسلامی و کژ نشان دادن و باژگونه تفسیرکردن اینمفاهیم، سکه های قلبی شده بود که خود را اصل نشان می داد.
شاید از آن روز که ابوسفیان و هند به معاویه که حکم دارالامارهشام را از خلیفه دوم گرفته بود، توصیه می کردند که مبادا کاری کنی که خلیفه از توناراضی شود و آن هنگام که ابوسفیان بر خاک قبر حمزه سید الشهدا لگد می زد که: هایببین اباعماره، امروز آن حکومتی که با ما بر سر آن می جنگیدی و شمشیر می کشیدی دردست جوانان ماست که با آن بازی می کنند، دیگر باید فاتحه ای برای آفتاب می خواند،همان گونه که امام حسین(ع) خواند، وقتی حاکم مدینه در حضور مروان، حضرت را فراخواندو خبر از درگذشت معاویه و بیعت گیری یزید برای خلیفه مسلمین شدن داد و حضرت بی درنگفرمودند: وعلی الاسلام سلام...


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 30 آذر 1389  توسط محمدعلی حاجیان

                                   نگاهی به نذورات در ماه محرم

زنان آشنا و فامیل با چادرهایی که هزار شکوفه سفید دارد، بر سردیگ شله زرد ایستاده اند و حوائجشان را از ذهن می گذرانند. نسیم راز دل را به آسمانمی برد و شکوفه های دعا به گل می نشینند.
در دیگ را که برمی دارند، همه چشم ها به میانه آن دوخته می شود. آخر اعتقادی هست با این مضمون که دیگ های نذری امام حسین(ع) اعم از شله زرد، آش ویا خورش رویش اسمی از ائمه(ع) می افتد. یکی از میان جمع بلند می گوید: «نام مادرحسین(ع) است. یا زهرا(ع)...» و همه با شنیدن نام بانوی آب و آینه صلواتی می فرستند.
نذر با جوش و خروش شیعه در محافل عزاداری اباعبدالحسین(ع) عجینشده است و پیوندی دیرینه دارد. در محفل حسین(ع) همچون آن پیرزن مصری که می خواستتنها دارایی اش گلوله نخ و ریسمانی که داشت را در طبق اخلاص بگذارد و لحظه ای جمالیوسف(ع) را ببیند، عزاداران حسینی نیز از هر قشر و طبقه ای با هر وسعی که دارند،ابراز ارادت و عاشقی می کنند.
اولین و متبرک ترین نذر از گذشته تا به امروز نذر سیراب کردنعزاداران حسینی بوده است.
جوانی مشک بر دوش با پای برهنه بر سینه سخت آسفالت خیابان قدممی گذارد، کام لب تشنگان را سیراب می کند و زیرلب یاحسین(ع) گویان با اشک چشم مسیرسینه زنان را گلاب افشانی می کند.
نذر سیراب کردن عزاداران حسینی جایگاه خاص در میان مردم دارد واز تقدس بسیار بالایی برخوردار است، به طوری که این تقدس از دید خارجیان نیز پوشیدهنمانده و معمولاً در سفرنامه های خود به آن اشاره کرده اند. اهمیت این نذر تاکنوننیز حفظ شده است و شاید دلیل محکم آن همدردی با شهدای کربلا و دل سپردن به مصائبکاروان حسین(ع) باشد.
نذر، ریاضت نیست
نذر عملی است که انسان بر خود واجب کند که آن کار خیر را برایخدا انجام دهد و یا کاری را که انجام ندادن آن بهتر است، برای رضای خدا ترک کند.
از شرایط نذر این است که شخص مکلف و صاحب اختیار باشد، برای خداانجام دهد و استطاعت به جا آوردن آنچه را که نذر کرده داشته باشد.
بنابراین برخلاف نظر برخی افراد، نذر نباید مشقتی بر دوش به جاآورنده بگذارد و خدا در حد توان از بنده اش انتظار دارد.
داوود نور صالحی، کارشناس مذهبی که خود سال هاست در مجالس آقااباعبدالله(ع) فعالیت داشته و به ایراد سخنرانی و مداحی پرداخته است، برایمان درباب شرایط نذر می گوید: «نذر باید حتماً به قصد قربت باشد که لفظ نذر برای خدا چهبه فارسی و چه در صیغه عربی باید گفته شود. خیلی وقت ها نیت می کنیم که فلان نذر رابه ازای برآورده شدن فلان حاجتمان ادا کنیم، ولی برای رضای خدا را نمی گوییم. چنیننذرهایی اگرچه قبول است ولی برای بهره گیری کامل بهتر است از همان ابتدا لفظ برایرضای خدا بر زبان جاری شود
وی صراحتاً اشاره می کند که باید آنچه که نذر می کنیم ادای آندر توانمان باشد و ضمناً در نیتمان و در آنچه به زبان جاری می سازیم (صیغه نذر) زمان و مکان قرار ندهیم، چرا که نذرکننده ممکن است به مشقت بیفتد. این کارشناسمذهبی توضیح می دهد: «مثلا اگر بگوییم برای سوم محرم آش می پزم. این نذر باید درستدر روز سوم محرم ادا شود، وگرنه حتی اگر در چهارم محرم آشی پخته شود، باز نذر اصلیخود را برآورده نکرده ایم و تا سال بعد به گردنمان خواهد بود. یا فرد دیگری که نیتکرده گوسفندی می خرد، به حرم امام حسین(ع) می برد و ذبح می کند، ده ها مشکل بر سرادای نذرش قرار داده است.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 30 آذر 1389  توسط محمدعلی حاجیان

آنچه در پی می آید گلچینی از آموزه های سیره اخلاقی امامحسین(ع) است که در قالب ده نکته بیان شده است .
اینک با هم آن را از نظر می گذرانیم.
۱) تواضع
امام حسین(ع) روزی از محلی عبور می کرد. عده ای از فقرا بر رویعباهای پهن شده خود نشسته بودند و نان پاره های خشکی می خوردند. امام(ع) وقتی ازکنار آنها گذشت تعارفش کردند و او هم پذیرفت. نشست و تناول کرد و آنگاه به آنانگفت: «ان الله لایحب المتکبرین»(نحل/۲۲) یعنی خداوند متکبران و مردم مغرور و از خودراضی را دوست نمی دارد. سپس فرمود: من دعوت شما را اجابت کردم، شما هم دعوت مرابپذیرید. آنان هم دعوت حضرت را قبول کردند و همراه امام(ع) به منزل رفتند. سیدالشهداء(ع) دستور دادند هرچه در خانه موجود است به ضیافتشان بیاورند و بدینترتیب پذیرایی گرمی از آنان به عمل آورد و نیز درس تواضع و انسان دوستی را با عملخویش به جامعه آموخت.(جلاءالعیون ص۵۰۱)
۲) بی ادعایی
از امام حسین(ع) پرسیدند: چگونه صبح کردید. (حالتان چطور است) فرمودند: صبح کرده ام در حالی که پروردگاری دارم که ناظر اعمال من است و آتش جهنمدر مقابل من است و مرگ، مرا تعقیب می کند تا جان مرا بگیرد و حساب و محاسبه (دردنیا و قیامت) مرا احاطه نموده است و من در گرو اعمال خود هستم.
اینگونه نیست که هرچه را بخواهم و دوست داشته باشم همان برایمپیش آید و بتوانم به آن برسم و نیز اینگونه نیست که هرچه را که دوست نداشته باشمبتوانم از خودم دور کنم. زیرا تمام امور، دست دیگری (خدا) است. اگر بخواهد مرا عذابمی کند و اگر بخواهد مورد عفو قرار می دهد. بنابراین کدام فقیر از من فقیرتر است. (پیشوای سوم ص ۳۰)
۳) خود را از دیگران پایین تر دیدن
از امام حسین(ع) درباره ادب پرسش کردند که ایشان در پاسخفرمودند: ادب آن است که از خانه خود بیرون آیی و با هیچ کس برخورد نکنی مگر آن کهاو را برتر از خود ببینی. (فرهنگ جامع سخنان امام حسین(ع) ص ۸۱۲)
چنانچه همین فرمایش کوتاه امام(ع) را خوب مورد توجه قرار دهیم،نتایج و آثار درخشانی را در روابط فردی و اجتماعی و اصلاح رفتارها در پی خواهدداشت.
به عنوان مثال:
۱) وقتی دیگران را بهتر و بالاتر از خود دانستیم قطعا به او بیاحترامی نمی کنیم.
۲) از مردم غیبت نکرده و دنبال عیوب آنان نخواهیم بود.
۳) هنگامی که مردم بهتر از ما دیده شوند، برای آنها ناز و افادهو تکبر نمی فروشیم بلکه برعکس بالهای تواضع و فروتنی را برای آنها خواهیم گشود.
۴) در برخورد با یکدیگر تلاش می کنیم جلوتر سلام کرده و ادب رارعایت نماییم.
۵) کوشش می کنیم که به سخنانش توجه نموده و حتی الامکان آنها رابکار بندیم.
۶) اگر واقعا سایرین را بالاتر و بهتر از خود دانستیم، آنگاهدعوا، مجادله و بگوومگوهای بی حاصل با آنان بوجود نمی آید.
۷) هیچ گاه به ظاهر مردم قضاوت ارزشی نمی کنیم حتی رفتارهای زشتو بد آنها را دلیل بالاتر بودن خود نمی شناسیم.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 30 آذر 1389  توسط محمدعلی حاجیان

به گزارش خبرگزاری اهل‏بیت(ع) ـ ابنا ـ حجت‌الاسلام والمسلمین « محمدعلي فروغي » عاشورا را حاصل عمر بابركت حضرت سيدالشهدا (ع) عنوان كرد و اظهار داشت: شيعه هميشه به اين حماسه تاريخي بي‌مثال به عنوان هويت و اصالت خود افتخار مي‌كند و مسير عاشورا را مسير عزت و افتخار خود مي‌داند.

 

وي با بيان اين‌كه امام حسين (ع) وارث و چكيده تمام انبيا و اولياي الهي است، تصريح كرد: تمام صفات انبيا از آدم گرفته تا خاتم در وجود امام حسين (ع) باقي بوده و آن حضرت وارث زحمات تمام انبياي الهي اعم از آدم، نوح، عيسي، ابراهيم و موسي (ع) است.

 

فروغي افزود: اگر سر مبارك آن حضرت در بالاي نيزه‌ها قرآن مي‌خواند در حقيقت طور در عينيت تجلي يافته و نور توحيد بار ديگر تلألو مي‌كند.

 

وي با يادآوري اين‌كه حضرت سيدالشهدا مولا و مقتداي كساني است كه شرافت و حيثيت خود را به ماديات نمي‌فروشند، خاطر نشان كرد: امام حسين (ع) شرف، آبرو و وجاهت شيعيان و مسلمانان واقعي است و بايد شيعه واقعي او فدايي آن حضرت در احياي احكام اسلامي و ارزش‌هاي دين مبين اسلام باشد.

 

امام جمعه موقت اردبيل اضافه كرد: رمز و كليد با حسين (ع) بودن و حسيني زيستن در توجه به احكام اسلامي به ويژه نماز، امر به معروف و نهي از منكر است و اگر انسان وجه‌الله باشد، باقي مي‌ماند چرا كه امام حسين (ع) با بصيرت و دانايي خود وجه‌الله بود.

 

وي در ادامه سخنان خود به ممنوعيت حجاب در كشور جمهوري آذربايجان از سوي سران اين كشور اشاره كرد و ادامه داد: سران اين كشور مطمئن باشند كه انقلاب معنوي در آذربايجان در حال رخ دادن است چرا كه آذربايجان در آينده‌اي نزديك مركز ديني مسلمانان مي‌شود.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 29 آذر 1389  توسط محمدعلی حاجیان
(تعداد کل صفحات:3)      [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]  

.: Weblog Themes By Rasekhoon:.