درباره زيارت عاشورا، روايات فراواني وجود دارد. امام باقر( عليه السلام) اين زيارت را به يکي از اصحابش به نام علقمه بن محمد حضري آموزش داده است.( کامل الزيارات، ص80، بحار الانوار،ج101،ص290)
از آنجا که زيارت نوعي اعلام موضع در مشخص کردن خط فکري است و آثار سازنده عجيبي دارد؛ آنچه به عنوان متن زيارتي خوانده ميشود از نظر محتوي و جهت دهي، از حساسيّتي ويژه برخوردار است. به همين جهت ائمه(عليهم السلام) با آموختن نحوة زيارت به ياران خود، به اين عمل سازنده جهت و غناي بيشتري بخشيدهاند.زيارت عاشورا، که از تعاليم امام باقر( عليه السلام)است، به سبب آثار سازندة فردي و اجتماعي و بيان مواضع فکري و عقيدتي شيعه و نشانه گرفتن خطر انحراف اهميت ويژه اي دارد. شماري از دستاوردهاي اين زيارت عبارت است از :
1-ايجاد پيوند معنوي با خاندان عصمت و تشديد علاقه و محبت به آنان، مانند "فراز اللهم اجعل محياي محيا محمد و آل محمد و مماتي ممات محمد و آل محمد".
2- پيدايش روحيه ظلم ستيزي، يعني تکرار لعن و نفرين بر ستمگران در اين زيارت موجب پيدايش روحيه ظلم ستيزي شده، ولو با اعلام برائت و نفرت از ستمگران و ابراز محبت به پيروان حق، که پايه هاي ايمان را محکم ميکند.
3- دوري جستن از خطر انحراف
4- ترويج روحيه شهادت طلبي و ايثار و فداکاري در راه خدا
5- احياي مکتب در راه و هدف خاندان عصمت(مصباح المتهجد ، شيخ طوسي، صص 542-547-538)