به یقین تاکید و توصیه اى که در روایات نسبت به برپا نمودن مجالس عزا و گریه بر مصائب سالار شهیدان حضرت امام حسین علیه السلام وارد شده است، نسبت به هیچ یک از امامان معصوم علیهم السلام حتى وجود مقدس پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله وارد نشده است. گویا در این مسئله سرى نهفته است که ائمه اطهار علیهم السلام این همه آن را مورد تاکید و سفارش قرار داده اند.
بیان روایات در وعده ثواب هاى عظیم این مجالس به گونه اى است که عده اى آن را اغراق آمیز دانسته و منکر آن شده اند و منشاء آن را غلات دانسته و گفته اند: ثواب باید با عمل تناسب داشته باشد، چگونه ممکن است عمل کوچکى مانند گریه بر امام حسین علیه السلام اینقدر پاداش عظیم داشته باشد؟!
عده اى هم در نقطه مقابل آن، جنبه افراط را پیمود و معتقد شده اند، همین که انسان بر امام حسین علیه السلام بگرید، هر چند به قدر بال مگسى باشد اهل نجات است، حتى اگر در باتلاق گناه و فساد فرو رفته باشد. در نگاه اینان همه دروغ گویى ها، خیانت ها، ظلم ها و حق کشى ها با قطره اشکى شسته مى شود!
مطمئنا هیچ از این دو دیدگاه که در دو طرف افراط و تفریط واقع شده اند، نمى تواند صحیح باشد. این گونه اظهار نظرها از کسانى عنوان مى شود که نتوانستند براى این روایات و وعده ثواب هاى فوق العاده سوگوارى، تحلیل صحیح و جامعى ارائه دهند و در واقع از درک فلسفه عزادارى عاجز ماندند.
نوشتار کوتاه بنا دارد تا به اختصار، تحلیلی صحیح و منطقى از فلسفه عزادارى ارائه دهد.
علاج بزرگترین بیماری جامعه بشر
اصلی ترین فلسفه قیام و شهادت سیدالشهداء علیه السلام مبارزه با جهل و از این طریق زمینه سازی برای حاکمیت ارزش های انسانی و اسلامی به رهبری اهل بیت علیهم السلام است .بر پایه آن چه بسیاری از منابع معتبر از امام صادق علیه السلام گزارش کرده اند، ایشان در این باره می فرماید:
«...و بَذَلَ مُهجَتَهُ فیکَ لِیَستَنقِذَ عِبادَکَ مِنَ الجَهالَةِ و حَیرَةِ الضَّلالَةِ ؛ (1) و خونش را به خاطر تو بذل کرد تا بندگانت را از جهالت و سرگردانی گمراهی بیرون آورد».
همه آن چه در تبیین فلسفه قیام و شهادت امام حسین علیه السلام ذکر شده، در فلسفه جهل زدایی خلاصه می شود . در حقیقت، «جهل» ریشه همه مصایب و مفاسد جامعه بشر است،(2) و جهل زدایی نه تنها فلسفه قیام سیدالشهدا علیه السلام بلکه فلسفه بعثت تمام انبیاء و اولیای الهی و نزول قرآن است: «کِتَـبٌ أَنزَلْنَـهُ إِلَیْکَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّـلُمَـتِ إِلَی النُّورِ» (3)
بر این اساس اصلی ترین کار انبیاء و اولیای الهی ریشه کن کردن بیماری جهل از جامعه است؛ زیرا تا این بیماری علاج نگردد نمی توان انتظار داشت که ارزش های دینی بر جامعه حاکم گردد .
امام حسین علیه السلام نیز برای تحقق این آرمان بلند، خون پاک خود را در راه خدا اهداء کرد و بدین سان اصلی ترین فلسفه زنده نگهداشتن مکتب شهادت به وسیله عزاداری آن حضرت نیز، جهل زدایی جامعه اسلامی است و تا درمان کامل این بیماری خطرناک اجتماعی و حاکمیت مطلق ارزش های اسلامی در جهان تداوم این مکتب ضروری است .
:: ادامه مطلب
پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) در حدیثی می‌فرماید: «شستن صورت‌ها و دست‌ها و مسح سر و پاها در وضو، رازی دارد. شستن صورت در وضو یعنی، خدایا! هر گناهی که با این صورت انجام دادم، آن را شست‌وشو می‌کنم تا با صورت پاک به جانب تو بایستم و عبادت کنم و با پیشانی پاک سر بر خاک بگذارم. شستن دست‌ها در وضو یعنی، خدایا! از گناه دست شستم و به واسط? گناهانی که با دستم مرتکب شده‌ام، دستم را تطهیر می‌کنم. مسح سر در وضو یعنی، خدایا! از هر خیال باطل و هوس خام که در سر پرورانده‌ام، سرم را تطهیر می‌کنم و آن خیال‌های باطل را از سر به دور می‌اندازم. مسح پا یعنی، خدایا! من از رفتن به مکان زشت پا می‌کشم و این پا را از هر گناهی که با آن انجام داده‌ام، تطهیر می کنم.»(1) در حدیثی از امام رضا(علیه السلام) نقل شده است که فرمود: «اِنَّما اُمِرَ بِالْوضوءِ وَ بُدِئَ بِهِ لِاَنْ یکُونَ الْعَبدُ طاهراً اِذا قَامَ بَینَ یدَی الْجَبَّارِ عِندَ مُناجاتِهِ اِیاهُ مُطیعاً لَهُ فِیما اَمَرَهُ نَقِیا مِنَ الْاَدْناسِ وَ النَّجاسَةِ مَعَ ما فِیهِ مِنْ ذَهابِ الْکَسَلِ وَ طَرْدِ الْنُّعاسِ وَ تَزکِیةِ الْفُوادِ لِلْقِیامِ بَینَ یدَی الْجَبَّارِ.»(2) «برای این، دستور وضو داده شده که آغاز عبادت با آن است و بندگان وقتی که در پیشگاه خدا می‌ایستند و با او مناجات می‌کنند، پاک باشند و دستورهای او را به کار بندند و از آلودگی‌ها و پلیدی‌ها برکنار شوند. علاوه بر این، وضو سبب می‌شود که آثار خواب و کسالت از انسان دور شود و قلب او برای قیام در محضر خداوند نور و صفا یابد. در حدیثی دیگر دربار? ثواب وضو می‌فرماید: «بدان که در وضو چون صورت خود را بشویی، گناهانی که با زبان و چشمانت مرتکب شده‌ای، پاک می‌شود و چون دست‌هایت شسته شود، گناهانت از سوی راست و چپ می‌ریزد و آن‌گاه که پاهایت را مسح می‌کنی، گناهانی که با پاهایت مرتکب شده‌ای، پاک می‌شود.»(3) شستن دست‌ها در وضو، اشاره به دست کشیدن از خواهش‌های نفسانی و شهوات حیوانی است. شستن صورت، شستن غبارِ توجه به غیرحق است و مسح سر، سرخط بندگی است و مسح پا، پشت پا زدن به غیرخدا و قدم زدن در ساحت حرم حضرت خداوند اشاره می‌کند.(4)
:: ادامه مطلب
|
» کل نظرات : 0
» بازديد کل : 14209
» تاریخ ایجاد وبلاگ :
چهارشنبه 8 آبان 1392
» آخرين بروز رساني :
دوشنبه 26 خرداد 1393