دوستای صمیمی‌٬ کارای قدیمی 

یک جمعه٬ تو ماه رمضون٬ آخرای تابستون 

یک مکان آشنا و پُر از خاطره  

بودنِ همه٬ 

و نبودِ... 

نمی تونم بگم  خوش نگذشت٬ که گذشت 

خندیدم مثل همیشه و پیک ها رو بهَم زدیم باز هم مثل همیشه 

ولی تو تک تک لخظه ها که سپری شد فقط من بودم که یک جای خالی رو حس کردم 

و با تک تک پیک ها که بهَم زده شد باز هَم من بودم که گفتم به سلامتی اونایی که نیستن و با چشم غره اطرافیان مواجه شدم 

و باز هم من بودم که حتی در اوج مستی هم یک جای خالی رو بیشتر از همیشه حس کردم