خِش خِش پا !

اي گوشِ دل من به گل آهنگ صدايت
وي ناي وجودم به تمنّاي نوايت
*
چون بانگ پرندين تو از دور برآيد
مستانه دَوَد در رگ من خون صدايت
*
با قافله ي صبح بيا همره خورشيد
تا جان بدمد در تن ما بانگ درايت
*
بر چشمه ي مهتاب زده، هاله ي ابرست
يا ريخته بر مرمرِ تن زلف رهايت؟
*
گر مژده ي دامم بدهي، دانه نخواهم
پرواز کنم همچو کبوتر به هوايت
*
طرحي ز سر زلف تو بر شانه ي من بود
هر نسترني ريخت به ديوار سرايت
*
چون برگ درختان ز نسيمي بخروشد
در گوش من آيد به گمان خشِ خشِ پايت
*
دارم همه شب دست دعا سوي سماوات
کز چشم حسودان بسپارم به خدايت
*
ما را به سحر ياد کن اي همسفر شب
جان و دل يک قافله محتاج دعايت
*
چشمم به در و سينه ي من خانه ي مهرت
گوش دل من هم به گل آهنگ صدايت
*
در شام سيه از مه و پروين خبري نيست
اي ظلمت شب! ديده ي من سوي سُهايت
*
اي عمر گرانمايه! تو را قدر شناسم
يک لحظه نپوشم نظر از ثانيه هايت !
*
گر در پي نامي به هنر دست برآور
خود دشمن حاسد کند انگشت نمايت !

مهدی سهیلی