حجاب و عفاف

دخترم با تو سخن مےگویم

زندگے درنگہم گلزاريست ‏

و تو با قامت چون نيلوفر،شاخہ ے پر گل اين گلزارے ‏

من بہ چشمان تو يک خرمن گل مے بينم ‏

گل عفت ، گل صدرنگ اميد ‏

گل فرداے بزرگ

گل فرداے سپيد

چشم تو آينہ ے روشن فرداے من است ‏

گل چو پژمرده شود جاے ندارد در باغ ‏

کس نگيرد زگل مرده سراغ

دخترم با تو سخن مے گويم ‏

ديده بگشاے و در انديشہ گل چينان باش

همہ گل چين گل امروزند ‏

همہ هستے سوزند ‏

کس بہ فرداے گل باغ نمے انديشد ‏

آنکہ گرد همہ گل ها بہ هوس مے چرخد ‏

بلبل عاشق نيست ‏

بلکہ گلچين سيہ کرداريست ‏

کہ سراسيمہ دود در پے گل هاے لطيف ‏

تا يکے لحظہ بہ چنگ ارد و ريزد بر خاک

دست او دشمن باغ است و نگاهش ناپاک ‏

تو گل شاداے ‏

بہ ره باد مرو ‏

غافل از باد مشو

اے گل صد پر من ‏

همہ گوهر شکنند ‏

ديو کے ارزش گوهر داند ‏

دخترم گوهر من ، گوهرم دختر من

تو کہ تک گوهر دنياي منے ‏

دل بہ لبخند حرامے مسپار دزد را دوست مخوان ‏

چشم اميد بہ ابليس مدار ‏

اے گوهر تابنده بے مانند ‏

خويش را خار مبين ‏

آرے اے دخترکم ‏

اے سراپا الماس از حرامے بہراس ‏

قيمت خود مشکن ‏

قدر خود را بشناس ‏

قدر خود را بشناس