نوشته اي خواندم از يك ستاره ، در آسمان آبي چشمك مي زد و ميگفت:

خوش حالم ، در آسمان كنار اين همه دوستان خوب و درخشنده.

 به او گفتم چه كردي كه توانستي بين اين همه دوستان خوب قرار بگيري ؟؟

گفت:

گفت دلم را زير پا نگذاشتم و تصميمي با بي عقلي نگرفتم.

 دوستان خوب را با عقلم و خوش قلبي خودم پيدا كردم.

به او گفتم من چه كنم؟

گفت:

احساسي تصميم نگير و به عقلت رجوع كن.

كه تو درخشنده شوي و دوستان درخشنده پيدا كني.