امام على علیه السّلام فرمودند:
اندَمَجْتُ على مَكْنونِ عِلمٍ لو بُحْتُ بهِ لاضْطَرَبْتُمُ اضْطِرابَ الأرشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ البعيدةِ ؛
دانشى در سينه نهان دارم كه اگر آن را آشكار سازم همچون ريسمانهاى دلوِ آويخته در چاهى عميق به لرزه درمى آييد.
 

امام على علیه السّلام فرمودند:
إنَّ اللّه جَعَلَني إماما لِخَلْقِهِ ، فَفَرَضَ عَلَيَّ التَّقْديرَ في نَفْسي ومَطْعَمي ومَشْرَبي ومَلْبَسي كَضُعَفاءِ النّاسِ، كَيْيَقْتَديَ الفقيرُ بِفَقْري، ولا يُطْغِيَ الغَنِيَّ غِناهُ؛
خداوند مرا پيشواى خلق خود قرار داد. از اين رو، بر من واجب كرد كه درباره خودم و خورد و خوراك و پوشاكم همانند مردمان تنگدست باشم تا نادار به نادارى من تأسى جويد و توانگر را توانگرى اش به طغيان و سركشى نكشاند.
 

امام علی علیه السلام فرمودند :
تَاللّه‏ِ ، لَقَد عُلِّمتُ تَبلیغَ الرِّسالاتِ ، وإتمامَ العِداتِ ، وتَمامَ الکَلِماتِ ، و عِندَنا أهلَ البَیتِ أبوابُ الحِکَمِ ، وضِیاءُ الأَمرِ ؛
سوگند به خدا، رساندن پیغام ها و وفاى به وعده‏ ها و همه معانى را یاد گرفتم و ابواب علم و معرفت و راه روشن در نزد ما اهل بیت است.
 

امام علی علیه السلام فرمودند :
ما نَزَلَت عَلى رَسولِ اللّه‏ِ اکرم صلّی اللّه علیه و آله آیَةٌ مِنَ القُرآنِ إلاّ أقرَأَنیها وأملاها عَلَیَّ فَکَتَبتُها بِخَطّی ، وعَلَّمَنی تَأویلَها وتَفسیرَها ، وناسِخَها ومَنسوخَها ، ومُحکَمَها ومُتشابِهَها ، وخاصَّها وعامَّها؛
آیه ‏اى از قرآن بر پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله نازل نشده است مگر آن که قرائت آن را به من آموخته و بر من‏ املا فرموده و من آنها را با خطّ خود نوشته ‏ام و تأویل و تفسیر و ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه و خاصّ و عامّ آن را به من یاد داده است.
 

امام علی علیه السلام فرمودند :
سَلونی عَن کِتابِ اللّه‏ِ ، فَإِنَّهُ لَیسَ مِن آیَةٍ إلاّ وقَد عَرَفتُ بِلَیلٍ نَزَلَت أم بِنَهارٍ ، فی سَهلٍ أم فی جَبَلٍ ؛
پیرامون کتاب خدا از من بپرسید، چه، آیه‏ اى نازل نشده است مگر آن که من مى‏ دانم در شب فرود آمده یا در روز و در دشت یا در کوهستان.