حضرت فاطمه علیها السلام خطاب به همسرشان امام علی علیه السلام اظهار نمودند:
یا أبَاالحَسَن، إنّی لأسْتَحی مِنْ إلهی أنْ أکَلِّفَ نَفْسَکَ ما لا تَقْدِرُ عَلَیْهِ ؛
ای اباالحسن! من از خدای خود شرم دارم که از شما چیزی را در خواست نمایم و شما توان تهیه آن را نداشته باشید.
 

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لولا ان امیرالمؤمنین علیه السّلام تزوجها لما کان لها کفو الی یوم القیامة علی وجه الارض آدم فمن دونه؛
به راستی اگر امیرالمؤمنین علیه السّلام فاطمه علیها السلام را به ازدواج خود در نیاورده بود، تا روز قیامت بر روی زمین از آدم تا پس از آدم برای فاطمه علیها السلام همتایی نبود.
 

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ان فاطمة علیها السلام کانت تاتی قبور الشهداء فی کل غداة سبت؛
فاطمه علیها السلام در هر بامداد شنبه به مزار شهیدان می رفت.
 

امام علی علیه السّلام فرمودند:
ان الحسن والحسین سبطا هذه الامة وهما من محمد کمکان العینین من الراس واما انا فکمکان الید من البدن واما فاطمة فکمکان القلب من الجسد؛
حسن و حسین علیهما السلام دو سبط این امت هستند، و آن دو برای محمد صلی الله علیه و آله همانند دو چشم برای سرند، و من (برای محمد صلی الله علیه و آله) همانند دست برای بدن هستم، و فاطمه علیها السلام (برای محمد صلی الله علیه و آله) همانند قلب برای بدن است.
 

امام علی علیه السّلام درباره حضرت فاطمه علیها السلام فرمودند:
فوالله ... لا اغضبتنی ولاعصت لی امرا ولقد کنت انظر الیها فتنکشف عنی الهموم والاحزان؛
سوگند به خدا که (حضرت فاطمه علیها السلام) هیچ گاه مرا خشمگین نکرد و در هیچ کاری از من سرپیچی ننمود . و من هرگاه به فاطمه علیها السلام نگاه می کردم، غم و اندوه از من زدوده می شد.