راوى مى‏ گوید: ازحضرت صادق علیه‏السلام علت نامگذارى حضرت فاطمه علیهاالسلام را به « زهرا » پرسیدم، فرمودند:
لاَِنَّها کانَتْ اِذا قامَتْ فى مِحْرابِها زَهَرَ نُورُها لاَِهْلِ السَّماءِ کَما تَزْهَرُ ـ تَزْهُو ـ نُورُالْکَواکِبِ لاَِهْلِ‏الاَْرْضِ.
چون وقتى که در محراب عبادتش به نماز مى‏ ایستاد، فروغ نورش براى ساکنان آسمان مى‏ درخشید، همان گونه که نور ستارگان آسمان براى زمینیان مى ‏درخشد.
 

حسن بصرى مى‏ گوید:
ما کانَ فى هذِهِ الأُمَّةِ اَعْبَدُ مِنْ فاطِمَةَ علیهاالسلام کانَتْ تَقُومُ حَتّى تَتَوَرَّمَ قَدَماها؛
در میان امت اسلام، کسى خداپرست ‏تر از فاطمه علیهاالسلام نبود. آن قدر به نماز مى ‏ایستاد که قدم‏هایش ورم مى‏ کرد.
 

ام سلمه مى‏ گوید:
تَزَوَّجَنى رَسُولُ ‏اللّه‏ ِصلّى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله ... وَ فَوَّضَ اَمْرَابْنَتِهِ اِلَىَّ فَکُـنْتُ اَدُلُّها وَ اُؤَدِّبُها. وَکانَتْ وَاللّه‏ِ ادَبُ مِنّى وَ اَعْرَفُ بِالاَْشْیاءِ کُلِّها؛
وقتى پیامبر خدا صلّى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله با من ازدواج نمود، دخترش ـ فاطمه علیهاالسلام ـ را به من سپرد. من نیز آداب زندگى را به او مى‏ آموختم، و به خدا قسم او خود از من آگاه‏تر و به همه چیز آشناتر بود.
 

سلمان مى ‏گوید: روزى دیدم فاطمه علیهاالسلام نشسته و در پیش رویش آسیابى بود که با آن جو آرد مى‏کرد و بر دسته آسیاب خون جارى بود و حسین علیه ‏السلام نیز در گوشه خانه گریه مى ‏کرد. گفتم: اى دختر پیامبر خدا دستانت تاول زده است در صورتى که فضه حاضر است ـ و مى ‏تواند کمک کند ـ. حضرت فرمودند:
اَوْصانى رَسُولُ‏اللّه‏ِ صلّى ‏اللّه‏ علیه ‏و ‏آله اَنْ تَکُونَ الْخِدْمَةُ لَها یَوْما وَ لى یَوْما فَکانَ اَمْسِ یَوْمَ خِدْمَتِها.
پیامبر خدا صلّى‏ الّله‏ علیه ‏و ‏آله به من توصیه نموده که یک روز او کار کند و یک روز من و دیروز نوبت او بوده است.
 

امام على علیه‏السلام فرمودند:
وَکانَتْ فاطِمَةُ علیهاالسلام لاتَدَعُ اَحَدا مِنْ اَهْلِها یَنامُ تِلْکَ اللَّیْلَةَ ـ لَیلَهَ‏القَدرِ ـ وَ تُداویهِمْ بِقِلَّةِ الطَّعامِ وَ تَتَأَهَّبُ لَها مِنَ النَّهارِ وَ تَقُولُ: مَحْرُومٌ مَنْ حُرِمَ خَیْرُها.
حضرت فاطمه علیهاالسلام نمى‏ گذاشت کسى از اهل ‏خانه در شبهاى قدر به خواب رود. به آنان غذاى کم مى‏داد و از روز قبل براى احیاى شب قدر آماده مى ‏شد و مى‏فرمودند: محروم کسى ‏است که از برکات این شب محروم باشد.