امام باقر علیه ‏السلام فرمودند:
کانَ صِداقُ فاطِمَةَ علیهاالسلام جَرْدُ بُرْدٍ حِبْرَةً وَ دِرْعٌ حَطْمِیَّةً وَ کانَ فِراشَها اِهابُ کَبْشٍ یُلْقِیانِهِ وَ یَفْرُشانِهِ وَ یَنامانِ عَلَیْهِ؛
مهریّه حضرت فاطمه علیها السلام لباس کهنه و زرهى بود و فرش خانه او پوست میشى که آن را روى زمین مى‏ انداختند و بر آن مى‏ خوابیدند.
 

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
أدّبنی ربّی فأحسن تأدیبی؛
خداوند مرا ادب آموخت و نیک آموخت.
 

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إذا أتى علىّ یوم لا أزداد فیه علما یقرّبنی إلى اللَّه تعالى فلا بورک لی فی طلوع الشّمس ذلک الیوم؛
اگر روزى بر من بگذرد و در آن روز دانشى نیاموزم که مرا به خداوند نزدیک کند، طلوع آفتاب آن روز بر من مبارک مباد.
 

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
كان رسول الله - صلى الله عليه وآله - يقول لبلال اذا دخل الوقت يا بلال اعل فوق الجدار و ارفع صوتك بالاذان ؛
رسول خدا (ص ) هنگامى كه وقت نماز فرا مى رسيد به بلال مى فرمودند: بالاى ديوار (مسجد) برو و اذان را با صداى بلندگو.
 

امام باقر علیه السّلام فرمودند:
كان رسول الله - صلى الله عليه وآله - اذا سمع المؤ ذن يوذن قال مثل ما يقوله فى كل شى ء؛
رسول خدا (ص ) وقتى صداى اذان مؤ ذن را مى شنيد، و آن جملات را تكرار مى كرد.