امام کاظم علیه ‏السلام از پدرانشان نقل مى ‏کنند:
کانَتْ فاطِمَةُ علیهاالسلام اِذا دَعَتْ تَدْعُو لِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ وَ لا تَدْعُو لِنَفْسِها، فَقیلَ لَها یا بِنْتَ رَسُولِ‏اللّهِ صلى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله اِنَّکِ تَدْعینَ لِلنّاسِ وَ لا تَدْعینَ لِنَفْسِکِ، فَقالَتْ علیهاالسلام: اَلْجارَ ثُمَّ الدّارَ؛
هرگاه حضرت فاطمه علیهاالسلام دعا مى‏ کرد، براى زنان و مردان مؤمن دعا مى‏ کرد و براى خود دعا نمى‏ کرد. به ایشان گفته شد: چرا شما براى مردم دعا مى‏ کنید اما براى خودتان دعا نمى‏ کنید؟ فرمودند: اول همسایه آنگاه درون خانه.
 

حضرت فاطمه علیهاالسلام گویند: شنیدم پیامبر اکرم صلّى‏ اللّه‏ علیه ‏و ‏آله مى‏ فرمودند:
اِنَّ فِى‏الْجُمْعَةِ لَساعَةٌ لا یُراقِبُها رَجُلٌ مُسْلِمٌ یَسْأَلُ‏اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ فیها خَیْرا اِلاّ اَعْطاه... وَقالَ هِىَ اِذا تَدَلّى نِصْفُ عَیْنِ الشَّمْسِ لِلْغُروبِ... وَکانَتْ فـاطِمَةُ علیهاالسلام تَقُولُ لِغُلامِها: اِصْعَدْ عَلَى الضَّرابِ ـ الظراب ـ فَاِذا رَأَیْتَ عَیْنَ الشَّمْسِ قَدْ تَدَلّى لِلْغُرُوبِ فَاءَعْلِمْنى حَتّى اَدْعُوَ؛
در روز جمعه ساعتى است که هرکس آن را مراقبت کند و در آن لحظه دعا کند دعایش مستجاب شود، و آن زمانى است که نیمى از خورشید غروب کرده باشد. حضرت فاطمه علیهاالسلام براى درک آن ساعت به خدمتکارش مى ‏گفت: بر فراز بلندى برو و هرگاه دیدى نیمه خورشید غروب نمود مرا خبر کن تا دعا کنم.
 

روزى پیامبر اکرم صلّى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله، حضرت فاطمه علیهاالسلام را دیدند که پوششى از پلاس شتر بر دوش انداخته با دستانشان خمیر مى ‏کردند و فرزندشان را شیر مى‏ دادند. ـ با مشاهده این صحنه ـ اشک بر چشمان پیامبر اکرم صلّى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله حلقه زد و فرمودند:
یا بِنْتاهُ تَعَجَّلى مَرارَةَ الدُّنْیا بِحَلاوَةِ الاْخِرَةِ، فَقالَتْ علیهاالسلام: یا رَسُولَ‏اللّه‏ِ اَلْحَمْدُلِلّهِ عَلى نَعْمائِهِ وَالشُّکْرُ لِلّهِ عَلى آلائِهِ؛
دخترم به خاطر شیرینى آخرت تلخى دنیا را تحمل کن. حضرت فاطمه علیهاالسلام در پاسخ گفتند: نعمت ها و موهبت هاى بى‏‌پایان حق را سپاسگزارم.
 

امام على علیه‏ السلام فرمودند:
اِنَّ فاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ‏اللّه‏ِ صلّى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله لَمْ تَزَلْ مَظْلومَةً مِنْ حَقِّها مَمْنُوعَةً وَ عَنْ میراثِها مَدْفُوعَةً لَمْ‏تُحْفَظْ فیها وَصیَّةُ رَسُولِ‏ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله وَ لا رُوعِىَ فیها حَقُّـهُ وَ لاحَـقُ ‏اللّه‏ِ عَـزَّوَجَلَّ وَ کَفى بِاللّه‏ِ حاکِما وَ مِنَ الظّالِمینَ مُنْتَقِما؛
فاطمه دختر پیامبر خدا صلّى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله همواره مظلوم بود و از حق خود و ارث پدر محروم گردید و درباره او به توصیه پیامبر عمل نشد و حق پیامبر و خداى بزرگ نسبت به فاطمه مراعات نشد و خدا به عنوان داور و انتقام گیرنده از ستمگران کافى است.
 

روزى حضرت على علیه ‏السلام به حضرت فاطمه علیهاالسلام گفتند: آیا غذایى در خانه هست تا بخورم؟ حضرت فاطمه علیهاالسلام گفتند:
... ما کان شَیْى‏ءٌ اُطْعِمْناهُ مُذْ یَوْمَیْنِ اِلاّ شَیْىٌ‏ء کُنْتُ اُو ثِرُکَ بِهِ عَلى نَفْسى وَ عَلى ابْنَىَّ هذَیْنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ. فَقالَ عَلِىٌّ علیه‏السلام: یا فاطِمَةُ اَلاّ کُنْتِ اَعْلَمْتینى فَاَبْغیکُمْ شَیْئا؟ فَقالَت علیهاالسلام: یااَبَاالْحَسَنِ اِنّى لَأَسْتَحى مِنْ‏اِلهى اَنْ تُکَلِّفَ نَفْسَکَ ما لا تَقْدِرُ عَلَیْهِ؛
آنچه که در دو روز گذشته خورده‏‌اید غذایى بوده که من و دو فرزندم ـ حسن و حسین ـ نخورده و براى شما نگه داشته بودیم. حضرت على علیه‏ السلام گفتند: چرا به من اطلاع نداده بودی تا براى شما غذایى تهیه کنم؟ حضرت فاطمه علیهاالسلام گفتند: اى ابوالحسن! من از خداى خود شرم دارم که خودت را به خاطر آنچه که نسبت به آن توانایى ندارى به زحمت اندازى.