احادیث

امام صادق عليه السلام :

 لَا يَزَالُ الْمُؤْمِنُ يُورِثُ أَهْلَ بَيْتِهِ الْعِلْمَ وَ الْأَدَبَ الصَّالِحَ حَتَّى يُدْخِلَهُمُ الْجَنَّةَ [جَمِيعاً]

مؤمن همواره خانواده خود را از دانش و ادب شايسته بهره مند مى سازد تا همه آنان را وارد بهشت كند.

مستدرك الوسايل و مستنبط المسایل ج12، ص201، ح13881

 پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم :

عَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ؛ فَإِنَّ يَدَ اللَّهِ عَلَى الْفُسْطَاط

به جماعت (يكپارچگى) روى آريد همانا دست خدا با جماعات است

مجازات النبویه ص34

پيامبر صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله :

 ايّاكُمْ وَ التَّلَوُّنَ فى دينِ اللّه‏ِ فَاِنَّ جَماعَةً فيما تَـكْرَهونَ مِنَ الْحَقِّ خَيْرٌ مِنْ فُرْقَةٍ فيما تُحِبّونَ مِنَ الْباطِلِ وَ اِنَّ اللّه‏َ سُبْحانَهُ لَمْ يُعْطِ اَحَدا بِفُرْقَةٍ خَيْرا مِمَّنْ مَضى وَ لا مِمَّنْ بَقىَ ؛

‏

 از چند رنگى و اختلاف در دين خدا بپرهيزيد، زيرا يكپارچگى در آنچه حق است ولى شما آن را ناخوش مى ‏داريد، از پراكندگى در آنچه باطل است اما خوشايند شما مى ‏باشد، بهتر است. خداى سبحان به هيچ يك از گذشتگان و باقى ماندگان بر اثر تفرقه و جدايى خير و خوبى عطا نكرده است.

نهج البلاغه، از خطبه 176

حضرت زهرا سلام الله علیها:

فَجَعَلَ اللهُ...طاعَتَنا نِظاماً لِلمِلَّةِ وَ اِمامَتَنا أماناً لِلفِرقَة

خدا اطاعت و پیروی از ما (اهل بیت) را سبب برقراری نظم (اجتماعی) برای ملت (امت اسلامی) و امامت (و رهبری) ما را (عامل وحدت) برای در امان ماندن از تفرقه قرار داده است.

احتجاج(طبرسی) ج1 ، ص99 {شبیه این حدیث در وافی ج5 ، ص1064}

 امام على عليه السلام :

 الْإِنْصَافُ يَرْفَعُ الْخِلَافَ وَ يُوجِبُ الِائْتِلَاف‏

انصاف، اختلافات را از بين مى ‏برد و موجب الفت و همبستگى مى ‏شود.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص394 ، ح9116

 پيامبر صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله:

اِعلَموا اَنَّ اللّه‏َ تعالى قَد فَرَضَ عَلَيكُم الجُمُعَةَ فَمَن تَرَكَها فى حَياتى وَ بَعدَ مَماتى وَ لَهُم اِمامٌ عادِلٌ اِستِخفافا بِها وَ جُحودا لَها فَلا جَمَعَ اللّه‏ُ شَملَهُ وَ لا بارَكَ لَهُ فى اَمرِهِ اَلا وَ لا صَلاةَ لَهُ اَلا وَ لا زَكاةَ لَهُ اَلا وَ لا حَجَّ لَهُ اَلا وَ لا صَومَ لَهُ اَلا وَ لا بَرَكَةَ لَهُ حَتّى يَتوبَ؛

بدانيد كه خداوند متعال نماز جمعه را بر شما واجب ساخته است پس آنان كه در زندگى و پس از مرگ من، از روى سبك شمردن و يا انكار، آن را ترك كنند، با وجود اين‏كه پيشواى عادلى دارند، خداوند وحدتشان نبخشد و در كارشان بركت ندهد، آگاه باشيد نه زكات، نه نماز، نه حج و نه روزه آنان پذيرفته است. بدانيد كه زندگى آنان بركتى نخواهد داشت، مگر توبه كنند.

 عوالي اللئالي العزيزية في الأحاديث الدينية ج‏2، ص 54 ، ح146

 امام صادق عليه ‏السلام :

اِنَّ اللّه‏َ لَيَرحَمُ العَبدَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ ؛

بدون ترديد ، خداوند بر بنده خود به خاطر شدّت محبّت به فرزندش ، رحم مى ‏كند.

كافى(ط-الاسلامیه) ج 6، ص50، ح 5

 امام على عليه‏ السلام :

اِرحَم مَن دونَكَ يَرحَمكَ مَن فَوقَكَ وَ قِس سَهوَهُ بِسَهوِكَ و َمَعصيَتَهُ لَكَ بِمَعصيَتَكَ لِرَبَّكَ و َفَقرَهُ إِلى رَحمَتِكَ بِفَقرِكَ إِلى رَحمَةِ رَبِّكَ؛

به زير دست خود رحم كن تا بالا دستت به تو رحم كند و خطاى او را با خطاى خودت و نافرمانى‏اش از تو را با نافرمانى خود از پروردگارت و احتياج او به ترحم تو را به احتياجت به رحمت و بخشايش خدايت بسنج.

تصنیف غررالحکم دررالکلم ص435 ، ح 9974

رسول اكرم صلی الله علیه و آله :

اِرحَموا عَزيزا ذَلَّ، وَ غَنيّا افتَقَرَ وَ عالِما ضاعَ فى زَمانِ الجُهّالِ؛

به عزيزى كه خوار گشته و ثروتمندى كه فقير شده و دانشمندى كه در روزگار نادانان تباه گرديده است، رحم كنيد.

 كافي (ط - الإسلامية) ج‏8، ص 150 ، ح131

امام على عليه السلام :

يا أَيُّهَا النسانُ ما جَرَّأَكَ عَلى ذَنبِكَ...؟! أَما تَرحَمُ مِن نَفسِكَ ما تَرحَمُ مِن غَيرِكَ؛

اى انسان، چه چيز تو را در گناه كردن گستاخ كرده است...؟! چرا همچنان كه به ديگران رحم مى‏ كنى به خودت رحم نمى‏ كنى؟!

 الذريعة إلى حافظ الشريعة (شرح أصول الكافي جيلانى) ج‏2، ص453 و 454